Состояние баланса стресс-гормонов в крови беременных крыс, переносящих хронический стресс, и у их потомства в различные периоды развития и иммобилизации

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Մ. Վոլոշինի քննադատական արձակի առանձնահատկությունների, գրական-գեղագիտական հայացքների և մշակութային մտածողության քննությանը՝ բացահայտելով նրա տեղը XX դարասկզբի ռուսական գրական և մտավոր կյանքում։ Վոլոշինի քննադատական ժառանգությունը կարևոր է նրանով, որ այն չի սահմանափակվում միայն գրական ստեղծագործությունների գնահատմամբ․ նրա հոդվածներում, ակնարկներում և գրականագիտական բնույթի անդրադարձներում միահյուսվում են արվեստի փիլիսոփայությունը, մշակույթի պատմությունը, գեղագիտությունը, հասարակական կյանքի նկատմամբ վերաբերմունքը և ստեղծագործական անհատի դերի մասին պատկերացումները։ Նրա համար գրականությունը և արվեստը հասարակությունից առանձնացված երևույթներ չեն, այլ մարդու և ժամանակաշրջանի հոգևոր կյանքի արտահայտություններ, որոնց միջոցով հնարավոր է հասկանալ տվյալ դարաշրջանի ներքին հակասությունները։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի քննադատական մեթոդին։ Վոլոշինը գրական ստեղծագործությունը դիտարկում է ոչ միայն նրա ձևական հատկանիշների կամ սյուժետային կառուցվածքի տեսանկյունից, այլև փորձում է բացահայտել դրա ներքին գաղափարական և հոգեբանական հիմքերը։ Նրան հետաքրքրում է ստեղծագործության և հեղինակի աշխարհայացքի կապը, արվեստագետի անհատականությունը, ստեղծագործական որոնումների բնույթը և գրական երևույթի տեղը ընդհանուր մշակութային գործընթացում։ Այդ պատճառով նրա քննադատական արձակը հաճախ ձեռք է բերում էսսեիստական բնույթ՝ միավորելով վերլուծությունը, փիլիսոփայական խորհրդածությունը և գեղարվեստական դիտարկումը։ Վոլոշինի քննադատական մտածողության կարևոր առանձնահատկություններից է տարբեր գրական ուղղությունների և գեղարվեստական երևույթների նկատմամբ բաց վերաբերմունքը։ Նա հետաքրքրված էր իր ժամանակի նորարարական գրականությամբ և ձգտում էր հասկանալ նոր գեղարվեստական ձևերի առաջացման պատճառները։ Մոդեռնիստական որոնումները նրա համար միայն ավանդական գրականության մերժում չէին․ դրանք կապված էին մարդու աշխարհընկալման փոփոխության և նոր ժամանակի հոգևոր պահանջների հետ։ Այդ պատճառով քննադատը կարևորում էր գրականության մեջ նոր արտահայտչական միջոցների որոնումը և արվեստագետի անհատական ձայնի պահպանումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև արվեստի և իրականության փոխհարաբերության խնդիրը։ Վոլոշինի համար արվեստը իրականության պարզ պատճենը չէ։ Այն վերափոխում է իրականությունը, բացահայտում նրա անտեսանելի կողմերը և մարդուն հնարավորություն տալիս նոր կերպով ընկալելու սեփական գոյությունը։ Այս մոտեցումը նրա քննադատական արձակին հաղորդում է փիլիսոփայական խորություն, քանի որ գրական ստեղծագործության գնահատումը վերածվում է իրականության ճանաչման և մարդու հոգևոր աշխարհի ուսումնասիրության։ Մեծ նշանակություն ունի նաև արվեստագետի պատասխանատվության հարցը։ Վոլոշինի քննադատական հայացքներում ստեղծագործողը դիտվում է որպես իր ժամանակի նկատմամբ պատասխանատվություն կրող անհատ։ Գրականությունն ու արվեստը կարող են արձագանքել հասարակական և քաղաքական ցնցումներին, սակայն արվեստագետի առաքելությունը չի սահմանափակվում անմիջական արձագանքով։ Նա պետք է կարողանա պահպանել ստեղծագործական ազատությունը, ինքնուրույն մտածողությունը և հոգևոր արժեքների նկատմամբ հավատարմությունը։ Այս գաղափարը հատկապես կարևոր է պատմական ճգնաժամերի և մշակութային հակասությունների պայմաններում։ Վոլոշինի քննադատական արձակում կարևոր տեղ ունի նաև մշակութային հիշողության խնդիրը։ Տարբեր ժամանակաշրջանների արվեստագետներին և գրական երևույթներին անդրադառնալով՝ նա ձգտում է դրանք դիտարկել ավելի լայն պատմական համատեքստում։ Անցյալը նրա համար ոչ թե փակ և անփոփոխ համակարգ է, այլ ներկայի մշակութային գիտակցության բաղկացուցիչ մասը։ Դասական և ժամանակակից գրականության երկխոսությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մշակութային ավանդույթի շարունակականությունը և միաժամանակ հասկանալու նոր գեղարվեստական երևույթների առանձնահատկությունները։ Նրա քննադատական արձակին բնորոշ է նաև լեզվի պատկերավորությունը։ Վերլուծական միտքը հաճախ արտահայտվում է փոխաբերությունների, համեմատությունների և ընդարձակ փիլիսոփայական դիտարկումների միջոցով, ինչի շնորհիվ քննադատական տեքստը մոտենում է գրական էսսեի ձևին։ Այս առանձնահատկությունը Վոլոշինի քննադատությունը դարձնում է ոչ միայն վերլուծական, այլև ինքնուրույն գեղարվեստական արժեք ունեցող արձակ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Վոլոշինի քննադատական արձակը կարևոր դեր ունի XX դարասկզբի ռուսական գրական-գեղագիտական մտքի պատմության մեջ։ Նրա աշխատություններում գրական քննադատությունը միավորվում է մշակույթի փիլիսոփայության, արվեստի տեսության և ժամանակակից հասարակության նկատմամբ մտավոր արձագանքի հետ։ Նա գրական ստեղծագործությունը դիտարկում է որպես մարդու հոգևոր կյանքի, պատմական ժամանակի և մշակութային փոփոխությունների արտահայտություն՝ միաժամանակ պահպանելով ստեղծագործական անհատականության և արվեստի ինքնուրույնության արժեքը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ռուս գրականությամբ, մոդեռնիզմով, գրական քննադատության պատմությամբ և XX դարի գեղագիտական մտածողությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ օգնելով ավելի խորությամբ հասկանալ Վոլոշինի քննադատական ժառանգության առանձնահատկություններն ու նրա դերը ռուսական մշակույթի զարգացման մեջ։

