Ալեքսանդր Շիրվանզադե Զուր հույսեր

Պատմություն

Հայ ռազմական արվեստի պատմություն գիրքը կարևոր և արժեքավոր ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի ռազմական մտածողության, բանակաշինության և մարտարվեստի ձևավորման ու զարգացման պատմական ուղին։ Հեղինակը՝ Սարգիս Սարգսյան, մանրամասն անդրադառնում է հայկական ռազմական ավանդույթներին՝ սկսած հնագույն ժամանակներից մինչև ավելի ուշ պատմական շրջաններ, ներկայացնելով թե՛ հայկական բանակների կազմակերպվածությունը, թե՛ մարտավարական առանձնահատկությունները և հայտնի զորավարների գործունեությունը։ Գրքում մեծ ուշադրություն է դարձվում հայկական պետականությունների ռազմական համակարգերին, ռազմարվեստի զարգացման փուլերին, ինչպես նաև այն մարտերին ու պատերազմներին, որոնց ընթացքում հայ ժողովուրդը պայքարել է իր անկախության, գոյության և հայրենի հողի պաշտպանության համար։ Ստեղծագործությունը ոչ միայն փաստերի և ռազմական իրադարձությունների հավաքածու է, այլ նաև ազգային դիմադրության, խիզախության և ռազմավարական մտածողության պատմություն, որտեղ ընթերցողը կարող է տեսնել, թե ինչպես է ձևավորվել հայ մարտիկի կերպարը տարբեր դարաշրջաններում։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև ռազմական տեխնիկայի, զենքերի, ամրաշինության և մարտական կազմակերպման առանձնահատկությունները՝ համադրելով պատմական աղբյուրները և գիտական վերլուծությունը։ Գիրքը հետաքրքիր է ինչպես պատմությամբ և ռազմական արվեստով զբաղվող մասնագետների, այնպես էլ սովորական ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ավելի խորությամբ ճանաչել հայ ժողովրդի հերոսական անցյալը և ռազմական մշակույթը։ «Հայ ռազմական արվեստի պատմություն»-ը կարևոր դեր ունի ազգային պատմական հիշողության պահպանման և հայ ռազմարվեստի հարուստ ժառանգության արժևորման գործում՝ ներկայացնելով այն որպես համաշխարհային ռազմական պատմության կարևոր մաս։

Գրականություն

Դանիել Վարուժան․ Բանաստեղծություններ — հայ նշանավոր բանաստեղծ Դանիել Վարուժան-ի ստեղծագործությունների ժողովածու է, որը հայ գրականության մեջ առանձնանում է իր հզոր պատկերավորությամբ, ազգային ոգով և խոր զգացմունքայնությամբ։ Վարուժանի պոեզիան համարվում է արևմտահայ գրականության ամենավառ էջերից մեկը, որտեղ միավորվում են հայրենասիրությունը, մարդկային աշխատանքի փառաբանումը, բնության գեղեցկությունը և կյանքի կենսական ուժը։ Նրա բանաստեղծություններում մեծ տեղ ունեն գյուղական կյանքը, հողի և մարդու կապը, գյուղացու աշխատանքը, ընտանիքի ու ազգային ավանդույթների արժեքը։ Հեղինակը հաճախ պատկերում է հայ ժողովրդի պատմական ճակատագիրը, ցավն ու պայքարը, սակայն միաժամանակ ստեղծագործությունները լի են կյանքի, ուժի և վերածննդի հավատով։ Վարուժանի լեզուն հարուստ է գունեղ պատկերներով, խորհրդանիշներով և երաժշտական հնչողությամբ, ինչը նրա պոեզիան դարձնում է արտահայտիչ և հուզիչ։ «Հացին երգը», «Ցեղին սիրտը», «Հեթանոս երգեր» և այլ ստեղծագործություններում հեղինակը փառաբանում է մարդու ստեղծագործ ուժը, բնության առատությունը և ազգային արժանապատվությունը։ Նրա պոեզիան ոչ միայն գեղարվեստական մեծ արժեք ունի, այլ նաև արտացոլում է ժողովրդի հոգևոր դիմագիծն ու մշակութային ինքնությունը։ Այս ժողովածուն կարևոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ծանոթանալ հայ դասական պոեզիայի խորքին, ազգային մտածողությանը և բարձրարվեստ գրականությանը։

Գրականություն

Ներկայացնում է հայ դասական գրականության ամենահզոր էպիկական և քնարաէպիկական ստեղծագործությունները, որոնց միջոցով հեղինակը բացահայտում է հայ ժողովրդի հոգևոր աշխարհը, գյուղական կյանքը, բարոյական արժեքները և մարդկային հարաբերությունների խորքային շերտերը։ Թումանյանի պոեմները առանձնանում են իրենց ժողովրդական հիմքով, պարզ, բայց խորիմաստ լեզվով և համամարդկային գաղափարներով, որոնք հաճախ միահյուսվում են ազգային ավանդույթների ու բանահյուսության հետ։ Նրա ամենահայտնի պոեմներից են «Անուշը», «Մարոն», «Լոռեցի Սաքոն», «Ախթամարը» և այլ ստեղծագործություններ, որտեղ ներկայացված են սիրո, ճակատագրի, սոցիալական անհավասարության, մարդու և բնության փոխհարաբերության թեմաները։ Թումանյանի ստեղծագործություններում գյուղական միջավայրը դառնում է ոչ միայն գործողության վայր, այլ նաև ազգային հոգեբանության և բարոյական արժեքների կրող։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց ուժեղ և թույլ կողմերով, որոնց ճակատագրերը հաճախ ողբերգական են, բայց խորապես մարդկային և համոզիչ։ Պոեմներում առանձնահատուկ տեղ ունի նաև ժողովրդական լեզվի և բանավոր խոսքի արվեստական մշակումը, որը Թումանյանի ստեղծագործությունները դարձնում է հասկանալի և հարազատ լայն ընթերցող հանրությանը։ Նրա պոեզիան համադրում է ռեալիզմը, ռոմանտիզմը և ժողովրդական մտածողությունը՝ ստեղծելով ազգային էպոսի նոր ձևաչափ։ Այս ժողովածուն կարևոր է ոչ միայն որպես գրական արժեք, այլ նաև որպես հայ ազգային ինքնության, բարոյականության և մշակութային հիշողության կարևոր աղբյուր։

