Ալեքսանդր Խատիսյան (կյանքն ու գործունեությունը)

Տնտեսագիտություն

Գրքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի Հանրապետության համայնքների բյուջեների ֆինանսական հնարավորությունների ընդլայնման հիմնահարցերը՝ ընդգծելով տեղական ինքնակառավարման համակարգի ֆինանսական անկախության և կայունության կարևորությունը, վերլուծվում են համայնքային եկամուտների ձևավորման աղբյուրները, այդ թվում՝ տեղական հարկերը, պետական դոտացիաները և այլ ֆինանսական փոխանցումները, ինչպես նաև դրանց կառուցվածքն ու արդյունավետությունը, դիտարկվում են բյուջետային պլանավորման, ծախսերի կառավարման և ֆինանսական վերահսկողության մեխանիզմները, գնահատվում են համայնքների ֆինանսական կարողությունների վրա ազդող սոցիալ-տնտեսական և տարածաշրջանային գործոնները, ներկայացվում են խնդիրներ՝ կապված եկամուտների անհավասար բաշխման, վարչական սահմանափակումների և ռեսուրսների անբավարարության հետ, առաջարկվում են բարելավման ուղիներ՝ ուղղված ֆինանսական դեցենտրալիզացիայի խորացմանը, հարկային բազայի ընդլայնմանը և կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը, աշխատանքը համադրում է տեսական մոտեցումները, վիճակագրական տվյալները և գործնական քաղաքական առաջարկությունները՝ նպատակ ունենալով ուժեղացնել համայնքային ֆինանսական համակարգը և բարձրացնել տեղական զարգացման հնարավորությունները ՀՀ-ում։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է Մաղաքիա Օրմանյանի սոցիալ-փիլիսոփայական հայացքների համակողմանի ուսումնասիրությանը և դրանց քննադատական վերլուծությանը՝ բացահայտելով նրա պատկերացումները հասարակության, պետության, ազգային ինքնության, եկեղեցու և բարոյական արժեքների փոխհարաբերությունների մասին։ Հեղինակը դիտարկում է Օրմանյանի մտավոր ժառանգության ձևավորման պատմական և գաղափարական նախադրյալները, վերլուծում նրա աշխատություններում արտահայտված սոցիալական, քաղաքական և մշակութային գաղափարները՝ դրանք համադրելով ժամանակի փիլիսոփայական ու հասարակական մտքի հիմնական ուղղությունների հետ։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային-եկեղեցական կառույցների դերին, հասարակական համերաշխության, կրթության, մարդու բարոյական պատասխանատվության և ազգային ինքնապահպանման խնդիրներին։ Քննական մոտեցման շնորհիվ գնահատվում են Օրմանյանի գաղափարների արդիականությունն ու ազդեցությունը հայ հասարակական մտքի զարգացման վրա՝ ներկայացնելով ինչպես դրանց ուժեղ կողմերը, այնպես էլ սահմանափակումներն ու պատմական պայմանավորվածությունները։

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է Հաղպատի վանական համալիրի պատմամշակութային դերը՝ այն ներկայացնելով որպես հայապահպանության կարևոր կենտրոն միջնադարյան Հայաստանում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են վանքի հիմնադրման և զարգացման փուլերը, նրա հոգևոր, կրթական և գիտական նշանակությունը, ինչպես նաև դերը որպես ձեռագրական և մշակութային կենտրոն։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է Հաղպատի դպրոցի գործունեությանը, մատենագրական ավանդույթներին, կրոնական կյանքի կազմակերպմանը և վանական համալիրի ազդեցությանը տարածաշրջանի մշակութային զարգացման վրա։ Գրքում ընդգծվում է Հաղպատի դերը որպես ազգային ինքնության պահպանման օջախ օտար տիրապետությունների պայմաններում, ինչպես նաև նրա կապը հայկական այլ վանական կենտրոնների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ճարտարապետական առանձնահատկություններին, եկեղեցիների կառուցվածքին և արվեստի գործերին, որոնք արտացոլում են հայկական միջնադարյան մշակույթի բարձր մակարդակը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս խորքային պատկերացում կազմել Հաղպատի որպես հայապահպան կենտրոնի պատմական և մշակութային նշանակության վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով պատմաբանների, հայագետների և մշակութաբանությամբ հետաքրքրվողների համար։

