ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ ՇԱՐՈՒՆԱԿԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ԱՐԵՎՄՏՅԱՆ ՌԱԶՄԱԿԱՆ ՄՇԱԿՈՒՅԹԸ-Հ.ԱՐԶՈՒՄԱՆՅԱՆ

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է գեղարվեստական հուշագրության զարգացմանը 1920–30-ական թվականների հայ արձակում՝ այն դիտարկելով որպես ժամանակի սոցիալ-քաղաքական իրականության և անհատի փորձառության գեղարվեստական վերարտադրության յուրահատուկ ձև։ Նյութում վերլուծվում են հիշողության, ինքնակենսագրության և վավերագրական տարրերի փոխկապակցվածությունը հայ գրողների ստեղծագործություններում, որտեղ անհատական ճակատագիրը հաճախ միահյուսվում է պատմական բուռն իրադարձությունների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Եղիշե Չարենցի, Գուրգեն Մահարու, Վահան Թոթովենցի և Եղիսաբեթ Եսայանի արձակին, որտեղ հուշագրական ձևերը ծառայում են ոչ միայն անձնական հիշողության արտահայտման, այլ նաև ժամանակի սոցիալ-մշակութային իրականության քննադատական վերլուծության նպատակին։ Քննարկվում են նաև ժանրային առանձնահատկությունները՝ փաստագրական նյութի և գեղարվեստական պատկերավորման համադրությունը, ժամանակային կառուցվածքի ազատությունը և հեղինակային «ես»-ի բազմաշերտ դրսևորումները։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ 1920–30-ականների հայ արձակում գեղարվեստական հուշագրությունը ձևավորվում է որպես ինքնուրույն ժանրային երևույթ՝ արտահայտելով ինչպես անհատի ներաշխարհը, այնպես էլ ժամանակի պատմական դրամատիզմը և մշակութային վերափոխումները։

Քիմիա

Այս թեման վերաբերում է պոլիմերային քիմիայի և մանրաթելային նյութագիտության ոլորտին, մասնավորապես՝ ակրիլաթթվի էսթերների պատվաստային համապոլիմերացման գործընթացին պոլիէթիլենտերեֆտալատային (PET) մանրաթելերի մակերեսի վրա, որի նպատակն է փոփոխել մանրաթելի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները և ընդլայնել դրա կիրառական հնարավորությունները։ Հետազոտության ընթացքում ուսումնասիրվում են ռադիկալային մեխանիզմներով իրականացվող պատվաստային պոլիմերացման պայմանները, նախաձեռնիչ համակարգերի ընտրությունը, ինչպես նաև մոնոմերների ներթափանցման և կապման արդյունավետությունը PET-ի մակերեսային և ենթամակերեսային շերտերում։ Ակրիլաթթվի էսթերների ներդրումը հնարավորություն է տալիս ստանալ նոր ֆունկցիոնալ խմբերով հագեցած մակերեսներ, որոնք կարող են բարելավել մանրաթելի հիդրոֆիլությունը, ներկման ունակությունը, կպչունությունը և կենսահամատեղելիությունը։ Միևնույն ժամանակ դիտարկվում են գործընթացի կինետիկ առանձնահատկությունները, համապոլիմերացման աստիճանը, պատվաստման արդյունավետությունը և կողմնակի հոմոպոլիմերացման նվազեցման ուղիները, որոնք կարևոր են վերջնական նյութի որակի վերահսկման համար։ Այս տեխնոլոգիան լայն կիրառություն ունի տեքստիլ արդյունաբերությունում, բժշկական նյութերի մշակման մեջ և բարձր արդյունավետությամբ կոմպոզիտային համակարգերում, քանի որ թույլ է տալիս ստանալ բարելավված հատկություններով պոլիեսթերային մանրաթելեր՝ առանց դրանց հիմնական կառուցվածքը խախտելու:

