Սուրբ Սանդուխտ օրիորդաց և տղաների դպրոցի կարգն ու կանոնները

История

Հրատարակությունը հաշվետվական և պատմավավերագրական բնույթի աղբյուր է, որը ներկայացնում է Բաքվում գործող հայկական բարեգործական ընկերության գործունեությունը, կազմակերպական կառուցվածքը, ֆինանսական միջոցները և հասարակական նախաձեռնությունները։ Այն արժեքավոր նյութ է հատկապես Բաքվի հայ համայնքի սոցիալական, կրթական, մշակութային և բարեգործական կյանքի ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով փաստաթղթային տվյալների միջոցով պատկերացում կազմել համայնքային ինքնակազմակերպման ձևերի և հասարակական հաստատությունների գործունեության մասին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ընկերության նպատակների, կառավարման մարմինների, անդամակցության, եկամուտների և ծախսերի, նվիրատվությունների, բարեգործական ծրագրերի և հաշվետու ժամանակաշրջանում իրականացված աշխատանքների ներկայացման վրա։ Կազմակերպության գործունեությունը դիտարկվում է որպես քաղաքային հայկական համայնքի սոցիալական աջակցության համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով փորձ էր արվում արձագանքել բնակչության տարբեր խմբերի կրթական և նյութական պահանջներին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական հաշվետվություններին, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել կազմակերպության եկամուտների աղբյուրները, անդամավճարները, անհատական նվիրատվությունները, բարեգործական միջոցառումներից ստացված միջոցները և դրանց օգտագործման հիմնական ուղղությունները։ Նման տվյալները կարևոր են ոչ միայն տվյալ կազմակերպության պատմության, այլև Բաքվի հայ համայնքի տնտեսական հնարավորությունների և բարեգործության մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Ծախսերի կառուցվածքի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե հասարակական աջակցության որ ոլորտներն էին համարվում առավել առաջնահերթ և ինչ միջոցներ էին հատկացվում դրանց իրականացման համար։ Հրատարակության մեջ արտացոլվող գործունեության կարևոր ուղղություններից է սոցիալապես անապահով անձանց և ընտանիքների աջակցությունը։ Բարեգործական համակարգը կարող էր ներառել նյութական օգնության տրամադրում, կրթական աջակցություն և հասարակական տարբեր կարիքների ֆինանսավորում։ Այդ գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե քաղաքային համայնքը սեփական կազմակերպությունների միջոցով ինչպես էր փորձում լրացնել սոցիալական պաշտպանության սահմանափակ հնարավորությունները և ձևավորել փոխօգնության մեխանիզմներ։ Առանձին նշանակություն է տրվում կրթական նախաձեռնություններին։ Հայկական բարեգործական կազմակերպությունները հաճախ աջակցում էին դպրոցներին, սովորողներին և կրթական այլ հաստատություններին՝ կրթությունը դիտարկելով համայնքի մշակութային շարունակականության կարևոր պայման։ Հաշվետվական տվյալները կարող են տեղեկություններ հաղորդել կրթական ծրագրերի ֆինանսավորման, սովորողների աջակցության, ուսումնական կարիքների և համապատասխան հաստատությունների հետ համագործակցության վերաբերյալ։ Այս նյութերի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել բարեգործության և կրթության միջև ձևավորված կապը և գնահատել հասարակական կազմակերպությունների մասնակցությունը հայկական կրթական միջավայրի պահպանմանը։ Կարևորվում է նաև ընկերության կառավարման համակարգի ուսումնասիրությունը։ Անդամների ընդհանուր ժողովները, վարչական մարմինները, պատասխանատու պաշտոնյաները և ֆինանսական վերահսկողության մեխանիզմները պատկերացում են տալիս հասարակական կազմակերպությունների ներքին կառավարման մշակույթի մասին։ Ընտրությունների, հաշվետվողականության և ֆինանսական վերահսկողության վերաբերյալ տվյալները հնարավորություն են տալիս բացահայտել կազմակերպության գործունեության ինստիտուցիոնալ հիմքերը և հասարակական պատասխանատվության սկզբունքները։ Անդամների և բարերարների վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են