Ակսել Բակունց. Երկեր

Աշխարհագրություն

Ստրաբոնի «Աշխարհագրությունը» համադրում է աշխարհագրական նկարագրություններն ու պատմական տեղեկությունները՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել այն ժամանակ հայտնի աշխարհի ամբողջական պատկերը։ Հիմնական բովանդակությունը․ Աշխարհի նկարագրություն Եվրոպայի, Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների և տարածաշրջանների ընդհանուր բնութագրում։ Ժողովուրդների նկարագրություն Տարբեր ազգերի սովորույթներ, կենցաղ, մշակույթ և պետական կառուցվածք։ Հայաստանի վերաբերյալ տեղեկություններ Հայաստանը ներկայացվում է որպես կարևոր երկիր՝ իր ռազմավարական դիրքով և հարուստ մշակույթով։ Պատմական և աշխարհագրական համադրում Աշխատությունը միավորում է աշխարհագրությունը պատմական իրադարձությունների հետ։ Հին աշխարհի պատկերացում Ցույց է տալիս, թե ինչպես էին հին գիտնականները պատկերացնում աշխարհը։

Պատմություն

«Հայ ժողովրդի ծագման խնդիրները» (Արմեն Պետրոսյան) գիտական աշխատություն է, որը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմական ու մշակութային արմատների ուսումնասիրությանը։ Գիրքը փորձ է ներկայացնել՝ որտեղից են եկել հայերը, ինչպե՞ս է ձևավորվել նրանց ազգությունը և ինչպիսի՞ն է եղել հնագույն ժամանակների պատմական պատկերը։ Պետրոսյանը քննարկում է տարբեր հնագիտական, լեզվաբանական և պատմական տվյալներ՝ փորձելով կազմել համապարփակ պատկեր հայ ժողովրդի ծագման մասին։ Գիրքը նաև անդրադառնում է տարբեր գիտական տեսակետների՝ միևնույն ժամանակ ընդգծելով հայկական ինքնության առանձնահատկությունները։ Հեղինակը մանրամասն ուսումնասիրում է հին արաբական, հռոմեական, հունական և այլ աղբյուրները՝ համեմատելով դրանք հետազոտական տվյալների հետ։ Գիրքը կարևորում է հայկական մշակույթի և լեզվի շարունակականությունը՝ պատմության մեջ որպես ինքնորոշման հիմք։ Պետրոսյանը նաև անդրադառնում է ցեղերի, թագավորությունների և գաղթերի դինամիկային՝ ցույց տալով, որ հայ ժողովրդի պատմությունը մի քանի շերտերով է կառուցված։ Գիրքը մասնագիտական է, բայց հասկանալի ձևով ներկայացված՝ նաև հետաքրքիր է լայն ընթերցողի համար։ Այս աշխատությունը օգտակար է պատմաբանների, լեզվաբանների, ուսուցիչների և յուրաքանչյուրի համար, ով հետաքրքրված է հայ ժողովրդի ինքնության և արմատների հետ։ «Հայ ժողովրդի ծագման խնդիրները» նպաստում է պատմական գիտելիքների խորացմանը և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Հրատարակիչ - Անտարես ISBN - 978-9939-76-53-7

