The universal dictionary of trade and commerce

Տնտեսագիտություն

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության հարկային համակարգի բարելավման ռազմավարական ուղղություններին, որոնք նպատակ ունեն բարձրացնել հարկային վարչարարության արդյունավետությունը, ապահովել հարկային բեռի արդար բաշխում և խթանել տնտեսական աճը։ Հարկային համակարգի կատարելագործման հիմնական ուղղություններից մեկը հարկային օրենսդրության պարզեցումն է, որի միջոցով նվազեցվում են վարչական բարդությունները, բարձրացվում է հարկ վճարողների կողմից օրենքների ընկալելիությունը և կրճատվում է ստվերային տնտեսության ծավալը։ Կարևոր ուղղություն է նաև թվայնացումը՝ էլեկտրոնային հաշվետվությունների, ավտոմատացված վերահսկողության համակարգերի և տվյալների ինտեգրված բազաների ներդրումը, ինչը նպաստում է հարկային վարչարարության թափանցիկության և վերահսկելիության բարձրացմանը։ Բացի այդ, նշանակալի դեր ունի հարկային քաղաքականության օպտիմալացումը՝ հարկային դրույքաչափերի և արտոնությունների վերանայման միջոցով, որպեսզի ապահովվի ինչպես բյուջետային մուտքերի կայունություն, այնպես էլ ներդրումային միջավայրի բարելավում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին բիզնեսի հարկային բեռի հավասարակշռմանը, ինչպես նաև հարկային դաշտի ընդլայնմանը՝ ստվերային շրջանառությունների նվազեցման նպատակով։ Հարկային համակարգի կատարելագործման մեջ կարևոր բաղադրիչ է նաև հարկային մշակույթի զարգացումը՝ հասարակության շրջանում հարկ վճարելու գիտակցության բարձրացումը և վստահության ամրապնդումը պետական ինստիտուտների նկատմամբ։ Այս բոլոր ուղղությունները միասին նպաստում են ավելի կայուն, արդար և մրցունակ տնտեսական միջավայրի ձևավորմանը Հայաստանում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է բնական մենաշնորհների կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության և առանձին ոլորտների նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այնպիսի շուկաների արդյունավետ կազմակերպման և կարգավորման խնդիրը, որտեղ տեխնոլոգիական ու տնտեսական առանձնահատկությունների պատճառով մրցակցային միջավայրի ձևավորումը սահմանափակ է, իսկ մեկ կամ փոքր թվով խոշոր կազմակերպությունների գործունեությունը կարող է ավելի արդյունավետ լինել, քան բազմաթիվ փոքր արտադրողների առկայությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բնական մենաշնորհների տնտեսական էությունը, դրանց առաջացման պատճառները, շուկայական դիրքի առանձնահատկությունները և հասարակության ու պետության համար դրանց գործունեությունից բխող տնտեսական հետևանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական մենաշնորհների պետական կարգավորման անհրաժեշտությանը, քանի որ նման ոլորտներում ծառայությունների գների, որակի, հասանելիության և ներդրումային քաղաքականության նկատմամբ վերահսկողությունը կարևոր նշանակություն ունի սպառողների և տնտեսության շահերի պաշտպանության համար։ Հայաստանի պայմաններում ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել էներգետիկայի, ջրամատակարարման, կապի, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների և այլ այնպիսի ոլորտների կառավարման առանձնահատկությունները, որտեղ առկա են բնական մենաշնորհային բնույթի հարաբերություններ։ Վերլուծվում են կարգավորման տարբեր մեխանիզմներ, այդ թվում՝ սակագների սահմանման, գործունեության վերահսկման, ծախսերի հիմնավորվածության գնահատման, ներդրումների խթանման և ծառայությունների որակի վերահսկման մոտեցումները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է բնական մենաշնորհների և մրցակցային շուկաների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև այն մեխանիզմների բացահայտումը, որոնց միջոցով հնարավոր է սահմանափակել մենաշնորհային դիրքի չարաշահման ռիսկերը՝ միաժամանակ պահպանելով տնտեսապես արդյունավետ արտադրության և ծառայությունների