արժեքավոր լինել նաև Բաքվի հայ հասարակական վերնախավի, գործարարների, մտավորականների և համայնքային գործիչների ուսումնասիրության համար։ Անձնանունների, նվիրատվությունների և զբաղեցրած պաշտոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հասարակական կապերը և այն անձանց շրջանակը, որոնք մասնակցում էին համայնքային հաստատությունների պահպանմանն ու զարգացմանը։ Այս տեսանկյունից հրատարակությունն ունի նաև կենսագրական և սոցիալական պատմության աղբյուրի նշանակություն։ Բաքվի տնտեսական զարգացման պայմաններում ձևավորված հայկական համայնքը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ քաղաքային հասարակության բաղադրիչ, որի անդամները մասնակցում էին քաղաքի տնտեսական, կրթական և մշակութային կյանքին։ Բարեգործական կազմակերպության գործունեությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տնտեսական հաջողությունների և հասարակական պատասխանատվության փոխկապակցվածությունը, երբ մասնավոր միջոցների մի մասը ուղղվում էր համայնքային խնդիրների լուծմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կազմակերպության և այլ հայկական հաստատությունների միջև համագործակցությանը։ Եկեղեցական կառույցները, դպրոցները, մշակութային կազմակերպությունները և բարեգործական հաստատությունները կարող էին կազմել փոխկապակցված համայնքային ցանց, որի միջոցով իրականացվում էին սոցիալական, կրթական և մշակութային ծրագրեր։ Նման կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Բաքվի հայ համայնքի ինստիտուցիոնալ կառուցվածքի մասին։ Հրատարակության աղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է տվյալների պաշտոնական և հաշվետվական բնույթով։ Ֆինանսական թվերը, անդամների ցուցակները, վարչական որոշումները, կատարված աշխատանքների նկարագրությունները և կազմակերպության գործունեության արդյունքները կարող են ծառայել որպես փաստական հիմք համայնքի պատմության վերականգնման համար։ Միաժամանակ նման փաստաթղթերը պահանջում են քննադատական մոտեցում, քանի որ հաշվետվությունները կազմվել են կազմակերպության սեփական գործունեությունը ներկայացնելու նպատակով և կարող են առավել մանրամասն արտացոլել հաջողված նախաձեռնությունները, քան առկա դժվարությունները կամ ներքին տարաձայնությունները։ Տարբեր տարիների հաշվետվությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս հետևել կազմակերպության գործունեության փոփոխություններին, ֆինանսական հնարավորությունների աճին կամ նվազմանը, բարեգործական ծրագրերի առաջնահերթությունների փոփոխությանը և համայնքի սոցիալական պահանջների զարգացմանը։ Երկարաժամկետ տվյալների առկայության դեպքում հնարավոր է նաև ուսումնասիրել տնտեսական ու հասարակական իրադարձությունների ազդեցությունը բարեգործական գործունեության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի հրատարակության դերը քաղաքային հայ հասարակության առօրյա պատմության ուսումնասիրման համար։ Պաշտոնական քաղաքական պատմության աղբյուրներում հաճախ սահմանափակ ներկայացված սոցիալական խնդիրները, կրթական պահանջները, փոխօգնության ձևերը և համայնքային կազմակերպությունների աշխատանքը նման հաշվետվությունների միջոցով դառնում են ավելի տեսանելի։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատմությունը դիտարկել ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների, այլև մարդկանց սոցիալական հարաբերությունների և հասարակական նախաձեռնությունների մակարդակում։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև Կովկասում հայկական բարեգործական շարժման պատմության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով կազմակերպված բարեգործության ձևերը, ֆինանսավորման մեխանիզմները և համայնքային կառույցների մասնակցությունը սոցիալական խնդիրների լուծմանը։ Այն կարող է նպաստել տարբեր քաղաքներում գործող հայկական բարեգործական ընկերությունների գործունեության համեմատական ուսումնասիրությանը և XIX դարի վերջի ու XX դարի սկզբի հայկական հասարակական կազմակերպությունների զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Բաքվի հայ համայնքի պատմության, Կովկասի սոցիալական պատմության, բարեգործական կազմակերպությունների, կրթության պատմության, աղբյուրագիտության և քաղաքային հասարակությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հայագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է վիրտուալ զբոսաշրջային կլաստերների կառավարման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների պայմաններում զբոսաշրջային ոլորտի կազմակերպման նոր ձևերն են, որոնք հնարավորություն են տալիս աշխարհագրորեն տարբեր վայրերում գործող զբոսաշրջային կազմակերպություններին, ծառայություններ մատուցողներին, պետական կառույցներին և այլ շահագրգիռ կողմերին միավորվել ընդհանուր թվային միջավայրում և համատեղ ձևավորել զբոսաշրջային առաջարկ։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է կլաստերային մոտեցման էությունը, զբոսաշրջային կլաստերների ձևավորման նախադրյալները և դրանց կառավարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ավանդական և վիրտուալ կլաստերների միջև առկա տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների դերին՝ զբոսաշրջային ծառայությունների առաջխաղացման, տեղեկատվության փոխանակման, սպառողների հետ հաղորդակցության, շուկաների ընդլայնման և զբոսաշրջային ուղղությունների մրցունակության բարձրացման գործընթացներում։ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով ուսումնասիրությունը դիտարկում է երկրի զբոսաշրջային ներուժը, տարբեր տարածաշրջանների և զբոսաշրջային ռեսուրսների փոխկապակցման հնարավորությունները, ինչպես նաև թվային հարթակների միջոցով զբոսաշրջային ծառայությունների միասնական ներկայացման ու կառավարման հեռանկարները։ Քննարկվում են վիրտուալ կլաստերի մասնակիցների միջև համագործակցության կազմակերպումը, տեղեկատվական հոսքերի կառավարումը, ընդհանուր ռազմավարության մշակումը, ծառայությունների ինտեգրումը, տվյալների օգտագործումը և այցելուների վարքագծի ուսումնասիրման հնարավորությունները։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է այն գործոններին, որոնք կարող են նպաստել նման կառույցների արդյունավետ գործունեությանը՝ թվային ենթակառուցվածքների զարգացում, մասնակիցների միջև վստահության և համագործակցության ձևավորում, միասնական տեղեկատվական համակարգերի ներդրում, մասնագիտական կարողությունների զարգացում և թվային մարքեթինգի արդյունավետ կիրառում։ Միաժամանակ վերլուծվում են հնարավոր սահմանափակումներն ու ռիսկերը, այդ թվում՝ տեխնոլոգիական անհավասարությունը, տեղեկատվության որակի և անվտանգության խնդիրները, մասնակիցների շահերի անհամապատասխանությունը և կառավարման միասնական մեխանիզմների բացակայությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի զբոսաշրջային ոլորտի համար վիրտուալ կլաստերների կառավարման արդյունավետ մոդելի ձևավորման հնարավորությունների բացահայտումը, որը կարող է նպաստել զբոսաշրջային արտադրանքի դիվերսիֆիկացմանը, տեղական կազմակերպությունների համագործակցության խորացմանը, միջազգային շուկաներում Հայաստանի զբոսաշրջային առաջարկի տեսանելիության բարձրացմանը և տարածաշրջանային տնտեսական զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել զբոսաշրջության կառավարման, տնտեսագիտության, մարքեթինգի և թվային կառավարման ոլորտների մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների, զբոսաշրջային կազմակերպությունների և Հայաստանի զբոսաշրջության զարգացման ռազմավարական խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Математика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մետաղական և կիսահաղորդչային կոնաձև կառուցվածքներում մակերևութային պլազմոն-պոլարիտոնների գերսուր կենտրոնացման՝ գերբարձր ֆոկուսավորման երևույթի տեսական և հնարավոր կիրառական ուսումնասիրությանը։ Մակերևութային պլազմոն-պոլարիտոնները էլեկտրամագնիսական ալիքների և նյութի ազատ էլեկտրոնների համատեղ տատանումներից