Political Science

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ընդհանուր ժողովի հիսունչորրորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ պահպանելով ժողովական գործունեության ընթացքի և քննարկումների վերաբերյալ փաստաթղթային տեղեկությունները։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի արևմտահայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի, Կոստանդնուպոլսի հայ ազգային կառավարման մարմինների և համայնքային ինքնակազմակերպման պատմության ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու նիստի ընթացքում քննարկված հարցերին, մասնակիցների ելույթներին, ներկայացված առաջարկություններին և ժողովական աշխատանքի ընթացակարգերին։ Ազգային ընդհանուր ժողովի նման փաստաթղթերը վկայում են համայնքի ներկայացուցչական կառավարման ավանդույթների, ազգային հաստատությունների գործունեության և հասարակական նշանակություն ունեցող խնդիրների քննարկման մշակույթի մասին։ Դրանք արժեքավոր նյութ են նաև ժամանակաշրջանի պաշտոնական լեզվի, վարչական տերմինաբանության և հայ համայնքի կազմակերպական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Ատենագրությունը ժողովական փաստաթղթերի շարքի առանձին միավոր է, որը նպաստում է ազգային ինքնակառավարման պատմական գործընթացների, արևմտահայ հասարակական կյանքի և 19-րդ դարի հայոց պատմության վավերագրական ուսումնասիրությանը։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է կրկնակի ռինոպլաստիկայի խնդիրներին՝ դեմքի էսթետիկ վիրաբուժության համատեքստում, և ուսումնասիրում է նախկինում կատարված քթի վիրահատությունից հետո ձևավորված կառուցվածքային, ֆունկցիոնալ և էսթետիկ փոփոխությունների շտկման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում կրկնակի վիրահատության պլանավորման, նախնական գնահատման, քթի անատոմիական կառուցվածքների վերականգնման և դեմքի ընդհանուր համամասնությունների հետ ներդաշնակ արդյունքի հասնելու հարցերն են։ Աշխատությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ կրկնակի միջամտությունը սովորաբար ավելի բարդ է, քան առաջնային վիրահատությունը, քանի որ նախորդ վիրահատությունը կարող է փոփոխել հյուսվածքների կառուցվածքը, առաջացնել սպիական փոփոխություններ, նվազեցնել սեփական աճառային հյուսվածքի առկայությունը և սահմանափակել վիրաբուժական շտկման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նախկին միջամտության արդյունքների գնահատման մեթոդները, քթի արտաքին ձևի և ներքին կառուցվածքների առանձնահատկությունները, շնչառական ֆունկցիայի հնարավոր խանգարումները, ինչպես նաև պացիենտի ակնկալիքների և վիրաբուժական հնարավորությունների համապատասխանեցման խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քթի հենարանային կառուցվածքի վերականգնմանը, դեֆորմացիաների շտկմանը և անհրաժեշտ հյուսվածքային նյութի ընտրությանը՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր կլինիկական իրավիճակի առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև դեմքի ընդհանուր էսթետիկ համամասնությունների գնահատմանը, քանի որ քթի ձևը պետք է դիտարկվի ոչ թե մեկուսացված, այլ դեմքի մյուս կառուցվածքների հետ փոխկապակցված։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նախավիրահատական պլանավորումը, որը ներառում է կլինիկական զննում, նախորդ միջամտությունների արդյունքների վերլուծություն, հնարավոր ռիսկերի գնահատում և սպասվող արդյունքի իրատեսական սահմանների սահմանում։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել պլաստիկ և վերականգնողական վիրաբուժության մասնագետների համար՝ որպես կրկնակի ռինոպլաստիկայի բարդությունների, վերականգնողական մոտեցումների և էսթետիկ արդյունքների գնահատման վերաբերյալ մասնագիտական նյութ։ Այն նաև ընդգծում է անհատականացված մոտեցման կարևորությունը, քանի որ կրկնակի վիրահատության յուրաքանչյուր դեպք պայմանավորված է նախկին միջամտության բնույթով, հյուսվածքների վիճակով, առկա դեֆորմացիաներով և պացիենտի նպատակներով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է կրկնակի ռինոպլաստիկան որպես բազմակողմանի և տեխնիկապես բարդ վիրաբուժական ուղղություն՝ ուսումնասիրելով դրա էսթետիկ և ֆունկցիոնալ խնդիրները, նախավիրահատական գնահատման սկզբունքները, վերականգնողական հնարավորությունները և դեմքի ներդաշնակության ապահովման նշանակությունը։

