Շարադրության և ճարտասանության դասընթաց, առաջին տարի

Տնտեսագիտություն

Բյուջեն որպես տնտեսական կատեգորիա արտահայտում է պետության կենտրոնացված դրամական ֆոնդերի ձևավորման, բաշխման և օգտագործման համակարգը, որը ցույց է տալիս տնտեսական հարաբերությունները պետության, տնտեսավարող սուբյեկտների և բնակչության միջև՝ հարկերի, պետական ծախսերի և այլ ֆինանսական հոսքերի միջոցով, իսկ դրա հիմնական դերը կայանում է տնտեսական կայունության ապահովման, սոցիալական քաղաքականության իրականացման և պետական զարգացման առաջնահերթությունների ֆինանսավորման մեջ։ ՀՀ պետական բյուջեն հանդիսանում է երկրի ֆինանսական հիմնական պլանը, որը տարեկան կտրվածքով սահմանում է եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը՝ ընդգրկելով հարկային և ոչ հարկային եկամուտներ, պետական պարտքի կառավարում, ինչպես նաև ծախսեր սոցիալական, կրթական, առողջապահական, պաշտպանական և ենթակառուցվածքային ոլորտներում, և դրա ձևավորումն ու իրականացումը համակարգվում է ՀՀ կառավարության և մասնավորապես Ministry of Finance of the Republic of Armenia-ի կողմից՝ համաձայն պետական ֆինանսական քաղաքականության։ Բյուջետային գործընթացը ներառում է պլանավորում, հաստատում, կատարում և վերահսկողություն փուլերը, որոնք նպատակ ունեն ապահովել միջոցների արդյունավետ օգտագործում և ֆինանսական կարգապահություն, իսկ դրա տնտեսական նշանակությունը արտահայտվում է նաև մակրոտնտեսական կայունության պահպանմամբ, ՀՆԱ-ի աճի խթանմամբ և պետական պարտքի կայուն կառավարմամբ։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատանքը նվիրված է լեռնային գետերից ջրի վերցման համար նախատեսված ջրընդունիչ կառուցվածքների կատարելագործման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով լեռնային գետերի հիդրոլոգիական և հիդրավլիկական առանձնահատկությունները։ Լեռնային գետերը բնութագրվում են մեծ թեքություններով, հոսքի արագության զգալի տատանումներով, ջրի մակարդակի արագ փոփոխություններով, պինդ մասնիկների և նստվածքների մեծ քանակով, ինչպես նաև քարերի, խճի և այլ բեկորային նյութերի տեղափոխմամբ, ինչն էապես բարդացնում է ջրընդունիչների նախագծումը և շահագործումը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել գործող ջրընդունիչ համակարգերի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները և առաջարկել այնպիսի կառուցվածքային ու տեխնիկական լուծումներ, որոնք կապահովեն ջրի հուսալի ընդունում տարբեր հիդրոլոգիական պայմաններում։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում ջրի ընդունման գործընթացի վրա գետի հոսքի արագության, ջրի ծախսի, հունի ձևի, թեքության, նստվածքների շարժման և սեզոնային փոփոխությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ջրընդունիչների աշխատանքի հետ կապված հիմնական խնդիրները, այդ թվում՝ մուտքային հատվածների խցանումը, նստվածքների կուտակումը, ջրի ընդունման արդյունավետության նվազումը, հիդրավլիկական ռեժիմի խախտումները և կառուցվածքների վնասման վտանգը։ Հնարավոր կատարելագործումները կարող են ներառել ջրի մուտքի կառուցվածքային ձևի փոփոխություն, պաշտպանիչ և մաքրող տարրերի կատարելագործում, նստվածքների հեռացման ավելի արդյունավետ համակարգերի կիրառում, ինչպես նաև ջրի հոսքի ուղղորդման և կարգավորման մեխանիզմների բարելավում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ջրընդունիչի աշխատանքի հուսալիության ապահովումը ոչ միայն սովորական, այլև վարարումների և հոսքի կտրուկ փոփոխությունների ժամանակ։ Այդ նպատակով անհրաժեշտ է հաշվի առնել ծայրահեղ հիդրոլոգիական իրավիճակները և կառուցվածքի կայունությունը դրանց պայմաններում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև հիդրավլիկական հաշվարկների կատարելագործման մեթոդները, լաբորատոր կամ մոդելային հետազոտությունների կիրառումը և տարբեր կառուցվածքային լուծումների համեմատական գնահատումը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ընտրել այնպիսի ջրընդունիչի կառուցվածք, որը միաժամանակ ապահովում է անհրաժեշտ ջրի քանակի ընդունում, նվազեցնում է նստվածքների և բեկորների ներթափանցումը և երկարացնում է համակարգի շահագործման ժամկետը։ Թեման ունի գործնական կարևորություն ջրամատակարարման, ոռոգման, փոքր հիդրոէներգետիկայի և այլ ջրատնտեսական