Կենսաբանություն

Ածխաջրերը օրգանական միացություններ են, որոնք հանդիսանում են կենդանի օրգանիզմների համար էներգիայի հիմնական աղբյուրներից մեկը և կարևոր դեր ունեն բջջային կառուցվածքների ձևավորման, նյութափոխանակության և կենսագործունեության կարգավորման գործընթացներում։ Դրանք կազմված են ածխածնից, ջրածնից և թթվածնից, իսկ իրենց անվանումը ստացել են այն պատճառով, որ քիմիական կառուցվածքով նման են ածխածնի և ջրի միացությունների։ Ածխաջրերը լայնորեն տարածված են բնության մեջ և հանդիպում են բույսերի, կենդանիների ու միկրոօրգանիզմների կազմության մեջ։ Բույսերում դրանք առաջանում են ֆոտոսինթեզի արդյունքում, երբ արևի լույսի ազդեցությամբ ածխաթթու գազից և ջրից սինթեզվում է գլյուկոզա։ Ածխաջրերը դասակարգվում են միաշաքարների, երկշաքարների և բազմաշաքարների։ Միաշաքարներից առավել հայտնի են գլյուկոզան և ֆրուկտոզան, որոնք արագ ներծծվում են օրգանիզմում և ապահովում են էներգիա։ Երկշաքարների օրինակ են սախարոզան, կաթնաշաքարը և մալթոզան, որոնք կազմված են երկու միաշաքարներից։ Բազմաշաքարները, ինչպիսիք են օսլան, գլիկոգենը և ցելյուլոզը, ունեն ավելի բարդ կառուցվածք և կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես բույսերի, այնպես էլ կենդանիների կյանքում։ Մարդու օրգանիզմում ածխաջրերը կարևոր դեր են խաղում էներգիայի արտադրության մեջ, քանի որ դրանց քայքայման արդյունքում արտադրվում է գլյուկոզա, որն օգտագործվում է բջիջների կողմից։ Գլյուկոզան հատկապես կարևոր է ուղեղի և նյարդային համակարգի աշխատանքի համար։ Ածխաջրերը պարունակվում են հացահատիկային մշակաբույսերում, մրգերում, բանջարեղենում, մեղրում, կաթնամթերքում և բազմաթիվ այլ սննդատեսակներում։ Օրգանիզմում ավելցուկային ածխաջրերը կարող են կուտակվել ճարպի ձևով, ինչը կարող է հանգեցնել առողջական խնդիրների, ուստի կարևոր է պահպանել հավասարակշռված սննդակարգ։ Բացի սննդային նշանակությունից, ածխաջրերը կիրառվում են նաև արդյունաբերության մեջ՝ սննդի, բժշկության, թղթի և տեքստիլի արտադրության ոլորտներում։ Այսպիսով, ածխաջրերը կենսական նշանակություն ունեցող նյութեր են, որոնք ապահովում են օրգանիզմի բնականոն գործունեությունը և մեծ դեր ունեն բնության ու մարդու կյանքի մեջ։

Արտասահմանյան գրականություն

Դենիել Քիզի հայտնի և հուզիչ վեպն է, որը անդրադառնում է ինտելեկտի, մարդասիրության, ու մարդկային արժանապատվության հարցերին։ Գրքի գլխավոր հերոսը՝ Չարլի Գորդոն, մի տղամարդ է, ով ունեցել է մտավոր խնդիրներ, սակայն նրա կյանքը փոխվում է, երբ նրա վրա կատարվում է էքսպերիմենտ՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել նրա ինտելեկտը։ Այս ընթացքը տեղի է ունենում գիտական փորձարկման միջոցով, և Չարլիի միտքը սկսում է զարգանալ՝ հասնելով բացառիկ մակարդակի։ Սակայն, երբ Չարլիի ճանաչողական կարողությունները մեծանում են, նա սկսում է հասկանալ, թե որքան շատ բաներ է կորցրել՝ ներառյալ իր մարդկային կապերը։ Վեպը խորը ուսումնասիրություն է մարդու ճանաչողական ունակությունների և մարդկային անձի փոխազդեցության մասին։ Գրքում քննարկվում են խելացիության սահմանները, իրազեկությունը և դրա ներգործությունը մարդու ապրումների ու հարաբերությունների վրա։ «Ծաղիկներ Էլջերնոնի համար»-ը նաև աներևակայելի ուժեղ է ոչ միայն գիտական էքսպերիմենտի արդյունքներով, այլև հոգևոր և էթիկական խնդիրների հետ կապված։ Չարլիի պատմությունը բացահայտում է, թե ինչ է նշանակում լինել իդեալական ու լիարժեք մարդ՝ անկախ մտավոր կարողություններից։ Այս գիրքը միանշանակորեն մտնում է մարդկության մասին խոր մտածելու անհրաժեշտության շարք՝ սփռելով ազդեցություն ոչ միայն այն ժամանակ, երբ այն հրատարակվեց, այլև այսօր, որ մեզ հիշեցնի կյանքի կարևորագույն արժեքների մասին։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2016 ISBN - 978-9939-76-002-5

