ԵՊՀ Իջևանի մասնաճյուղը հասարակական կարծիքի համապատկերում

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Մատենադարանում պահպանվող պարսկերեն վավերագրերի՝ որպես հայոց պատմության սկզբնաղբյուրների համակարգված քննությանը՝ ընդգրկելով XVII դարի երկրորդ կեսից մինչև XIX դարի առաջին կեսն ընկած ժամանակահատվածը և բացահայտելով դրանց տեղեկատվական, քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային արժեքը։ Աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր տեսակի պարսկական պաշտոնական փաստաթղթեր՝ հրամանագրեր, հարկային գրառումներ, վարչական կարգադրություններ և դիվանագիտական նյութեր, որոնք լուսաբանում են այդ շրջանի Արևելյան Հայաստանի վարչական կարգավիճակը, սոցիալական կառուցվածքը, հարկային համակարգը և տարածաշրջանային իշխանությունների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղբյուրների լեզվաբանական առանձնահատկություններին, տերմինաբանությանը և դրանց պատմագիտական մեկնաբանության մեթոդներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են պարսկերեն վավերագրերը լրացնում և ճշգրտում հայկական և այլ լեզուներով պահպանված պատմական տվյալները։ Հրատարակությունը ընդգծում է նաև Մատենադարանի ձեռագրային հավաքածուի կարևորությունը որպես տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրության բացառիկ աղբյուրային բազա և առաջարկում է նոր մոտեցումներ այս փաստաթղթերի գիտական շրջանառության և հետազոտական կիրառման համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղացիական և ֆերմերային տնտեսությունների զարգացման ֆինանսավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց արդյունավետության գնահատմանը։ Գրքում ներկայացվում են ագրարային ոլորտի ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրները՝ պետական աջակցության ծրագրերը, վարկային համակարգը, միջազգային դոնոր կազմակերպությունների ներդրումները և մասնավոր ֆինանսավորման գործիքները։ Հեղինակը վերլուծում է գյուղատնտեսական արտադրողների ֆինանսական հասանելիության խնդիրները, վարկունակության գնահատման առանձնահատկությունները և ռիսկերի կառավարման մեխանիզմները՝ ընդգծելով ոլորտի առանձնահատկությունները և սեզոնային կախվածությունը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև սուբսիդավորման քաղաքականությունը, ապահովագրական համակարգերի զարգացումը, լիզինգի և ներդրումային ծրագրերի կիրառությունը գյուղատնտեսության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆինանսավորման մեխանիզմների ազդեցությանը գյուղացիական տնտեսությունների արտադրողականության, մրցունակության և կայուն զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսագետների, ագրարային քաղաքականության մշակողների, բանկային ոլորտի մասնագետների և գյուղատնտեսական արտադրողների համար՝ նպաստելով ֆինանսական գործիքների կատարելագործմանը և գյուղատնտեսության կայուն զարգացման ապահովմանը։