առաջացող մակերևութային ալիքներ են, որոնք կարող են տարածվել, օրինակ, մետաղ-դիէլեկտրիկ սահմանագծի երկայնքով և ապահովել լույսի էներգիայի խիստ տեղայնացում։ Աշխատանքի կենտրոնական խնդիրն է պարզել, թե ինչպես կարելի է կոնաձև երկրաչափության և նյութի էլեկտրամագնիսական հատկությունների օգտագործմամբ այդ ալիքների էներգիան կենտրոնացնել չափազանց փոքր տարածական տիրույթում։ Կոնաձև կառուցվածքները առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում այն պատճառով, որ դրանց լայնական չափերը աստիճանաբար փոքրանում են, ինչի հետևանքով պլազմոնային ալիքի տարածման պայմանները փոխվում են կառուցվածքի երկայնքով և կարող են հանգեցնել էլեկտրամագնիսական դաշտի ուժեղացման ու էներգիայի կենտրոնացման։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր դեր ունեն պլազմոնների դիսպերսիոն հատկությունները, էլեկտրամագնիսական դաշտերի տարածական բաշխումը, նյութի դիէլեկտրական բնութագրերը, ալիքի երկարությունը, կոնաձև կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերը և կորուստների ազդեցությունը։ Մետաղական և կիսահաղորդչային միջավայրերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե նյութի էլեկտրոնային կառուցվածքն ու օպտիկական հատկություններն ինչպես են ազդում մակերևութային պլազմոն-պոլարիտոնների տարածման և կենտրոնացման գործընթացների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պայմանների որոշմանը, որոնց դեպքում հնարավոր է հասնել դաշտի առավելագույն տեղայնացման՝ միաժամանակ հաշվի առնելով նյութում կլանումը և էներգիայի կորուստները։ Աշխատանքի տեսական մոտեցումները կարող են հիմնվել Մաքսվելի հավասարումների, սահմանային պայմանների, պլազմոնային դիսպերսիայի և կոնաձև համակարգերում էլեկտրամագնիսական դաշտերի մաթեմատիկական նկարագրության վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նանոմաշտաբային օպտիկայի և նանոֆոտոնիկայի համար, քանի որ ուժեղ տեղայնացված էլեկտրամագնիսական դաշտերը կարող են օգտագործվել նյութի հետ լույսի փոխազդեցությունը մեծացնելու, սպեկտրոսկոպիկ ազդանշանների ուժեղացման, նանոմաշտաբային սենսորների, օպտիկական փոխազդեցությունների և բարձր զգայունությամբ չափումների մշակման մեջ։ Գերսուր ֆոկուսավորման գաղափարը հատկապես կարևոր է այնպիսի համակարգերի համար, որտեղ անհրաժեշտ է կառավարել լույսի էներգիան նանոմետրական մասշտաբներում՝ հաղթահարելով սովորական օպտիկական ֆոկուսավորման սահմանափակումները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պլազմոնիկայով, նանոֆոտոնիկայով, օպտիկայով, նյութագիտությամբ և կիրառական էլեկտրադինամիկայով զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ուսումնասիրում է կոնաձև մետաղական և կիսահաղորդչային համակարգերի միջոցով մակերևութային պլազմոն-պոլարիտոնների տարածական ուժեղ տեղայնացման հնարավորությունները՝ միավորելով ֆունդամենտալ էլեկտրադինամիկան և նանոֆոտոնիկայի կիրառական խնդիրները։

Литература

Գիրքը ներկայացնում է արդի հայ գրականության պատմությունը՝ ընդգրկելով ժամանակակից և նոր գրական ուղղությունների առաջընթացը, գրողների ստեղծագործությունները, ժանրերի զարգացումը և սոցիալական ու մշակութային ազդեցությունները։ Այն միավորում է վերլուծական ու պատմական մոտեցումները՝ թույլ տալով ընթերցողին պատկերացում կազմել հայ գրականության ժամանակակից զարգացումների մասին։ Հիմնական թեմաները․ 19–20-րդ դդ. հայ գրականության կարևոր փուլերը Ժանրերի և ստեղծագործական ուղղությունների զարգացում Գրողների և մշակութային գործիչների ներդրումը Ազգային ինքնության ու մշակութային արժեքների արտացոլումը գրականության մեջ Սոցիալական, քաղաքական և հոգևոր ազդեցությունները Գրքի առանձնահատկությունները․ Համապարփակ պատմական ու վերլուծական մոտեցում Գրական ժանրերի և ուղղությունների համադրություն Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և ընթերցողների համար Առաջնորդում է ժամանակակից հայ գրականության զարգացման ամբողջական պատկերացմանը

Литература

