Վահան Տերյան․ Երկեր

Այլ առարկաներ

Ժամանակակից էկոլոգիական կրթության ռազմավարական ուղղությունները Հայաստանի Հանրապետությունում ձևավորվում են կայուն զարգացման գաղափարախոսության, բնապահպանական անվտանգության ապահովման և հասարակության էկոլոգիական գիտակցության բարձրացման անհրաժեշտության հիման վրա՝ նպատակ ունենալով կրթական համակարգի բոլոր մակարդակներում ձևավորել բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք և գիտակցված վարքագիծ։ Այս ռազմավարական ուղղությունները ներառում են էկոլոգիական կրթության ինտեգրումը դպրոցական և բարձրագույն կրթական ծրագրերում՝ որպես միջառարկայական բաղադրիչ, բնապահպանական արժեքների և կայուն զարգացման սկզբունքների ուսուցումը վաղ տարիքից, ինչպես նաև գործնական հմտությունների ձևավորումը՝ կապված բնության պահպանության, ռեսուրսների խնայող օգտագործման և թափոնների կառավարման հետ։ Կարևոր ուղղություններից է նաև ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացումը և նրանց շարունակական վերապատրաստումը, որպեսզի նրանք կարողանան ժամանակակից մեթոդներով փոխանցել էկոլոգիական գիտելիքները և ձևավորել սովորողների ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշում։ Զուգահեռաբար զարգանում են ոչ ֆորմալ կրթության ձևերը՝ էկոլոգիական ակումբներ, երիտասարդական նախաձեռնություններ, հասարակական կազմակերպությունների ծրագրեր և համայնքային նախագծեր, որոնք նպաստում են գործնական ներգրավվածությանը և բնապահպանական խնդիրների լուծմանը տեղական մակարդակում։ Ռազմավարական ուղղությունների մեջ կարևոր տեղ ունի նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը կրթական գործընթացում՝ էլեկտրոնային ռեսուրսների, ինտերակտիվ հարթակների և հեռավար ուսուցման միջոցով էկոլոգիական գիտելիքների տարածման համար։ Այս քաղաքականությունը համակարգվում է պետական կրթական կառույցների, մասնավորապես Ministry of Education, Science, Culture and Sports of the Republic of Armenia-ի կողմից՝ համագործակցելով բնապահպանական կազմակերպությունների և միջազգային գործընկերների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս համապատասխանեցնել ազգային կրթական համակարգը գլոբալ էկոլոգիական կրթության չափանիշներին և ապահովել երկարաժամկետ կայուն զարգացման նպատակների իրականացումը Armenia-ում։

Սոցիոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի քաղաքական դաշտում առաջնորդների իմիջի ձևավորման սոցիոլոգիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով հանրային կարծիքի, քաղաքական հաղորդակցության և սոցիալական վարքագծի փոխազդեցությունը։ Գրքում վերլուծվում են այն գործոնները, որոնք ազդում են քաղաքական առաջնորդի կերպարի կառուցման վրա՝ ներառյալ մեդիայի դերը, ընտրական գործընթացները, քարոզչական ռազմավարությունները և հասարակական սպասումները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են քաղաքական դերակատարները ձևավորում իրենց հանրային կերպարը տարբեր սոցիալական խմբերի շրջանում, ինչպես են օգտագործվում PR տեխնոլոգիաները, խորհրդանշական հաղորդակցությունը և իմիջային կառավարումը քաղաքական մրցակցության պայմաններում։ Աշխատությունում ներկայացվում են սոցիոլոգիական հետազոտությունների արդյունքներ, հարցումների տվյալների վերլուծություն և համեմատական դիտարկումներ՝ բացահայտելու համար հասարակության վստահության մակարդակը քաղաքական ինստիտուտների և առաջնորդների նկատմամբ։ Քննարկվում է նաև Հայաստանի քաղաքական մշակույթի առանձնահատկությունը, հետխորհրդային հասարակության անցումային բնույթը և դրա ազդեցությունը քաղաքական առաջնորդության ընկալումների վրա։ Գիրքը անդրադառնում է նաև գլոբալ մեդիայի և թվային հարթակների աճող ազդեցությանը քաղաքական իմիջի ձևավորման գործընթացում՝ ցույց տալով, թե ինչպես են սոցիալական ցանցերը փոխում քաղաքական հաղորդակցության ավանդական մոդելները։ Աշխատությունը օգտակար է սոցիոլոգների, քաղաքագետների, հաղորդակցության մասնագետների, քաղաքական խորհրդատուների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են քաղաքական իմիջի ձևավորման և հասարակական ընկալումների վերլուծությամբ։

