Կենսաակտիվ պոլիմերներ

Հոգեբանություն

«Ունենալ թե լինել» Էրիխ Ֆրոմի փիլիսոփայական աշխատանքն է, որտեղ նա ուսումնասիրում է երկու հիմնական մոտեցումներ մարդկային գոյության ու զարգացման տեսանկյունից՝ «ունենալը» և «լինելը»։ Ֆրոմը ենթադրում է, որ հասարակությունը մեծապես կենտրոնանում է նյութական արժեքների և նյութի վրա, իսկ դա ձևավորում է մարդկանց միտքը՝ նրանց հետապնդել ու հավաքել ավելի շատ իրեր, ֆինանսներ ու ունեցվածք, փոխարենը ներդնելով սեփական ներքին զարգացմանը, հոգեկան և բարոյական արժանապատվությանը։ «Ունենալ» մոտեցումը հիմնված է անընդհատ ձգտման վրա՝ նյութական բարիքների և արտաքին հաջողության հետ, մինչդեռ «լինելը» վերաբերում է մարդկային էությանը, ինքնաճանաչմանը, ազատությանը և ներքին ներդաշնակությանը։ Ֆրոմը պնդում է, որ միայն «լինելով» մարդը կարող է զգալ իրական երջանկություն և լիարժեք կյանք՝ առանց մշտապես վախենալու կորցնելուց կամ հավերժ դավաճանելու։ Ֆրոմը նշում է, որ դա անհրաժեշտ է փոխել ոչ միայն անհատական մակարդակում, այլև ամբողջ հասարակությունում, քանի որ «ունենալ»ը հաճախ հանգեցնում է մարդկային հարաբերությունների հուզական վակուումի, որն միայն «լինելու» պարագայում կարող է լրանալ։ Գիրքը վերաբերելով մարդու ներքին ազատությանը, սոցիալական համակարգերին ու հոգեբանական զարգացմանը, կոչ է անում ուշադրություն դարձնել սեփական ներքին կյանքին՝ որպես իրական զարգացման և երջանկության հիմք։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-17-097482-5

Գեղարվեստական հայ․

Գարեգին Նժդեհի ստեղծագործություններից է, որը կիզակետում է դնում պատերազմի, պայքարի և ազգային ինքնագիտակցության կարևոր հարցերը։ Գրքում ներկայացվում է պատերազմը ոչ միայն որպես զինված բախում, այլ նաև որպես ազգային արթնացման, հերոսական տառապանքի և հայրենասիրության խորհրդանիշ։ Նժդեհը, որպես Հայոց անկախության մարտիկ, պատմում է Հայաստանի ազատագրության և անկախության ճանապարհին տեղի ունեցած նշանակալի մարտերի ու իրադարձությունների մասին։ Գիրքը նաև ընդգրկում է այն մղումը, որը հայ ժողովրդին ստիպեց դիմակայել բազմաբնույթ թշնամիներին և մեծագույն մարտերին։ «Խուստուփյան Կանչեր»-ը բնութագրում է հայկական ուժերի դիմադրության պատմությունը, անդրադառնում է խիզախության ու զոհողության գաղափարներին, որոնք պետք է հիշվեն յուրաքանչյուր հայի կողմից։ Այս ստեղծագործությունը հանդիսանում է հայոց պատմության և ազգի պատմական պայքարի հիշատակիչ մի կարևոր գործ, որտեղ Նժդեհը բարձրացնում է հայրենասիրության, միասնականության ու ազգային արժանապատվության հարցերը՝ լինելով այնպիսին, որը հետագայում դառնում է հայ ժողովրդի համար ոգեշնչող ուղենիշ։ Գիրքը նաև կարևոր ուղերձ է բոլոր ժամանակների համար՝ կանչելով անհատի, համայնքի և ազգի առաջընթացի և միասնական պայքարի անունը, հիշեցնելով պատերազմի և խիզախության անգնահատելի արժեքը։ Հրատարակիչ - Լուսակն Հրատ. տարեթիվ - 2021 ISBN - 978-9939-871-31-8

