Взаимоотношения Конституционного Суда РА с другими государственными органами

Ֆինանսներ

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է արտադրական ձեռնարկություններում ֆինանսական աուդիտի կազմակերպման հիմնախնդիրներին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պայմաններին և այդ միջավայրում գործող տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսական վերահսկողության առանձնահատկություններին։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ ֆինանսական աուդիտը պարզապես հաշվապահական հաշվետվությունների ստուգման գործընթաց չէ, այլ ձեռնարկության ֆինանսական վիճակի, հաշվետվությունների արժանահավատության, ներքին վերահսկողության արդյունավետության և տնտեսական գործունեության թափանցիկության գնահատման կարևոր գործիք։ Արտադրական ձեռնարկություններում աուդիտի կազմակերպումը հատկապես բարդ է, քանի որ այստեղ ֆինանսական հոսքերը կապված են հումքի ձեռքբերման, արտադրության, անավարտ արտադրանքի, պատրաստի արտադրանքի, իրացման, աշխատավարձի, հիմնական միջոցների և արտադրական ծախսերի հետ։ Հետևաբար աուդիտորի առջև խնդիր է դրվում ոչ միայն ստուգել վերջնական ֆինանսական ցուցանիշները, այլև ուսումնասիրել դրանց ձևավորման ամբողջ գործընթացը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը արտադրական ձեռնարկության հաշվապահական հաշվառման համակարգի գնահատումն է։ Ֆինանսական հաշվետվությունների արժանահավատությունը մեծապես կախված է սկզբնական փաստաթղթերի ճիշտ ձևակերպումից, տնտեսական գործառնությունների ժամանակին գրանցումից և հաշվապահական հաշիվներում դրանց ճիշտ արտացոլումից։ Աուդիտի ընթացքում անհրաժեշտ է պարզել, թե արդյոք ձեռնարկության հաշվառման քաղաքականությունը համապատասխանում է գործող պահանջներին, ինչպես են կազմակերպվում փաստաթղթաշրջանառությունը և հաշվապահական գրանցումները, և որքանով են վերահսկվում հաշվետու տվյալների ձևավորման գործընթացները։ Արտադրական կազմակերպությունների համար առանձնահատուկ նշանակություն ունի արտադրական ծախսերի աուդիտը։ Արտադրանքի ինքնարժեքի ձևավորման ժամանակ անհրաժեշտ է ճիշտ հաշվառել հումքի և նյութերի, վառելիքի և էներգիայի, աշխատուժի, սոցիալական վճարների, արտադրական սարքավորումների շահագործման և այլ ծախսերը։ Ծախսերի սխալ դասակարգումը կամ դրանց անհիմն ներառումը արտադրանքի ինքնարժեքում կարող է խեղաթյուրել ինչպես շահույթի, այնպես էլ հարկային և ֆինանսական հաշվետվությունների ցուցանիշները։ Հետևաբար աուդիտը պետք է հնարավորություն տա բացահայտելու ծախսերի հաշվառման և բաշխման հնարավոր թերությունները։ Կարևոր խնդիր է նաև պաշարների և նյութական արժեքների ստուգումը։ Արտադրական ձեռնարկություններում հումքը, նյութերը, կիսաֆաբրիկատները և պատրաստի արտադրանքը կարող են կազմել ակտիվների զգալի մասը։ Դրանց փաստացի առկայության, պահպանության, գնահատման և հաշվապահական հաշվառման տվյալների համապատասխանության ստուգումը ֆինանսական աուդիտի կարևոր բաղադրիչներից է։ Գույքագրման արդյունքների և հաշվապահական տվյալների միջև տարբերությունները կարող են վկայել ինչպես հաշվառման տեխնիկական խնդիրների, այնպես էլ նյութական արժեքների ոչ արդյունավետ կառավարման մասին։ Հիմնական միջոցների աուդիտը նույնպես կարևոր տեղ ունի արտադրական կազմակերպություններում։ Շենքերը, արտադրական սարքավորումները, մեքենաները և այլ երկարաժամկետ ակտիվներ հաճախ կազմում են ձեռնարկության ակտիվների հիմնական մասը։ Դրանց