Թվաբանական խնդիրների ժողովածու

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում ներդրումային պորտֆելի ձևավորման և կառավարման կատարելագործման արդի միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բանկերի կողմից ֆինանսական ակտիվների ընտրության, դրանց միջև միջոցների արդյունավետ բաշխման, ռիսկերի կառավարման և ներդրումային եկամտաբերության բարձրացման խնդիրներն են։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է ներդրումային պորտֆելի՝ որպես բանկի ակտիվների կառավարման կարևոր բաղադրիչի դերը, քանի որ դրա կառուցվածքն անմիջականորեն կապված է ֆինանսական կայունության, իրացվելիության, եկամտաբերության և ռիսկերի մակարդակի հետ։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել բանկերի ներդրումային գործունեության հիմնական ուղղությունները, այդ թվում՝ պետական և կորպորատիվ արժեթղթերում, այլ ֆինանսական գործիքներում և տարբեր ներդրումային ակտիվներում միջոցների տեղաբաշխման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային պորտֆելի դիվերսիֆիկացման սկզբունքին, որի նպատակն է նվազեցնել առանձին ակտիվների կամ շուկաների նկատմամբ չափազանց մեծ կախվածությունը և սահմանափակել հնարավոր ֆինանսական կորուստները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ներդրումային որոշումների ընդունման ժամանակ ռիսկի և եկամտաբերության հարաբերակցության գնահատումը։ Քննության են առնվում շուկայական, տոկոսադրույքային, վարկային, արժութային և իրացվելիության ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը բանկի ներդրումային պորտֆելի ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից պորտֆելային կառավարման մեթոդներին, ֆինանսական վերլուծության գործիքներին և ակտիվների օպտիմալ կառուցվածքի որոշման մոդելներին։ Հատուկ նշանակություն ունի ՀՀ ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ շուկայի ծավալը, ֆինանսական գործիքների բազմազանությունը, տոկոսադրույքների փոփոխությունները, մակրոտնտեսական պայմանները և կարգավորող միջավայրը կարող են էականորեն ազդել բանկերի ներդրումային ռազմավարությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում է նաև ներդրումային պորտֆելի կառավարման թվայնացումը և ֆինանսական տեխնոլոգիաների զարգացումը, որոնք հնարավորություն են տալիս արագացնել տեղեկատվության մշակումը, կատարելագործել ռիսկերի գնահատումը և ավելի ճկուն կերպով արձագանքել շուկայի փոփոխություններին։ Աշխատանքը կարող է ներառել ՀՀ բանկային համակարգում առկա ներդրումային մոտեցումների համեմատական գնահատում, պորտֆելների կառուցվածքի և եկամտաբերության վերլուծություն, ինչպես նաև կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունների բացահայտում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ներդրումային ռազմավարության և բանկի ընդհանուր ֆինանսական կայունության փոխկապակցվածությանը, քանի որ բարձր եկամտաբերություն ապահովելու ձգտումը պետք է համադրվի ռիսկերի ընդունելի մակարդակի և անհրաժեշտ իրացվելիության պահպանման հետ։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել բանկերի ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման, ակտիվների ավելի արդյունավետ բաշխման, ռիսկերի նվազեցման և ֆինանսական արդյունքների բարելավման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բանկային ոլորտի մասնագետներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, ներդրումային կառավարիչներին, տնտեսագետներին, կարգավորող մարմինների մասնագետներին, հետազոտողներին և տնտեսագիտական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համակողմանիորեն դիտարկել ՀՀ բանկային համակարգում ներդրումային պորտֆելի ձևավորման և կառավարման ժամանակակից մոտեցումները՝ շեշտադրելով դիվերսիֆիկացման, ռիսկերի արդյունավետ կառավարման, շուկայական փոփոխություններին արագ արձագանքելու և եկամտաբերության ու ֆինանսական կայունության միջև օպտիմալ հավասարակշռություն ապահովելու անհրաժեշտությունը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է ազգային արժույթի փոխարժեքի և գնաճի կարգավորման փոխկապակցվածության, դրանց վրա ազդող տնտեսական գործոնների և իրականացվող դրամավարկային քաղաքականության սոցիալ-տնտեսական արդյունավետության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում փոխարժեքի փոփոխությունների և գների ընդհանուր մակարդակի միջև ձևավորվող կապերն են, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը բնակչության գնողունակության, իրական եկամուտների, սպառման, խնայողությունների, ներդրումների, արտաքին առևտրի և ընդհանուր տնտեսական ակտիվության վրա։ Քննության են առնվում ազգային արժույթի արժևորման և արժեզրկման հնարավոր հետևանքները, ներմուծվող ապրանքների