Թեմա` ՎԻԼԻԱՄ ԹԵՔԵՐԵՅ.

Այլ առարկաներ

Հեղինակ Մարդումյան Մ.Ս.-ն գրքում ներկայացնում է ռազմավարական մարքեթինգի էությունը որպես ընկերության ընդհանուր կառավարման համակարգի առանցքային բաղադրիչ, որը կապում է շուկայի ուսումնասիրությունը, մրցակցային միջավայրի վերլուծությունը և կազմակերպության նպատակների ձևավորումը։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են ռազմավարական պլանավորման փուլերը՝ սկսած արտաքին և ներքին միջավայրի վերլուծությունից (SWOT վերլուծություն), շուկայի սեգմենտավորումից և թիրախային շուկաների ընտրությունից մինչև դիրքավորման ռազմավարությունների մշակումը և մարքեթինգային խառնուրդի (4P կամ 7P) ձևավորումը։ Գիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում մրցակցային առավելությունների ստեղծման և պահպանման մեխանիզմներին՝ ներառյալ բրենդի զարգացումը, նորարարությունների ներդրումը և հաճախորդակենտրոն մոտեցման կիրառումը։ Հեղինակը նաև վերլուծում է ռազմավարական որոշումների կայացման գործընթացը, ռիսկերի գնահատումը և փոփոխվող շուկայական պայմաններին հարմարվելու կարողությունը՝ ընդգծելով, որ արդյունավետ ռազմավարական կառավարումը պահանջում է ինչպես վերլուծական, այնպես էլ ստեղծագործական մոտեցում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական օրինակները՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին հասկանալ, թե ինչպես են ձևավորվում և իրականացվում մարքեթինգային ռազմավարությունները իրական բիզնես միջավայրում։ Այն հատկապես օգտակար է տնտեսագիտության, մարքեթինգի, բիզնեսի կառավարման և ձեռնարկատիրության ոլորտների ուսանողների, ինչպես նաև ընկերությունների ղեկավարների և մարքեթինգային մասնագետների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատանքը նվիրված է ասույթային հաշվի համակարգերում «բարդ որոշելի» բանաձևերի արտածումների բարդության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը տրամաբանական համակարգերում այնպիսի բանաձևերի և դրանց ապացուցումների վերլուծությունն է, որոնց որոշելիությունը կամ արտածելիությունը պահանջում է զգալի հաշվարկային ռեսուրսներ։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են ասույթային հաշվի ձևական համակարգերը, դրանցում բանաձևերի կառուցման և արտածման կանոնները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում որոշակի տրամաբանական պնդման ապացույցի կառուցումը դառնում է հաշվարկային առումով բարդ խնդիր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտածման երկարությանը, քայլերի քանակին, անհրաժեշտ միջանկյալ բանաձևերի թվին և ապացուցման կառուցվածքի բարդությանը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են այն պատճառով, որ նույն տրամաբանական պնդումը կարող է ունենալ կարճ և արդյունավետ արտածում կամ պահանջել չափազանց երկար ու հաշվարկատար ապացույց՝ կախված օգտագործվող ձևական համակարգից և արտածման ռազմավարությունից։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել բարդության գնահատման տեսական մեթոդներ, ապացույցների երկարության ստորին և վերին սահմաններ, տարբեր արտածման համակարգերի համեմատություն և որոշակի դասերի բանաձևերի համար բնորոշ բարդության օրինաչափությունների բացահայտում։ Կարևոր է նաև այն հարցը, թե ինչպես են բանաձևերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները ազդում դրանց ապացուցման դժվարության վրա։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել հատուկ կառուցվածք ունեցող բանաձևերի ընտանիքներ, որոնց համար արտածումների բարդությունը զգալիորեն մեծանում է բանաձևի չափի աճին զուգընթաց։ Աշխատանքը կապվում է նաև հաշվողական բարդության ընդհանուր խնդիրների հետ, քանի որ տրամաբանական բանաձևերի որոշելիության, բավարարելիության և արտածելիության խնդիրները սերտորեն առնչվում են ալգորիթմների արդյունավետության և հաշվարկային ռեսուրսների սահմանափակումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են տեսական նշանակություն ունենալ տրամաբանության և ապացուցման տեսության համար՝ խորացնելով պատկերացումները ձևական ապացույցների կառուցվածքի և դրանց հաշվարկային բարդության վերաբերյալ։ Միաժամանակ նման ուսումնասիրությունները կիրառական նշանակություն ունեն ավտոմատացված ապացուցման համակարգերի, տրամաբանական ծրագրավորման, ծրագրերի ստուգման և արհեստական բանականության որոշ ոլորտների համար, որտեղ անհրաժեշտ է արդյունավետորեն կառուցել կամ ստուգել տրամաբանական արտածումներ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկական տրամաբանությամբ, տեսական համակարգչային գիտությամբ, ապացուցման տեսությամբ, հաշվարկային բարդությամբ և ավտոմատացված թեորեմների ապացուցմամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պարենային ապահովության տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով երկրի ինքնաբավության մակարդակի, պարենային շուկաների կայունության և բնակչության սննդային անվտանգության ապահովման փոխկապակցված խնդիրները։ Հեղինակը վերլուծում է պարենային անվտանգության ձևավորման հիմնական գործոնները՝ ներքին գյուղատնտեսական արտադրության ծավալները, ներմուծում-արտահանում հարաբերակցությունը, գների տատանումները և շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացվածությունը։ Գրքում դիտարկվում են պարենային ապահովության վրա ազդող մակրոտնտեսական և միկրոտնտեսական գործոնները՝ արտադրողականություն, հողային և ջրային ռեսուրսների օգտագործում, տեխնոլոգիական հետամնացություն և կլիմայական ռիսկեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական քաղաքականության գործիքներին՝ սուբսիդիաներ, ռազմավարական պաշարների ձևավորում, գյուղատնտեսության աջակցման ծրագրեր և գնային կարգավորման մեխանիզմներ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև միջազգային փորձը՝ պարենային անվտանգության ապահովման արդյունավետ մոդելների համեմատական վերլուծությամբ և դրանց կիրառելիության գնահատմամբ ՀՀ պայմաններում։

