Սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը որպես քաղաքացիական իրավունքի սուբյեկտ

Գրականություն

Երուխան. Երկեր-ը հայ արևմտահայ գրող Երուխանի ստեղծագործությունների ժողովածու է, որը ներկայացնում է նրա արձակ և հրապարակախոսական ժառանգությունը՝ ընդգրկելով պատմվածքներ, էսսեներ և տարբեր թեմատիկ գործեր, աշխատությունում ընդգծվում են հեղինակի գրական մտածողության հիմնական առանձնահատկությունները՝ սոցիալական զգայունություն, մարդկային ճակատագրերի խորքային պատկերում և ազգային կյանքի խնդիրների արտացոլում, միաժամանակ վերլուծվում է արևմտահայ գրական միջավայրի ազդեցությունը նրա ստեղծագործության վրա, ինչպես նաև լեզվաոճական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, որոնք բնորոշ են ժամանակի արևմտահայ արձակին, ժողովածուն կարևոր է նաև որպես մշակութային և պատմական հիշողության կրող, քանի որ ներկայացնում է արևմտահայ իրականության սոցիալական ու հոգևոր պատկերները, աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Երուխանի գրական արժեքի և նրա տեղը հայ գրականության զարգացման մեջ։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է արդի հայ մամուլի լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի քննությանը՝ ուշադրության կենտրոնում ունենալով ժամանակակից մամուլի խոսքի բառապաշարը, քերականական կառուցվածքը, շարահյուսական միջոցները, ոճական դրսևորումները և լեզվական զարգացման միտումները։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ մամուլի լեզուն հասարակական հաղորդակցության կարևորագույն ձևերից է և անմիջականորեն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, մշակութային ու տնտեսական կյանքը։ Այդ պատճառով մամուլի հրապարակումները ոչ միայն տեղեկատվություն են փոխանցում, այլև ակտիվորեն մասնակցում են լեզվական նորմերի ձևավորմանն ու փոփոխությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը ժամանակակից մամուլի բառապաշարի քննությունն է։ Մամուլում գործածվող բառերն ու արտահայտությունները հաճախ արագ արձագանքում են հասարակական կյանքի նոր երևույթներին, ինչի հետևանքով լեզվում առաջանում են նորաբանություններ, նոր տերմիններ և նախկինում սահմանափակ գործածություն ունեցող բառերի նոր իմաստներ։ Հատկապես նկատելի են քաղաքականության, տնտեսության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, միջազգային հարաբերությունների և հասարակական կյանքի այլ ոլորտների բառապաշարի ներթափանցումը մամուլի խոսք։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ օտարաբանությունների, փոխառությունների և դրանց հայերեն համարժեքների գործածությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք ներգործում ժամանակակից գրական հայերենի բառապաշարի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մամուլի լեզվի և գրական լեզվի նորմի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Մամուլը մի կողմից պետք է հետևի գրական լեզվի ընդունված կանոններին, իսկ մյուս կողմից հաճախ ձգտում է լինել արագ, արտահայտիչ և ընթերցողին հասանելի։ Այս հանգամանքը կարող է հանգեցնել խոսակցական տարրերի, նորաձև արտահայտությունների, օտար լեզուներից փոխառված կառուցվածքների և ոչ ստանդարտ ձևերի ներթափանցմանը լրագրողական խոսք։ Նման երևույթների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մամուլի լեզվի նորմատիվ և հաղորդակցական պահանջների փոխհարաբերությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել վերնագրերի լեզուն։ Ժամանակակից մամուլի վերնագիրը ոչ միայն տեղեկություն է հաղորդում նյութի բովանդակության մասին, այլև ունի ընթերցողի ուշադրությունը գրավելու և հետաքրքրություն առաջացնելու գործառույթ։ Այդ պատճառով վերնագրերում հաճախ կիրառվում են կարճ, դինամիկ, պատկերավոր և երբեմն արտահայտչական լեզվական կառույցներ։ Վերնագրերի շարահյուսական կառուցվածքը, բառապաշարը, փոխաբերությունները, հարցական և հրամայական ձևերը կարող