Վերազգային կորպորացիաների ծագումն ու զարգացումը

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մտավոր զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող նախադպրոցական երեխաների շրջանում փոխօգնության կարողությունների ձևավորմանը, դրանց զարգացման համար կիրառվող միջոցներին և մանկավարժական մեթոդներին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում երեխայի սոցիալական վարքի, համագործակցելու ունակության, դիմացինին աջակցելու և ընդհանուր գործունեության մեջ ներգրավվելու հմտությունների զարգացումն է։ Փոխօգնությունը նախադպրոցական տարիքում կարևոր սոցիալական կարողություն է, քանի որ այն նպաստում է երեխաների միջև դրական հարաբերությունների ձևավորմանը, հաղորդակցման զարգացմանը, խմբային գործունեությանը մասնակցելուն և սեփական ու ուրիշների կարիքները հասկանալուն։ Հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող երեխաների դեպքում այդ կարողությունների ձևավորումը կարող է պահանջել ավելի նպատակային, հետևողական և երեխայի անհատական հնարավորություններին համապատասխան կազմակերպված աշխատանք։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել խաղային գործունեությունը, համատեղ առաջադրանքները, զույգերով և փոքր խմբերով աշխատանքը, մեծահասակի օրինակով սովորելը, խրախուսումը, իրավիճակային վարժությունները և սոցիալական փոխազդեցությունը զարգացնող տարբեր մանկավարժական միջոցներ։ Կարևոր նշանակություն է տրվում այնպիսի միջավայրի ստեղծմանը, որտեղ երեխան կարող է աստիճանաբար սովորել օգնություն առաջարկել, ընդունել ուրիշի օգնությունը, կիսվել նյութերով, հերթով կատարել գործողություններ, համագործակցել ընդհանուր նպատակի հասնելու համար և արձագանքել ընկերոջ դժվարություններին։ Մեթոդների արդյունավետ կիրառումը ենթադրում է առաջադրանքների աստիճանական բարդացում, կրկնություն, տեսանելի և հասանելի ցուցումներ, դրական ամրապնդում և յուրաքանչյուր երեխայի անհատական առաջընթացի մշտական դիտարկում։ Այս գործընթացում կարևոր է նաև մանկավարժի և ընտանիքի համագործակցությունը, քանի որ փոխօգնության վարքային հմտությունները առավել արդյունավետ են ամրապնդվում այն դեպքում, երբ դրանք կիրառվում են ոչ միայն կրթական միջավայրում, այլև առօրյա իրավիճակներում։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունն այն է, որ ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել երեխաների սոցիալական ներառմանը, ինքնուրույնության և հաղորդակցական ակտիվության բարձրացմանը, ինչպես նաև հասակակիցների հետ ավելի դրական և համագործակցային հարաբերությունների ձևավորմանը։ Արդյունքում փոխօգնության կարողությունների նպատակային զարգացումը դիտարկվում է որպես երեխայի սոցիալական և անձնային զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը կարող է ձևավորվել համակարգված մանկավարժական աշխատանքի, համապատասխան խաղերի, վարժությունների և աջակցող միջավայրի միջոցով։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է նորաստեղծությունների՝ նորարարական լուծումների, տեխնոլոգիաների, արտադրանքի և կազմակերպական մոտեցումների ազդեցության ուսումնասիրությանը երկրի տնտեսության միջազգային մրցունակության վրա՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում է նորարարության դերը տնտեսական աճի, արտադրողականության բարձրացման, ձեռնարկությունների արդյունավետության, նոր շուկաների ձևավորման և միջազգային տնտեսական դիրքերի ամրապնդման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի նորարարական ներուժին, գիտելիքահեն տնտեսության զարգացման հնարավորություններին, տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրությանը, մարդկային կապիտալին և գիտության ու բիզնեսի համագործակցությանը։ Աշխատանքում դիտարկվում են այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել նորարարական գաղափարների վերածմանը մրցունակ ապրանքների և ծառայությունների, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են այդ գործընթացը սահմանափակող ֆինանսական, տեխնոլոգիական, ինստիտուցիոնալ և շուկայական խոչընդոտները։ Կարևորվում է նաև պետական քաղաքականության, ներդրումային միջավայրի, կրթական համակարգի և նորարարական ենթակառուցվածքների դերը՝ երկրի մրցունակության բարձրացման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու Հայաստանի տնտեսության միջազգային մրցունակության վրա նորաստեղծությունների ազդեցության հիմնական ուղղությունները և բացահայտելու այն ոլորտներն ու մեխանիզմները, որոնց զարգացումը կարող է նպաստել արտահանման ընդլայնմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրության ձևավորմանը և միջազգային շուկաներում հայկական ընկերությունների դիրքերի ամրապնդմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ձեռնարկատերերին, նորարարության և տեխնոլոգիաների մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, ներդրողներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Մշակույթ

