XV դարի Անգլիան

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է գույքային հարկերի դերին համայնքային բյուջեների սեփական եկամուտների ձևավորման գործընթացում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Քննության են առնվում գույքային հարկերի տնտեսական բովանդակությունը, դրանց նշանակությունը տեղական ֆինանսների համակարգում և համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնության ապահովման գործում ունեցած դերը։ Վերլուծվում են անշարժ գույքի և այլ հարկման ենթակա գույքի հետ կապված հարկային եկամուտների ձևավորման սկզբունքները, հարկման բազայի որոշման, հարկային պարտավորությունների հաշվարկման և վճարումների հավաքագրման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքային բյուջեների եկամուտների կառուցվածքին, սեփական եկամուտների և այլ ֆինանսական մուտքերի հարաբերակցությանը, ինչպես նաև գույքային հարկերի հավաքագրման արդյունավետության վրա ազդող գործոններին։ Քննարկվում են հարկման օբյեկտների հաշվառման, գույքի գնահատման, հարկային վարչարարության, պարտավորությունների կատարման վերահսկողության և հարկային ապառքների կառավարման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Դիտարկվում է նաև գույքային հարկերի ազդեցությունը համայնքների ֆինանսական կարողությունների, տեղական ծրագրերի ֆինանսավորման և հանրային ծառայությունների կազմակերպման հնարավորությունների վրա։ Կարևորվում է հարկային բազայի ամբողջական հաշվառումը, տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործումը և վարչարարական գործընթացների արդյունավետ կազմակերպումը։ Անդրադարձ է կատարվում համայնքների միջև տնտեսական և գույքային ներուժի տարբերություններին ու դրանց ազդեցությանը տեղական բյուջեների եկամտային հնարավորությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գույքային հարկերի նշանակությունը տեղական ֆինանսական համակարգում և դիտարկելու դրանց կառավարման ու հավաքագրման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսիստների, հարկային և տեղական ինքնակառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Փիլիսոփայություն

Այս գիրքը ներկայացնում է փիլիսոփայության պատմական և սիստեմատիկ դասընթացը՝ ընդգրկելով փիլիսոփայական մտքի զարգացման հիմնական փուլերը և նրա հիմնարար բաժինները։ Պատմական մասում քննարկվում են հին հունական փիլիսոփայությունից մինչև ժամանակակից ուղղություններ ընկած գաղափարական համակարգերը՝ ընդգծելով Պլատոնի, Արիստոտելի, միջնադարյան մտածողների և նոր ժամանակների փիլիսոփաների ներդրումը։ Սիստեմատիկ հատվածում ներկայացվում են փիլիսոփայության հիմնական ոլորտները՝ գոյաբանություն, իմացաբանություն, արժեքաբանություն, տրամաբանություն և էթիկա։ Հեղինակը բացատրում է փիլիսոփայական հիմնական խնդիրները, դրանց ձևակերպումները և տարբեր լուծման մոտեցումները։ Նյութը կառուցված է համակարգված և ուսումնական տրամաբանությամբ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ստանալ ամբողջական պատկերացում փիլիսոփայության թե՛ պատմական զարգացման, թե՛ տեսական կառուցվածքի մասին։

Կենսաբանություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Brevibacterium flavum միկրոօրգանիզմի մոտ ալանինի կենսասինթեզին մասնակցող ֆերմենտների հետազոտությանը՝ դրանց կենսաքիմիական հատկությունների, գործառույթների և փոխկապակցվածության բացահայտման նպատակով։ Աշխատության կենտրոնում ալանինի առաջացման նյութափոխանակային ուղիներն են և այդ գործընթացում ներգրավված ֆերմենտային համակարգերի կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են համապատասխան ֆերմենտների ակտիվությունը, սուբստրատային առանձնահատկությունները, ֆիզիկաքիմիական պայմանների ազդեցությունը և նյութափոխանակային գործընթացում դրանց ունեցած դերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆերմենտների փոխազդեցությանը և ալանինի կենսասինթեզի կարգավորման հնարավոր