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայկական ազգային օպերաներում վոկալ դերերգերի առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Armen Tigranyan-ի «Անուշ» և Alexander Spendiaryan-ի «Ալմաստ» օպերաներին։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է, թե ինչպես են վոկալ կերպարները ձևավորվում հայկական ժողովրդական երաժշտական մտածողության, ինտոնացիոն լեզվի և եվրոպական օպերային ավանդույթի համադրության հիման վրա՝ ստեղծելով ազգային ինքնատիպ դրամատուրգիական արտահայտչաձև։ «Անուշ» օպերայում վոկալ դերերգերը բնութագրվում են մեղեդիական պարզությամբ, երգեցիկ խոսքի մոտիկությամբ և ժողովրդական երգարվեստից եկող ինտոնացիոն կառուցվածքներով, որոնք ընդգծում են հերոսների հուզական անմիջականությունը և սոցիալական միջավայրի ավանդական բնույթը։ «Ալմաստ» օպերայում վոկալ գրությունն ավելի բարդ է՝ պայմանավորված սիմֆոնիկ մտածողության ուժեղացմամբ, դրամատիկ կոնֆլիկտների խորացմամբ և եվրոպական օպերային տեխնիկայի ազդեցությամբ, ինչը վոկալ դերերգերին հաղորդում է ավելի զարգացած ձևային և տեխնիկական պահանջներ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է, որ երկու ստեղծագործություններում էլ վոկալ արտահայտչամիջոցները ծառայում են ոչ միայն կերպարների բնութագրմանը, այլև ազգային երաժշտական ինքնության ձևավորմանը՝ միավորելով ժողովրդական և դասական երաժշտական համակարգերը մեկ ամբողջական գեղարվեստական լեզվի մեջ։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի բառապաշարային ոճագիտության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով բառերի ընտրության, կիրառման և ոճական երանգավորման համակարգային առանձնահատկությունները տարբեր խոսքային իրավիճակներում։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում են բառապաշարի շերտերը՝ գրական, խոսակցական, ժողովրդական, մասնագիտական և ժարգոնային, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը ժամանակակից լեզվական գործընթացներում։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառերի ոճական արժեքին, նրանց արտահայտչական հնարավորություններին և հաղորդակցական դերին՝ տարբեր ժանրերում և գործառական ոճերում։

Մաթեմատիկա

Լոկալիզացիայի սկզբունքը մաթեմատիկական անալիզում կարևոր գաղափար է, որը վերաբերում է ֆունկցիայի կամ հավասարման վարքագծի ուսումնասիրությանը փոքր, «տեղային» միջակայքում՝ առանց ամբողջ տիրույթի մանրամասն դիտարկման։ Այս սկզբունքի էությունը այն է, որ բարդ խնդիրները հաճախ կարելի է ուսումնասիրել փոքր հատվածներում, որտեղ ֆունկցիայի վարքագիծը ավելի պարզ է և վերահսկելի։ Լոկալիզացիայի սկզբունքը լայն կիրառություն ունի սահմանների, անընդհատության, դիֆերենցելիության և ինտեգրելիության ուսումնասիրության մեջ։ Օրինակ՝ եթե ֆունկցիան անընդհատ է որոշ կետում կամ դրա փոքր շրջակայքում, ապա այդ հատկությունը կարելի է ուսումնասիրել հենց այդ տեղային հատվածում՝ առանց ամբողջ ֆունկցիան դիտարկելու։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հաշվարկներում, որտեղ հաճախ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ֆունկցիայի վարքագիծը փոքր փոփոխությունների դեպքում։ Լոկալիզացիայի սկզբունքը նաև օգտագործվում է շարքերի և ֆունկցիոնալ շարքերի կոնվերգենցիայի ուսումնասիրության մեջ, որտեղ որոշ հատկություններ կարելի է ստուգել տեղային հատվածներում և ապա ընդհանրացնել ամբողջ տիրույթի համար։ Այս սկզբունքը թույլ է տալիս պարզեցնել բարդ խնդիրները՝ դրանք բաժանելով փոքր, կառավարելի մասերի։ Այն նաև կարևոր դեր ունի մաթեմատիկական մոդելավորման մեջ, որտեղ իրական երևույթները հաճախ ուսումնասիրվում են տեղային մոտեցմամբ՝ փոքր ժամանակային կամ տարածական միջակայքերում։ Այսպիսով, լոկալիզացիայի սկզբունքը մաթեմատիկական անալիզի հիմնարար գաղափարներից մեկն է, որը հնարավորություն է տալիս բարդ խնդիրները ուսումնասիրել պարզեցված տեղային պայմաններում և այդ արդյունքները կիրառել ավելի ընդհանուր դեպքերում։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը մեթոդական նյութերի ժողովածու է՝ նախատեսված գրադարանավարների համար՝ նվիրված Օրջոնիկիձեի 100-ամյակին։ Աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնել հոբելյանական միջոցառումների կազմակերպման, տեղեկատվական-մատենագիտական աշխատանքի և ցուցադրությունների ձևավորման մեթոդական ուղեցույցներ՝ կապված թեմատիկ գրադարանային գործունեության հետ։ Գրքում ընդգրկված են առաջարկություններ՝ գրքային ցուցահանդեսների կազմակերպման, տեղեկատվական վահանակների պատրաստման, մատենագիտական ցանկերի կազմման և ընթերցողների հետ աշխատանքի արդյունավետ ձևերի վերաբերյալ։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև գրադարանային-տեղեկատվական ծառայությունների պլանավորման սկզբունքներ, հոբելյանական նյութերի համակարգման փորձ և մեթոդական մոտեցումներ՝ ուղղված մշակութային-կրթական միջոցառումների որակի բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարևոր գործիք է գրադարանավարների, մշակութային կենտրոնների աշխատակիցների և տեղեկատվական ծառայությունների մասնագետների համար՝ նպաստելով հոբելյանական միջոցառումների արդյունավետ կազմակերպմանը և գրադարանային աշխատանքի կատարելագործմանը։