ձեռքբերման, շահագործման, վերանորոգման, վերագնահատման, մաշվածության հաշվարկման և դուրսգրման ճիշտ արտացոլումը անհրաժեշտ է ֆինանսական հաշվետվությունների իրական պատկերը պահպանելու համար։ Աուդիտորի խնդիրն է ստուգել ինչպես փաստաթղթային հիմքը, այնպես էլ ակտիվների իրական գոյությունն ու օգտագործման նպատակահարմարությունը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև դրամական միջոցների և հաշվարկային գործառնությունների աուդիտը։ Ձեռնարկության դրամարկղային և բանկային հաշիվների շարժը պետք է համապատասխանեցվի սկզբնական փաստաթղթերին և հաշվապահական գրանցումներին։ Դրամական միջոցների նկատմամբ ներքին վերահսկողության արդյունավետությունը կարևոր է ֆինանսական չարաշահումների և սխալների կանխարգելման համար։ Այս առումով աուդիտը կատարում է ոչ միայն հայտնաբերման, այլև կանխարգելիչ գործառույթ։ Դեբիտորական և կրեդիտորական պարտքերի ստուգումը ևս արտադրական ձեռնարկության ֆինանսական աուդիտի կարևոր ուղղություն է։ Դեբիտորական պարտքերի մեծ ծավալը կարող է բացասաբար ազդել ձեռնարկության իրացվելիության վրա, իսկ ժամկետանց պարտքերի առկայությունը կարող է հանգեցնել ֆինանսական կորուստների։ Աուդիտի ընթացքում անհրաժեշտ է պարզել պարտքերի առաջացման հիմքերը, դրանց մարման ժամկետները, փաստացի գոյությունը և հնարավոր վերադարձելիությունը։ Նույն կերպ պետք է գնահատել մատակարարների և այլ պարտատերերի նկատմամբ պարտավորությունների ամբողջական ու ճիշտ արտացոլումը։ Առանձին ուշադրություն է պահանջում եկամուտների և շահույթի ձևավորման ստուգումը։ Արտադրանքի իրացման գործառնությունները պետք է համապատասխանեն պայմանագրերին, առաջնային փաստաթղթերին և հաշվապահական տվյալներին։ Եկամուտների թերի կամ ուշ գրանցումը, ինչպես նաև ծախսերի անհիմն ավելացումը կարող են ազդել ձեռնարկության ֆինանսական արդյունքի վրա։ Աուդիտը հնարավորություն է տալիս բացահայտել նման շեղումները և գնահատել ֆինանսական արդյունքների հաշվարկի արժանահավատությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ներքին վերահսկողության համակարգի գնահատումը։ Արտադրական ձեռնարկությունում արդյունավետ ներքին վերահսկողությունը պետք է ընդգրկի նյութական արժեքների պահպանությունը, դրամական միջոցների կառավարումը, գնումների և իրացման գործընթացները, արտադրական ծախսերի վերահսկումը և հաշվապահական տվյալների պարբերական ստուգումը։ Եթե ներքին վերահսկողության համակարգը թույլ է, մեծանում է սխալների, չարաշահումների և ֆինանսական հաշվետվությունների խեղաթյուրման հավանականությունը։ Այդ պատճառով արտաքին աուդիտի արդյունավետությունը մեծապես կախված է նաև ձեռնարկության ներքին վերահսկողության համակարգի որակից։ ԼՂՀ օրինակով խնդրի ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ տարածաշրջանի տնտեսական պայմանները կարող էին առանձնահատուկ ազդեցություն ունենալ արտադրական ձեռնարկությունների գործունեության և ֆինանսական կառավարման վրա։ Տնտեսական փոքր շուկան, արտադրական ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիությունը, արտաքին տնտեսական կապերի առանձնահատկությունները և ֆինանսական ռիսկերը կարող էին բարդացնել ձեռնարկությունների ֆինանսական գործունեությունը։ Այս պայմաններում աուդիտը կարող էր լրացուցիչ նշանակություն ունենալ ֆինանսական կարգապահության, հաշվետվողականության և կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև աուդիտորական ռիսկի գնահատմանը։ Աուդիտորը պետք է որոշի, թե ձեռնարկության գործունեության