Իրավաբանություն

Քննչական ընթացակարգերը և հաշտարար ընթացակարգերը դատավարական համակարգում կիրառվող երկու տարբեր մոտեցումներ են, որոնք ծառայում են վեճերի լուծմանը, սակայն ունեն տարբեր նպատակներ, մեթոդներ և կիրառման ոլորտներ։ Քննչական ընթացակարգերը հիմնականում կիրառվում են քրեական վարույթում և ուղղված են հանցագործությունների բացահայտմանը, ապացույցների հավաքագրմանը և գործի հանգամանքների ամբողջական պարզաբանմանը։ Այս ընթացակարգերում հիմնական դերակատարներն են քննիչը, հետաքննիչը և դատախազը, որոնք օրենքով սահմանված լիազորությունների շրջանակում իրականացնում են հարցաքննություններ, զննություններ, փորձաքննություններ, առգրավումներ և այլ քննչական գործողություններ։ Քննչական ընթացակարգերի նպատակն է պարզել ճշմարտությունը, հաստատել հանցագործության փաստը և ապահովել արդար դատաքննության համար անհրաժեշտ ապացուցողական հիմքը։ Այս գործընթացը կրում է պետական-պարտադրողական բնույթ և իրականացվում է խիստ իրավական կարգավորման պայմաններում։ Հաշտարար ընթացակարգերը, ընդհակառակը, հիմնականում կիրառվում են քաղաքացիական և որոշ դեպքերում նաև քրեական գործերում՝ կողմերի միջև վեճը խաղաղ և համաձայնեցված եղանակով լուծելու համար։ Հաշտարարության դեպքում ներգրավվում է անկախ միջնորդ՝ հաշտարար, որը օգնում է կողմերին հասնել փոխընդունելի համաձայնության՝ առանց դատարանի կողմից պարտադրված որոշման։ Այս գործընթացը կամավոր է, գաղտնի և ուղղված է կողմերի շահերի հավասարակշռված բավարարմանը։ Հաշտարարությունը հնարավորություն է տալիս խնայել ժամանակ և ֆինանսական միջոցներ, ինչպես նաև պահպանել կողմերի միջև հարաբերությունները։ Քննչական ընթացակարգերը և հաշտարարությունը տարբերվում են նաև իրենց արդյունքով․ առաջին դեպքում գործը կարող է ավարտվել մեղադրական եզրակացությամբ և դատական վճռով, իսկ երկրորդ դեպքում՝ համաձայնության պայմանագրով, որը հաստատվում է օրենքով սահմանված կարգով։ Այսպիսով, քննչական ընթացակարգերը ապահովում են պետության կողմից իրավախախտումների բացահայտումն ու պատժումը, իսկ հաշտարար ընթացակարգերը նպաստում են վեճերի խաղաղ և փոխհամաձայնեցված լուծմանը՝ նվազեցնելով դատական ծանրաբեռնվածությունը և խթանելով իրավական մշակույթի զարգացումը։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է վաղ Բյուզանդական եկեղեցական պատմագրության և V դարի հայ պատմագրության փոխհարաբերությունների հիմնախնդրին՝ ընդգծելով պատմության և պատմականության ընկալման տեսական ու գաղափարական հիմքերը երկու ավանդույթներում։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն մտավոր և մշակութային միջավայրի վրա, որտեղ ձևավորվել են վաղ քրիստոնեական պատմագրական դպրոցները՝ հատկապես Կեսարիայի, Կոստանդնուպոլսի և հայկական պատմագրական կենտրոնների ազդեցության համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմության ընկալման տարբեր մոդելներին՝ Բյուզանդական եկեղեցական պատմագրության մեջ գերակշռող աստվածաբանական-պրովիդենցիալ մոտեցման և հայ պատմագրության մեջ ձևավորվող ազգային-պատմական ինքնագիտակցության համադրությանը։ Ներկայացվում է, թե ինչպես են V դարի հայ պատմիչները, պահպանելով քրիստոնեական աշխարհայացքը, միաժամանակ ձևավորում պատմական իրադարձությունների ավելի կոնկրետ, ազգային և քաղաքական մեկնաբանություն՝ ստեղծելով պատմականության յուրահատուկ ըմբռնում։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև աղբյուրների փոխազդեցությունը, պատմողական ձևերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև գաղափարական ազդեցությունների հնարավոր ուղիները երկու ավանդույթների միջև։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ վաղ Բյուզանդական և V դարի հայ պատմագրությունները, թեև ունեն ընդհանուր քրիստոնեական հիմք, զարգացրել են պատմության ընկալման տարբեր համակարգեր՝ ձևավորելով ինչպես համաեկեղեցական, այնպես էլ ազգային պատմական գիտակցության հիմքերը։