մեխանիզմներին, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել միկրոօրգանիզմի ամինաթթվային փոխանակության մասին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև մանրէների նյութափոխանակության և ֆերմենտային համակարգերի գործունեության ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ ստացված տվյալները կարող են կիրառվել միկրոօրգանիզմների կենսատեխնոլոգիական ներուժի գնահատման և ամինաթթուների արտադրության գործընթացների կատարելագործման նպատակով։ Brevibacterium flavum-ի ֆերմենտային համակարգերի ուսումնասիրությունը կարող է հատկապես կարևոր լինել այն կենսատեխնոլոգիական մոտեցումների համար, որոնք հիմնված են միկրոօրգանիզմների միջոցով արժեքավոր կենսաբանական միացությունների ստացման վրա։ Հետազոտությունը միավորում է մանրէաբանության, կենսաքիմիայի և ֆերմենտաբանության մեթոդաբանական մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով բացահայտել ուսումնասիրվող ֆերմենտների առանձնահատկությունները և դրանց նշանակությունը բջջային նյութափոխանակության մեջ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, մանրէաբաններին, մոլեկուլային կենսաբաններին, ֆերմենտաբաններին, կենսատեխնոլոգիայի մասնագետներին, գիտահետազոտական ոլորտի աշխատակիցներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է անցումային մետաղների հիմքով դժվարահալ կարբիդային և բորիդային նյութերի, ինչպես նաև բորի կարբիդի ստացման գործընթացների ու դրանց կառուցվածքաֆունկցիոնալ հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միկրոալիքային էներգիայի կիրառման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում նյութերի ձևավորման ընթացքում էլեկտրամագնիսական դաշտի և սկզբնական բաղադրիչների փոխազդեցության ընդհանուր օրինաչափություններն են, ինչպես նաև ստացված պինդ ֆազերի կառուցվածքի, բաղադրության և հատկությունների միջև կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մոլիբդենի, վոլֆրամի, մանգանի և ռենիումի միացություններին, որոնք նյութագիտության տեսանկյունից հետաքրքրություն են ներկայացնում բարձր կարծրության, ջերմակայունության, մաշակայունության և որոշ դեպքերում կատալիտիկ ակտիվության շնորհիվ։ Քննվում է միկրոալիքային ազդեցության դերը նյութի ծավալային տաքացման, փուլային փոխակերպումների և վերջնական միկրոկառուցվածքի ձևավորման գործընթացներում՝ այն համեմատելով նյութերի ստացման ավանդական ջերմային մոտեցումների ընդհանուր առանձնահատկությունների հետ։ Կառուցվածքային հետազոտությունների միջոցով հնարավոր է գնահատել առաջացած բյուրեղային ֆազերը, դրանց հարաբերակցությունը, կառուցվածքային կարգավորվածությունը և նյութի միկրոկառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են կարծրությունը, ամրությունը, մաշակայունությունը և այլ բնութագրեր, որոնք պայմանավորում են նման նյութերի հնարավոր կիրառությունները բարձր մեխանիկական ու ջերմային բեռնվածությունների պայմաններում։ Առանձին ուղղություն է կատալիտիկ հատկությունների գնահատումը, որի միջոցով ուսումնասիրվում է նյութերի մակերևութային կառուցվածքի, քիմիական կազմի և կատալիտիկ ակտիվության միջև փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության համար կարևոր է պարզել, թե սինթեզի ընթացքում ձևավորված ֆազային և միկրոկառուցվածքային տարբերություններն ինչպես են արտահայտվում վերջնական նյութի ֆունկցիոնալ բնութագրերում։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս նյութի ստացման եղանակը դիտարկել ոչ միայն որպես անհրաժեշտ միացությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես դրանց կառուցվածքն ու հատկությունները կառավարող գործոն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անօրգանական նյութագիտության, պինդ մարմնի քիմիայի, միկրոալիքային մշակման և կատալիզի մոտեցումները՝ դժվարահալ միացությունների կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությունները բացահայտելու և դրանց հնարավոր տեխնոլոգիական կիրառությունները գնահատելու նպատակով։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում 1960–1980-ական թվականներին դիզայնի՝ որպես ինքնուրույն գեղարվեստական և մասնագիտական ոլորտի ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա զարգացման վրա ազդած գեղարվեստակիրառական, մշակութային, հասարակական և պատմական նախադրյալները։ Հետազոտության հեղինակը Լիլիթ Ռաֆայելի Մելիքյանն է, իսկ աշխատանքը պաշտպանվել է 2014 թվականի հունիսի 12-ին ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտում՝ «Կերպարվեստ, դեկորատիվ և կիրառական արվեստ, դիզայն» մասնագիտությամբ։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակը ներառում է խորհրդային Հայաստանի մշակութային կյանքի կարևոր մի փուլ, երբ արդյունաբերության, քաղաքաշինության, կենցաղի, արտադրության և հասարակական միջավայրի փոփոխությունները նոր պահանջներ էին առաջադրում առարկայական և տեսողական միջավայրի կազմակերպման նկատմամբ։ Այս պայմաններում դիզայնը աստիճանաբար առանձնանում էր զուտ դեկորատիվ-կիրառական գործունեությունից և ձեռք էր բերում ավելի լայն գործառույթ՝ կապված մարդու առօրյա միջավայրի, արտադրանքի, հանրային տարածքների, գրաֆիկական հաղորդակցության և արդյունաբերական արտադրության գեղարվեստական կազմակերպման հետ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել դեկորատիվ և կիրառական արվեստի ավանդույթների ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ հայկական գեղարվեստական մշակույթում ձևավորված նյութերի, զարդանախշերի, գունային լուծումների, ձեռարվեստի և ազգային պատկերային մտածողության փորձը հիմք էր ստեղծում նոր մասնագիտական դիզայնի լեզվի ձևավորման համար։ Միաժամանակ հետազոտությունը դիտարկում է խորհրդային արդիականացման ազդեցությունը, որի պայմաններում զանգվածային արտադրության, նոր նյութերի և տեխնոլոգիաների տարածումը փոխում էր առարկաների և միջավայրերի գեղագիտական ընկալումը։ Դիզայնի զարգացման կարևոր նախադրյալներից էր նաև արդյունաբերական արտադրության ընդլայնումը, քանի որ արտադրանքի զանգվածային թողարկումը պահանջում էր ոչ միայն տեխնիկական, այլև ձևագեղագիտական լուծումներ՝ հաշվի առնելով օգտագործողի հարմարավետությունը, արտադրանքի արտաքին տեսքը, նյութի հատկությունները և արտադրական հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև կենցաղային առարկաների, կահույքի, արտադրանքի ձևավորման, ցուցադրական միջավայրերի, փաթեթավորման, գրաֆիկական նյութերի և այլ կիրառական ոլորտների գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես էին ազգային գեղարվեստական ավանդույթները համադրվում ժամանակակից ձևաստեղծման սկզբունքների հետ։ Այս համադրությունը հնարավորություն էր տալիս ստեղծելու նոր գեղարվեստական լեզու, որը միաժամանակ արձագանքում էր ժամանակակից տեխնիկական և սոցիալական պահանջներին և պահպանում էր հայկական մշակութային ինքնատիպության որոշակի դրսևորումներ։ Հասարակական նախադրյալների ուսումնասիրությունը ևս առանցքային նշանակություն ունի, քանի որ դիզայնի զարգացումը պայմանավորված էր ոչ միայն արվեստի ներքին գործընթացներով, այլև հասարակության կենսակերպի, սպառման մշակույթի, քաղաքային միջավայրի և առօրյա պահանջների փոփոխությամբ։ Երևանում և Հայաստանի մյուս քաղաքներում նոր բնակելի ու հասարակական տարածքների, արտադրական ձեռնարկությունների և մշակութային հաստատությունների զարգացումը ձևավորում էր նոր միջավայր, որի կազմակերպման մեջ աստիճանաբար մեծանում էր դիզայներական մտածողության նշանակությունը։ Ժամանակաշրջանի ճարտարապետական և քաղաքաշինական զարգացումները նույնպես կարևոր համատեքստ են, քանի որ ինտերիերի, կահավորման, ցուցանակների, գրաֆիկական ձևավորման և հանրային միջավայրի տարրերը փոխկապակցված էին կառուցված տարածքի ընդհանուր գեղագիտական կերպարի հետ։ Հետազոտության գիտական արժեքը կայանում է