Գրականություն

Նյութը նվիրված է Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով նրա թատերական ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններին։ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ գրականության և թատրոնի պատմության մեջ՝ առանձնանալով պատմական ու սոցիալական թեմաների, ազգային ինքնության, մարդկային հարաբերությունների, բարոյական ընտրության և հասարակական հակասությունների բազմակողմանի ներկայացմամբ։ Նրա դրամատիկական ստեղծագործություններում պատմական իրադարձությունները հաճախ վերածվում են ոչ միայն անցյալի պատկերման, այլև մարդու, իշխանության, հասարակության և ազգային ճակատագրի վերաբերյալ ընդհանրացումների։ Հեղինակի դրամատուրգիական մտածողությանը բնորոշ է կերպարների հոգեբանական բացահայտումը, նրանց ներքին հակասությունների և գործողությունների շարժառիթների ներկայացումը, ինչի շնորհիվ դրամատիկական բախումները ստանում են ոչ միայն արտաքին, այլև ներքին նշանակություն։ Կարևոր տեղ ունի նաև հումորի, երգիծանքի և դրամատիկական լարվածության համադրությունը, որի միջոցով հեղինակը բացահայտում է մարդկային բնավորությունների և հասարակական հարաբերությունների տարբեր կողմերը։ Դրամատիկական երկերում կերպարների փոխհարաբերությունները կառուցվում են կոնֆլիկտների և արժեքային հակադրությունների շուրջ, իսկ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն գործողության առաջխաղացման, այլև կերպարների բնութագրման ու գաղափարական դիրքորոշումների արտահայտման հիմնական միջոցներից մեկը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի լեզվաոճական առանձնահատկություններին, խոսքի անհատականացմանը, ժողովրդական լեզվամտածողության կիրառմանը, պատկերավոր արտահայտություններին և դրամատիկական խոսքի բնականությանը։ Առանձին նշանակություն ունի պատմական նյութի գեղարվեստական վերաիմաստավորումը, քանի որ անցյալի իրադարձությունները ներկայացվում են ժամանակակից ընթերցողի և հանդիսատեսի համար հասկանալի բարոյական ու հասարակական խնդիրների համատեքստում։ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան արժեքավոր է նաև այն առումով, որ միավորում է գրական և թատերական մտածողությունը՝ ստեղծելով բեմական գործողության, կերպարների և խոսքի փոխկապակցված համակարգ։ Նրա ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ դրամատուրգիայի զարգացման որոշ կարևոր միտումներ և հասկանալու այն գեղարվեստական սկզբունքները, որոնց միջոցով պատմական, սոցիալական և հոգեբանական նյութը վերածվում է թատերական ամբողջական պատկերի։ Ընդհանուր առմամբ, թեման ներկայացնում է Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան որպես հայ գրականության նշանակալի երևույթ, որտեղ պատմական հիշողությունը, հասարակական դիտարկումները, ազգային մտածողությունը, մարդկային հոգեբանությունը և երգիծական հայացքը միավորվում են ինքնատիպ դրամատիկական աշխարհ ստեղծելու համար։

