Չհաս է

Արտասահմանյան գրականություն

«Երկինքն ընտրյալներ չունի» (Էրիխ Մարիա Ռեմարկ) գիրքը գրված է պատերազմական և հետպատերազմական ժամանակաշրջանի խոր զգացմունքներով, որտեղ մարդու ճակատագիրը կախված է պատահականությունից ու անհատական ընտրություններից։ Ռեմարկը ներկայացնում է, որ կյանքում ոչինչ հաստատված չէ, և մարդը հաճախ հայտնվում է իրավիճակներում, որոնք չեն կախվում նրա կամքից։ Գիրքը պատկերում է այն մարդկանց, ովքեր կորցրել են ամեն ինչ՝ տուն, սիրելիներ, աշխատանք, և փորձում են նորից կառուցել կյանքը։ Ռեմարկի հերոսները հաճախ ապրում են անհուսության, վախի և հուսահատության մեջ, բայց միևնույն ժամանակ ունեն ներքին ուժ և մարդասիրական հոգի։ Գիրքը շոշափում է պատերազմի հետքերը՝ հոգեկան, սոցիալական և բարոյական բնագավառներում՝ ցույց տալով, որ պատերազմը ոչ միայն մարմնական վնաս է բերում, այլև հոգին քայքայում է։ Ռեմարկը նկարագրում է մարդկանց օրինաչափ կյանքը՝ մեծատառի մեծ պատմությունների փոխարեն՝ մանրակրկիտ, մարդակենտրոն պատկերներով։ Հերոսների միջով ընթերցողը զգում է, որ յուրաքանչյուր մարդ կարող է «ընտրյալ» լինել, բայց ոչ մի իշխանություն չի երաշխավորում նրա բարեկեցությունը։ Գիրքը նաև ընդգծում է, որ մարդը պետք է սովորեն ընդունել իրականությունը, բայց պահպանել մարդկային արժանապատվությունը և գոնե փոքրիկ հույսը։ Ռեմարկի ոճը պարզ է, բայց հուզիչ՝ թույլ տալով ընթերցողին համակվել հերոսների զգացմունքներով։ Այս վեպը հարմար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են պատերազմի, մարդու հոգեբանության և կյանքում իմաստ փնտրելու թեմաներով։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-75-481-9

Գեղարվեստական հայ․

«Վերջին խոսք» Եղիշե Չարենցի անպարտելի ու դրամատիկ ստեղծագործություններից է։ Այս բանաստեղծությունը մելանխոլիկ և խորիմաստ խոսք է՝ լի զգացմունքներով, հայ ժողովրդի գոյատևման ու պայքարի պատմությամբ։ Չարենցը իր ստեղծագործություններում հաճախ բացահայտում է կյանքը ոչ միայն որպես անհատական գոյություն, այլ նաև որպես ազգային, պատմական դառնություն, որը նրա մեջ բազմաթիվ խորհրդանիշներ ու ընկալումներ է պարունակում։ «Վերջին խոսք»-ը առաջին հերթին վերաբերելով Չարենցի սեփական կյանքի փորձառություններին, արտահայտում է գաղափարներ, որոնք կապվում են մահվան, կորուստների, տառապանքների և հայրենիքին տրված պարտավորության հետ։ Դա մաքրում է իրարանցման, ապրելու և դարավոր պատմության հետ կապված ամեն ինչ։ Բանաստեղծությունն իր բովանդակությամբ հանդես է գալիս որպես վերջին դրվագ՝ անձնական կամ ազգային կյանքի համար՝ դեպի մահ, դեպի անհուսություն կամ նոր սկիզբ։ Չարենցը մշտապես որոնում է իր վերջին խոսքը՝ խոսքը, որը դեռ պիտի տրվեր իր գոյության մեջ, բայց միևնույն ժամանակ, նա բախվում է նրա ծանրաբեռնվածության հետ՝ հասկանալով, որ պատմության մի զգալի մասը արդեն կկտրվի այն գաղափարներից, որոնք նա կուզեր հայտարարված լինեն։ Նրա վերջին խոսքը այս դեպքում կարող է լինել խորաթափանց հայացք դեպի սեր, հայրենիք, ինքնություն, իր մոլորակից դուրս՝ իր գոյության իրականությունը հասկանալու փորձ։ Չարենցը այս բանաստեղծության մեջ ցույց է տալիս, թե ինչպես մարդը կարող է մնալ հավատարիմ իր արժեքներին և երկրի նկատմամբ ունեցած սիրուն՝ նույնիսկ եթե այդ ճանապարհը ծանր, խորտակված և դժվարանցանելի է։ «Վերջին խոսք»-ը նաև միստիկ, պոետիկ արտահայտություն է, որն արտացոլում է Չարենցի ներաշխարհը՝ դրամատիկ անցյալով, պայքարներով ու հայացքներով դեպի ապագա։ Դա նրա մխիթարանքը՝ թեեւ խորամանկ և ցավոտ, բայց երբեմն անխուսափելի։ Հրատարակիչ - Հայագիտակ Հրատ. տարեթիվ - 2007 ISBN - 978-99941-980-5-4