Ստեղծագործությունը կապված է եվրոպական գրականության մեջ տարածված Թափառական հրեայի մասին ավանդության հետ, որի կենտրոնում անմահ թափառման դատապարտված մարդու խորհրդանշական կերպարն է։ Այս լեգենդի տարբեր մեկնաբանություններում հերոսը ներկայացվում է որպես պատմականորեն և հոգևորապես ծանր բեռ կրող անձնավորություն, որը դարերի ընթացքում շրջում է աշխարհով՝ հանդիպելով տարբեր ժողովուրդների, հասարակությունների ու պատմական ժամանակաշրջանների։ Պատումի միջոցով բացահայտվում են մարդկային ճակատագրի, մեղքի, զղջման, պատժի, հավատքի, ներման և փրկության բարդ հարցերը։ Թափառական կերպարը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես անհատի ներքին տառապանքի և մարդկության պատմական հիշողության խորհրդանիշ։ Նման թեմատիկայով գեղարվեստական երկերում հաճախ միահյուսվում են պատմական իրադարձությունները, արկածային դրվագները, բարոյական խորհրդածություններն ու կրոնական պատկերացումները՝ ստեղծելով լայն ժամանակային և աշխարհագրական ընդգրկում ունեցող պատմողական միջավայր։ Երկրորդ հատորը շարունակում է նախորդ մասում զարգացող պատմական ու գեղարվեստական պատումը՝ խորացնելով գլխավոր կերպարի փորձառությունների, հանդիպումների և հոգևոր որոնումների ներկայացումը։ Ստեղծագործության գրական արժեքը պայմանավորված է լեգենդի խորհրդանշական հնարավորությունների օգտագործմամբ, մարդկային բնավորությունների ու հասարակական միջավայրերի պատկերմամբ և ընթերցողին բարոյափիլիսոփայական հարցադրումների առաջ կանգնեցնելու կարողությամբ։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում եվրոպական լեգենդների, կրոնական մոտիվներով գեղարվեստական գրականության և հայ ընթերցողական մշակույթում տարածված թարգմանական երկերի ուսումնասիրության համար։

Лингвистика

Գիտական աշխատությունը նվիրված է հայերենի և վրացերենի բայական համակարգերում ժամանակի քերականական կարգի արտահայտման միջոցների, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և գործառական դրսևորումների զուգադրական-տիպաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում երկու լեզուներում ժամանակային հարաբերությունների ձևավորման և արտահայտման լեզվական մեխանիզմները՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները քերականական, իմաստաբանական և գործառական մակարդակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բայական ժամանակաձևերի համակարգերին, ներկայի, անցյալի և ապառնիի արտահայտման եղանակներին, ինչպես նաև ժամանակային իմաստների և գործողության ընթացքի, ավարտվածության ու կրկնության հարաբերակցությանը։ Վերլուծվում են ժամանակի քերականական կարգի փոխազդեցությունները բայի կերպի, եղանակի և այլ քերականական կարգերի հետ՝ հաշվի առնելով հայերենի և վրացերենի կառուցվածքային ու տիպաբանական առանձնահատկությունները։ Զուգադրական քննության միջոցով դիտարկվում են ժամանակաձևերի կազմության ձևաբանական և վերլուծական միջոցները, դրանց կիրառության պայմանները, խոսքային համատեքստում առաջացող իմաստային տարբերությունները և ժամանակային հարաբերությունների արտահայտման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է երկու լեզուների բայական համակարգերի տիպաբանական համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժամանակի քերականական կարգի կազմակերպման ընդհանուր օրինաչափություններն ու յուրաքանչյուր լեզվին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ժամանակային իմաստների փոխանցման խնդիրներին, հատկապես այն դեպքերում, երբ մի լեզվի որոշակի քերականական ձևը մյուսում չունի անմիջական կառուցվածքային կամ իմաստային համարժեք։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանության, քերականական տիպաբանության, հայագիտության և վրացագիտության զարգացման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների, ասպիրանտների, թարգմանաբանների, ինչպես նաև հայերենի և վրացերենի քերականական կառուցվածքների ու լեզվական փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։