Գեղարվեստական հայ․

«Հայկական էսքիզներ» Վարդգես Պետրոսյանի մի կարևորագույն ստեղծագործությունն է, որը հայ գրականության մեջ առանձնանում է իր նուրբ ու խորքային կերպարներով և ազգային ինքնության հստակ արտահայտմամբ։ Այս ստեղծագործությունը մի շարք գրական տետրերից ու էսքիզներից կազմված է, որոնք պարունակում են հայ ժողովրդի պատմության, մշակույթի, ավանդույթների և առօրյայի վերաբերյալ հեղինակի ուշադիր դիտարկումները։ Պետրոսյանի «Հայկական էսքիզներ»-ը ներկայացնում է մի շարք նկարներ, պատկերներ և վերլուծություններ, որոնք բխում են հեղինակին ծանոթ համայնքների ու պատմական իրադարձությունների դիտարկումներից։ Գրքում հեղինակը խորը ներգործություն է կատարում գյուղի և քաղաքի առօրյաները, մարդկանց փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև բնության ու ավանդույթների դերը հայ ժողովրդի կյանքում։ Նա նկարագրում է հայկական կյանքի կարճ ու խորացած դրվագներ՝ դիտարկելով ավանդական կյանքը, ինչպես նաև նոր ժամանակների փոփոխություններն ու դրանց ազդեցությունը հասարակության վրա։ «Հայկական էսքիզներ»-ը, լինելով գրական «պատկերների» հավաքածու, ներկայացնում է հայկական ժողովրդի սրտի թրթիռներն ու հոգու նրբությունները՝ մեծապես անդրադառնալով ազգային արժեհամակարգին ու պատմության ընթացքում ձևավորված բարոյական տեսակետներին։ Պետրոսյանը մերձեցնում է ընթերցողին այնպիսի պատկերներով, որոնք վերաբերում են թե՛ գյուղական կյանքի հարուստ գունապնակին, թե՛ քաղաքի մութ ու լարված ժամանակներին։ Այս հմտորեն հյուսված էսքիզներն իրենց մեջ պարունակում են նաև ազգային համատեղ կյանքի բնութագրական դրվագներ՝ տարբերվելով մյուս գրական գործերից իրենց մեղմության, խորաթափանցության և էթիկական ուղեցույցի շնորհիվ։ Բացի այդ, «Հայկական էսքիզներ»-ը նաեւ շարադրական վարպետություն է, որտեղ Պետրոսյանի յուրաքանչյուր բառը համադրված է կյանքի ու գոյության փոքր, բայց արժեքավոր կետերով, որոնք ընդգծում են հայկական իրականությունը ու ազգային ինքնությունը։ Այն լույս է սփռում ինչպես դարավոր ավանդների, այնպես էլ ժամանակակից փոփոխությունների վրա՝ թույլ տալով կարդացողին հասկանալ և զգալ երկրի, գյուղի, քաղաքի ու նրա մարդկանց «հանդես»-ը։ Այս ստեղծագործությունը պոետիկորեն ստեղծված փոքր «անկյուններ» է հայկական աշխարհից՝ նվիրված ազգային ինքնությանը, բնությանը և նրա խաղաղ գոյությանը, որը գրքի մեջ՝ թափանցիկ ու խորիմաստ, այլ ոչ թե ուղղակիորեն ասված է։ Հրատարակիչ - Դարակ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-885-23-0

Գրականություն

Այս թեման վերաբերում է Տավուշի մարզի բանահյուսական ժառանգությանը՝ ընդգրկելով տարածաշրջանի ժողովրդական ստեղծագործության հիմնական շերտերը, դրանց ձևավորման առանձնահատկությունները և փոխանցման ավանդույթները։ Տավուշը, լինելով Հայաստանի հյուսիսարևելյան լեռնային և անտառային շրջաններից մեկը, ունի հարուստ ու բազմաշերտ բանավոր մշակույթ, որը ձևավորվել է պատմական, սոցիալական և բնաշխարհագրական պայմանների ազդեցությամբ։ Այստեղ պահպանվել են տարբեր ժանրերի բանահյուսական ստեղծագործություններ՝ հեքիաթներ, առակներ, ավանդազրույցներ, լեգենդներ, երգեր, պարերգեր, ինչպես նաև ծիսական և աշխատանքային երգեր, որոնք արտացոլում են տեղական բնակչության աշխարհընկալումը, հավատալիքները և կենցաղը։ Տավուշի բանահյուսության մեջ առանձնահատուկ տեղ ունեն բնության հետ կապված մոտիվները՝ անտառի, լեռների, գետերի և վայրի կենդանիների մասին պատմությունները, որոնք հաճախ համադրվում են հերոսական կամ խրատական սյուժեների հետ։ Բացի այդ, այստեղ լայն տարածում ունեն ընտանեկան և համայնքային կյանքի հետ կապված ավանդույթները, որոնց միջոցով փոխանցվել են բարոյական նորմեր և սոցիալական արժեքներ։ Բանահյուսական նյութերը հիմնականում պահպանվել են բանավոր փոխանցման միջոցով՝ սերնդեսերունդ, իսկ վերջին դարերում նաև գրի են առնվել ազգագրագետների և բանահավաքների կողմից՝ նպաստելով դրանց պահպանմանը և գիտական ուսումնասիրությանը։ Այս ժառանգությունը կարևոր է ոչ միայն տարածաշրջանային մշակույթի ուսումնասիրության, այլ նաև ամբողջ հայ ժողովրդական մշակույթի ամբողջական պատկերի ձևավորման համար, քանի որ այն պահպանում է հին մտածողության, լեզվի և ավանդական կյանքի արժեքավոր շերտերը։