Современные аспекты лечения дыхательных расстройств у недоношенных новорожденных

Այլ առարկաներ

Այն նախատեսված է բուսաբանությամբ, էկոլոգիայով, գյուղատնտեսությամբ հետաքրքրված մասնագետների, ուսանողների և բնապահպանների համար։ Նյութում մանրամասն նկարագրվում են վայրի պտղատու տեսակները՝ դրանց աճի պայմանները, կենսակերպը, սեզոնային զարգացման փուլերը և բնական միջավայրին հարմարվելու առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի լեռնային և անտառային գոտիներում հանդիպող պտղատեսակների բազմազանությանը, դրանց պահպանման և վերարտադրության խնդիրներին։ Աշխատությունում ներկայացվում է նաև վայրի պտղատեսակների էկոլոգիական և գենետիկական արժեքը՝ ընդգծելով դրանց դերը մշակովի պտղաբուծության զարգացման, սելեկցիայի և կենսաբազմազանության պահպանման գործում։ Բացի այդ, քննարկվում են այդ բույսերի տնտեսական կիրառելիությունը, սննդային և բուժիչ հատկությունները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ներգրավումը գյուղատնտեսական արտադրության մեջ։ Նյութը անդրադառնում է նաև բնապահպանական խնդիրներին՝ կապված վայրի պտղատու տեսակների կրճատման և դրանց պահպանման անհրաժեշտության հետ։ Ընդհանուր առմամբ, այս աշխատությունը համադրում է գիտական հետազոտությունը և կիրառական նշանակությունը՝ ձևավորելով ամբողջական պատկերացում Հայաստանի վայրի պտղատու բուսաշխարհի մասին:

Մշակույթ

Աշխատությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի օրացույց է, որը նվիրված է 1975 թվականի հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների նշանավոր ու հիշարժան տարեթվերի համակարգված ներկայացմանը։ Այն նախատեսված է տարբեր բնագավառների կարևոր իրադարձությունների, պատմական տարեդարձերի, նշանավոր անձանց ծննդյան և մահվան տարելիցների, մշակութային ու հասարակական նշանակություն ունեցող ամսաթվերի վերաբերյալ տեղեկությունները մեկտեղելու համար։ Նյութը կարող է ընդգրկել պատմության, գրականության, արվեստի, գիտության, կրթության, հասարակական և քաղաքական կյանքի հետ կապված տարեթվեր՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին որոշակի ժամանակահատվածի շրջանակում արագ կողմնորոշվել կարևոր հիշարժան իրադարձությունների մեջ։ Ամսաթվերի ժամանակագրական դասավորությունը տեղեկատուն դարձնում է հարմար գործնական օգտագործման համար՝ հատկապես գրադարաններում, կրթական հաստատություններում, մշակութային կազմակերպություններում և տեղեկատվական աշխատանքում։ Աշխատությունը կարող է ծառայել որպես հիմք թեմատիկ ցուցահանդեսների, գրական և մշակութային միջոցառումների, հիշատակի օրերի, դասախոսությունների և այլ միջոցառումների կազմակերպման համար։ Հատուկ արժեք ունի նաև այն հանգամանքը, որ նման օրացույցները միավորում են տարբեր ոլորտներին վերաբերող տարեթվեր՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի պատմամշակութային կյանքի բազմակողմանի տեղեկատվական պատկերը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, ուսուցիչների, մշակութային գործիչների, լրագրողների, ուսանողների և ընդհանուր տեղեկատու նյութերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, այն ներկայացնում է 1975 թվականի վերջին եռամսյակի կարևոր ամսաթվերի համակարգված տեղեկատու՝ նպաստելով պատմական հիշողության պահպանմանը և նշանավոր իրադարձությունների ու անհատների մասին տեղեկատվության գործնական օգտագործմանը։

Մանկավարժություն

Այս մանկավարժական-մեթոդական ուսումնասիրությունը նվիրված է հիմնական դպրոցում «Տեխնոլոգիա» առարկայի ուսուցման գործընթացում ինժեներական մտածողության ձևավորման առանձնահատկություններին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են սովորողների տեխնիկական, ստեղծագործական և խնդիրների լուծման կարողությունների զարգացման մեթոդները՝ շեշտադրելով ուսուցման գործնական ուղղվածությունը։ Հեղինակը դիտարկում է ինժեներական մտածողության բաղադրիչները՝ վերլուծական մտածողություն, նախագծային մոտեցում, մոդելավորում և փորձարարական գործունեություն, ինչպես նաև դրանց ձևավորման մանկավարժական պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական նախագծերի կիրառմանը, խմբային աշխատանքի կազմակերպմանը և իրական կյանքի խնդիրների վրա հիմնված ուսուցման մեթոդներին՝ որպես սովորողների հետաքրքրության և ներգրավվածության բարձրացման միջոց։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է ուսուցչի դերի, ուսումնական նյութերի ընտրության և գնահատման չափանիշների առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել տեխնոլոգիական կրթության արդյունավետությունը։ Այն օգտակար է մանկավարժների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի հետազոտողների և ուսուցիչների համար։