Այս գիրքը ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մատենագիտական տեղեկատվություն՝ հանդիսանալով ընթացիկ տեղեկատու մշակութային և գիտական աղբյուրների վերաբերյալ։ Այն ներառում է մշակույթի, արվեստի, գրականության, երաժշտության, թատրոնի, կերպարվեստի և այլ ոլորտներին վերաբերող հրատարակությունների համակարգված նկարագրություններ՝ նպաստելով նոր գրականության բացահայտմանը և տեղեկատվության արդյունավետ որոնմանը։ Գրքում ներկայացված նյութերը հնարավորություն են տալիս հետևել հայկական մշակութային կյանքի ուսումնասիրություններին, գիտական հրապարակումներին և արվեստաբանական աշխատանքներին։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և հայ մշակույթի ու արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հոգեբանություն

Վախերի և ֆոբիաների հոգեբանությունը ուսումնասիրում է մարդու վախի զգացման առաջացման մեխանիզմները, դրա հոգեբանական, կենսաբանական և սոցիալական պատճառները, ինչպես նաև այն ձևերը, որոնցով այդ զգացումները կարող են վերածվել կայուն և երբեմն խանգարող վիճակների։ Վախը բնական և ադապտիվ հուզական արձագանք է վտանգին կամ սպառնալիքին, որը օգնում է մարդուն պաշտպանվել և արագ արձագանքել վտանգավոր իրավիճակներում, մինչդեռ ֆոբիաները համարվում են վախի չափազանցված, իռացիոնալ և վերահսկման դժվար ենթակա ձևեր, որոնք հաճախ առաջանում են նույնիսկ իրական վտանգի բացակայության դեպքում։ Ֆոբիաները կարող են կապված լինել կոնկրետ առարկաների, կենդանիների, իրավիճակների կամ երևույթների հետ, օրինակ՝ բարձրությունից, փակ տարածքներից կամ սոցիալական շփումներից վախը։ ֆոբիա-ները ձևավորվում են տարբեր գործոնների ազդեցությամբ՝ ներառյալ գենետիկ նախատրամադրվածությունը, անցյալում ունեցած տրավմատիկ փորձառությունները, ուսուցման և պայմանավորվածության մեխանիզմները, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի ազդեցությունները։ Հոգեբանության մեջ կարևոր դեր ունեն նաև ճանաչողական սխալ ընկալումները, երբ մարդը գերագնահատում է վտանգը և թերագնահատում սեփական դիմակայելու կարողությունները։ Վախերի և ֆոբիաների բուժման համար կիրառվում են տարբեր մոտեցումներ՝ ճանաչողական-վարքային թերապիա, աստիճանական ազդեցության մեթոդներ (exposure therapy), ինչպես նաև որոշ դեպքերում դեղորայքային բուժում, որոնք օգնում են նվազեցնել անհանգստության մակարդակը և վերականգնել մարդու բնականոն գործունեությունը։

