Ագրոէկոլոգիա

History

Աշխատանքը նվիրված է 1918 թվականին Ախալցխայի և Ախալքալաքի գավառներում տեղի ունեցած ինքնապաշտպանական պայքարի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով այդ ժամանակաշրջանի ռազմաքաղաքական իրավիճակը, բնակչության առջև ծառացած վտանգները և կազմակերպված դիմադրության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին և Ռուսական կայսրության փլուզումից հետո Հարավային Կովկասում ստեղծված քաղաքական ու ռազմական անկայունությունը, որի պայմաններում տեղի հայ բնակչությունը կանգնեց իր բնակավայրերի, բնակչության և ազգային անվտանգության պաշտպանության անհրաժեշտության առաջ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում Ախալցխայի և Ախալքալաքի գավառների աշխարհագրական ու ռազմավարական նշանակությանը, տեղական բնակչության կազմին և տարածաշրջանում գործող քաղաքական ու ռազմական ուժերի փոխհարաբերություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնապաշտպանության կազմակերպման ձևերին, տեղական զինված խմբերի կազմավորմանը, հրամանատարությանը, պաշտպանական դիրքերի ստեղծմանը և ռազմական գործողությունների ընթացքին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տեղի հայ բնակչության համախմբմանը, ինքնակազմակերպման գործընթացներին և համայնքային կառույցների դերակատարությանը՝ ռազմական սպառնալիքներին դիմակայելու գործում։ Ուսումնասիրվում են ինչպես ռազմական բախումների ընթացքն ու արդյունքները, այնպես էլ բնակչության անվտանգության, տեղահանությունների, մարդկային կորուստների և նյութական վնասների հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում է ինքնապաշտպանության դերը տարածաշրջանում հայկական բնակչության պահպանման և հետագա քաղաքական զարգացումների վրա դրա ունեցած ազդեցության տեսանկյունից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու 1918 թվականի իրադարձությունները ոչ միայն որպես առանձին ռազմական դրվագներ, այլև որպես տարածաշրջանային քաղաքական վերադասավորումների, ազգային ինքնակազմակերպման և բնակչության գոյության համար մղվող պայքարի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև ինքնապաշտպանական ուժերի և հարևան քաղաքական ու ռազմական կազմավորումների հարաբերությունների, արտաքին աջակցության հնարավորությունների և տարածաշրջանային ուժերի քաղաքականության ուսումնասիրություն։ Հետազոտության արդյունքները նպաստում են 1918 թվականի Ախալցխայի և Ախալքալաքի իրադարձությունների պատմական նշանակության բացահայտմանը, տեղական ինքնապաշտպանական շարժումների առանձնահատկությունների ըմբռնմանը և տվյալ ժամանակաշրջանի հայոց պատմության ու Հարավային Կովկասի քաղաքական զարգացումների ավելի ամբողջական ներկայացմանը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է զորակոչային տարիքի երիտասարդների ֆիզիկական պատրաստականության ընդհանուր վիճակի ուսումնասիրությանը և դրա բարելավման մանկավարժական ու ֆիզկուլտուրային մոտեցումների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ֆիզիկական զարգացման, շարժողական կարողությունների, ընդհանուր դիմացկունության և ֆիզիկական ակտիվության մակարդակի գնահատումն է՝ հաշվի առնելով տարիքային առանձնահատկությունները և առողջության պահպանման սկզբունքները։ Քննության են առնվում այն հիմնական գործոնները, որոնք կարող են ազդել երիտասարդների ֆիզիկական պատրաստվածության ձևավորման վրա՝ դպրոցական ֆիզիկական դաստիարակությունը, շարժողական ակտիվության մակարդակը, կենսակերպը, հանգստի կազմակերպումը և ֆիզիկական վարժությունների կանոնավորությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր խմբերի ֆիզիկական վիճակի համեմատական գնահատում, շարժողական կարողությունների զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտում և ֆիզիկական պատրաստականության տարբեր բաղադրիչների միջև փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆիզիկական դաստիարակության ծրագրերի համապատասխանությանը երիտասարդների տարիքային և անհատական հնարավորություններին, ինչպես նաև անվտանգ և աստիճանական զարգացման սկզբունքներին։ Կատարելագործման ուղիները դիտարկվում են առողջության ամրապնդման, կանոնավոր շարժողական ակտիվության խրախուսման, ֆիզիկական դաստիարակության որակի բարձրացման և երիտասարդների մոտ առողջ ապրելակերպի վերաբերյալ գիտելիքների ձևավորման համատեքստում։ Կարևորվում է նաև ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության անհատականացման անհրաժեշտությունը, քանի որ նույն տարիքային խմբի ներկայացուցիչները կարող են զգալիորեն տարբերվել ֆիզիկական զարգացման և պատրաստվածության մակարդակներով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպման արդյունավետության գնահատման և երիտասարդների ընդհանուր ֆիզիկական վիճակի բարելավմանն ուղղված կրթական ծրագրերի մշակման համար։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ֆիզիկական դաստիարակության տեսության, սպորտային մանկավարժության, տարիքային ֆիզիոլոգիայի և առողջապահական ֆիզիկական կուլտուրայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել ֆիզիկական պատրաստականության գնահատման և անվտանգ զարգացման գիտականորեն հիմնավորված պատկերացում։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Խաչատուր Աբովյանի կյանքին, գրական և հասարակական գործունեությանը՝ հրատարակված նրա մահվան 100-ամյակի առթիվ։ Ներկայացվում են մեծ գրողի և լուսավորչի կենսագրության հիմնական դրվագները, նրա ստեղծագործական ժառանգությունը, մանկավարժական և ազգային-լուսավորական գաղափարները, ինչպես նաև հայ նոր գրականության և մշակույթի զարգացման գործում ունեցած բացառիկ ավանդը։ Ուսումնասիրությունում անդրադարձ է կատարվում նրա գրական, լեզվական և հասարակական գործունեության առանձնահատկություններին, ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական արժեքներին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը հայ ազգային ինքնագիտակցության, կրթության և հասարակական մտքի զարգացման վրա։ Հրատարակությունը նպաստում է Խաչատուր Աբովյանի ժառանգության առավել խորքային ընկալմանը և նրա պատմական դերի արժևորմանը հայ մշակույթի և գրականության համատեքստում։