Քաղաքագիտություն

Այս գիտական-քաղաքագիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքական վարչաձևի ձևափոխման և զարգացման գործընթացների վերլուծությանը անցումային շրջանում՝ կենտրոնանալով պետական կառավարման համակարգի ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների, իշխանությունների բաժանման սկզբունքի իրագործման և քաղաքական համակարգի կայունացման հիմնախնդիրների վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ժողովրդավարական անցման առանձնահատկությունները, սահմանադրական բարեփոխումների ազդեցությունը քաղաքական ինստիտուտների վրա, ինչպես նաև կուսակցական համակարգի, ընտրական գործընթացների և քաղաքացիական հասարակության զարգացման դինամիկան։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական իշխանության կենտրոնացման և ապակենտրոնացման միտումներին, պետական կառավարման արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին և քաղաքական մասնակցության ընդլայնման մեխանիզմներին։ Աշխատությունը հիմնված է համեմատական քաղաքագիտության մոտեցումների վրա՝ դիտարկելով Հայաստանի փորձը այլ անցումային պետությունների համատեքստում։ Այն օգտակար է քաղաքագետների, պետական կառավարման մասնագետների, իրավաբանների և քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Քաղաքագիտություն

Այս գիրքը ներկայացնում է աշխարհի քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական գործընթացների վերաբերյալ մի տեսություն, ըստ որի՝ համաշխարհային իրադարձությունների զգալի մասը վերահսկվում է ազդեցիկ մարդկանց ու կազմակերպությունների փոքր խմբի կողմից, որը հեղինակը կոչում է «300-ի կոմիտե»։ Ջոն Քոլեմանը փորձում է բացատրել միջազգային քաղաքականության, ֆինանսական համակարգերի, պատերազմների, մշակութային փոփոխությունների և գլոբալ կառավարման մի շարք երևույթներ՝ դրանք կապելով գաղտնի կամ կիսագաղտնի ազդեցության կենտրոնների գործունեության հետ։ Գրքում քննարկվում են միջազգային բանկային կառույցները, քաղաքական էլիտաները, հետախուզական ծառայությունները, անդրազգային կազմակերպությունները և նրանց ենթադրյալ դերակատարությունը համաշխարհային գործընթացներում։ Հեղինակը ներկայացնում է լայնածավալ վերլուծություններ, պատմական անդրադարձներ և բազմաթիվ պնդումներ, որոնց նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպես կարող են իշխանությունն ու ազդեցությունը կենտրոնացվել սահմանափակ շրջանակների ձեռքում։ Գիրքը մեծ ճանաչում է ստացել այն ընթերցողների շրջանում, որոնք հետաքրքրվում են համաշխարհային քաղաքականության այլընտրանքային մեկնաբանություններով, գաղտնի կառույցների մասին տեսություններով և իշխանության մեխանիզմների ուսումնասիրությամբ։ Միաժամանակ հարկ է նշել, որ գրքում ներկայացված բազմաթիվ պնդումներ լայնորեն վիճարկվում են պատմաբանների, քաղաքագետների և ակադեմիական հետազոտողների կողմից, իսկ ստեղծագործությունը սովորաբար դասվում է դավադրապաշտական գրականության շարքին, ոչ թե գիտական կամ ակադեմիական հետազոտությունների։ Այդուհանդերձ, այն շարունակում է հետաքրքրություն առաջացնել որպես ազդեցիկ և լայնորեն քննարկված աշխատություն, որը փորձում է այլ տեսանկյունից մեկնաբանել ժամանակակից աշխարհի քաղաքական ու տնտեսական զարգացումները։