համակարգերի համար, որտեղ անհրաժեշտ է լեռնային գետերի ջրային ռեսուրսների արդյունավետ և անվտանգ օգտագործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հիդրոտեխնիկների, ջրաշինարարների, հիդրոլոգների, նախագծող ինժեներների, ջրային տնտեսության մասնագետների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների ու հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակաուղղված է լեռնային գետերի բարդ հոսքային պայմաններին առավել լավ հարմարված, հուսալի և արդյունավետ ջրընդունիչ կառուցվածքների նախագծման ու շահագործման գիտատեխնիկական հիմքերի կատարելագործմանը։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է երկաթբետոնե կախովի պանելների ջերմախոնավային և լարվածադեֆորմացիոն վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով ջերմաստիճանի և խոնավության փոփոխությունների ազդեցությունը կոնստրուկցիայի աշխատանքի վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն օրինաչափությունները, որոնց համաձայն արտաքին միջավայրի ջերմային և խոնավային պայմանների փոփոխությունը ազդում է պանելների նյութական վիճակի, ներքին լարումների, դեֆորմացիաների և շահագործման հուսալիության վրա։ Ուսումնասիրվում են երկաթբետոնե տարրերի ջերմաֆիզիկական և խոնավային հատկությունները, ինչպես նաև բետոնի և ամրանների փոխազդեցությունը տարբեր շահագործման պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն երևույթներին, որոնք առաջանում են ջերմաստիճանային տատանումների, խոնավության փոփոխության, բետոնի չորացման և ծավալային փոփոխությունների հետևանքով։ Նման գործոնների համատեղ ազդեցությունը կարող է առաջացնել լրացուցիչ ներքին լարումներ և դեֆորմացիաներ, որոնք անհրաժեշտ է հաշվի առնել կոնստրուկցիաների նախագծման, հաշվարկի և շահագործման ժամանակ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են պանելների լարվածադեֆորմացիոն վիճակի գնահատման մեթոդները, հաշվարկային մոտեցումները և տարբեր պայմաններում դրանց վարքագծի վերլուծությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել երկաթբետոնե կախովի պանելների նախագծման և հաշվարկի մեթոդների կատարելագործմանը, դրանց շահագործման հուսալիության բարձրացմանը և վաղաժամ վնասվածքների առաջացման ռիսկի նվազեցմանը։ Թեման հատկապես արդիական է բազմաշերտ և արտաքին պատող կոնստրուկցիաների դեպքում, որտեղ ջերմային ու խոնավային ռեժիմները կարող են էականորեն ազդել ոչ միայն նյութի ամրության, այլև ամբողջ համակարգի երկարաժամկետ աշխատանքի վրա։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել շինարարական ինժեներներին, կոնստրուկտորներին, ճարտարապետներին, շինարարական ֆիզիկայի և երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։

Պատմություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության՝ ԱՊՀ շրջանակներում 1995-2001 թվականներին իրականացված գործունեության և այդ ժամանակահատվածում ձևավորված ռազմաքաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են Հայաստանի՝ ԱՊՀ-ի ձևավորման և հետագա զարգացման գործընթացներում ունեցած մասնակցության առանձնահատկությունները, կազմակերպության անդամ պետությունների հետ քաղաքական, ռազմավարական, տնտեսական և սոցիալական փոխհարաբերությունների հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրներին, Հայաստանի ռազմաքաղաքական դիրքորոշմանը, հավաքական անվտանգության մեխանիզմներին և ԱՊՀ շրջանակներում համագործակցության ձևաչափերին։ Ուսումնասիրվում են նաև Հայաստանի և ԱՊՀ մյուս երկրների միջև տնտեսական կապերի զարգացումը, առևտրատնտեսական հարաբերությունները, էներգետիկ և տրանսպորտային փոխգործակցությունը, արտադրական ու ֆինանսատնտեսական կապերի պահպանման և վերականգնման գործընթացները։ Աշխատանքում դիտարկվում են Հայաստանի անկախության առաջին տարիների սոցիալ-տնտեսական բարդությունները, տարածաշրջանային և միջազգային իրավիճակի ազդեցությունը երկրի զարգացման վրա, ինչպես նաև ԱՊՀ շրջանակներում համագործակցության հնարավորություններն ու սահմանափակումները։ Վերլուծության միջոցով ներկայացվում է այն քաղաքական և տնտեսական միջավայրը, որի պայմաններում Հայաստանը ձգտում էր համատեղել ազգային շահերի պաշտպանությունը, տարածաշրջանային անվտանգության ապահովումը և նախկին խորհրդային հանրապետությունների