Other Subjects

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի ծագման, կազմավորման և պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը։ Ազգաբանությունը որպես գիտական բնագավառ անդրադառնում է ժողովրդի ձևավորման գործընթացներին, էթնիկ ինքնության առանձնահատկություններին, պատմական հիշողությանը, լեզվին, մշակույթին և ավանդույթներին։ Հայոց ազգաբանության ուսումնասիրությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպես են տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ձևավորվել հայ ժողովրդի ինքնության բաղադրիչները, ինչպես են պահպանվել ազգային սովորույթներն ու մշակութային առանձնահատկությունները, և ինչ դեր են ունեցել պատմական իրադարձություններն ու հասարակական փոփոխությունները այդ գործընթացներում։ Նման աշխատություններում կարող են քննարկվել նաև հայ ժողովրդի բնակության տարածքները, համայնքային կառուցվածքը, կենցաղը, ընտանեկան հարաբերությունները, հավատալիքները և հարևան ժողովուրդների հետ մշակութային փոխազդեցությունները։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի հայագիտության պատմության տեսանկյունից՝ որպես 19-րդ դարում ազգային ծագման և ինքնության հարցերի նկատմամբ ձևավորված հետաքրքրության արտահայտություն։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ ժողովրդի պատմությամբ, ազգագրությամբ, մշակութային ժառանգությամբ և ազգային ինքնագիտակցության զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ միաժամանակ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի գիտական պատկերացումներն ու ազգաբանական մոտեցումները։

Religion

Աստվածաշունչը քրիստոնեական կրոնի հիմնարար սուրբ գիրքն է և համաշխարհային հոգևոր ու գրական ժառանգության կարևորագույն հուշարձաններից մեկը։ Այն ընդգրկում է Հին և Նոր Կտակարանները՝ ներկայացնելով աշխարհի արարման, մարդկության պատմության, աստվածային հայտնության, հավատքի, բարոյական սկզբունքների և հոգևոր կյանքի վերաբերյալ քրիստոնեական ավանդության առանցքային պատկերացումները։ Հին Կտակարանում ամփոփված են հին իսրայելական ժողովրդի պատմությանն ու կրոնական ավանդույթներին, մարգարեական պատգամներին, իմաստասիրական մտքին և աղոթական գրականությանը վերաբերող բնագրեր, իսկ Նոր Կտակարանը կենտրոնանում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, ուսմունքի, առաքելական գործունեության և վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորման վրա։ Սուրբ գրքի տարբեր գրքերը ներկայացնում են պատմական, դավանաբանական, բարոյախոսական և գեղարվեստական բազմազան նյութեր՝ արտացոլելով հին աշխարհի հոգևոր մտածողությունն ու կրոնական փորձառությունը։ Հայերեն Աստվածաշունչը առանձնահատուկ տեղ ունի հայ ժողովրդի գրավոր մշակույթի, թարգմանական ավանդույթի, կրթության և հոգևոր կյանքի պատմության մեջ։ Այն կարևոր նշանակություն ունի քրիստոնեական հավատքի, աստվածաբանական մտքի, հայերեն գրավոր լեզվի և ազգային մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։