Հոգեբանություն

«Սիրելու արվեստը» (Էրիխ Ֆրոմ) գիրքը կենտրոնանում է սիրո ծագման, նշանակության և դերի մասին, ինչպես նաև այդ եզակի զգացմունքի մաթեմատիկայի, հոգեբանության և փիլիսոփայության վրա։ Ֆրոմը համոզված է, որ սերը ոչ միայն էմոցիոնալ զգացում է, այլև արվեստ՝ որը պահանջում է գիտելիք, մեծագույն ջանք և գիտակցում։ Նա ներկայացնում է սիրո մի քանի տեսակներ՝ սիրո ծնողի հանդեպ, ռոմանտիկ սեր, սեր ընկերության մեջ, ինքնակայացման սեր և այլն։ Գրքում հեղինակը պնդում է, որ սիրելը՝ հատկապես խորը և կայուն կերպով, կոդավորված է որոշակի մոտեցումներով՝ այնպիսիք, ինչպիսիք են անհատական զարգացման պահանջը, ներքին համբերությունը և պատասխանատվությունը։ Սիրելու մեջ ոչ միայն կախված է մեր հարաբերություններից, այլ նաև ներքին թևավորած հակումներից, սովորություններից ու զսպող գիտակցումներից։ Սերը նաև նշանակում է ազնվություն և համերաշխություն՝ ինչպես մարդկանց, այնպես էլ իրենց մտքերն ու հույզերը ճիշտ ձևով ընդունելով։ Հեղինակը ներկայացնում է սիրո մասին մանիպուլյատիվ հասարակության մտածելակերպից խուսափելու ուղիներ՝ օրինակ՝ ընդունել մեր անհատականությունը, հեռանալ «պատրանքների» աշխարհից և փոխարինել դրանք էմոցիոնալ իմաստությամբ և ռացիոնալությամբ։ Ֆրոմը նաև շեշտում է, որ սիրելը պահանջում է՝ ոչ միայն զգացմունքային մոտեցում, այլև ինտելեկտուալ խորություն, որը մշտապես կատարելագործվում է։ Գրքում նաև քննարկվում են կերակրման և սեռական հարաբերությունների մեծացնող և սահմանափակող գործոնները, ներկայացնելով սիրո կարևորությունը անձնական և հասարակական ներդաշնակության մեջ։ «Սիրելու արվեստը» հեղինակի ամենահայտնի և առավել ընթերցվող գործերից մեկն է՝ ինչպես այն, այնպես էլ բոլոր այն մարդկանց համար, ովքեր պատրաստ են սիրելու քաջությամբ և հստակ գիտակցված կերպով։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-17-982471-8