Բնապահպանություն

Էկոլոգիայի և բնության պահպանության հիմունքներ-ը բնագիտական և էկոլոգիական ուղղվածության ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է էկոլոգիայի հիմնական օրենքները և բնության պահպանության գիտական հիմքերը, աշխատությունում բացատրվում են էկոհամակարգերի կառուցվածքն ու գործունեությունը, կենդանի օրգանիզմների և միջավայրի փոխազդեցությունները, սննդային շղթաների և էներգիայի շրջանառության սկզբունքները, ինչպես նաև կենսաբազմազանության նշանակությունը, միաժամանակ դիտարկվում են մարդու գործունեության ազդեցությունները բնության վրա՝ աղտոտում, ռեսուրսների սպառում, կլիմայական փոփոխություններ և էկոլոգիական հավասարակշռության խախտում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնության պահպանության մեթոդներին՝ պահպանվող տարածքներ, կայուն զարգացում, էկոլոգիական քաղաքականություն և բնապահպանական կրթություն, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել բնապահպանական գիտակցություն և պատասխանատու վերաբերմունք բնական միջավայրի նկատմամբ։

Քաղաքագիտություն

Cours de civilisation française et arménienne-ը լեզվամշակութային և կրթական ուղղվածության ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է ֆրանսերեն սովորողների և ֆրանս-հայ մշակութային միջավայրի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար, աշխատությունում ներկայացվում են Ֆրանսիայի և Հայաստանի քաղաքակրթական հիմնական առանձնահատկությունները՝ պատմություն, մշակույթ, հասարակական կյանք, ավանդույթներ և ժամանակակից զարգացումներ, միաժամանակ ընդգրկվում են լեզվական և հաղորդակցական վարժություններ, որոնք օգնում են զարգացնել ֆրանսերեն ընթերցման և հասկանալու հմտությունները մշակութային թեմաների համատեքստում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջմշակութային համեմատություններին՝ արժեքային համակարգեր, կրթական ավանդույթներ, պետական կառույցներ և հասարակական վարքագիծ, աշխատությունը նաև ծառայում է որպես լեզվամշակութային կամուրջ՝ նպաստելով երկու երկրների քաղաքակրթությունների փոխըմբռնմանը և ֆրանսերեն լեզվի կիրառմանը իրական հաղորդակցական իրավիճակներում։

Գրականություն

Սա գրականագիտական հետազոտություն է, որը կենտրոնանում է թուրք գրող Օրհան Քեմալի ստեղծագործական աշխարհում ձևավորված հերոսի կերպարի կառուցման սկզբունքների, հոգեբանական շերտերի և սոցիալական պայմանավորվածության վրա։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում է, թե ինչպես են տարբեր պատմվածքներում և վեպերում ներկայացված կերպարները արտացոլում հասարակական իրականությունը, աշխատավոր դասի խնդիրները և մարդու ներքին պայքարը սոցիալական անհավասարության պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հերոսի վարքագծի շարժառիթներին, արժեքային համակարգին և այն միջավայրի ազդեցությանը, որը ձևավորում է նրա ճակատագիրը։ Վերլուծությունը ընդգծում է նաև հեղինակի ռեալիստական մոտեցումը, լեզվական պարզությունը և կերպարների միջոցով սոցիալական քննադատություն իրականացնելու մեթոդները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են անհատական պատմությունները վերածվում ավելի լայն հասարակական պատկերների։

Այլ առարկաներ

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 3 (6)-ը գիտական հոդվածների պարբերական ժողովածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հետազոտություններ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների շրջանակում, աշխատությունում ներկայացված հոդվածները անդրադառնում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման փուլերին, աղբյուրագիտական խնդիրներին, լեզվամշակութային երևույթներին և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության տարբեր ասպեկտներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ և վերլուծական արդյունքներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների զարգացման ընթացքը և նոր գիտական խնդիրների ձևավորումը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և գիտական համայնքի ներսում համագործակցության խորացմանը։