Աշխարհագրական-հայրենագիտական նյութը հայ գրական երկերում (աշխարհագրական օբյեկտների գեղարվեստական ընկալումը)

Լրագրություն

Հրանտ Մաթևոսյանի հրապարակախոսությունը ձևավորվում է որպես գրական և հասարակական խոսքի յուրահատուկ համադրություն, որտեղ գրողը չի սահմանափակվում զուտ գեղարվեստական պատմությամբ, այլ մշտապես արձագանքում է ժամանակի սոցիալական, բարոյական և ազգային խնդիրներին։ Նրա հրապարակային խոսքը, հատկապես հարցազրույցներում և հոդվածներում, կառուցված է այնպիսի խնդիրների շուրջ, ինչպիսիք են գյուղի քայքայումը, մարդու և պետության հարաբերությունները, խորհրդային և հետխորհրդային իրականության փոփոխությունները, ինչպես նաև անհատի պատասխանատվությունը սեփական պատմության և երկրի նկատմամբ։ Մաթևոսյանի հրապարակախոսական մտածողության կենտրոնում հաճախ գտնվում է գյուղական աշխարհի փորձառությունը՝ որպես մարդկային արժեքների պահպանման և կորուստների վայր, որտեղ ձևավորվում է մարդու ինքնության և աշխատանքի գաղափարը։ Նրա խոսքը բնորոշվում է խորապես փիլիսոփայական և պատկերավոր լեզվով, որտեղ հասարակական քննադատությունը չի արտահայտվում ուղղակի քաղաքական հռետորաբանությամբ, այլ ներծծված է պատմողական շերտերի, հիշողության և բարոյական դիտարկումների մեջ։ Կարևոր առանձնահատկություններից է նաև այն, որ Մաթևոսյանը հաճախ կասկածի տակ է դնում ավանդական հրապարակախոսության սահմանները՝ հարց բարձրացնելով, թե ով է իրականում խոսում «հասարակության անունից» և արդյոք հնարավոր է լիարժեք հրապարակային երկխոսություն այն պայմաններում, երբ լսելիության և քննարկման տարածքը սահմանափակված է։ Նրա ետխորհրդային շրջանի հարցազրույցները և հոդվածները նաև դառնում են կայսրության և սոցիալական համակարգերի քննադատության շարունակություն, սակայն այդ քննադատությունը միշտ անցնում է անհատական փորձի և լեզվական բարդ կառուցվածքների միջոցով, ոչ թե պարզ քաղաքական հայտարարությունների ձևով։ Ընդհանուր առմամբ, Մաթևոսյանի հրապարակախոսությունը կարելի է բնութագրել որպես սահմանային երևույթ՝ մի կողմից խորը հասարակական ներգրավվածությամբ, մյուս կողմից՝ դասական հրապարակագրության շրջանակները շարունակաբար խնդրականացնող և վերաիմաստավորող մտավոր դիրքավորմամբ։

Գրականություն

Անտոն Չեխով. Ընտիր երկեր-ը ռուս դասական գրականության ժողովածու է, որը ներառում է Անտոն Չեխովի պատմվածքներից և պիեսներից ընտրված ստեղծագործություններ՝ ներկայացնելով նրա գրական արվեստի հիմնական առանձնահատկությունները՝ հոգեբանական խորությունը, առօրյա կյանքի մանրուքների գեղարվեստական ընդգծումը և մարդկային բնավորությունների նուրբ վերլուծությունը, աշխատությունում ընդգրկված գործերում Չեխովը հաճախ պատկերում է հասարակ մարդկանց առօրյա կյանքը՝ բացահայտելով նրանց ներքին հակասությունները, հույսերը և հիասթափությունները, միաժամանակ քննադատելով սոցիալական անարդարությունները և հոգևոր դատարկությունը առանց ուղղակի դատողության կամ բարոյախոսության, ժողովածուն ընդգծում է նաև նրա դրամատուրգիայի առանձնահատկությունները՝ «փոքր գործողության» թատրոնը, ենթատեքստային խոսքը և բաց ավարտները, որոնք ընթերցողին թողնում են ինքնուրույն մեկնաբանության հնարավորություն, այս հավաքածուն հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Չեխովի ստեղծագործական աշխարհընկալման և նրա ազդեցության մասին համաշխարհային գրականության վրա։

Գրականություն

Սա բանասիրական և աղբյուրագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հայ միջնադարյան ձեռագրերում պահպանված «Տաղարան» ժողովածուների կազմի, կառուցվածքի, բովանդակային առանձնահատկությունների և ձեռագրական ավանդույթի համակողմանի քննությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են տարբեր ժամանակաշրջանների և գրչության կենտրոնների ձեռագրերում ընդգրկված տաղերի ընտրության սկզբունքները, ժողովածուների կազմավորման պատմությունը, դրանց փոխանցման ուղիները և խմբագրական տարբերակները։ Վերլուծվում են տաղերի ժանրային, լեզվաոճական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը հայկական եկեղեցական, գրական և երաժշտական ավանդույթների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռագրագիտական նկարագրությանը, բնագրային համեմատություններին, հեղինակային վերագրումներին և միջնադարյան մատենագրության մեջ «Տաղարան» ժողովածուների ունեցած դերին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ միջնադարյան գրականության, ձեռագրագիտության, աղբյուրագիտության և տեքստաբանության ոլորտներում՝ նպաստելով հայկական ձեռագրական ժառանգության պահպանման, գիտական ուսումնասիրության և արժևորման գործընթացներին։

