Հոգսը

Գրականություն

«Գրականության պատմության դրվագներ»-ը ներկայացնում է գրականության պատմական գործընթացները՝ մատնանշելով նշանակալից հեղինակների, ստեղծագործությունների և շարժումների ներդրումը։ Գիրքը միավորում է պատմական, մշակութային և քննադատական մոտեցումներ՝ ընթերցողին առաջարկելով պատկերացում գրականության էվոլյուցիայի մասին և շեշտը դնելով հայ գրականության առանձնահատկությունների վրա։ Հիմնական թեմաները․ Գրականության պատմական զարգացում և շրջաններ Հնագույնից մինչև արդի գրականություն Հայ գրականության ազդեցությունը և փոխհարաբերությունը համաշխարհային գրականության հետ Գրական քննադատության և վերլուծության մեթոդներ Հեղինակների և ստեղծագործությունների պատմական ու մշակութային նշանակություն Գրքի առանձնահատկությունները․ Համակողմանի ու պատմական-վերլուծական մոտեցում Հարմար է ուսանողների, հետազոտողների և գրականագետների համար Ներկայացնում է տարբեր գրական շրջանների հիմնական դրվագները՝ հակիրճ ու հասկանալի ձևով Միավորում է հայ և համաշխարհային գրականության համեմատական վերլուծություններ

Մանկական

«Հեքիաթն է կանչում. Շունն ու կատուն» (Հովհաննես Թումանյան) տիպիկ Թումանյանյան հեքիաթ-երգ է, որը պատմում է կենդանիների միջոցով մարդկային բնավորության մասին։ Հեքիաթում շունը և կատուն հանդես են գալիս որպես հակադրող կերպարներ՝ պատկերելով տարբեր մոտեցումներ և սովորություններ։ Թումանյանը կենդանիների կերպարներով մատնանշում է մարդկանց թերություններն ու լավ կողմերը՝ առանց բացահայտ վիրավորելու։ Գիրքը/հեքիաթը զվարճալի է ու կենսուրախ, քանի որ Թումանյանի լեզուն հումորով և ռիթմիկ է՝ նման երգի։ Պատմությունը սովորեցնում է, որ տգեղ մրցակցությունը և ինքնասիրահարվածությունը հաճախ ծնում են անհասկանալի վիճակներ։ Հեքիաթում կան նաև բարոյական տողեր՝ միավորող ու դաստիարակիչ՝ օրինակ՝ փոխադարձ հարգանք, ընկերություն և համբերություն։ Թումանյանի հեքիաթները հաճախ ունեն սիմվոլիկ իմաստ, և այս հեքիաթը նույնպես կարող է մատնանշել՝ ինչպե՞ս են մարդիկ ապրում կողք կողքի։ «Շունն ու կատուն» հեքիաթը նպաստում է երեխաների էթիկական դաստիարակությանը՝ ցույց տալով, որ ճիշտ է ընտրել հանդուրժող ու ազնիվ վարք։ Գիրքը հարմար է փոքրիկների համար, ինչպես նաև կարելի է ընթերցել ընտանիքով՝ երեկոյան ժամերին։ Հեքիաթը դյուրին է հիշվում և հաճելի՝ շնորհիվ Թումանյանի հմայիչ, երգային ոճի։ Այս պատմությունը նաև լավ օրինակ է, թե ինչպես կարելի է հեքիաթով ուսուցանել կյանքը՝ առանց առարկայական դասի։ Հրատարակիչ - ՄՀՄ Գրատուն Հրատ. տարեթիվ - 2011

Գեղարվեստական հայ․

«Աուրա» (Կարլոս Ֆուենտես) մեքսիկական գրականության մի խոշոր և խորհրդավոր գործ է, որը համատեղում է գոթիկա, միստիկա և հոգեբանական դրամա։ Գիրքը սկսվում է, երբ երիտասարդ պատմիչը՝ Ֆելիպե Մոնտալբանը, աշխատանքի է ընդունվում՝ որպես պատմական նոթերի կազմող՝ մի տարօրինակ տան համար։ Նա հանդիպում է իր տիրոջ՝ ծեր Մոնտալբանի և նրա գեղեցիկ խնամակալուհի Աուրայի հետ, ով իրեն ներկայացվում է որպես նրա մոր թոռը։ Ֆելիպեն մոլորվում է Աուրայի արտաքնապես նուրբ, բայց խորհրդավոր կերպարով, և աստիճանաբար սկսում է զգալ, որ տանը կա մի անտեսանելի ուժ և անցյալից եկող գաղտնիք։ Գիրքը հագեցած է խորհրդանշություններով՝ անցյալն ու ներկայը, կյանքի և մահվան, սիրո և վախի միջև սահմանները մրոտելով։ Ֆուենտեսը ստեղծում է մթնոլորտ, որտեղ իրականությունն ու երևակայությունը միահյուսվում են, և ընթերցողը չի կարող վստահ լինել՝ ինչն է իսկական, ինչն՝ երևակայություն։ «Աուրան» նաև խոսում է ժամանակի վերապրության, հիշողության ազդեցության և մարդու ինքնության մասին։ Հերոսը հայտնվում է հոգեկան խառնաշփոթի մեջ՝ երբ անցյալը սկսում է կրկնվել և ապրել ներկայում, ինչը ստեղծում է անորոշ և անհանգստացնող մթնոլորտ։ Գիրքը համարվում է մեքսիկական մոգական ռեալիզմի մի պայծառ օրինակ, որտեղ փոքր չափով պատմությունը կարող է մեծ, ֆիլիսոփայական հարցեր առաջացնել։ Այս վեպը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են միստիկա, հոգեբանական լարվածություն և խորհրդանշական, մտորիչ գրականություն։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2016 ISBN - 978-9939-51-918-0

Գրականություն

«Գրական հորիզոններ»-ը ներկայացնում է գրականության տարբեր ուղղությունների, ժանրերի և ստեղծագործողների վերլուծություն՝ ընդգծելով նրանց ազդեցությունը ժամանակակից գրականության վրա։ Գիրքը համադրում է պատմական, քննադատական և վերլուծական մոտեցումներ, լուսաբանում է գրականագիտության ուսուցման և հետազոտության արդի խնդիրները, ինչպես նաև ընթերցողի համար բացահայտում է գրականության բազմազան հորիզոնները։ Հիմնական թեմաները․ Գրականության պատմություն և զարգացման ընթացք Ժանրերի և ոճերի առանձնահատկություններ Հայ և համաշխարհային գրականության ազդեցություններ Գրական քննադատություն և վերլուծական մոտեցումներ Ուսուցման և հետազոտության մեթոդաբանական հարցեր Գրքի առանձնահատկությունները․ Համակողմանի ներկայացնում է գրականության հիմնական ուղղությունները Ներկայացնում է վերլուծություններ և քննադատական հոդվածներ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և գրական սիրահարների համար Միավորում է պատմական, վերլուծական և մեթոդաբանական մոտեցումները

Գրականություն

Վեպը պատմում է բանտարկյալի մասին, որը ենթարկվում է դաժան մեկուսացման և տանջանքների՝ հատկապես «զսպաշապիկի» միջոցով, սակայն իր գիտակցության մեջ կարողանում է տեղափոխվել տարբեր անցյալ կյանքեր և փորձառություններ։ Այս կառուցվածքը ստեղծում է յուրահատուկ երկշերտ իրականություն՝ ֆիզիկական տառապանքի և ներքին մտավոր ազատության միջև։ Ստեղծագործության հիմնական գաղափարներից մեկը մարդու հոգու անսահման հնարավորություններն են՝ նույնիսկ ամենածանր պայմաններում։ Գլխավոր հերոսը արտաքին աշխարհի սահմանափակումների մեջ գտնում է ներքին ազատության ճանապարհ՝ մտքի, հիշողության և երևակայության միջոցով։ Այդ պատճառով գործը հաճախ մեկնաբանվում է նաև որպես գոյության, ինքնագիտակցության և հոգու ազատության մասին փիլիսոփայական խորհրդածություն։

Գրականություն

Սարոյանի գրականությունը ընդհանրապես բնորոշվում է մարդկային պարզության, հումանիզմի և առօրյա կյանքի փոքր, բայց խորքային դրվագների ընդգծմամբ։ «Այն հեռավոր գիշերը» վերնագիրը արդեն իսկ ստեղծում է հիշողության, կարոտի և ժամանակի հեռավորության տրամադրություն, որը բնորոշ է նրա շատ ստեղծագործություններին։ Նման գործերում հաճախ կենտրոնական են ոչ թե մեծ իրադարձությունները, այլ մարդու ներքին ապրումները՝ կապված ընտանիքի, կորուստի, մանկության կամ անցյալի հիշողությունների հետ։ Գրական ոճի տեսանկյունից Սարոյանը օգտագործում է պարզ, անմիջական լեզու, որը միաժամանակ ունի քնարական և զգացմունքային խորություն։ Նրա պատմությունները հաճախ ունենում են հումորային և տխրության համադրություն՝ ցույց տալով կյանքի հակասական բնույթը՝ առանց այն դրամատիզացնելու։