Other Subjects

Աշխատանքը նվիրված է բազմահարկ բնակելի շենքերի բնակարաններից դուրս գտնվող ընդհանուր օգտագործման տարածքների ճարտարապետական կազմակերպման և նախագծման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Մոսկվա քաղաքի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում այն տարածքներն են, որոնք չեն պատկանում առանձին բնակարաններին, սակայն էական նշանակություն ունեն շենքի բնակիչների առօրյա կյանքի, տեղաշարժի, հաղորդակցության և ընդհանուր հարմարավետության համար։ Դրանց շարքին կարող են դասվել մուտքերը, նախամուտքերը, սանդուղքները, վերելակային հանգույցները, միջանցքները, նախասրահները, ընդհանուր սպասարկման և օժանդակ տարածքները, ինչպես նաև շենքի բնակիչների փոխադարձ շփման համար նախատեսված որոշ ընդհանուր գոտիներ։ Այս տարածքների ճարտարապետական լուծումը կարևոր է ոչ միայն շենքի ֆունկցիոնալ արդյունավետության, այլև բնակելի միջավայրի հոգեբանական և սոցիալական որակների ձևավորման տեսանկյունից։ Բազմահարկ բնակելի շենքերի բարձրությունը, բնակարանների քանակը և բնակիչների մեծ հոսքը առաջացնում են ընդհանուր տարածքների ճիշտ կազմակերպման հատուկ պահանջներ։ Անհրաժեշտ է ապահովել բնակարանների և արտաքին միջավայրի միջև հարմար կապ, մարդկանց անվտանգ և հասանելի տեղաշարժ, բնական կամ արհեստական լուսավորության բավարար մակարդակ, օդափոխություն, հրդեհային անվտանգություն և տարածքների ռացիոնալ օգտագործում։ Մոսկվայի օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել խիտ քաղաքային կառուցապատման պայմաններում ձևավորված բազմաբնակարան բնակելի շենքերի ընդհանուր տարածքների առանձնահատկությունները և դրանց զարգացման միտումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից մեկը բնակելի շենքի ներքին ընդհանուր տարածքների և շենքի շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխկապակցվածության բացահայտումն է։ Մուտքի հանգույցը, օրինակ, միայն շենք մտնելու տեխնիկական հատված չէ․ այն միաժամանակ բնակելի միջավայրի և քաղաքի միջև անցումային տարածք է և կարող է էական դեր ունենալ շենքի ընդհանուր ճարտարապետական կերպարի ձևավորման մեջ։ Նույն կերպ սանդուղքներն ու վերելակային հանգույցները պետք է դիտարկվեն ոչ միայն որպես ուղղահայաց հաղորդակցության միջոցներ, այլև որպես շենքի ներքին տարածական կառուցվածքի կարևոր բաղադրիչներ։ Բարձրահարկ բնակելի կառուցապատման զարգացման հետ մեկտեղ մեծանում է նաև ընդհանուր տարածքների բազմաֆունկցիոնալության անհրաժեշտությունը։ Ժամանակակից բնակելի շենքում դրանք կարող են ներառել սպասարկման, սոցիալական փոխգործակցության, հանգստի, երեխաների և տարեցների համար նախատեսված որոշ գործառույթներ, ինչը փոխում է ավանդական միջանցք-սանդուղք-վերելակ սխեմայի նկատմամբ մոտեցումը։ Աշխատանքը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ ընդհանուր օգտագործման տարածքների որակը անմիջականորեն ազդում է բնակիչների հարմարավետության և շենքի օգտագործման արդյունավետության վրա։ Չհաջողված հատակագծային լուծումները կարող են հանգեցնել երկար և վատ լուսավորված միջանցքների, մարդկանց հոսքերի հատման, տարածքի անարդյունավետ օգտագործման, կողմնորոշման դժվարությունների կամ անվտանգության խնդիրների։ Հետևաբար դրանց նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է համադրել ֆունկցիոնալ, տեխնիկական, էսթետիկական և սոցիալական պահանջները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բազմահարկ բնակելի շենքերի նոր նախագծերի մշակման, գոյություն ունեցող բնակելի ֆոնդի վերակառուցման և ընդհանուր տարածքների արդիականացման համար։ Մոսկվայի քաղաքային պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն ճարտարապետական սկզբունքներն ու լուծումները, որոնք կարող են կիրառվել բնակչության բարձր խտությամբ քաղաքային միջավայրերում՝ ապահովելով ավելի հարմարավետ, անվտանգ, հասանելի և մարդակենտրոն բնակելի տարածք։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է բնակելի շենքի ոչ բնակարանային հատվածը որպես ամբողջական ճարտարապետական համակարգի կարևոր բաղադրիչ և ուսումնասիրում է դրա կազմակերպման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք նպաստում են բազմաբնակարան շենքի ֆունկցիոնալ ամբողջականությանը, տարածական հարմարավետությանը և ժամանակակից քաղաքային միջավայրի պահանջներին համապատասխանությանը։