են դիտարկվել որպես ժամանակակից լրագրողական ոճի բնորոշ առանձնահատկություններ։ Կարևոր է նաև մամուլի լեզվի շարահյուսական կողմը։ Լրագրողական տեքստերում կարող են զուգակցվել ինչպես պարզ ու կարճ, այնպես էլ բարդ և բազմաբաղադրիչ նախադասություններ։ Տարբեր կառուցվածքների ընտրությունը հաճախ պայմանավորված է նյութի ժանրով, հաղորդակցական նպատակով և նախատեսված լսարանով։ Տեղեկատվական նյութերում գերակշռում է հակիրճ ու փաստական շարադրանքը, մինչդեռ վերլուծական, հրապարակախոսական կամ մեկնաբանական նյութերում ավելի հաճախ կիրառվում են բարդ շարահյուսական կառույցներ, պատճառահետևանքային կապեր և գնահատողական արտահայտություններ։ Մամուլի լեզվի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև արտահայտչականությունը։ Լրագրողական խոսքը հաճախ օգտագործում է փոխաբերություններ, համեմատություններ, դարձվածքներ, հռետորական հարցեր, հակադրություններ և այլ ոճական միջոցներ՝ նյութը առավել ազդեցիկ և հիշվող դարձնելու համար։ Այդ միջոցների գործածությունը հատկապես բնորոշ է հրապարակախոսական և վերլուծական նյութերին, որտեղ հեղինակը ոչ միայն ներկայացնում է փաստերը, այլև փորձում է ձևավորել դրանց որոշակի ընկալում։ Այս հանգամանքը մամուլի լեզուն դարձնում է միաժամանակ տեղեկատվական և ազդեցության գործիք։ Ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել նաև տարբեր ժանրերի լեզվական տարբերությունները։ Լուրի, հարցազրույցի, վերլուծական հոդվածի, ակնարկի, մեկնաբանության և հրապարակախոսական նյութի լեզվական կառուցվածքը նույնը չէ։ Յուրաքանչյուր ժանր ունի իր հաղորդակցական նպատակները և, համապատասխանաբար, բառապաշարի, շարահյուսության ու ոճական միջոցների ընտրության առանձնահատկությունները։ Ժանրային տարբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ժամանակակից մամուլի լեզվի ներքին կառուցվածքի մասին։ Առանձին կարևորություն ունի մամուլի լեզվի ազդեցությունը հասարակության խոսքային մշակույթի վրա։ Լայն տարածում ունեցող լրատվամիջոցները կարող են նպաստել որոշ բառերի և արտահայտությունների տարածմանը, նոր լեզվական ձևերի ամրապնդմանը կամ, հակառակը, գրական նորմից շեղումների բազմացմանը։ Այդ պատճառով մամուլի լեզվի որակը կարևոր է ոչ միայն լրագրության, այլև ամբողջ հասարակության լեզվական մշակույթի տեսանկյունից։ Լրագրողական խոսքի բարձր մշակույթը կարող է նպաստել գրական հայերենի զարգացմանն ու պահպանմանը, մինչդեռ անփույթ կամ սխալ գործածությունը կարող է արագ տարածվել լայն լսարանի շրջանում։ Ժամանակակից մամուլի լեզվի ուսումնասիրության մեջ կարևոր է նաև էլեկտրոնային լրատվամիջոցների ազդեցությունը։ Թվային միջավայրի տարածումը փոխել է լրագրողական հաղորդակցության արագությունը, կառուցվածքը և լեզվական ձևերը։ Առցանց հրապարակումները հաճախ ունեն ավելի կարճ և դինամիկ կառուցվածք, իսկ վերնագրերն ու տեքստերը կարող են ձևավորվել նաև որոնողական համակարգերի, սոցիալական ցանցերի և ընթերցողների վարքագծի ազդեցությամբ։ Այս պայմաններում մամուլի լեզվում կարող են ավելի արագ տարածվել խոսակցական և նորաստեղծ ձևեր, ինչպես նաև այլ լեզուներից անմիջականորեն փոխանցված բառեր ու արտահայտություններ։ Ուսումնասիրության արժեքը նաև այն է, որ մամուլի լեզուն կարող է ծառայել որպես ժամանակակից հայերենի փոփոխությունների դիտարկման կարևոր աղբյուր։ Մամուլի մեծածավալ և բազմաժանր նյութերը հնարավորություն են տալիս հետևելու բառապաշարի նորացմանը, քերականական ձևերի գործածության փոփոխություններին, նոր ոճական միտումների առաջացմանը և լեզվական նորմի նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքի փոփոխությանը։ Այս առումով մամուլի լեզվի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն լրագրագիտության, այլև ժամանակակից հայերենի զարգացման գործընթացները հասկանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է արդի հայ մամուլի լեզուն որպես կենդանի, փոփոխվող և հասարակական գործընթացների նկատմամբ զգայուն լեզվական համակարգ։ Այն համադրում է բառագիտական, քերականական, շարահյուսական և ոճական դիտարկումները՝ բացահայտելու ժամանակակից լրագրողական խոսքի հիմնական առանձնահատկությունները, դրա զարգացման միտումները և գրական հայերենի հետ փոխհարաբերությունները։ Թեման կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, լրագրողներին, խմբագիրներին, ոճաբաններին, հաղորդակցության մասնագետներին, բանասերներին և ժամանակակից հայոց լեզվի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Մանկավարժություն