Գրականություն

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի ավստրիական դրամատուրգիայի զարգացման հիմնական միտումների, ժանրային-ոճական առանձնահատկությունների և գաղափարական ուղղությունների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է հետպատերազմյան ավստրիական թատերարվեստի ձևավորումը, դրա կապը եվրոպական էքզիստենցիալիզմի, աբսուրդի թատրոնի և պոստմոդեռնիստական մտածողության հետ։ Վերլուծվում են հիմնական դրամատուրգների ստեղծագործություններում մարդու և հասարակության հարաբերությունները, իշխանության, մեղքի, հիշողության և պատմության թեմատիկան, ինչպես նաև լեզվի և հաղորդակցության ճգնաժամի արտահայտումները բեմական տեքստերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դրամատուրգիական կառուցվածքի նորարարական ձևերին, կերպարային համակարգի փոխակերպումներին և բեմադրական մտածողության առանձնահատկություններին։ Քննարկվում է նաև ավստրիական դրամատուրգիայի տեղը եվրոպական թատերական գործընթացներում և նրա ազդեցությունը ժամանակակից թատրոնի զարգացման վրա։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի գրականագիտության, թատերագիտության և համեմատական մշակութային ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ բացահայտելով ավստրիական դրամատուրգիայի գաղափարական և գեղարվեստական բազմաշերտությունը։

Գեղարվեստական հայ․

«Կյանքի ջութակը»՝ Կարա-Դարվիշի ստեղծագործությունը համարվում է հայ գրականության կարևորագույն գործերից մեկը։ Գրքում արտահայտված է կյանքի իմաստը, նրա բազմազան և հաճախ հակասական կողմերը, որոնք ներառում են ինչպես սիրո, այնպես էլ ցավի, կորուստի և մենության թեմաները։ Պատմությունն աչքի է ընկնում իր խորագույն փիլիսոփայական ուղղությամբ, որտեղ կարևորվում է մարդու ներքին աշխարհը, նրա ներածական որոնումները և գոյաբառերը։ Նա, ինչպես հանճարեղ արվեստագետ, «կյանքի ջութակը» խաղում է մարդկանց դարդերի ու ուրախությունների միջով, թույլ տալով ընթերցողին հասնել այն հասկացություններին, որոնք մարդու վախերն ու տառապանքները վերածում են արվեստի։ Ջութակը, որպես հիմնական խորհրդանիշ, դառնում է կյանքի ու պայքարի մեղեդի՝ որոշակիորեն խորհրդանշելով կյանքի անխուսափելիությունը։ Կարա-Դարվիշը օգտագործում է այս պատկերն այնպես, որ այն շոշափելի է դառնում՝ սիրո, տառապանքի, նվիրումի և կորստի միջոցով։ Գրքում ասված մտքերն ու ներկայացված թեմաները խոսում են ժամանակի ու սեփական գոյության մասին, այն մասին, թե ինչպես ենք մենք պատրաստվում դիմակայել կյանքի ամենատարբեր դժվարություններին՝ և՛ մարդկային հարաբերություններում, և՛ ներքին հոգևոր աշխարհում։ «Կյանքի ջութակը» մելանխոլիկ ու երազկոտ գիրք է՝ մարդկանց հոգևոր ճանապարհը բանալու և ինքնախոհուն հոգու ներաշխարհը բացահայտելու փորձ։ Վեպի մեջ, Կարա-Դարվիշը խոր է փորձում հասկանալ մարդկային կյանքի ծայրամասերը՝ անձնական կյանքի ու սիրո բացթողումները, կյանքի անարդարությունը, սակայն նաև դրա մեջ տեսնելու ու ականատեսը լինելու եղած գեղեցկությունը։ Նրա ամեն բառը շոշափում է կյանքը՝ որպես երաժշտական ստեղծագործություն, որտեղ տրոփի ու զովի մեջ կոտրված դարերը պարուրված են միևնույն ժամանակ լուռության ու փառասիրության մեղեդիներով։ Այս ստեղծագործությունը կրում է այն յուրահատկությունը, որ յուրաքանչյուր ընթերցող կարող է դրա մեջ գտնել իր կյանքը՝ այն սահմանափակ օրերին ու նորից վերապրելով յուրաքանչյուր պահի կարևորը։ «Կյանքի ջութակը»՝ որպես արվեստի ստեղծագործություն, համաշխարհային մակարդակի արվեստագետների մի տեսակ «մեղեդի է», որն արտացոլում է այն բոլոր երևույթները, որոնց հետ ապրում է մարդը՝ այս կյանքի «քաղցր ու դառն» մեղեդիին։ Հրատարակիչ - Դարակ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-9222-8-7