Հոգեբանություն

«Հուզական ինտելեկտ» գիրքը Դենիել Գոուլմանի գիրքն է, որը բացահայտում է հուզական ինտելեկտի (ՀԻ) կարևորությունը, որը հաճախ վերագրվում է սոցիալական գործառույթներին, ինչպես նաև մարդու անձնական հաջողությանը։ Գոուլմանը ներկայացնում է այն գիտական հետազոտությունները, որոնք ցույց են տալիս, որ մարդկանց հաջողությունը հաճախ ավելի շատ կախված է հուզական հասկանալու, ինքնամիտումով և մյուսներին ընդունելու կարողությունից, քան՝ միմիայն ինտելեկտի մակարդակից։ Գրքում մանրամասնորեն բացատրվում է, թե ինչ է հուզական ինտելեկտը՝ ներառելով ինքնաճանաչումը, ինքնակարգավորումը, սոցիալական գիտելիքները և հուզական հարաբերությունները։ Դրանք ազդում են թե՛ մեր աշխատանքային կյանքում, թե՛ անձնական հարաբերություններում։ Գոուլմանն ընդգծում է, որ հուզական ինտելեկտը կարող է սովորելի լինել՝ և՛ մանկուց, և՛ հասուն տարիքում, և ի վերջո, դա հիմքն է տարբեր խնդիրների լուծման և մարդկանց միջև արդյունավետ փոխհարաբերությունների ստեղծման։ Գիրքը հետաքրքիր է բոլորի համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց հաղորդակցման հմտությունները, էմոցիոնալ տոկունությունը և ինքնավստահությունը՝ թե՛ անձնական, թե՛ պրոֆեսիոնալ կյանքում։ Այս աշխատանքը բացահայտում է, որ հաջողությունը կախված չէ միայն ինտելեկտուալ ունակություններից, այլև այն, թե ինչպես կարող ենք կառավարել մեր հույզերը և կարեկցել մյուսներին։ Հրատարակիչ - Զանգակ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-68-783-4

Այլ առարկաներ

Գիրքը ներառում է ֆրանսերենից հայերեն թարգմանված տերմինների համակարգված հավաքածու՝ ընդգրկելով հողագիտության, բույսերի պաշտպանության, անտառների կառավարման, էկոհամակարգերի պահպանության և գյուղատնտեսական կայուն զարգացման ոլորտներին առնչվող կարևոր հասկացություններ։ Այն ոչ միայն տալիս է բառացի թարգմանություններ, այլև հաճախ ապահովում է տերմինների ճշգրիտ կիրառության համար անհրաժեշտ համատեքստ, ինչը հատկապես կարևոր է գիտական և տեխնիկական տեքստերի հետ աշխատելիս։ Աշխատության կառուցվածքը նպաստում է արագ որոնմանը և գործնական օգտագործմանը, դարձնելով այն օգտակար գործիք ինչպես կրթական, այնպես էլ մասնագիտական միջավայրում։ Գիրքը կարևոր դեր է խաղում ֆրանսերեն և հայերեն մասնագիտական լեզուների միջև կամուրջ ստեղծելու գործում՝ նպաստելով միջազգային գիտական համագործակցությանը և գիտելիքի փոխանցմանը։

Այլ առարկաներ

Այն նախատեսված է կենսաբանության, գյուղատնտեսության, կենսատեխնոլոգիայի և հարակից ոլորտների ուսանողների ու մասնագետների համար՝ նպատակ ունենալով ձևավորել գիտական պատկերացում ժառանգականության և կենդանի օրգանիզմների փոփոխականության մասին։ Նյութում մանրամասն բացատրվում են բջջի կառուցվածքն ու գործառույթները, բջջային բաժանման (միտոզ և մեյոզ) գործընթացները, ինչպես նաև դրանց դերը օրգանիզմների զարգացման և ժառանգական տեղեկատվության փոխանցման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գենետիկայի հիմնական օրենքներին՝ Մենդելի օրենքներ, ժառանգականության մոլեկուլային հիմքերը, գեների փոխազդեցությունը և մուտացիոն փոփոխությունները։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև սելեկցիայի տեսական հիմքերը՝ ընտրություն, հիբրիդացում և արտադրողական հատկանիշների բարելավման մեթոդներ, ինչպես բույսերի, այնպես էլ կենդանիների դեպքում։ Նյութը ընդգրկում է նաև ժամանակակից կենսաբանական մոտեցումներ՝ գենետիկական բազմազանության պահպանություն, սելեկցիոն գործընթացների արդյունավետության բարձրացում և կենսատեխնոլոգիական մեթոդների կիրառման հնարավորություններ։ Ընդհանուր առմամբ, այս ձեռնարկը համադրում է բջջաբանության և գենետիկայի հիմնարար գիտելիքները սելեկցիայի գործնական խնդիրների հետ՝ ապահովելով ոլորտի ամբողջական և կիրառական պատկերացում։