Այլ առարկաներ

Выпуклые функции. Выпуклое программирование աշխատությունը կիրառական մաթեմատիկայի և օպտիմալացման տեսության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ուռուցիկ (convex) ֆունկցիաների և ուռուցիկ ծրագրավորման հիմնական սկզբունքները, այն բացատրում է ուռուցիկ բազմությունների և ֆունկցիաների հատկությունները, դրանց երկրաչափական և անալիտիկ բնութագրերը, ինչպես նաև օպտիմալացման խնդիրների ձևակերպման և լուծման մեթոդները, գիրքը անդրադառնում է Լագրանժի բազմապատկիչների մեթոդին, դուդալության տեսությանը և կոնվեքս օպտիմալացման ալգորիթմներին, միաժամանակ ընդգրկելով կիրառական օրինակներ տնտեսագիտությունից, ինժեներական համակարգերից և տվյալների վերլուծությունից, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր մաթեմատիկական օպտիմալացման, տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման և համակարգային վերլուծության համար։

Կրոն

Աշխատությունը կրոնական, բարոյափիլիսոփայական և հասարակական քննադատության բնույթի ուսումնասիրություն է, որի կենտրոնում քրիստոնեական արժեքների և պատմականորեն քրիստոնեական համարվող հասարակությունների իրական քաղաքական ու սոցիալական վարքագծի միջև հակասության խնդիրը կարող է լինել։ Հեղինակային մոտեցման առանցքային հարցերից է այն, թե որքանով են քրիստոնեական բարոյականության հիմնարար սկզբունքները՝ մարդասիրությունը, արդարությունը, ողորմածությունը, խաղաղությունը և մարդու արժանապատվության ճանաչումը, իրագործվել հասարակական ու քաղաքական հարաբերություններում։ Քննադատական դիտարկման առարկա են դառնում այն իրավիճակները, երբ կրոնական գաղափարները կամ քրիստոնեական ինքնության մասին պատկերացումները համադրվել են իշխանության, քաղաքական շահերի, պատերազմների, սոցիալական անհավասարության կամ այլ հակասական երևույթների հետ։ Այս համատեքստում «հանցագործություն» հասկացությունը կարող է գործածվել ոչ միայն իրավական, այլև բարոյական և հրապարակախոսական իմաստով՝ ընդգծելու հռչակված արժեքների և իրական գործողությունների միջև ընկալվող անհամապատասխանությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կրոնի և քաղաքական իշխանության փոխհարաբերությունները, եկեղեցական կառույցների հասարակական դերակատարությունը և քրիստոնեական բարոյականության կիրառման խնդիրները պատմական տարբեր պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել պատերազմի ու խաղաղության, բռնության և պատասխանատվության, սոցիալական արդարության, աղքատության և մարդկային համերաշխության հարցերին։ Քննվում է նաև անհատի բարոյական պատասխանատվության խնդիրը՝ այն հարցադրմամբ, թե արդյոք կրոնական համոզմունքը կարող է սահմանափակվել դավանանքի ձևական ընդունմամբ, թե այն ենթադրում է համապատասխան վարքագիծ հասարակական կյանքում։ Կարևոր է տարբերակել քրիստոնեական վարդապետությունը, առանձին եկեղեցիների պատմական գործունեությունը և քրիստոնյա համարվող պետությունների քաղաքական որոշումները, քանի որ դրանք նույնական հասկացություններ չեն և տարբեր ժամանակաշրջաններում կարող են միմյանցից զգալիորեն տարբերվել։ Հետևաբար քննադատական դատողությունները դիտարկվում են իրենց պատմական և գաղափարական համատեքստում՝ որպես հեղինակի մեկնաբանություններ և բարոյական հարցադրումներ։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ հետաքրքրություն է ներկայացնում կրոնի հասարակական դերի, քրիստոնեական բարոյագիտության, քաղաքական ու կրոնական գաղափարների փոխհարաբերության և պատմական պատասխանատվության խնդիրների ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ընթերցողին ուղղորդելով հավատքի սկզբունքների և հասարակական իրականության հարաբերակցության քննադատական վերլուծության։