РУССКИЙ ЯЗЫК КАК ИНОСТРАННЫЙ: ШАГ ЗА ШАГОМ աշխատությունը ռուսերենը որպես օտար լեզու ուսուցանելու գործնական ուսումնական ձեռնարկ է, որը կառուցված է աստիճանական (step by step) մոտեցմամբ և նախատեսված է սկսնակ և միջին մակարդակի սովորողների համար, այն համակարգված ներկայացնում է ռուսաց լեզվի հիմնական քերականական կառուցվածքները, բառապաշարի զարգացման փուլերը և հաղորդակցական հմտությունների ձևավորումը, գիրքը ներառում է թեմատիկ երկխոսություններ, ընթերցանության տեքստեր և բազմազան վարժություններ՝ ուղղված խոսքի, լսողական ընկալման, ընթերցանության և գրավոր կարողությունների զարգացմանը, միաժամանակ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առօրյա հաղորդակցության իրավիճակներին և լեզվի գործնական կիրառությանը, ինչը այն դարձնում է արդյունավետ աղբյուր օտար լեզու սովորողների և ռուսերենի ուսուցման դասընթացների համար։

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է 1988–1994 թվականների Արցախյան գոյապայքարի ընթացքում կանանց մասնակցության, դերակատարության և ներդրման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են կանանց մասնակցության տարբեր դրսևորումները՝ հասարակական, քաղաքական, կազմակերպչական, բժշկական, թիկունքային և ռազմական ոլորտներում։ Վերլուծվում է նրանց ազդեցությունը ազգային-հասարակական շարժումների, համայնքային կյանքի կազմակերպման, պատերազմի տարիների սոցիալական խնդիրների լուծման և դիմակայության գործընթացների վրա։ Քննարկվում են կանանց անձնական պատմությունները, կենսագրական դրվագները, նրանց կատարած աշխատանքը և այն պայմանները, որոնցում ձևավորվել է նրանց ակտիվ մասնակցությունը պատմական իրադարձություններին։ Գիրքը կարևորում է կանանց դերը որպես հասարակական կայունության, փոխօգնության և ազգային ինքնագիտակցության պահպանման գործոն՝ ներկայացնելով ժամանակաշրջանի սոցիալական ու պատմական առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հասարակագետների, գենդերային ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և Արցախյան շարժման ու պատերազմի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է Հայկ Խաչատրյանի պատմավեպերում պատմական ժամանակաշրջանի պատկերման լեզվաոճական համակարգը՝ ընդգծելով հեղինակային խոսքի գեղարվեստական միջոցների և պատմական իրականության վերարտադրության փոխկապակցվածությունը։ Նշվում է, որ պատմավեպերում լեզվաոճական համակարգը ծառայում է ոչ միայն պատմական միջավայրի վերականգնմանը, այլև կերպարների հոգեբանական խորացմանը և ժամանակաշրջանի գաղափարական մթնոլորտի ստեղծմանը։ Վերլուծվում է, որ հեղինակն օգտագործում է արխաիզմներ, պատմական բառապաշար, խոսքային ձևերի ոճավորում և ժողովրդական լեզվի տարրեր, որոնք միասին ապահովում են ժամանակաշրջանի լեզվական համատեքստի հավաստիությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նարատիվ կառուցվածքին, որտեղ պատմողական և նկարագրական հատվածների համադրությունը թույլ է տալիս ներկայացնել ինչպես պատմական իրադարձությունների ընթացքը, այնպես էլ դրանց հոգեբանական ընկալումը կերպարների կողմից։ Նշվում է նաև, որ փոխաբերական մտածողությունը, խորհրդանշական պատկերները և հակադրական կառուցվածքները նպաստում են պատմական իրականության գեղարվեստական վերաիմաստավորմանը՝ ստեղծելով բազմաշերտ իմաստային դաշտ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ Հայկ Խաչատրյանի պատմավեպերում լեզվաոճական համակարգը հանդիսանում է կարևոր միջոց պատմական ժամանակաշրջանի ամբողջական և գեղարվեստորեն համոզիչ պատկերման համար՝ միավորելով պատմական հավաստիությունը և գեղարվեստական արտահայտչականությունը։

Ինֆորմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է բյուջեների կատարման գործընթացի մոդելավորմանը և այդ գործընթացների ավտոմատացման համար համապատասխան միջոցների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ֆինանսական կառավարման արդյունավետությունը, վերահսկելիությունը և ճշգրտությունը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում բյուջետային գործընթացի տարբեր փուլերի համակարգված նկարագրությունն ու դրանց փոխկապակցվածության ձևակերպումն է, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գործընթացում առկա կրկնվող, ժամանակատար և մարդկային գործոնից կախված գործողությունները։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել բյուջեի պլանավորման, հաստատման, ֆինանսավորման, ծախսերի իրականացման, հաշվառման, վերահսկման և հաշվետվությունների կազմման գործընթացները՝ դրանք ներկայացնելով համապատասխան մոդելների և ալգորիթմների միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բյուջետային տվյալների հավաքագրմանը, մշակմանը և պահպանմանը, քանի որ ֆինանսական տեղեկատվության մեծ ծավալը պահանջում է հուսալի և արագ մշակման մեխանիզմներ։ Գործընթացների մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս նախապես ուսումնասիրել տարբեր սցենարներ, գնահատել որոշումների հետևանքները, հայտնաբերել հնարավոր խոչընդոտները և ընտրել առավել արդյունավետ կազմակերպչական լուծումներ։ Ավտոմատացման միջոցների մշակման շրջանակում կարող են նախատեսվել տվյալների մուտքագրման, հաշվարկների կատարման, ֆինանսական գործառնությունների վերահսկման, սահմանված շեղումների հայտնաբերման և հաշվետվությունների ավտոմատ ձևավորման գործիքներ։ Կարևորվում է նաև տարբեր տեղեկատվական համակարգերի միջև տվյալների փոխանակման և ինտեգրման հնարավորությունը, քանի որ բյուջետային կառավարման արդյունավետությունը մեծապես կախված է տեղեկատվության ամբողջականությունից և ժամանակին հասանելիությունից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ բյուջետային գործընթացի ալգորիթմական ներկայացմանը, տվյալների բազաների կառուցվածքին, ծրագրային ապահովման ճարտարապետությանը և օգտագործողի համար հարմար աշխատանքային միջավայրի ձևավորմանը։ Առանձին նշանակություն ունի վերահսկողական գործառույթների ավտոմատացումը, որը կարող է նպաստել սխալների և անհամապատասխանությունների արագ հայտնաբերմանը, ֆինանսական կարգապահության ամրապնդմանը և որոշումների կայացման համար անհրաժեշտ տեղեկատվության օպերատիվ տրամադրմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են մշակվել նաև բյուջեի կատարման ցուցանիշների վերլուծության և կանխատեսման գործիքներ, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի համեմատել նախատեսված և փաստացի արդյունքները և ժամանակին արձագանքել շեղումներին։ Ավտոմատացման ներդրումը կարող է նվազեցնել ձեռքով կատարվող գործողությունների ծավալը, կրճատել տվյալների մշակման ժամանակը և բարձրացնել հաշվարկների ու հաշվետվությունների հուսալիությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ֆինանսական կառավարման մասնագետներին, տնտեսագետներին, հաշվապահներին, պետական և կազմակերպական կառավարման ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև տեղեկատվական համակարգերի և ծրագրավորման ոլորտի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ բյուջեի կատարման գործընթացների մոդելավորումն ու ավտոմատացումը կարող են ձևավորել ֆինանսական կառավարման ավելի արագ, թափանցիկ, վերահսկելի և տվյալահեն համակարգ՝ միաժամանակ ստեղծելով բյուջետային որոշումների արդյունավետության բարձրացման համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմք։