Վաղ Բյուզանդական եկեղեցական պատմագրության և V դարի հայ պատմագրության, փոխհարաբերության հիմնախնդիրը (պատմության և պատմականության ըմբռնումը)

История

Աշխատությունը նվիրված է Գագիկ Բագրատունուն՝ Անիի Բագրատունյաց թագավորության վերջին գահակալին, որի իշխանության տարիները կապված են Հայաստանի միջնադարյան պետականության պատմության շրջադարձային իրադարձությունների հետ։ Գագիկ Բ-ի գահակալությունը տեղի է ունեցել այն ժամանակաշրջանում, երբ Բագրատունյաց թագավորությունը բախվում էր ներքին քաղաքական դժվարությունների և արտաքին ուժերի աճող ճնշման։ Հատկապես կարևոր նշանակություն ունեցավ Բյուզանդական կայսրության քաղաքականությունը Հայաստանի նկատմամբ, որի հետևանքով աստիճանաբար սահմանափակվեց հայկական թագավորության ինքնուրույնությունը, իսկ Անիի թագավորությունը 1045 թվականին անցավ բյուզանդական տիրապետության ներքո։ Գագիկ Բ-ի կյանքի և գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու Բագրատունյաց Հայաստանի վերջին տարիներին, արքայական իշխանության պահպանման փորձերին, հայ-բյուզանդական հարաբերություններին և միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական իրավիճակին։ Նրա կերպարի միջոցով ներկայացվում են նաև պետականության կորստի, ազգային ինքնության պահպանման և պատմական հիշողության կարևոր հարցերը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայոց միջնադարյան պատմությամբ, Բագրատունիների թագավորությամբ, հայկական պետականության զարգացմամբ և պատմական գործիչների կենսագրություններով զբաղվող ընթերցողներին։

Экономика

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական մրցակցության զարգացման, մրցակցային միջավայրի բարելավման և հակամենաշնորհային քաղաքականության կատարելագործման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են շուկայական տնտեսության պայմաններում ազատ և արդար մրցակցության ձևավորման սկզբունքները, մրցակցության սահմանափակման հիմնական պատճառները, գերիշխող դիրքի չարաշահման, հակամրցակցային համաձայնությունների և շուկաների կենտրոնացման ազդեցությունը տնտեսության արդյունավետության վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է Հայաստանի մրցակցային քաղաքականության օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը, գնահատում հակամենաշնորհային կարգավորման գործող մեխանիզմների արդյունավետությունը և անդրադառնում պետական կառավարման մարմինների դերին մրցակցային միջավայրի պահպանման գործում։ Գրքում ուսումնասիրվում է նաև միջազգային փորձը, համեմատվում են տարբեր երկրների հակամենաշնորհային քաղաքականության մոտեցումները և ներկայացվում են առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել մրցակցության խթանմանը, շուկաների թափանցիկության բարձրացմանը, գործարար միջավայրի զարգացմանը և տնտեսության կայուն աճին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, իրավաբանների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և տնտեսական քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող բոլոր հետաքրքրված ընթերցողների համար։

Политология

Աշխատանքը նվիրված է պետական ինքնիշխանության խնդրի ուսումնասիրությանը ժամանակակից ինտեգրացիոն գործընթացների պայմաններում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում պետական ինքնիշխանության և միջազգային ու տարածաշրջանային ինտեգրման միջև առկա բարդ փոխհարաբերությունն է։ Ժամանակակից աշխարհում պետությունները, միանալով տնտեսական, քաղաքական, անվտանգային և այլ բազմակողմ կառույցների, ստանձնում են որոշակի միջազգային պարտավորություններ, ինչն անխուսափելիորեն ազդում է ազգային քաղաքականության իրականացման ձևերի և պետության որոշումների ընդունման միջավայրի վրա։ Այս համատեքստում աշխատանքը փորձում է բացահայտել, թե ինչպես կարելի է համատեղել միջազգային համագործակցության առավելությունները պետական ինքնուրույն որոշումների կայացման, ազգային շահերի պաշտպանության և սահմանադրական իրավասությունների պահպանման հետ։ Հետազոտության տեսական մասում կարող են քննության առնվել ինքնիշխանության դասական և ժամանակակից ընկալումները, դրա ներքին և արտաքին բաղադրիչները, տարածքային ամբողջականության, իրավական գերակայության, քաղաքական ինքնուրույնության և միջազգային իրավասուբյեկտության հասկացությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ժամանակակից պայմաններում ինքնիշխանությունը հաճախ այլևս չի դիտարկվում որպես լիակատար մեկուսացվածություն արտաքին ազդեցություններից․ պետությունները կամավոր կերպով ստանձնում են միջազգային պարտավորություններ և որոշ ոլորտներում համաձայնեցնում իրենց քաղաքականությունը այլ պետությունների կամ միջազգային կազմակերպությունների հետ։ Հայաստանի դեպքում այս խնդիրը հատկապես բազմաշերտ է, քանի որ երկիրը միաժամանակ ներգրավված է տարբեր միջազգային և տարածաշրջանային համագործակցության ձևաչափերում, որոնք ունեն տարբեր նպատակներ, իրավական պարտավորություններ և քաղաքական տրամաբանություն։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել Հայաստանի հարաբերությունները եվրոպական, եվրասիական և տարածաշրջանային ինտեգրացիոն կառույցների հետ՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը երկրի քաղաքական, տնտեսական և անվտանգային ինքնուրույնության վրա։ Այս շրջանակում կարևոր է նաև արտաքին քաղաքականության բազմավեկտորության, միջազգային պարտավորությունների և ազգային շահերի հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տնտեսական ինտեգրման ազդեցության գնահատումը։ Միասնական կամ փոխկապակցված շուկաներին մասնակցությունը կարող է ընդլայնել առևտրային հնարավորությունները, ներդրումների ներգրավումը և տնտեսական համագործակցությունը, սակայն միաժամանակ կարող է սահմանափակել որոշակի տնտեսական քաղաքականությունների ինքնուրույն ընտրության հնարավորությունները։ Նույնպիսի երկակիություն կարող է դիտարկվել նաև անվտանգային ոլորտում, որտեղ միջազգային կամ տարածաշրջանային համագործակցությունը կարող է բարձրացնել հավաքական անվտանգության հնարավորությունները, սակայն պետությունը կարող է ստանձնել որոշակի պարտավորություններ և համաձայնեցնել իր գործողությունները գործընկերների հետ։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև իրավական ինքնիշխանության հարցը՝ մասնավորապես միջազգային պայմանագրերի, միջազգային կազմակերպությունների որոշումների և ազգային օրենսդրության փոխհարաբերության տեսանկյունից։ Կարևոր է պարզել, թե ինչ պայմաններում է միջազգային իրավական պարտավորությունների ստանձնումը համատեղելի ազգային սահմանադրական համակարգի և պետական ինքնիշխանության սկզբունքի հետ։ Հայաստանի Սահմանադրությունը միջազգային հարաբերությունների ոլորտում ամրագրում է միջազգային իրավունքի սկզբունքների հիման վրա բարիդրացիական, փոխշահավետ հարաբերությունների հաստատման ուղղությունը և միջազգային իրավունքի նորմերի ու միջազգային պայմանագրերի դերը։ (arlis.am) Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել նաև Հայաստանի ինտեգրացիոն գործընթացների պատմական զարգացումը և տարբեր ժամանակահատվածներում արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների փոփոխությունը։ Այդպիսի համեմատական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են փոփոխվել պետության ինքնիշխանության ընկալումները և արտաքին համագործակցության սահմանները՝ կախված տարածաշրջանային և միջազգային միջավայրից։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կապված է այն հարցի հետ, թե ինչպիսի քաղաքական և իրավական մեխանիզմներով կարելի է ապահովել Հայաստանի մասնակցությունը միջազգային ինտեգրացիոն գործընթացներին՝ միաժամանակ պահպանելով ազգային շահերի պաշտպանության և ինքնուրույն պետական քաղաքականության իրականացման անհրաժեշտ հնարավորությունները։ Այս տեսանկյունից կարևոր են ինտեգրացիոն գործընթացների ռիսկերի և հնարավորությունների հավասարակշռված գնահատումը, միջազգային պարտավորությունների թափանցիկությունը, ազգային ինստիտուտների արդյունավետությունը և արտաքին քաղաքական որոշումների ժողովրդավարական լեգիտիմությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը պետական ինքնիշխանությունը դիտարկում է ոչ թե որպես միջազգային համագործակցությանը հակադիր երևույթ, այլ որպես դինամիկ քաղաքական-իրավական կատեգորիա, որի բովանդակությունը փոփոխվում է գլոբալացման և ինտեգրացիոն գործընթացների խորացման պայմաններում։ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են միջազգային ինտեգրման տարբեր ձևերը ներգործում պետության քաղաքական, տնտեսական, իրավական և անվտանգային ինքնուրույնության վրա, և ինչ ուղիներով կարող է պետությունը համատեղել միջազգային համագործակցության առավելությունները ազգային ինքնիշխանության արդյունավետ պահպանման հետ։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է շարունակական կրթության գաղափարի, դերի և զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի կրթության համակարգում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ողջ կյանքի ընթացքում կրթության կազմակերպման տեսական և գործնական հիմքերը, կրթության տարբեր մակարդակների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև անհատի մասնագիտական և անձնական զարգացման համար շարունակական ուսումնառության նշանակությունը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են Հայաստանի կրթական համակարգում շարունակական կրթության ներդրման առանձնահատկությունները, առկա խնդիրները, զարգացման միտումները և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է բարձրագույն կրթության, մասնագիտական վերապատրաստման, լրացուցիչ կրթության և մեծահասակների ուսուցման ոլորտների փոխհարաբերություններին՝ ներկայացնելով դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղիները։ Վերլուծվում են նաև կրթական միջավայրի փոփոխությունները, աշխատաշուկայի պահանջների ազդեցությունը, նոր գիտելիքների և հմտությունների ձևավորման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև կրթության հասանելիության և որակի ապահովման հարցերը։ Աշխատությունը արժեքավոր է մանկավարժների, կրթության ոլորտի ղեկավարների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր այն մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի կրթական համակարգի զարգացման հեռանկարներով, շարունակական ուսուցման կազմակերպմամբ և ժամանակակից կրթական գործընթացների բարեփոխումներով։