հետ փոխշահավետ հարաբերությունների զարգացումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու նշված ժամանակաշրջանում Հայաստանի արտաքին և ներքին զարգացման գործընթացների փոխկապակցվածության, ԱՊՀ-ի դերի և Հայաստանի համար դրա շրջանակներում ձևավորված հնարավորությունների ու մարտահրավերների մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների և տնտեսագիտության մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և Հայաստանի նորագույն պատմությամբ ու հետխորհրդային տարածաշրջանի զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատանքը նվիրված է երկչափ կրիտիկական Իզինգի մոդելում ցանցային էֆեկտների մնացորդների և արատների ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում վիճակագրական ֆիզիկայի դասական մոդելներից մեկի՝ Իզինգի մոդելի միջոցով կրիտիկական երևույթների և փուլային անցումների մանրամասն վերլուծությունն է։ Երկչափ համակարգերի դեպքում կրիտիկական կետին մոտ նյութի կամ մոդելի մակրոսկոպիկ հատկությունները կարող են դրսևորվել համընդհանուր օրինաչափություններով, սակայն վերջավոր ցանցային կառուցվածքը, դիսկրետությունը և տեղային արատները կարող են առաջացնել լրացուցիչ ուղղումներ, որոնք կարևոր են հատկապես բարձր ճշգրտությամբ տեսական և թվային հաշվարկների ժամանակ։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են ցանցի դիսկրետ կառուցվածքի հետ կապված ազդեցությունները պահպանվում կրիտիկական ռեժիմում և ինչպես են տարբեր տեսակի արատները փոխում համակարգի ֆիզիկական բնութագրերը։ Կրիտիկական վիճակում համակարգը բնութագրվում է կոռելացիաների երկար հեռահարությամբ, ֆլուկտուացիաների ուժեղացմամբ և բնորոշ երկարության մասշտաբի մեծացմամբ։ Այս պայմաններում մանրադիտակային կառուցվածքի ազդեցությունը կարող է ամբողջությամբ չանհետանալ, այլ արտահայտվել փոքր, սակայն չափելի ուղղումների կամ վերջավոր չափի էֆեկտների միջոցով։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել այդ ուղղումների ձևը, մեծությունը և դրանց կախվածությունը համակարգի չափից ու կրիտիկական պարամետրերից։ Ցանցային էֆեկտների ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է տարբերակել համընդհանուր կրիտիկական վարքագիծը ցանցի կոնկրետ երկրաչափությունից բխող ոչ համընդհանուր բաղադրիչներից։ Թեև կրիտիկական ցուցիչները և մասշտաբավորման հիմնական օրենքները կարող են լինել համընդհանուր, որոշ ամպլիտուդներ, ուղղումներ և տեղային հատկություններ կախված են մոդելի մանրադիտակային կառուցվածքից։ Այդ տարբերակումը կարևոր է ինչպես անալիտիկ արդյունքների մեկնաբանման, այնպես էլ թվային սիմուլյացիաների հետ տեսական կանխատեսումների համեմատության համար։ Առանձին ուղղություն է արատների ուսումնասիրությունը։ Ցանցում առկա բացակայող հանգույցները, խանգարված կապերը, տեղային փոխազդեցությունների փոփոխությունները կամ այլ կառուցվածքային անկատարություններ կարող են խախտել իդեալական համակարգի համաչափությունը և փոխել դրա վիճակագրական հատկությունները։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել, թե ինչ պայմաններում են նման արատները էականորեն ազդում կրիտիկական վարքագծի վրա և երբ են դրանց ազդեցությունները սահմանափակվում տեղային կամ ենթակրիտիկական ուղղումներով։ Արատների առկայությունը կարող է անդրադառնալ մագնիսացման, էներգիայի, սպեցիֆիկ ջերմության, զգայունության և կոռելացիոն ֆունկցիաների վրա։ Դրանց փոփոխության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու արատների ազդեցության մեխանիզմները և գնահատելու համակարգի մակրոսկոպիկ արձագանքը մանրադիտակային անկատարությունների նկատմամբ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել մասշտաբավորման տեսության կիրառումը։ Կրիտիկական համակարգերի համար ֆիզիկական մեծությունների կախվածությունը համակարգի բնորոշ չափից և պարամետրերից կարող է նկարագրվել հատուկ մասշտաբային օրենքներով։ Ցանցային էֆեկտների և արատների առկայության դեպքում այդ օրենքները կարող են ստանալ լրացուցիչ ուղղումներ, որոնց վերլուծությունը թույլ է տալիս ավելի ճշգրիտ որոշել կրիտիկական պարամետրերը և հիմնական ցուցիչները։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև վերջավոր չափի մասշտաբավորման մեթոդների կիրառում, քանի որ իրական հաշվարկներն