որ ոլորտներում է սխալների կամ խեղաթյուրումների հավանականությունն առավել բարձր։ Արտադրական կազմակերպություններում այդպիսի ռիսկային ոլորտներ կարող են լինել պաշարները, արտադրական ծախսերը, հիմնական միջոցները, իրացման եկամուտները և դեբիտորական պարտքերը։ Ռիսկերի գնահատումը հնարավորություն է տալիս աուդիտորական ստուգման ռեսուրսներն ուղղել առավել կարևոր հատվածներին և բարձրացնել աուդիտի արդյունավետությունը։ Կարևոր է նաև աուդիտի կազմակերպման մեթոդաբանությունը։ Աուդիտը պետք է իրականացվի նախնական պլանավորման, ռիսկերի գնահատման, ապացույցների հավաքագրման, ընտրանքային ստուգումների, վերլուծական ընթացակարգերի և վերջնական եզրակացության ձևավորման փուլերով։ Յուրաքանչյուր փուլում անհրաժեշտ է պահպանել փաստաթղթավորման և մասնագիտական դատողության սկզբունքները։ Աուդիտորական ապացույցների բավարար և պատշաճ լինելը կարևոր նախապայման է հիմնավորված եզրակացության համար։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կարող է պայմանավորված լինել արտադրական ձեռնարկություններում ֆինանսական աուդիտի կատարելագործման առաջարկություններով։ Դրանք կարող են ուղղված լինել ներքին վերահսկողության ամրապնդմանը, հաշվապահական հաշվառման կազմակերպման բարելավմանը, ռիսկերի ավելի ճշգրիտ գնահատմանը, աուդիտորական ընթացակարգերի արդյունավետության բարձրացմանը և ֆինանսական տեղեկատվության թափանցիկության ապահովմանը։ Այսպիսի բարելավումները կարող են նպաստել ոչ միայն հաշվետվությունների որակի բարձրացմանը, այլև ձեռնարկության կառավարման որոշումների հիմնավորվածությանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արտադրական ձեռնարկություններում ֆինանսական աուդիտի կազմակերպումը բազմակողմանի գործընթաց է, որը ներառում է հաշվապահական հաշվառման, արտադրական ծախսերի, ակտիվների, պարտավորությունների, եկամուտների, ֆինանսական արդյունքների և ներքին վերահսկողության համակարգի համապարփակ ուսումնասիրություն։ ԼՂՀ օրինակով իրականացվող վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս այդ հիմնախնդիրները դիտարկել կոնկրետ տնտեսական միջավայրի պայմաններում և բացահայտել այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել աուդիտի կազմակերպման և արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ֆինանսների, աուդիտի, հաշվապահական հաշվառման և ձեռնարկությունների կառավարման ոլորտների մասնագետներին ու ուսանողներին՝ հատկապես արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական վերահսկողության և աուդիտորական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Բյուզանդական կայսրությունում ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը, զարգացմանը և դրա ազդեցությանը կայսրության սահմաններից դուրս՝ միջնադարյան աշխարհում։ Հեղինակը վերլուծում է ընթերցանության պրակտիկաները՝ ընդգծելով թե՛ անհատական, թե՛ հանրային ընթերցման ձևերը, դրանց սոցիալական համատեքստը և կրթական համակարգի հետ կապը։ Գրքում դիտարկվում է գրավոր մշակույթի տարածումը՝ ձեռագրական արտադրության, վանքային դպրոցների և քաղաքային ինտելեկտուալ կենտրոնների միջոցով, ինչպես նաև տեքստերի շրջանառության մեխանիզմները Բյուզանդիայում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ընթերցողի դերին՝ որպես ակտիվ մեկնաբանող սուբյեկտի, որը մասնակցում է տեքստի իմաստի ձևավորմանը՝ աստվածաբանական, իրավական և պատմագրական երկերի համատեքստում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև բյուզանդական ընթերցանության ավանդույթների ազդեցությունը սլավոնական, հայկական և լատինական մշակութային միջավայրերի վրա՝ ցույց տալով գիտելիքի փոխանցման բազմուղղված գործընթացները։ Աշխատությունը կարևոր է միջնադարագետների, բյուզանդագետների և գրավոր մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ բացահայտելով ընթերցանության՝ որպես մշակութային պրակտիկայի, լայն պատմական դինամիկան։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նախատեսված է գրադարանավարների, մշակութային աշխատողների և զանգվածային լուսավորչական գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ նպատակ ունենալով աջակցել գիտա-աթեիստական գիտելիքների տարածմանը հասարակության լայն շրջանակներում։ Գրքում ներկայացվում են խորհրդային ժամանակաշրջանի գաղափարախոսական և կրթադաստիարակչական մոտեցումները, որոնց միջոցով նախատեսվում էր ձևավորել գիտական աշխարհայացք, խթանել բնության և հասարակության երևույթների նյութապաշտական մեկնաբանությունը և հակազդել կրոնական պատկերացումներին։ Հեղինակը ներկայացնում է գրադարանների դերը գիտա-լուսավորչական աշխատանքի կազմակերպման գործում, առաջարկում է գրքերի ցուցահանդեսների, թեմատիկ քննարկումների, դասախոսությունների, ընթերցողական համաժողովների և այլ միջոցառումների կազմակերպման մեթոդներ։ Աշխատության մեջ ընդգրկված են նաև հանձնարարականներ գրականության ընտրության, ընթերցողների հետ աշխատանքի ձևերի և գիտա-աթեիստական թեմաների հանրամատչելի ներկայացման վերաբերյալ։ Գիրքը արտացոլում է իր ժամանակաշրջանի գաղափարական քաղաքականությունը և արժեքավոր աղբյուր է խորհրդային մշակութային ու կրթական համակարգի, ինչպես նաև գրադարանների հասարակական-քարոզչական գործունեության ուսումնասիրության համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է նեյրոդեգեներատիվ գործընթացների պայմաններում նեյրոհորմոնալ կարգավորման նոր մեխանիզմների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում նյարդային և էնդոկրին համակարգերի փոխկապակցված աշխատանքն է, ինչպես նաև այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունենում նյարդային հյուսվածքի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ խանգարումների ժամանակ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես կարող են նեյրոհորմոնալ ազդանշանները մասնակցել նյարդային բջիջների կենսագործունեության պահպանմանը, սթրեսային և նյութափոխանակային գործընթացների կարգավորմանը, նյարդային հյուսվածքի վնասմանը և վերականգնողական արձագանքներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հորմոնների, նեյրոմիջնորդանյութերի և դրանց ընկալիչների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև կենտրոնական նյարդային համակարգի և հորմոնալ կարգավորման համակարգերի միջև հետադարձ կապերին։ Նեյրոդեգեներացիայի պայմաններում այդ փոխազդեցությունները կարող են փոփոխվել՝ հանգեցնելով նյարդային բջիջների ֆունկցիայի խանգարման, բջջային սթրեսի, բորբոքային գործընթացների և այլ պաթոֆիզիոլոգիական երևույթների։ Աշխատությունը կարևորում է նման փոփոխությունների մեխանիզմների բացահայտումը և դրանց հնարավոր դերը նեյրոդեգեներատիվ գործընթացների զարգացման ու առաջընթացի մեջ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական, մոլեկուլակենսաբանական և փորձարարական մեթոդներ՝ նեյրոհորմոնալ համակարգերի գործունեության փոփոխությունները գնահատելու և տարբեր գործոնների