Գրականություն

Աշխատությունը ներկայացնում է հեղինակի հայերեն գրական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությունը՝ վերլուծելով նրա ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Քննության առարկա են դառնում ազգային ինքնության, հայրենազրկման, սփյուռքյան կյանքի, մարդու ներաշխարհի, միայնության, հոգեբանական ապրումների և ժամանակի սոցիալական փոփոխությունների արտացոլումը գրական երկերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարների կառուցմանը, լեզվի արտահայտչականությանը, հեղինակային ոճին, խորհրդանշական պատկերներին և պատմողական առանձնահատկություններին՝ բացահայտելով դրանց դերը հայ գրականության զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է ստեղծագործությունների պատմամշակութային միջավայրին, դրանց ընդունելությանը գրական քննադատության մեջ և նշանակությանը հայ գրական մտքի ձևավորման ու զարգացման գործում։ Գիրքը նախատեսված է գրականագետների, ուսանողների, դասախոսների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ դասական և սփյուռքահայ գրականության ուսումնասիրությամբ։

Տնտեսագիտություն

«Ապահովագրական գործ 2011» գիրքը Կիրակոսյան Կ.-ի կողմից գրած աշխատանք է, որը նախատեսված է ապահովագրության ոլորտի բարդությունները հասկանալու և վերլուծելու համար։ Գրքում հեղինակը ներկայացնում է ապահովագրական գործի կազմակերպման և զարգացման հիմնահարցերը՝ Հայաստանի ապահովագրական համակարգի ներկա վիճակն ու զարգացման միտումները, ինչպես նաև միջազգային փորձը և միջազգային չափանիշներին համապատասխանելու անհրաժեշտությունը։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում ապահովագրական շուկայի կառուցվածքին, ապահովագրական գործի սկզբունքներին, բաժինների և քաղաքականությունների տեսականին՝ ընդգծելով նրանց տնտեսությանը և սպառողներին ծախսերի և ռիսկերից պաշտպանելու դերը։ Հեղինակը նաև մանրամասն ուսումնասիրում է հիմնական ապահովագրության տեսակները՝ կյանքի, առողջության, գույքի, ավտոմոբիլային, վարկերի և այլ տեսակների ապահովագրական պայմանները, դրանց տարբերությունները և դրանց նկատմամբ հաճախորդների պահանջները։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի ապահովագրական ոլորտի առանձնահատկություններին՝ շուկայի թերություններն ու մարտահրավերները, ապահովագրական սակագների և պայմանների կանոնակարգման խնդիրները, ինչպես նաև այն կերպները, որոնց միջոցով կարելի է բարելավել ապահովագրության տարածվածությունը ու հասարակության վստահությունը։ Այն հստակ ցույց է տալիս, թե ինչպես է ապահովագրությունը մի կողմից ծառայելով սոցիալական պաշտպանության, իսկ մյուս կողմից՝ որպես տնտեսական գործիք՝ էապես նպաստում տնտեսության կայուն զարգացմանը։ Գիրքը նաև ընդգծում է ապահովագրական գործի կարգավորման պետական դերը, նշելով, թե ինչպես պետք է պետական մարմինները վերահսկեն ապահովագրական ընկերությունների գործունեությունը՝ նրանց հաճախորդներին պաշտպանելու համար։ Հեղինակը նաև ուսումնասիրում է միջազգային ներդրումները ապահովագրական ոլորտում և նրանց ազդեցությունը երկրի տնտեսության զարգացման վրա։ Գիրքը օգտակար կլինի ապահովագրության մասնագետներին, տնտեսագետներին, ֆինանսական մենեջերներին, ինչպես նաև այն ուսանողներին, ովքեր հետաքրքրված են ապահովագրության, ֆինանսների և տնտեսագիտության ոլորտների հետ կապված հարցերով։

Տնտեսագիտություն

Գրքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի Հանրապետության գյուղական աղքատության կրճատման ապահովման ֆինանսավորման հիմնախնդիրները՝ ընդգծելով գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունները և դրանց վրա ազդող կառուցվածքային գործոնները, վերլուծվում են պետական բյուջետային հատկացումների, միջազգային դրամաշնորհների, զարգացման ծրագրերի և սոցիալական աջակցության ֆինանսական մեխանիզմները, դիտարկվում է ֆինանսավորման արդյունավետության, հասցեականության և թափանցիկության մակարդակը, ինչպես նաև ռեսուրսների բաշխման խնդիրները գյուղատնտեսական և ոչ գյուղատնտեսական ոլորտներում, ներկայացվում են աղքատության նվազեցման ծրագրերի ազդեցությունը գյուղական բնակչության եկամուտների, զբաղվածության և կենսամակարդակի վրա, ուսումնասիրվում են ֆինանսական քաղաքականության և տեղական ինքնակառավարման մարմինների համագործակցության հնարավորությունները, առաջարկվում են ֆինանսավորման համակարգի կատարելագործման ուղիներ՝ ուղղված կայուն զարգացման, սոցիալական անհավասարության կրճատման և գյուղական համայնքների տնտեսական ակտիվացման ապահովմանը, աշխատանքը համադրում է տեսական վերլուծությունը, վիճակագրական տվյալները և քաղաքական առաջարկությունները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել արդյունավետ ֆինանսավորման մոդել գյուղական աղքատության հաղթահարման համար ՀՀ-ում։