Գեղարվեստական հայ․

Գոհար Նավասարդյանի ստեղծագործություն է, որը խորապես ուսումնասիրում է մարդկային հիշողությունները, զգացմունքներն ու անցյալի հետ կապված ակնթարթները, որոնք մշտապես ուղեկցում են մարդուն։ Գիրքը դիտարկում է մարդու ներաշխարհը՝ կապված կյանքի կարևոր պահերի հետ, որոնք բացահայտում են մեծ սիրո, ցավի, հիասթափության, ցանկությունների և հիշողությունների մեջ խճճված ճշմարտություններ։ Պատմությունը, կենտրոնանալով մի շարք անձնական ակնթարթների վրա, ցույց է տալիս, թե ինչպես են անցյալի վերապրումներն ու հուշերը ազդում մարդու կյանքի ընթացքի վրա։ Գիրքը միաժամանակ ռոմանտիկ է և մտածող, որտեղ հեղինակը փորձում է գտնել կյանքի էությունը՝ անորոշ ու մշուշոտ անցյալի միջից։ **«Հուշացած ակնթարթներ»**-ը նաև անդրադառնում է սիրո և մարդկանց հարաբերությունների բարդություններին՝ սիրո կորուստը, անցած ճանապարհները, ու այն, թե ինչ ազդեցություն են թողնում անցյալը մեր ներկայի վրա։ Նավասարդյանը կիսվում է այն հարցերով, որոնք հետապնդում են յուրաքանչյուրին՝ մարդկային մտորումների, խորը զգացմունքների ու հիշողությունների միջոցով։ Գիրքը ինքներս մեզ հետ դիալոգի անցկացնելու մի միջոց է՝ դրսևորելով այն, թե որքան են կապված անցյալը և ներկան, ինչպես նաև հասկանալ մեր ներքին «ես»-ը։ Հրատարակիչ - Հեղինակային հրատարակություն Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-0-3340-2