գների միջոցով փոխարժեքային փոփոխությունների փոխանցումը ներքին գնաճին և տնտեսական սպասումների նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դրամավարկային քաղաքականության գործիքների ազդեցության ուսումնասիրությունը՝ հատկապես տոկոսադրույքների, փողի առաջարկի, ֆինանսական շուկայի պայմանների և արժութային շուկայում ձևավորվող գործընթացների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հայաստանի դրամավարկային քաղաքականության զարգացման ընթացքում կիրառվել են տարբեր ռազմավարական մոտեցումներ, իսկ գնաճի նպատակադրման համակարգի պայմաններում առաջնային նշանակություն է ստացել գների կայունության ապահովումը՝ փոխարժեքի ձևավորումը հիմնականում թողնելով շուկայական պահանջարկի և առաջարկի ազդեցությանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել փոխարժեքի և գնաճի շարժընթացի տնտեսական վերլուծություն, դրանց վրա արտաքին և ներքին գործոնների ազդեցության գնահատում, ինչպես նաև դրամավարկային կարգավորման միջոցների սոցիալական ու տնտեսական հետևանքների ուսումնասիրություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գների կայունության սոցիալական նշանակությանը, քանի որ բարձր և անկայուն գնաճը կարող է նվազեցնել իրական եկամուտների ու խնայողությունների գնողունակությունը և մեծացնել տնտեսական անորոշությունը։ Միաժամանակ փոխարժեքի զգալի տատանումները կարող են տարբեր ազդեցություն ունենալ ներմուծողների, արտահանողների, սպառողների և տնտեսության առանձին ոլորտների վրա։ Հետևաբար կարգավորման արդյունավետությունը դիտարկվում է ոչ միայն գնաճային կամ արժութային ցուցանիշների փոփոխության, այլև տնտեսական աճի, զբաղվածության, սոցիալական բարեկեցության և մակրոտնտեսական կայունության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է դրամավարկային տնտեսագիտության, միջազգային ֆինանսների և սոցիալ-տնտեսական արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ բացահայտելով փոխարժեքային ու գնաճային գործընթացների կարգավորման նշանակությունը Հայաստանի տնտեսության կայուն և հավասարակշռված զարգացման համար։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը ներկայացնում է ծառայությունների առևտրի հիմնական սկզբունքները և ժամանակակից տնտեսության մեջ դրա աճող դերը՝ անդրադառնալով այն ոլորտներին, որտեղ նյութական ապրանքների փոխարեն կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում ոչ նյութական ծառայությունները, ինչպիսիք են ֆինանսական, խորհրդատվական, լոգիստիկ, կրթական և այլ մասնագիտական ծառայությունները։ Հեղինակը բացատրում է ծառայությունների շուկայի առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով դրանց որակի գնահատման բարդությունը, հաճախորդի փորձի կարևորությունը և վստահության գործոնի առանցքային նշանակությունը բիզնես հարաբերություններում։ Ներկայացվում են նաև միջազգային առևտրի շրջանակում ծառայությունների արտահանման և ներմուծման մեխանիզմները, գլոբալ շուկաների ազդեցությունը տեղական տնտեսությունների վրա, ինչպես նաև մրցունակության բարձրացման գործիքները՝ թվայնացում, նորարարություն և կառավարման արդյունավետ համակարգեր։ Գրքում քննարկվում է նաև ծառայությունների ոլորտում կազմակերպությունների զարգացման ռազմավարությունը՝ շեշտադրելով հաճախորդակենտրոն մոտեցումը և երկարաժամկետ արժեք ստեղծելու անհրաժեշտությունը ժամանակակից գլոբալ տնտեսական միջավայրում։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է Նոր Ջուղայի գրական-մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը XVII–XVIII դարերում՝ ներկայացնելով այդ ժամանակաշրջանում հայկական համայնքի ձևավորած հարուստ հոգևոր, կրթական, գրական և մշակութային միջավայրը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է Նոր Ջուղան որպես հայկական սփյուռքի կարևոր մշակութային կենտրոն, որտեղ ձևավորվել և զարգացել են գրական ստեղծագործությունը, ձեռագրական ավանդույթը, կրթությունը, տպագրությունը և եկեղեցական մշակույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրական կյանքի հիմնական ուղղություններին, ստեղծագործողների գործունեությանը, ձեռագիր և տպագիր գրականության տարածմանը, ինչպես նաև հայկական մտավոր ավանդույթի պահպանման ու փոխանցման գործընթացներին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ Նոր Ջուղայի դպրոցներին, կրթական հաստատություններին, գրատներին, ձեռագրերի ստեղծման և ընդօրինակման կենտրոններին, ինչպես նաև համայնքի հոգևոր ու կրթական կառույցների ունեցած դերակատարությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև տպագրական գործունեության ուսումնասիրությունը, քանի որ գիրքը և տպագրությունը կարևոր միջոցներ էին հայ մշակութային ինքնության պահպանման, գիտելիքի տարածման և