Կենսաբանություն

Պրոկարիոտ բջիջը կենսաբանական բջջի պարզագույն ձևերից է, որը բնորոշ է բակտերիաներին և արխեաներին, և առանձնանում է նրանով, որ չունի ձևավորված կորիզ և թաղանթով պատված օրգանոիդներ, իսկ նրա գենետիկական նյութը գտնվում է ցիտոպլազմայում՝ սովորաբար օղակաձև ԴՆԹ-ի տեսքով՝ նուկլեոիդ կոչվող հատվածում։ Այս բջիջները կառուցվածքային առումով ավելի պարզ են, քան էուկարիոտները, սակայն ունեն բարձր հարմարվողականություն և արագ բազմանալու ունակություն, ինչը թույլ է տալիս նրանց գոյատևել բազմազան և հաճախ ծայրահեղ միջավայրերում։ Պրոկարիոտների բջջապատը հաճախ կազմված է պեպտիդոգլիկանից (բակտերիաների դեպքում), որը ապահովում է ձևի պահպանում և պաշտպանություն արտաքին ազդեցություններից, իսկ արխեաների մոտ այն կարող է ունենալ այլ քիմիական կառուցվածք։ Չնայած պարզությանը, պրոկարիոտ բջիջը ունի կենսագործունեության համար անհրաժեշտ բոլոր հիմնական գործընթացները՝ էներգիայի արտադրություն, սպիտակուցների սինթեզ ռիբոսոմների միջոցով և նյութափոխանակություն, որոնք իրականացվում են ցիտոպլազմայում և բջջաթաղանթի վրա գտնվող համակարգերի միջոցով։ Դրանք կարող են լինել ինչպես ինքնուրույն սնվող (աուտոտրոֆ), այնպես էլ օրգանական նյութերից օգտվող (հետերոտրոֆ), և մեծ դեր ունեն էկոհամակարգերում նյութերի շրջանառության, քայքայման և կենսաերկրաքիմիական գործընթացների ապահովման մեջ, ինչպես նաև մարդու կյանքում՝ թե օգտակար, թե հիվանդածին ձևերով։

Իրավաբանություն

На современном этапе развития общества и экономики Республики Армения стремительно растет роль результатов интеллектуальной деятельности, в том числе объектов авторских прав / Հայաստանի Հանրապետության հասարակության և տնտեսության զարգացման ներկա փուլում արագորեն աճում է մտավոր գործունեության արդյունքների, այդ թվում՝ երաժշտական ստեղծագործությունների որպես հեղինակային իրավունքի յուրահատուկ օբյեկտների դերը / At the current stage of the society and economy development in the Republic of Armenia rapidly increases the role of results of intellectual activity, including the role of musical works as unique copyright objects Հրատ.՝ Հայ-ռուսական (Սլավոնական) hամալսարան, Երևան, 2018, 2019, Ատենախոսություն՝ 148 էջ, սեղմագիր՝ 20 էջ [src=123456789/887] [dspace.nla.am]

Գրականություն

Սա հայ միջնադարյան գրականության և պատմամշակութային ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Գրիգոր Մագիստրոսի կյանքի ուղու, հասարակական-քաղաքական գործունեության և գեղարվեստական ժառանգության համակողմանի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նրա կենսագրության հիմնական փուլերը, կրթական և մշակութային միջավայրի ազդեցությունը նրա ձևավորման վրա, ինչպես նաև նրա դերը Բագրատունյաց շրջանի մտավոր կյանքի զարգացման գործում։ Վերլուծվում են նրա նամականին, բանաստեղծական և թարգմանական գործերը՝ ընդգծելով լեզվական ինքնատիպությունը, հռետորական արվեստը և հելլենիստական մշակույթի ազդեցությունը նրա ստեղծագործության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա գիտական-փիլիսոփայական հետաքրքրություններին, միջնադարյան հայ գրական լեզվի զարգացման մեջ ունեցած ներդրմանը և նրա ստեղծագործությունների գաղափարական շերտերին։ Քննարկվում է նաև նրա ժառանգության ընկալումը հայ միջնադարյան և նոր շրջանի ուսումնասիրություններում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ միջնադարյան գրականագիտության, պատմագիտության և աղբյուրագիտության ոլորտներում՝ նպաստելով Գրիգոր Մագիստրոսի բազմակողմանի գիտական գնահատմանը։