Մեծ Բրիտանիայի պատմություն

Lեզվաբանություն

Հայ լեզվաբանության պատմություն. Հատոր 1 (սկզբից մինչև մեր օրերը)-ը լեզվաբանական և հայագիտական հիմնարար աշխատություն է, որը ներկայացնում է հայ լեզվաբանության զարգացման ամբողջական պատմական ուղին՝ սկսած հայերենի ուսումնասիրության վաղ փորձերից և գրաբարի գիտական նկարագրություններից մինչև ժամանակակից լեզվաբանական դպրոցների ձևավորումն ու արդի տեսական մոտեցումները, աշխատությունում վերլուծվում են հայ լեզվի ուսումնասիրության հիմնական փուլերը՝ միջնադարյան քերականական ավանդույթները, նոր շրջանի եվրոպական գիտության ազդեցությամբ ձևավորված լեզվաբանական մտածողությունը, ինչպես նաև խորհրդային և անկախության շրջանի գիտական ուղղությունները, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերենի կառուցվածքային ուսումնասիրությանը՝ հնչյունաբանության, ձևաբանության, շարահյուսության և բառագիտության զարգացման պատմական մեկնաբանությամբ, միաժամանակ ներկայացվում են հայ լեզվաբանության խոշոր ներկայացուցիչների գիտական ներդրումները, նրանց մեթոդաբանական մոտեցումները և լեզվի ուսումնասիրության մեջ ներդրված նոր գաղափարները, աշխատությունը նաև ընդգծում է հայերենի տեղը համաշխարհային լեզվաբանական համակարգում՝ որպես հին գրավոր ավանդույթ ունեցող և գիտականորեն բազմակողմանի ուսումնասիրված լեզու։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է անսահման պարզ խմբերի (infinite simple groups) կիրառությունները պարբերական խմբերի (periodic groups) կառուցվածքի և հատկությունների վերլուծության մեջ՝ կենտրոնանալով այն կապերի վրա, որոնք գոյություն ունեն խմբերի տարրերի կարգերի, ենթախմբերի կառուցվածքի և ընդհանուր ալգեբրական վարքագծի միջև։ Հեղինակը քննարկում է այն փաստը, որ անսահման պարզ խմբերը, լինելով առանց ոչ տրիվիալ նորմալ ենթախմբերի, կարող են ծառայել որպես կարևոր գործիք պարբերական խմբերի բարդ կառուցվածքային հատկությունները բացահայտելու համար, հատկապես այն դեպքերում, երբ բոլոր տարրերը ունեն վերջավոր կարգ։ Աշխատությունում ներկայացվում են տարբեր մեթոդներ, որոնց միջոցով անսահման պարզ խմբերի օրինակները օգտագործվում են պարբերական խմբերի դասակարգման խնդիրներում, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են այն սահմանափակումները, որոնք առաջանում են տեղային վերջավորության, պարզության և պարբերականության համակցման դեպքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև Burnside-ի տիպի խնդիրներին, խմբերի ներկայացումներին և այն արդյունքներին, որոնք կապում են անսահման կառուցվածքները վերջավոր կարգի տարրերով խմբերի վարքագծի հետ։ Բացի տեսական վերլուծությունից, քննարկվում են նաև այն դեպքերը, երբ նման խմբերը կիրառվում են հակաօրինակների կառուցման կամ ընդհանուր դասակարգման վարկածների ստուգման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է խորքային մաթեմատիկական ուսումնասիրություն, որը բացահայտում է անսահման պարզ խմբերի կարևոր դերը պարբերական խմբերի տեսության զարգացման և ընդլայնման մեջ։

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է Բագրատունիների իշխանության ամրապնդումը և Հայաստանի պետականության վերականգնումը IX դարի վերջում՝ կենտրոնանալով Աշոտ Ա-ի և նրա հաջորդների գործունեության վրա։ Հիմնական բովանդակությունը․ Թագավորության ձևավորում (885 թ.) Աշոտ Ա Բագրատունու գահակալումը և թագավորական իշխանության հաստատումը։ Քաղաքական միավորում Նախարարական տների համախմբում և կենտրոնացված իշխանության ձևավորում։ Արտաքին հարաբերություններ Բյուզանդիայի և Արաբական խալիֆայության հետ դիվանագիտական կապեր։ Պետական կառավարման զարգացում Բանակի, հարկային համակարգի և վարչական կառույցների ձևավորում։ Վաղ փուլ (885–908 թթ.) Պետության կայացման առաջին տարիները և ներքին կայունացման գործընթացը։