ու համակարգչային մոդելավորումները հաճախ իրականացվում են վերջավոր չափի ցանցերի վրա։ Այդ դեպքում անհրաժեշտ է հասկանալ, թե ինչպես են համակարգի սահմանափակ չափերը ազդում չափվող մեծությունների վրա և ինչպես կարելի է առանձնացնել վերջավոր չափի էֆեկտները իրական թերմոդինամիկական սահմանային վարքագծից։ Թվային մեթոդները կարող են կարևոր դեր ունենալ հետազոտության մեջ։ Մոնտե Կառլոյի սիմուլյացիաների և վիճակագրական տվյալների մշակման միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել մեծ թվով միկրոսկոպիկ կոնֆիգուրացիաներ և ստանալ համակարգի վիճակագրական բնութագրերը։ Ստացված տվյալների համեմատությունը անալիտիկ կանխատեսումների հետ հնարավորություն է տալիս ստուգել տեսական մոտեցումների ճշտությունը և գնահատել ցանցային ու արատային ուղղումների պարամետրերը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև տարբեր ցանցային երկրաչափությունների կամ արատների բաշխման դեպքեր՝ պարզելու համար, թե որ ազդեցություններն են համընդհանուր, իսկ որոնք՝ կախված կոնկրետ մոդելից։ Այսպիսի համեմատությունը կարևոր է կրիտիկական համակարգերի ընդհանուր տեսության զարգացման համար։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել կրիտիկական երևույթների ավելի ճշգրիտ նկարագրմանը և պարզել, թե ինչպես են մանրադիտակային կառուցվածքային առանձնահատկությունները դրսևորվում մակրոսկոպիկ կրիտիկական վարքագծում։ Դրանք կարող են օգտակար լինել նաև այլ ցանցային մոդելների և դիսօրդեր պարունակող համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է Իզինգի մոդելի, կրիտիկական երևույթների տեսության, մասշտաբավորման մեթոդների և վիճակագրական հաշվարկների մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով երկչափ կրիտիկական համակարգերում ցանցային կառուցվածքի և տեղային արատների թողած ազդեցությունները։ Թեման կարևոր է վիճակագրական ֆիզիկայի համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու համընդհանուր կրիտիկական վարքագծի և համակարգի մանրադիտակային կառուցվածքի միջև փոխհարաբերությունը։

Հոգեբանություն

Հետազոտության նպատակն է՝ ուսումնասիրել կրտսեր դպրոցականների սոցիալական ընկալման յուրահատկությունները դպրոցական միջավայրում իրականացվող նոր շփումների գործընթացում / Цель работы - исследовать специфические особенности социального восприятия школьников младшего возраста в новой среде общения Հրատ.՝ ՀՀ ԿԳՆ Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարան, Երևան, 2009, Սեղմագիր՝ 22 էջ [src=123456789/5139] [dspace.nla.am]Այս աշխատանքը նվիրված է երեխաների միջանձնային ընկալման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը դպրոցական միջավայրին հարմարվելու գործընթացում՝ բացահայտելով այն հոգեբանական և սոցիալական գործոնները, որոնք ազդում են հասակակիցների, ուսուցիչների և շրջապատող մարդկանց վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են երեխաները ընկալում և գնահատում իրենց նոր սոցիալական միջավայրը, ինչ դեր ունեն առաջին տպավորությունները, հաղորդակցական հմտությունները և հուզական արձագանքները միջանձնային հարաբերությունների հաստատման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցական կյանքի սկզբնական փուլում ձևավորվող ընկերական կապերին, խմբային փոխազդեցություններին և սոցիալական ընդունվածության զգացմանը, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն երեխայի հոգեբանական բարեկեցության և ուսումնական գործունեության արդյունավետության համար։ Աշխատությունում վերլուծվում են նաև այն դժվարությունները, որոնք կարող են առաջանալ հարմարման ընթացքում՝ կապված ամաչկոտության, անհանգստության, հաղորդակցման սահմանափակումների կամ սոցիալական փորձի պակասի հետ, ինչպես նաև դրանց հաղթահարման հոգեբանամանկավարժական հնարավորությունները։ Քննարկվում է ընտանիքի, ուսուցչի և դպրոցական միջավայրի ազդեցությունը երեխայի սոցիալական ընկալումների զարգացման վրա՝ ընդգծելով աջակցող և ներառական մթնոլորտի կարևորությունը։ Հետազոտության նպատակն է բացահայտել միջանձնային ընկալման ձևավորման առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը դպրոցական հարմարման հաջողության վրա՝ նպաստելով կրթական և հոգեբանական աջակցության արդյունավետ մեթոդների մշակմանը։