History

Այս պատմագիտական աշխատությունը ուսումնասիրում է հայ ժողովրդի պատմական դրությունը Օսմանյան կայսրության անկման ժամանակաշրջանում և այն քաղաքական, սոցիալական ու միջազգային գործընթացները, որոնք ուղեկցեցին կայսրության փլուզմանը։ Հեղինակը վերլուծում է հայ համայնքների հասարակական կյանքը, ազգային շարժումների զարգացումը, բարեփոխումների փորձերը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների իրադարձությունները և դրանց հետևանքները տարածաշրջանի ժողովուրդների համար։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև մեծ տերությունների քաղաքականությունը, Օսմանյան կայսրության ներքին ճգնաժամերը, ազգային հարցի դերը և հետպատերազմյան նոր աշխարհակարգի ձևավորման գործընթացները։ Գիրքը նպատակ ունի ներկայացնել հայերի պատմական փորձառության և կայսրության անկման փոխկապակցվածությունը՝ հիմնվելով պատմական աղբյուրների ու վերլուծությունների վրա։ Այն նախատեսված է պատմաբանների, հայագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, ուսանողների և Օսմանյան կայսրության ու տարածաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Լրագրողական, հասարակական-քաղաքական և մարդասիրական բնույթի այս հրապարակումը նվիրված է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղից հայ բնակչության զանգվածային տեղահանությանը և տարածաշրջանում մնացած բնակիչների ապագայի վերաբերյալ անորոշությանը։ Հոդվածի վերնագրում ընդգծվում է, որ հրապարակման տվյալ ժամանակահատվածում Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության ավելի քան 70 տոկոսը լքել էր իր բնակության վայրը։ Քննության են առնվում ռազմական գործողություններից հետո ստեղծված իրավիճակը, բնակչության անվտանգության վերաբերյալ մտահոգությունները և մարդկանց՝ իրենց տները թողնելու որոշման վրա ազդող հանգամանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղահանված ընտանիքների սոցիալական և մարդասիրական խնդիրներին, ժամանակավոր կացարանների, սննդի, բժշկական օգնության և անհրաժեշտ ծառայությունների հասանելիությանը։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստան տեղափոխված բնակիչների ընդունման, տեղավորման և հետագա սոցիալական ինտեգրման հետ կապված դժվարություններին։ Հրապարակման թեմատիկ շրջանակում կարևորվում են նաև Լեռնային Ղարաբաղում մնացած անձանց անվտանգության, իրավունքների պաշտպանության, կենսապայմանների և ապագայի վերաբերյալ անորոշության հարցերը։ Դիտարկվում են միջազգային կազմակերպությունների, մարդասիրական կառույցների և պետական մարմինների հնարավոր դերերը ստեղծված իրավիճակի հետևանքների մեղմացման գործում։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու զանգվածային տեղահանության մարդկային հետևանքները, տարածաշրջանային հակամարտության սոցիալական ազդեցությունները և բնակչության պաշտպանության հետ կապված միջազգային իրավական հիմնախնդիրները։ Կարևորվում է հրապարակման նշանակությունը որպես 2023 թվականի իրադարձությունների ժամանակակից լրագրողական արձագանք, որը կարող է օգտագործվել հետագա պատմական, հասարակագիտական և մեդիագիտական ուսումնասիրություններում՝ հաշվի առնելով դրա հրապարակման ժամանակային համատեքստը։ Այն կարող է օգտակար լինել լրագրության, միջազգային հարաբերությունների, մարդու իրավունքների, հակամարտությունների ուսումնասիրության և հարկադիր տեղահանության հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։