Կիսահաղորդիչներ

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն մասնագիտական կրթության կառավարման ժամանակակից տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգը դիտարկելով որպես երկրի մարդկային կապիտալի, աշխատուժի որակի և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բարձրագույն կրթության կառավարման տնտեսական մեխանիզմները, ֆինանսավորման սկզբունքները, ռեսուրսների բաշխման արդյունավետությունը և կրթական հաստատությունների գործունեության տնտեսական արդյունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել բուհերի ֆինանսավորման աղբյուրներին, պետական և ոչ պետական միջոցների հարաբերակցությանը, կրթության արժեքին, ուսանողների ֆինանսական մասնակցությանը և կրթական ծառայությունների մատուցման արդյունավետությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բարձրագույն մասնագիտական կրթության և աշխատաշուկայի փոխկապակցվածությանը՝ ուսումնասիրելով մասնագետների պատրաստման համապատասխանությունը տնտեսության պահանջներին, շրջանավարտների զբաղվածությունը և կրթության արդյունքում ձևավորվող մարդկային կապիտալի տնտեսական արժեքը։ Կարևոր ուղղություն է բուհերի կառավարման արդյունավետության բարձրացումը՝ ներքին ռեսուրսների նպատակային օգտագործման, կառավարման ժամանակակից մեխանիզմների ներդրման, կրթական ծրագրերի արդյունավետության գնահատման և հաստատությունների մրցունակության բարձրացման միջոցով։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են քննարկվել նաև բարձրագույն կրթության որակի ապահովման տնտեսական գործիքները, կրթական համակարգի զարգացման պետական քաղաքականությունը և միջազգային կրթական գործընթացներին ինտեգրման հետ կապված խնդիրները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն տնտեսական գործոնները, որոնք ազդում են բարձրագույն կրթության հասանելիության, որակի և արդյունավետության վրա, ինչպես նաև մշակելու դրանց բարելավման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կրթության ֆինանսավորման և կառավարման քաղաքականության մշակման, բուհերի ռազմավարական պլանավորման և կրթական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել կրթության տնտեսագիտության և կառավարման մասնագետների, բուհերի ղեկավարների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, տնտեսագետների, հետազոտողների և բարձրագույն կրթության ոլորտի ուսանողների համար։