նրանում, որ այն դիզայնի ձևավորումը դիտարկում է բազմակողմանի՝ արվեստագիտական գործընթացները կապելով սոցիալական, տնտեսական, տեխնոլոգիական և մշակութային փոփոխությունների հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու հենց այդ ժամանակաշրջանում ձևավորվեցին դիզայնի զարգացման համար անհրաժեշտ պայմաններ և ինչպես փոխվեց հասարակության վերաբերմունքը առարկայական միջավայրի գեղագիտական ու գործառական կազմակերպման նկատմամբ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայկական դիզայնի պատմության վերականգնման տեսանկյունից, քանի որ 1960–1980-ական թվականների փորձը հետագայում դարձավ անկախ Հայաստանի դիզայնի զարգացման նախադրյալներից մեկը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հետաքրքրել արվեստաբաններին, դիզայներներին, ճարտարապետներին, մշակույթի պատմաբաններին և խորհրդահայ արվեստի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը բացահայտում է Հայաստանում դիզայնի ձևավորման պատմական ընթացքը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են հայկական դեկորատիվ-կիրառական արվեստի ժառանգությունը, խորհրդային արդյունաբերական ու քաղաքային արդիականացումը, հասարակական կյանքի փոփոխությունները և նոր գեղարվեստական պահանջները փոխազդելով նպաստել ժամանակակից դիզայներական մտածողության կայացմանը

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Անդրեյ Բելիի «Պետերբուրգ» վեպի կառուցվածքային և իմաստային կազմակերպման խորքային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես են վեպի տարբեր բաղադրիչները՝ սյուժեն, կերպարները, խորհրդանիշները, տարածությունը, ժամանակը, լեզվական արտահայտչամիջոցները և կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, միավորվում մեկ ամբողջական գեղարվեստական համակարգի մեջ։ Ուսումնասիրության ընթացքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն սկզբունքներին, որոնց միջոցով ստեղծվում է ստեղծագործության բարդ ու բազմաշերտ աշխարհը։ Վեպը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատմողական ստեղծագործություն, այլև որպես նշանների, խորհրդանշական պատկերների և իմաստային հակադրությունների համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր դետալ կարող է ունենալ միաժամանակ մի քանի գործառույթ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կոմպոզիցիայի ուսումնասիրությունը․ ցույց է տրվում, թե ինչպես են իրադարձությունների դասավորությունը, կրկնվող մոտիվները, զուգահեռ կառուցվածքները և տարբեր սյուժետային գծերի փոխկապակցվածությունը ձևավորում ստեղծագործության ընդհանուր տրամաբանությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև կերպարների վերլուծությունը, քանի որ նրանց հարաբերությունները հաճախ արտահայտում են ավելի լայն գաղափարական և փիլիսոփայական հակադրություններ։ Հետազոտության տեսանկյունից էական են հատկապես քաղաքային տարածության, Պետերբուրգի կերպարի և նրա խորհրդանշական նշանակության հարցերը․ քաղաքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գործողությունների վայր, այլև որպես ինքնուրույն իմաստային ու գեղարվեստական միավոր, որը ներգործում է հերոսների հոգեբանական վիճակի և ամբողջ պատմողական կառուցվածքի վրա։ Աշխատությունը նաև հնարավորություն է տալիս հասկանալու մոդեռնիստական գեղագիտության առանձնահատկությունները, քանի որ ստեղծագործության կառուցվածքում կարևոր դեր են խաղում իրականության և պատրանքի սահմանների խախտումը, բազմիմաստ խորհրդանիշները, ներքին հոգեբանական գործընթացների արտացոլումը և տարբեր մշակութային ու փիլիսոփայական շերտերի միավորումը։ Արդյունքում ուսումնասիրությունը ներկայացնում է վեպի կառուցվածքը որպես փոխկապակցված համակարգ, որտեղ ձևն ու բովանդակությունը մշտապես փոխազդում են միմյանց հետ, իսկ սյուժետային, լեզվական և խորհրդանշական տարրերը միասին ձևավորում են ստեղծագործության ընդհանուր իմաստային տարածքը։