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը նվիրված է սամբո ըմբշամարտում ոտքերի բռնվածքներով կատարվող գցումների ուսուցման մեթոդական հիմքերի ուսումնասիրմանը և կատարելագործմանը։ Գրքում ներկայացվում են տվյալ տեխնիկական հնարքների կատարման առանձնահատկությունները, դրանց կենսամեխանիկական և տակտիկական հիմնավորումները, ինչպես նաև մարզիկների պատրաստության տարբեր փուլերում կիրառվող ուսուցման արդյունավետ մեթոդները։ Հեղինակը վերլուծում է շարժումների յուրացման գործընթացը, տեխնիկական սխալների առաջացման պատճառները և դրանց շտկման եղանակները՝ առաջարկելով մարզման կառուցվածքային և գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումներ։ Աշխատությունում քննարկվում են ֆիզիկական պատրաստվածության, համակարգման ունակությունների, արագության, ուժի և հավասարակշռության զարգացման հարցերը, որոնք կարևոր դեր ունեն ոտքերի բռնվածքներով գցումների հաջող իրականացման համար։ Գիրքը ներառում է գործնական հանձնարարություններ, մեթոդական ցուցումներ և մարզչական փորձի վրա հիմնված առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել մարզիկների տեխնիկական վարպետության բարձրացմանը և մրցակցային արդյունքների բարելավմանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է սամբոյի մարզիչների, ֆիզիկական կուլտուրայի մասնագետների, մարզական մանկավարժների, ուսանողների և մարտարվեստներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Հայաստանի ազգային գրապալատ (Կենտրոնական Կնգական/Կնգ. Պալատը՝ հաճախ անվանվում է նաև Կնգական պալատ կամ Գրապալատ) Հայաստանի գրահրատարակչական համակարգի կարևոր գիտական և տեղեկատվական հաստատություններից մեկն է, որի հիմնական դերը երկրի տարածքում տպագրվող բոլոր հրատարակությունների հաշվառումը, գրանցումը, վերլուծությունը և ազգային մատենագիտության ձևավորումն է։ Այն ստեղծվել է խորհրդային շրջանում՝ 1922 թվականին, որպես պետական կառույց, որի նպատակն էր կենտրոնացնել Հայաստանում լույս տեսնող գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի մասին ամբողջական տեղեկատվությունը և ապահովել պարտադիր օրինակների հավաքագրումը, ինչը թույլ էր տալիս ձևավորել ազգային գրադարանային և մատենագիտական միասնական համակարգ։ Գրապալատի գործունեությունը հիմնված է այն սկզբունքի վրա, որ յուրաքանչյուր հրատարակություն, որը լույս է տեսնում Հայաստանում կամ կապված է հայկական մշակույթի հետ, պետք է գրանցվի, դասակարգվի և ներառվի պետական մատենագիտական բազայում, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել երկրի գիտական, կրթական և մշակութային զարգացման դինամիկան։ Նրա հիմնական գործառույթների մեջ են մտնում ազգային մատենագիտության տարեկան և պարբերական հրատարակությունների պատրաստումը, վիճակագրական տվյալների հավաքագրումը գրահրատարակչության ոլորտի վերաբերյալ, ISBN և այլ միջազգային գրքային համարների համակարգերի վարչական կազմակերպումը, ինչպես նաև հրատարակչական գործունեության ընդհանուր վերահսկման և վերլուծության իրականացումը։ Գրապալատը նաև կարևոր դեր ունի գրական ժառանգության պահպանման և մատչելիության ապահովման գործում՝ համագործակցելով գրադարանների, հրատարակիչների և գիտական հաստատությունների հետ, ինչպես նաև մասնակցելով միջազգային գրական և գրադարանային տեղեկատվական ցանցերին։ Բացի այդ, այն պարբերաբար հրապարակում է մատենագիտական ցուցակներ և վիճակագրական ամփոփումներ, որոնք օգտագործվում են գիտական հետազոտություններում, կրթական ծրագրերում և մշակութային քաղաքականության մշակման մեջ։ Նրա առաջիկա և շարունակական խնդիրների թվում են թվայնացման գործընթացների զարգացումը, ազգային գրքային տվյալների բազաների արդիականացումը, միջազգային համակարգերի հետ ինտեգրումը, ինչպես նաև գրահրատարակչության ոլորտում տեղեկատվական թափանցիկության և հասանելիության բարձրացումը, որպեսզի հայկական տպագիր ժառանգությունը դառնա առավել հասանելի թե՛ երկրի ներսում, թե՛ սփյուռքում և միջազգային գիտական հանրության համար։

Պատմություն

«Հայոց պատմության աշխարհակալությունները» (Արտակ Մովսիսյան) պատմագիտական աշխատություն է, որը անդրադառնում է հայ ժողովրդի պատմության ընթացքում ստեղծված պետական կառույցներին և նրանց տիրապետող իշխանություններին։ Գիրքը ներկայացնում է հայ ժողովրդի անցած ճանապարհը՝ հնագույն ժամանակներից մինչև տարբեր ժամանակաշրջաններ, երբ հայոց պետությունը ունեցել է մեծ ազդեցություն և աշխարհակալության դեր։ Մովսիսյանը վերլուծում է հայկական թագավորությունների և իշխանությունների դերը՝ տարածաշրջանային քաղաքականության, մշակույթի և տնտեսության մեջ։ Գիրքը ընդգրկում է նաև տարբեր դինաստիաների, ռազմավարական դաշինքների և մարտական հաջողությունների պատմությունը։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում հայոց պատմության կարևոր դեմքերին՝ նրանց առաքելություններին, նվաճումներին և պատմական նշանակությանը։ Գիրքը ներկայացնում է հայոց պետականության վերելքի և անկման պատճառները՝ նաև արտաքին ճնշումների և ներհակ ներքին խնդիրների համադրությամբ։ Մովսիսյանի աշխատությունը հիմնված է աղբյուրների և գիտական վերլուծության վրա՝ ընթերցողին տալիս է համակողմանի պատկեր։ Գիրքը հարմար է ուսանողների, պատմաբանների և այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել գիտելիքները հայոց պատմության մասին։ «Հայոց պատմության աշխարհակալությունները» նպաստում է ազգային ինքնագիտակցության և պատմական գիտելիքի ձևավորմանը՝ ցույց տալով հայ ժողովրդի մեծ և հարուստ անցյալը։ Այս աշխատությունը հատկապես կարևոր է՝ որպես հայ պատմության մեծ փուլերի համառոտ, բայց մանրամասն ներկայացում։ Հրատարակիչ - Երևանի համալսարանի հրատարակչություն ISBN - 978-5-8084-0928-6