Պատմություն

Ստեղծագործությունը պատմագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Օսմանյան կայսրությունում 19-րդ դարի վերջից և 20-րդ դարի սկզբից ձևավորված երիտթուրքական շարժման առաջացման պատճառները, գաղափարախոսությունը և քաղաքական գործունեությունը։ Աշխատությունում վերլուծվում են այն սոցիալական, տնտեսական և քաղաքական պայմանները, որոնք նպաստեցին շարժման ձևավորմանը, ինչպես նաև նրա նպատակները՝ կապված կայսրության արդիականացման, սահմանադրական կարգերի վերականգնման և պետական կառավարման վերափոխման հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Միություն և առաջադիմություն կոմիտե կազմակերպության գործունեությանը, որը դարձավ շարժման հիմնական քաղաքական ուժը և կարևոր դեր ունեցավ Օսմանյան կայսրության ներքին ու արտաքին քաղաքականության ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է շարժման ազդեցությանը կայսրության տարբեր ժողովուրդների, այդ թվում՝ հայերի նկատմամբ իրականացված քաղաքականության վրա, ինչպես նաև այն գործընթացներին, որոնք հետագայում կապված եղան ազգային հարցերի սրման և տարածաշրջանային խոր փոփոխությունների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը ներկայացնում է երիտթուրքական շարժումը որպես Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի կարևորագույն քաղաքական երևույթներից մեկը, որն էական ազդեցություն ունեցավ Մերձավոր Արևելքի և Հարավային Կովկասի պատմության հետագա զարգացումների վրա։

Գրականություն

Այս ստեղծագործությունը Րաֆֆու արձակի բնորոշ նմուշներից է, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է կնոջ ճակատագրի ողբերգական կողմերի, հասարակական միջավայրի ազդեցության և անձնական ընտրությունների սահմանափակվածության վրա։ Պատմության առանցքում Հռիփսիմեի կերպարն է, որի կյանքի ընթացքը ձևավորվում է ոչ միայն անհատական զգացմունքների ու հարաբերությունների, այլ նաև սոցիալական նորմերի, ավանդական մտածողության և շրջապատի ճնշման ազդեցության տակ։ Րաֆֆին բնորոշ զգացմունքայնությամբ և բարոյական շեշտադրումներով ներկայացնում է նրա ներքին ապրումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են արտաքին հանգամանքները հաճախ որոշիչ դառնում մարդու ճակատագրի համար։ Ստեղծագործությունում ընդգծվում է նաև հասարակական անարդարության և կնոջ դիրքի սահմանափակվածության թեման, ինչը հաճախ հանդիպում է 19-րդ դարի հայ գրականության մեջ։ Լեզուն պարզ է, հուզական և պատկերավոր, ինչի շնորհիվ պատմությունը ձեռք է բերում և՛ դրամատիկ, և՛ դաստիարակչական ազդեցություն։

Պատմություն

Կիպրոսի հիմնախնդիրները վերաբերում են կղզու երկարատև քաղաքական և տարածքային բաժանմանը, որը ձևավորվել է էթնիկ հույների և թուրքերի միջև պատմական լարվածությունների, արտաքին միջամտությունների և տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական շահերի ազդեցությամբ, որի արդյունքում Կիպրոսը փաստացի բաժանված է երկու մասի՝ Կիպրոսի Հանրապետության վերահսկվող հարավային հատվածի և ինքնահռչակ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության տարածքի, որը ճանաչվում է միայն Թուրքիայի կողմից։ Հիմնախնդրի առանցքային իրադարձություններից է 1974 թվականի թուրքական ռազմական միջամտությունը՝ 1974 Turkish invasion of Cyprus, որը հետևեց Հունաստանի կողմից աջակցվող պետական հեղաշրջման փորձին և հանգեցրեց կղզու փաստացի բաժանմանը, բնակչության զանգվածային տեղաշարժերին և երկարաժամկետ քաղաքական հակամարտության խորացմանը։ Այս իրավիճակում կարևոր դեր ունի նաև ՄԱԿ-ի խաղաղապահ ներկայությունը՝ United Nations Peacekeeping Force in Cyprus, որը վերահսկում է բուֆերային գիծը և փորձում է կանխել զինված բախումները երկու կողմերի միջև։ Կիպրոսի հիմնախնդիրը նաև սերտորեն կապված է Հունաստանի և Թուրքիայի միջև հարաբերությունների լարվածության հետ, որտեղ Turkey-ի և Greece-ի մրցակցային շահերը շարունակում են ազդել բանակցային գործընթացների վրա, իսկ Cyprus-ը որպես պետություն հանդիսանում է Եվրոպական միության անդամ, սակայն չի վերահսկում ամբողջ կղզու տարածքը, ինչը ստեղծում է իրավական, քաղաքական և անվտանգության բարդություններ։ Հիմնախնդրի մեջ ներառված են նաև տարածքային սահմանների չճանաչվածության հարցը, փախստականների և սեփականության իրավունքների խնդիրները, ռազմական ներկայության շարունակականությունը և միավորման բանակցությունների բազմամյա, բայց դեռևս չավարտված գործընթացը, որոնք միասին Կիպրոսի հարցը դարձնում են ժամանակակից միջազգային քաղաքականության ամենաբարդ և երկարատև հակամարտություններից մեկը։