Գրականություն

Քրիստոֆեր Մառլոն (1564–1593) համարվում է անգլիական շեքսպիրյան շրջանի առաջադեմ դրամատուրգների և պոետների ամենաազդեցիկ ներկայացուցիչներից մեկը, որի ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել անգլիական թատրոնի զարգացման և ռենեսանսի դարաշրջանի գրականության վրա։ Մառլոն առանձնանում է դրամատուրգիական վարպետությամբ, վառ կերպարներով և խորքային հոգեբանական նկարագրությամբ, որոնք արտացոլում են անհատի ներսի պայքարը, ամբիցիան, կրքը և բարոյական արժեքների տատանումները։ Նրա ամենահայտնի գործերից է «Դոկտոր Ֆաուստոսը», որտեղ ներկայացվում է մարդու հոգու, գիտելիքի և հավերժության հանդեպ ձգտումը, ինչպես նաև մարդկային ամբիցիաների, տառապանքի և բարոյական պատասխանատվության բարդությունը։ Մառլոյի հերոսները հաճախ գտնվում են բարոյական և էթիկական դիլեմաների առաջ, ինչը թույլ է տալիս ընթերցողին դիտարկել մարդկային բնության հակասությունները և ճակատագրի ազդեցությունը անհատի վրա։ Նրա պոեզիան և տեքստերի լեզուն արտացոլում են ռենեսանսի մշակութային, սոցիալական և գաղափարական հոսանքները՝ խորը խրատելով ընթերցողին մարդկային արժեքների, գիտելիքի և ազատության կարևորության մասին։ Քրիստոֆեր Մառլոյի ստեղծագործությունները մինչ այսօր համարվում են անգլիական դասական դրամատուրգիայի հիմքերից մեկը, որոնք ձևավորել են ժամանակակից թատրոնի և գրականության զարգացման ընթացքը, պահպանելով իրենց ազդեցիկության, գաղափարական և ստեղծագործական արժեքը։

Գրականություն

Գրականության և արվեստի մեջ իրականությունը հանդիսանում է հիմնական աղբյուրներից մեկը, որի միջոցով ստեղծագործողը արտահայտում է շրջապատող աշխարհի, մարդու կյանքի, հասարակական հարաբերությունների և ներքին հոգեբանական վիճակների պատկերումը։ Սակայն արվեստում իրականությունը չի փոխանցվում անմիջական և մեխանիկական ձևով, այլ վերափոխվում է ստեղծագործական երևակայության, գեղարվեստական միջոցների և հեղինակի անհատական ընկալման միջոցով։ Գրականության մեջ իրականությունը կարող է ներկայացվել ինչպես ռեալիստական, այնպես էլ խորհրդանշական կամ ընդհանրացված ձևերով՝ կախված հեղինակի նպատակներից և գեղարվեստական ուղղությունից։ Ռեալիզմը փորձում է առավել ճշգրիտ արտացոլել կյանքի իրական պատկերները՝ ցույց տալով հասարակության տարբեր շերտերի կյանքը, սոցիալական խնդիրները և մարդու առօրյա փորձառությունները, մինչդեռ այլ ուղղություններ, օրինակ՝ ռոմանտիզմը կամ մոդեռնիզմը, իրականությունը ներկայացնում են զգացմունքների, գաղափարների և ներքին աշխարհի միջոցով։ Արվեստում իրականությունը հաճախ վերածվում է խորհրդանիշների, պատկերների և գեղագիտական ձևերի, որոնք օգնում են ավելի խորքային կերպով բացահայտել կյանքի իմաստը և մարդու գոյության խնդիրները։ Ստեղծագործական իրականությունը միշտ կապված է հեղինակի աշխարհայացքի, պատմական ժամանակաշրջանի և մշակութային միջավայրի հետ, ինչի շնորհիվ նույն իրականությունը կարող է տարբեր ձևերով արտահայտվել տարբեր արվեստագետների մոտ։ Գրականության և արվեստի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ նրանք ոչ միայն արտացոլում են իրականությունը, այլև այն մեկնաբանում, քննադատում և երբեմն նաև փոխակերպում են՝ առաջարկելով նոր տեսանկյուններ մարդու և աշխարհի մասին։ Այսպիսով, արվեստի մեջ իրականությունը ոչ թե պարզ պատճենում է կյանքի, այլ ստեղծագործական վերարտադրություն, որը նպաստում է մարդու մտածողության, զգացմունքների և աշխարհընկալման զարգացմանը։