Մշակույթ

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Նոր Ջուղայի ապարանքների ճարտարապետությանը՝ XVII–XIX դարերի ընթացքում դրանց ձևավորման, զարգացման, հատակագծային և ծավալատարածական առանձնահատկությունների, հարդարանքի ու գեղարվեստական արժեքի համակողմանի քննությանը։ Նոր Ջուղան՝ Սպահանի հարավային հատվածում ձևավորված հայկական թաղամասը, ստեղծվել է Շահ Աբբաս I-ի օրոք 17-րդ դարի սկզբին՝ 1604 թվականի բռնագաղթերի հետևանքով այնտեղ տեղափոխված հայերի բնակեցմամբ։ Հայկական համայնքի տնտեսական հզորացումը հետագայում արտահայտվեց նաև բնակելի և հասարակական ճարտարապետության զարգացման մեջ՝ ձևավորելով առանձնահատուկ քաղաքային միջավայր։ Նոր Ջուղայի առանձնատներն ու ապարանքները ոչ միայն բնակության վայրեր էին, այլև հարուստ վաճառականական ընտանիքների սոցիալական դիրքի, տնտեսական կարողության և մշակութային ինքնության արտահայտման միջոց։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է ապարանքների հատակագծային կառուցվածքի բացահայտումը։ Նման կառույցների ձևավորման վրա ազդել են ինչպես հայկական ավանդական բնակելի ճարտարապետության որոշ սկզբունքներ, այնպես էլ Իրանի տեղական ճարտարապետական մշակույթը, կլիմայական պայմանները և քաղաքաշինական միջավայրը։ Փակ կամ կիսափակ բակերը, դրանց շուրջ խմբավորված բնակելի և օժանդակ տարածքները, ստվերոտ անցումները, այգիները և ջրային տարրերը ձևավորում էին բնակության համար հարմարավետ միջավայր՝ համապատասխանելով Սպահանի տաք և չոր կլիմային։ Նոր Ջուղայի հայկական առանձնատների կարևոր առանձնահատկություններից է արտաքին համեմատաբար զուսպ ճարտարապետության և ներսի հարուստ հարդարանքի հակադրությունը։ Շենքերի ներքին տարածքները հաճախ զարդարվել են որմնանկարներով, բուսական ու երկրաչափական զարդանախշերով, հայելային և այլ դեկորատիվ լուծումներով։ Նոր Ջուղայի ճարտարապետության մեջ հատկապես ուշագրավ է եվրոպական, իրանական և հայկական գեղարվեստական ավանդույթների փոխազդեցությունը։ Հայ վաճառականները ակտիվ կապեր ունեին եվրոպական և ասիական տարբեր կենտրոնների հետ, և այդ միջազգային առևտրական ու մշակութային կապերը ներթափանցում էին նաև բնակելի ճարտարապետություն։ Նոր Ջուղայի տների ներքին հարդարանքում հանդիպող եվրոպական թեմաներով որմնանկարները, իրանական դեկորատիվ մոտիվները և հայկական մշակութային խորհրդանիշները ձևավորում են յուրահատուկ սինթեզ, որը առանձնացնում է այդ միջավայրը։ Նոր Ջուղայի ճարտարապետական ժառանգության վերաբերյալ ուսումնասիրություններում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Վանք թաղամասը, որտեղ պահպանվել են հայկական եկեղեցիներ, բնակելի տներ և պատմական այլ կառույցներ։ Նոր Ջուղայի հայկական եկեղեցիների ճարտարապետությունը նույնպես բնութագրվում է հայկական և իրանական ավանդույթների համադրմամբ, իսկ դրանց ներքին հարդարանքը հաճախ հարուստ է որմնանկարներով։ Ապարանքների ուսումնասիրության համար կարևոր է նաև դրանց սոցիալական գործառույթը։ XVII–XIX դարերում Նոր Ջուղայի հայ վաճառականները ձևավորել էին լայն միջազգային առևտրական ցանցեր, որոնք կապում էին Սպահանը Հնդկաստանի, Ռուսաստանի, Եվրոպայի և Մերձավոր Արևելքի առևտրական կենտրոնների հետ։ Այդ տնտեսական գործունեության արդյունքում ձևավորված հարստությունը հնարավորություն էր տալիս կառուցելու ընդարձակ և ճոխ առանձնատներ, որոնք միաժամանակ ծառայում էին որպես ընտանեկան բնակավայր, ընդունելությունների վայր և հասարակական հեղինակության ցուցիչ։ Այդ պատճառով ապարանքի ճարտարապետությունը պետք է դիտարկել նաև համայնքի սոցիալական պատմության համատեքստում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև տարածական կազմակերպման և կենցաղային կյանքի փոխհարաբերությունը։ Բնակելի համալիրների տարբեր հատվածների՝ ընդունելության սրահների, ընտանեկան տարածքների, օժանդակ շինությունների, բակերի և այգիների դասավորությունը արտացոլում էր ընտանիքի կենցաղը, հասարակական հարաբերությունները և մասնավոր ու հանրային տարածքների տարանջատման սկզբունքները։ Այս առումով ապարանքը պարզապես ճարտարապետական կառույց չէ, այլ պատմական աղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել Նոր Ջուղայի հայ համայնքի կենսակերպը և սոցիալական կառուցվածքը։ Ժամանակի ընթացքում այդ կառույցների մի մասը վերափոխվել է, վնասվել կամ կորցրել նախնական տեսքը, ինչն առավել է ընդգծում դրանց փաստագրական և մշակութային արժեքը։ Նոր Ջուղայի պատմական միջավայրի պահպանումը ներկայումս կարևոր խնդիր է, քանի որ այստեղ պահպանված հայկական հուշարձանները ներկայացնում են Իրանի հայկական համայնքի բազմադարյա ներկայության և մշակութային փոխազդեցությունների եզակի վկայություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է Նոր Ջուղայի XVII–XIX դարերի բնակելի ճարտարապետության առանձնահատկությունները, հայկական վաճառականական վերնախավի կենցաղն ու մշակույթը, ինչպես նաև հայկական, իրանական և եվրոպական ճարտարապետական ու դեկորատիվ ավանդույթների փոխազդեցությունը հասկանալու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետության պատմությամբ, հայկական սփյուռքի մշակույթով, իրանագիտությամբ, արվեստագիտությամբ, հուշարձանների պահպանությամբ և հայկական ճարտարապետական ժառանգությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։