տարբեր հայկական համայնքների միջև կապերի ամրապնդման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել ժամանակաշրջանի գրական ժանրերը, կրոնական և աշխարհիկ երկերը, պատմագրական ու բարոյախրատական ստեղծագործությունները, ինչպես նաև դրանցում արտացոլված հասարակական, հոգևոր և ազգային գաղափարները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել Նոր Ջուղայի մշակութային կապերին Հայաստանի, Պարսկաստանի և հայկական այլ գաղթօջախների հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանի այլ ժողովուրդների մշակութային միջավայրի ազդեցությանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպես է XVII–XVIII դարերում հայկական համայնքը պահպանել և զարգացրել իր լեզվական, կրոնական ու ազգային ինքնությունը՝ միաժամանակ ձևավորելով նոր մշակութային արժեքներ և ներգրավվելով տարածաշրջանի հասարակական ու առևտրական կյանքում։ Նոր Ջուղայի գրական-մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայկական սփյուռքի մշակույթի պատմության, հայ գրականության զարգացման և վաղ նոր շրջանի հայկական մտավոր կյանքի առանձնահատկությունների բացահայտման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, պատմաբաններին, հայագետներին, մշակութաբաններին, ձեռագրագետներին և հայկական սփյուռքի պատմությամբ ու մշակույթով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Քաղաքագիտություն

Գրքում ներկայացվում են միջազգային իրավունքի հիմունքները, պետությունների իրավասությունները, միջազգային պայմանագրերի և կոնվենցիաների դերերը, ինչպես նաև խաղաղապահության, սահմանների, դիվանագիտության և միջազգային կոնֆլիկտների կարգավորման հարցերը։ Անդրադառնում է միջազգային իրավական կառույցներին, միջազգային դատարանների գործառույթներին և համաշխարհային իրավակարգի պահպանման մեխանիզմներին։ Աշխատությունը նախատեսված է իրավաբանների, ուսանողների, հետազոտողների և միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրված անձանց համար՝ տրամադրելով համակարգված գիտելիքներ միջազգային իրավունքի ոլորտում և պետական, դիվանագիտական ու իրավաբանական գործունեության համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 1990–2015 թվականների հայ գրականության մեջ կենսագրական վեպի զարգացման առանձնահատկությունների, ժանրային կառուցվածքի և գեղարվեստական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրական պատմական, մշակութային կամ հասարակական անհատների կյանքի նյութի գեղարվեստական վերակերտման սկզբունքներն են, փաստագրական հիմքի և հեղինակային երևակայության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև կենսագրական փաստի՝ գրական պատումի վերածվելու մեխանիզմները։ Քննվում է, թե ինչպես է գրողը պատմական աղբյուրներից, հուշագրություններից, նամակներից, վկայություններից և այլ փաստագրական նյութերից ստացված տեղեկությունները ներառում վիպական կառուցվածքի մեջ՝ ստեղծելով հերոսի ամբողջական գեղարվեստական կերպար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կենսագրական վեպի և հարակից ժանրերի՝ պատմավեպի, հուշագրության, վավերագրական արձակի ու գեղարվեստական կենսագրության սահմանների և փոխազդեցությունների խնդրին։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի կազմակերպման, պատմողական տեսանկյան, հեղինակային ներկայության, հոգեբանական կերպավորման, փաստի և հորինվածքի հարաբերակցության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գլխավոր կերպարի ներաշխարհի վերակազմությունը, քանի որ կենսագրական արձակը ձգտում է ոչ միայն ներկայացնել անձի կյանքի իրադարձությունները, այլև գեղարվեստական միջոցներով մեկնաբանել նրա ընտրությունները, գաղափարական աշխարհը, ստեղծագործական գործունեությունն ու հարաբերությունները ժամանակաշրջանի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հետխորհրդային շրջանի մշակութային փոփոխությունների ազդեցությանը ժանրի զարգացման վրա, պատմական հիշողության վերարժևորմանը և ազգային անցյալի նշանավոր դեմքերի նկատմամբ նոր հետաքրքրության ձևավորմանը։ Վերլուծվում է անհատի կենսագրության և պատմական ժամանակի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է մեկ անձի կյանքի պատմությունը դառնալ ավելի լայն հասարակական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների գեղարվեստական արտացոլման միջոց։ Ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժանրի ներսում ձևավորված տարբեր պատմողական ռազմավարությունները և գեղագիտական միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է ժամանակակից հայ արձակի ժանրային համակարգի ուսումնասիրությանը՝ կենսագրական վեպը դիտարկելով որպես փաստագրական հիշողությունը, պատմական փորձը և գեղարվեստական երևակայությունը միավորող գրական ձև։