միջև պատճառահետևանքային կապերը պարզելու համար։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել նյարդային համակարգի խանգարումների զարգացման մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և հետագայում նոր ախտորոշիչ կամ թերապևտիկ ուղղությունների որոնմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել նյարդաբաններին, ֆիզիոլոգներին, նեյրոկենսաբաններին, էնդոկրինոլոգներին, կենսաքիմիկոսներին, բժշկագիտության և կենսաբանական գիտությունների ոլորտների հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Պատմություն

Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարյան հայկական պետականություն էր, որը գոյություն է ունեցել XI–XIV դարերում Կիլիկիայի տարածքում՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ափին։ Այն ձևավորվեց այն ժամանակ, երբ սելջուկյան արշավանքների և Հայաստանի արևելյան տարածքների անկման հետևանքով բազմաթիվ հայեր տեղափոխվեցին Կիլիկիա և այնտեղ ստեղծեցին նոր քաղաքական ու մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանի հիմնադրման գործընթացում կարևոր դեր են ունեցել Ռուբինյանները, որոնց հիմնադիրն էր Ռուբեն I-ը։ Հետագայում պետությունը զարգացավ և դարձավ ուժեղ թագավորություն, հատկապես Լևոն II Մեծագործի օրոք, երբ Կիլիկյան Հայաստանը 1198 թվականին պաշտոնապես հռչակվեց թագավորություն։ Կիլիկյան Հայաստանը ունեցել է զարգացած պետական կառավարման համակարգ, բանակ և դիվանագիտություն՝ ակտիվ հարաբերություններ ունենալով Եվրոպայի խաչակրաց պետությունների և հարևան երկրների հետ։ Այն կարևոր դեր է խաղացել նաև առևտրի մեջ՝ լինելով կապող օղակ Արևելքի և Արևմուտքի միջև։ Մայրաքաղաքը սկզբում եղել է Տարսոնը և հետո՝ Սիսը, որը դարձել է քաղաքական և մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանում զարգացել են կրթությունը, գրականությունը, իրավունքը և ճարտարապետությունը։ Այդ շրջանում ստեղծվել են նաև կարևոր պատմագրական և իրավական աշխատություններ, որոնցից հայտնի է Մխիթար Գոշի իրավական ազդեցությունը և ժամանակի մշակութային զարգացումները։ Չնայած իր ուժեղությանը, Կիլիկյան Հայաստանը XIV դարում թուլացավ մոնղոլական արշավանքների, ներքին խնդիրների և մամլուքների հարձակումների հետևանքով, և վերջնականապես ընկավ 1375 թվականին։ Այսպիսով, Կիլիկյան Հայաստանը կարևոր դեր ունի հայոց պատմության մեջ՝ որպես պետականության շարունակություն, մշակութային զարգացման կենտրոն և միջազգային հարաբերությունների ակտիվ մասնակից միջնադարում։

Lեզվաբանություն

Fluency in English աշխատությունը անգլերեն լեզվի ուսուցման ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի զարգացնել խոսքային ազատություն, լսողական ընկալում և գրավոր արտահայտչականություն՝ կենտրոնանալով լեզվի բնական կիրառման վրա իրական հաղորդակցական իրավիճակներում, այն ընդգրկում է բառապաշարի հարստացման վարժություններ, քերականական կառուցվածքների ամրապնդում, ընթերցանության և լսողական նյութեր, ինչպես նաև խոսքի հոսունությունը զարգացնող երկխոսություններ և գործնական առաջադրանքներ, գիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում սխալների կանխարգելմանը, արտասանության կատարելագործմանը և լեզվական ինքնավստահության ձևավորմանը, միաժամանակ առաջարկելով աստիճանաբար բարդացող նյութեր, որոնք օգնում են սովորողին անցնել միջին մակարդակից դեպի ավելի բարձր հաղորդակցական կարողություն՝ ապահովելով լեզվի գործնական և կիրառական տիրապետում։