մատուցման հնարավորությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական կարգավորման և ձեռնարկությունների տնտեսական շահերի միջև հավասարակշռության խնդրին, քանի որ չափազանց խիստ վերահսկողությունը կարող է նվազեցնել ներդրումային ակտիվությունը, իսկ անբավարար կարգավորումը՝ հանգեցնել սպառողների շահերի վնասման։ Հայաստանի նյութերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս տեսական դրույթները կապել հանրապետության տնտեսական կառուցվածքի, շուկայական բարեփոխումների և պետական կառավարման գործնական խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ բնական մենաշնորհների կառավարման արդյունավետության բարձրացման, կարգավորող քաղաքականության կատարելագործման և ոլորտների զարգացման համար ավելի հավասարակշռված տնտեսական մեխանիզմների մշակման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական կարգավորման մասնագետներին, մրցակցային քաղաքականության հետազոտողներին, ոլորտային կարգավորող մարմինների ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև տնտեսագիտության և կառավարման համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին ու դասախոսներին։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանում և Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորման նախօրեին տեղի ունեցած հայկական հարցի պատմական, քաղաքական և սոցիալական զարգացումների վերլուծությանը։ Աշխատությունում դիտարկվում են հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված ճնշումների, տեղահանությունների և զանգվածային բռնությունների գործընթացները՝ ընդգծելով դրանց պատճառները, ընթացքը և հետևանքները տարածաշրջանի ժողովրդագրական ու քաղաքական կառուցվածքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային դիվանագիտության արձագանքներին, մեծ տերությունների քաղաքական շահերին և տեղական իշխանությունների դերակատարությանը ճգնաժամի խորացման մեջ։ Քննարկվում են նաև հայկական համայնքների սոցիալ-տնտեսական վիճակը, ինքնապաշտպանական շարժումները և վերապրումի ռազմավարությունները պատմական այդ շրջափուլում։ Աշխատությունը ներկայացնում է բազմակողմանի պատմա-քննադատական մոտեցում՝ փորձելով հասկանալ իրադարձությունների բարդ պատճառահետևանքային կապերը լայն տարածաշրջանային համատեքստում։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է հայկական վիմագրական ժառանգությունը՝ վերծանելով քարերի, եկեղեցիների, խաչքարերի և հուշարձանների վրա պահպանված արձանագրությունները։ Այն կարևոր աղբյուր է Հայաստանի պատմության, լեզվի և մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Հիմնական բովանդակությունը․ Վիմագրության էությունը Քարե արձանագրությունների ուսումնասիրություն որպես պատմական աղբյուր։ Հայկական արձանագրությունների տեսակները Եկեղեցական, իրավական, նվիրատվական և հուշարձանային գրություններ։ Լեզվական առանձնահատկություններ Հին և միջնադարյան հայերենի կիրառումը վիմագրերում։ Պատմական տեղեկություններ Թագավորների, իշխանների, եկեղեցիների և հասարակական կյանքի մասին տվյալներ։ Մշակութային նշանակություն Վիմագրերի դերը որպես պատմության ճշգրիտ և անմիջական վկայություններ։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցականների էկոլոգիական կուլտուրայի ձևավորման մանկավարժական պայմանների, մեթոդների և միջոցների ուսումնասիրությանը հանրակրթական առարկաների ուսուցման գործընթացում։ Դիտարկվում է բնապահպանական գիտելիքների, արժեքային կողմնորոշումների, պատասխանատու վարքագծի և շրջակա միջավայրի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորումը որպես սովորողների ընդհանուր կրթության կարևոր բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր հանրակրթական առարկաների բովանդակության մեջ բնապահպանական թեմաների ներառմանը և միջառարկայական կապերի օգտագործմանը՝ բնության, հասարակության ու մարդու փոխհարաբերությունների վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում ձևավորելու նպատակով։ Քննարկվում են դասավանդման այնպիսի մեթոդներ և կազմակերպական ձևեր, որոնք նպաստում են սովորողների ճանաչողական ակտիվության, ինքնուրույն մտածողության, բնապահպանական խնդիրները վերլուծելու և դրանց լուծման հնարավոր ուղիներ առաջարկելու կարողությունների զարգացմանը։ Անդրադարձ է կատարվում գործնական առաջադրանքների, նախագծային աշխատանքի, քննարկումների, դիտարկումների և հետազոտական գործունեության կիրառման հնարավորություններին։ Կարևորվում է ոչ միայն տեսական գիտելիքների փոխանցումը, այլև դրանց կապը առօրյա վարքագծի և բնապահպանական պատասխանատվության հետ։ Վերլուծվում են սովորողների էկոլոգիական գիտակցության և կուլտուրայի ձևավորման մակարդակի գնահատման մոտեցումները, ինչպես նաև ուսուցչի դերը այդ գործընթացի կազմակերպման և ուղղորդման գործում։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել հանրակրթական ուսուցման բովանդակության և մեթոդների կատարելագործմանը՝ ուղղված բնապահպանական խնդիրների նկատմամբ տեղեկացված, պատասխանատու և ակտիվ վերաբերմունք ունեցող սովորողների ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, ուսուցիչների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, մեթոդիստների և մանկավարժական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հույզերի արտահայտման խոսքային և ոչ խոսքային միջոցների լեզվաճանաչողական ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվական նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում լեզվի, մտածողության, հուզական փորձառության և հաղորդակցական վարքի փոխկապակցվածությունն է՝ նպատակ ունենալով բացահայտել, թե ինչպես են տարբեր հուզական վիճակներ հասկացութայնացվում, լեզվականորեն անվանվում և հաղորդակցման ընթացքում արտահայտվում տարբեր նշանային միջոցներով։ Քննության են առնվում հույզերի բառային անվանումները, դարձվածային միավորները, փոխաբերական կառույցները, գնահատողական բառապաշարը, շարահյուսական առանձնահատկությունները և խոսքային այն ռազմավարությունները, որոնց միջոցով հաղորդակիցը կարող է արտահայտել կամ մեկնաբանել հուզական վերաբերմունքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոչ խոսքային դրսևորումներին՝ դիմախաղին, ժեստերին, հայացքին, մարմնի դիրքին, շարժումներին և ձայնի հարալեզվական բնութագրերին, որոնք հաղորդակցության ընթացքում կարող են լրացնել, ուժեղացնել, փոփոխել կամ որոշ դեպքերում հակադրվել խոսքային արտահայտությանը։ Լեզվաճանաչողական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հույզերը դիտարկել ոչ միայն որպես հոգեբանական վիճակներ, այլև որպես մարդու փորձի ճանաչողական մշակման արդյունքում ձևավորվող հասկացութային կառուցվածքներ։ Ուսումնասիրվում է հուզական հասկացույթների կազմակերպումը, դրանց փոխաբերական ներկայացումը և լեզվական միավորների միջոցով աշխարհի հուզական պատկերի կառուցման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև համատեքստի դերը, քանի որ նույն լեզվական կամ ոչ խոսքային նշանը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում կարող է ունենալ տարբեր հուզական նշանակություն։ Անգլերեն նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ լեզվամշակութային միջավայրում հույզերի արտահայտման ընդունված ձևերը և դրանց լեզվական կառուցվածքը։ Խոսքային ու ոչ խոսքային միջոցների համակցված քննությունը նպաստում է հաղորդակցական իմաստի ավելի ամբողջական մեկնաբանմանը՝ ցույց տալով, որ հուզական տեղեկատվությունը հաճախ ձևավորվում է միաժամանակ մի քանի հաղորդակցական ալիքների փոխազդեցությամբ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ճանաչողական լեզվաբանության, հույզերի լեզվաբանության, գործաբանության և ոչ խոսքային հաղորդակցության մոտեցումները՝ բացահայտելու մարդու հուզական փորձի լեզվական ու հաղորդակցական ներկայացման մեխանիզմները։