Лингвистика

Գիրքը կառուցված է վարժությունների համակարգված հաջորդականությամբ, որոնք ընդգրկում են հայոց լեզվի հիմնական բաժինները՝ ուղղագրություն, կետադրություն, ձևաբանություն, շարահյուսություն և բառագիտություն՝ ապահովելով լեզվի ամբողջական և փուլային յուրացում։ Յուրաքանչյուր թեմա ուղեկցվում է բազմաբնույթ առաջադրանքներով՝ սկսած պարզ ճանաչողական և վերարտադրողական վարժություններից մինչև ավելի բարդ՝ վերլուծական և ստեղծագործական աշխատանքներ, որոնք պահանջում են լեզվական կանոնների խորքային ընկալում և կիրառություն։ Հեղինակը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում սովորողների սխալների կանխարգելմանը և ուղղմանը՝ ընդգծելով հաճախ հանդիպող լեզվական սխալների տեսակները և դրանց շտկման մեթոդները։ Աշխատությունը նպաստում է նաև գրավոր խոսքի մշակույթի զարգացմանը, տրամաբանական մտածողության ձևավորմանը և լեզվական ճշգրտության բարձրացմանը՝ հատկապես ուսումնական գործընթացում։ Գիրքը նախատեսված է դպրոցականների, ուսանողների և հայոց լեզվի ինքնուրույն ուսումնասիրմամբ զբաղվողների համար՝ ծառայելով որպես գործնական արդյունավետ ուղեցույց լեզվի իմացությունը խորացնելու և ամրապնդելու համար։

Другие предметы

Սույն մեթոդական հանձնարարությունները նպատակ ունեն ներկայացնել քաղաքացիական պաշտպանության ոլորտում հասարակության կրթության և գիտելիքների տարածման արդյունավետ մեթոդները, կենտրոնանալով գրադարանային միջավայրում իրականացվող ուսուցման և տեղեկատվական աշխատանքների վրա, ընդգծելով անձնական և խմբային անվտանգության հիմունքները, արտակարգ իրավիճակների կանխարգելման, պատրաստության և արձագանքման գործընթացների ճիշտ կիրառումը։ Աշխատանքը մանրամասն քննարկում է այն մեթոդները, որոնք օգնում են գրադարանավարներին և ուսուցիչներին կազմակերպել ցուցադրություններ, տեղեկագրեր, ուսուցողական միջոցառումներ և ինտերակտիվ վարժանքներ, որոնք նպաստում են քաղաքացիների գիտելիքների համալրմանը և իրազեկմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաղորդակցության արդյունավետության վրա, տեղեկատվական նյութերի հասանելիության և հասկացելիության ապահովման վրա, ինչպես նաև քաղաքացիական պաշտպանության սկզբունքների ներառմանը հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում։ Մեթոդական հանձնարարությունները համադրում են տեսական և գործնական մոտեցումներ՝ ներկայացնելով օրինակներ, վարժանքներ և գործողությունների քայլեր, որոնք նպաստում են գիտելիքների գործնական կիրառմանը և անվտանգության մշակույթի բարձրացմանը։ Այս աշխատանքը կարող է ծառայել գրադարանների, ուսումնական հաստատությունների և հասարակական կազմակերպությունների համար որպես ուղեցույց՝ քաղաքացիների պատրաստվածությունն ու ինքնապաշտպանության կարողությունները զարգացնելու նպատակով։