Արտասահմանյան գրականություն

«Աստղերն են մեղավորը» (Ջոն Գրին) սիրողական և ողբերգական պատմություն է, որը խոսում է կյանքի արժեքի, հիվանդության և երիտասարդության մասին։ Գիրքը պատմում է Հեյզելի՝ մի երիտասարդ աղջկա մասին, ով տառապում է քաղցկեղով և հանդիպում է Օգաստուս Վոթերսին՝ նույնպես հիվանդություն ունեցող մի տղայի։ Նրանց հանդիպումը սկսվում է սիրո և ընկերության միջոցով, բայց աստիճանաբար բացահայտվում է կյանքի և մահվան ծանր իրականությունը։ Գիրքը բարձրացնում է հարցեր՝ ինչ է նշանակում ապրել լիովին, երբ գիտես, որ կյանքը կարճ է և անորոշ։ Հեյզելը և Օգաստուսը խոսում են գրքերից, կյանքի իմաստից և այն մասին, թե ինչպես մարդիկ փորձում են թողնել իրենց հետքերն աշխարհում։ Ջոն Գրինը գրում է անկեղծ, երբեմն հումորով, բայց հիմնականում հուզիչ լեզվով, որը թույլ է տալիս ընթերցողին մղվել հերոսների զգացմունքների մեջ։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ սերը և ընկերությունը կարող են լինել ուժեղ, նույնիսկ երբ ամեն ինչ թվում է անհնարին։ Նա նաև ցույց է տալիս, որ հիվանդությունն ու ցավը չեն կարող ամբողջությամբ խլել մարդու մարդկայնությունը և ցանկությունը ապրել։ «Աստղերն են մեղավորը» հուզում է, ստիպում է մտածել կյանքի մասին և գնահատել յուրաքանչյուր պահը։ Այս վեպը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են մարդակենտրոն, զգացմունքային և մտածող պատմություններ։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2015 ISBN - 978-9939-52-973-8

Այլ առարկաներ

Գրքում ներկայացվում են հում կաշվի և մորթու կառուցվածքը, դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, ինչպես նաև այն հիմնական գործընթացները, որոնք կիրառվում են մշակման ժամանակ՝ թրջում, մազահանում, դաբաղում և վերջնական մշակման փուլեր։ Հեղինակները բացատրում են, թե ինչպես են քիմիական նյութերը ազդում կաշվի որակի վրա, և ինչ տեխնոլոգիական պայմաններ են անհրաժեշտ բարձրորակ արդյունք ստանալու համար։ Քննարկվում են նաև արտադրական գործընթացների օպտիմալացման և թափոնների նվազեցման հարցերը։

Գեղարվեստական հայ․

«Չսիրելուց երկու օր անց» (Ռուզան Ազիզյան) սիրավեպային և հոգեբանական գիրք է, որը պատմում է մարդու ներսի զգացմունքների բարդության, սիրո և կորուստի մասին։ Վեպի հերոսը հայտնվում է այնպիսի իրավիճակում, երբ սիրում է, բայց նույն ժամանակ չի կարողանում պահպանել այն՝ կամ իր սխալների, կամ կյանքի անսպասելի շրջադարձերի պատճառով։ Գիրքը շոշափում է նաև այն թեման, թե ինչպես մարդը փորձում է ազատվել սիրուց կամ մոռանալ, սակայն այն շարունակում է մնալ նրա մեջ՝ որպես ցավ, հիշողություն կամ ցավոտ քուն։ Ազիզյանը շատ նուրբ ու զգայուն է ներկայացնում զգացմունքային ապրումները՝ ընթերցողին թույլ տալով նույնանալ հերոսների հետ։ Ստեղծագործությունը նաև խոսում է ժամանակի մասին՝ այն մասին, թե որքան արագ կարող է փոխվել կյանքը և ինչպես մի փոքր պահը կարող է ամբողջությամբ փոխել մարդու ճակատագիրը։ Գիրքը ունի լուրջ, բայց միաժամանակ ռոմանտիկ մթնոլորտ, որտեղ ամեն մի դրվագում կա սիրո, հիասթափության և հույսի մի քաոս։ Հեղինակի ոճը պարզ, բայց հուզական է՝ բառերը կարծես գալիս են անմիջապես սրտից և հասնում ընթերցողի հոգուն։ «Չսիրելուց երկու օր անց» վեպը ցույց է տալիս, որ մարդը չի կարող ամբողջությամբ վերահսկել իր զգացմունքները, և դա բնորոշ է բոլորին՝ անկախ ուժից կամ ցանկությունից։ Գիրքը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են սիրավեպեր, հոգեբանական դրամա և մելանխոլիկ, բայց գեղեցիկ պատմություններ։ Ընդհանուր առմամբ, այս վեպը ընթերցողին տալիս է զգացմունքային փորձ՝ սիրո ուժի, դրա ավարտի և նոր սկիզբների մասին։ Հրատարակիչ - Գրանիշ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-9175-2-8