Linguistics

Exercices de vocabulaire en contexte-ը ֆրանսերենի բառապաշարի ուսուցման և ամրապնդման համար նախատեսված գործնական ձեռնարկ է, որը կենտրոնանում է բառերի և արտահայտությունների ճիշտ կիրառման վրա իրական հաղորդակցական իրավիճակներում, աշխատությունը կառուցված է թեմատիկ և մակարդակային սկզբունքով՝ ներառելով տարբեր բառապաշարային ոլորտներ, ինչպիսիք են առօրյա կյանքը, կրթությունը, աշխատանքը, հասարակական հարաբերությունները և մշակույթը, յուրաքանչյուր թեմա ուղեկցվում է բազմազան վարժություններով, որոնք օգնում են սովորողին ոչ միայն հիշել բառերը, այլև հասկանալ դրանց իմաստային նրբությունները և կիրառել համապատասխան համատեքստում, միաժամանակ ընդգրկվում են հոմանիշների, հակադիր բառերի, բառային կապակցությունների և արտահայտությունների ճիշտ օգտագործման առաջադրանքներ, որոնք զարգացնում են լեզվական ճշգրտությունը և խոսքի բնականությունը, աշխատությունը լայնորեն օգտագործվում է ֆրանսերենի ուսուցման մեջ որպես գործնական հմտությունների զարգացման արդյունավետ միջոց և նպաստում է բառապաշարի ակտիվացմանը ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր հաղորդակցության մեջ։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում մաթեմատիկայի ուսուցման գործընթացի միջոցով սովորողների տնտեսագիտական գիտելիքների, հմտությունների և մտածողության ձևավորմանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ մաթեմատիկան կարող է ծառայել ոչ միայն որպես տեսական գիտելիքների փոխանցման առարկա, այլև որպես արդյունավետ միջոց՝ աշակերտներին իրական տնտեսական հարաբերություններին, իրավիճակներին և որոշումների կայացման գործընթացներին նախապատրաստելու համար։ Այս մոտեցման շրջանակում տնտեսագիտական կրթությունը դիտարկվում է մաթեմատիկայի դասընթացի բովանդակության հետ փոխկապակցված գործընթաց, որի միջոցով սովորողները հնարավորություն են ստանում մաթեմատիկական գիտելիքները կիրառել առօրյա և տնտեսական բնույթի խնդիրների լուծման ժամանակ։ Հատուկ կարևորություն է տրվում այնպիսի հասկացությունների աստիճանական յուրացմանը, ինչպիսիք են եկամուտը, ծախսը, գինը, շահույթը, խնայողությունը, պահանջարկը, առաջարկը, տոկոսը, վարկը, բյուջեն և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Դրանց ներմուծումը մաթեմատիկական խնդիրների և իրավիճակների միջոցով նպաստում է նրան, որ աշակերտը տեսական հաշվարկները կապի իրական կյանքի հետ և հասկանա դրանց գործնական նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տնտեսագիտական բովանդակությամբ խնդիրների մշակումը և կիրառումը։ Նման առաջադրանքները կարող են հիմնվել գնումների, ընտանեկան բյուջեի, եկամուտների և ծախսերի հաշվարկի, զեղչերի, տոկոսադրույքների, խնայողությունների, արտադրության, աշխատանքի վարձատրության կամ սահմանափակ ռեսուրսների բաշխման իրավիճակների վրա։ Այսպիսի խնդիրների լուծումը միաժամանակ զարգացնում է աշակերտների մաթեմատիկական մտածողությունը և ձևավորում տնտեսական երևույթները վերլուծելու կարողություն։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև տնտեսագիտական գրագիտության ձևավորմանը՝ այն հասկանալով ոչ միայն որպես առանձին տնտեսական տերմինների իմացություն, այլև որպես տնտեսական իրավիճակները հասկանալու, տարբերակներ համեմատելու, հիմնավորված ընտրություն կատարելու և որոշումների հնարավոր հետևանքները գնահատելու կարողություն։ Մաթեմատիկական խնդիրների միջոցով աշակերտը կարող է սովորել վերլուծել տվյալները, համեմատել թվային ցուցանիշները, հաշվարկել փոփոխությունները, գնահատել ծախսերի և եկամուտների հարաբերակցությունը և կատարել տրամաբանական եզրահանգումներ։ Այդ պատճառով մաթեմատիկայի դասընթացի տնտեսագիտական ուղղվածությունը նպաստում է նաև սովորողների գործնական և քննադատական մտածողության զարգացմանը։ Ուսումնասիրության մեթոդական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ տնտեսագիտական բովանդակությունը չի ներկայացվում որպես մաթեմատիկայից առանձնացված գիտելիքների ամբողջություն, այլ ինտեգրվում է արդեն ուսումնասիրվող մաթեմատիկական թեմաների մեջ։ Այդպիսի ինտեգրումը կարող է իրականացվել թվաբանական գործողությունների, հարաբերությունների և համեմատությունների, տոկոսների, հավասարումների, ֆունկցիաների, գրաֆիկների, վիճակագրական տվյալների և այլ մաթեմատիկական նյութի ուսումնասիրման ընթացքում։ Արդյունքում սովորողը ոչ միայն լուծում է մաթեմատիկական խնդիր, այլև հասկանում է, թե որտեղ և ինչ նպատակով կարող է կիրառվել տվյալ գիտելիքը։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է ժամանակակից կրթության պայմաններում, երբ դպրոցական կրթության նպատակներից է սովորողի պատրաստումը ինքնուրույն կյանքի և իրական սոցիալ-տնտեսական միջավայրում կողմնորոշվելու համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկայի ուսուցիչներին, մանկավարժներին, մեթոդիստներին, կրթության կազմակերպիչներին, բուհերի ուսանողներին և այն մասնագետներին, ովքեր ուսումնասիրում են միջառարկայական կապերի, ֆինանսական ու տնտեսագիտական գրագիտության և կիրառական մաթեմատիկական կրթության խնդիրները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևորում է մաթեմատիկական և տնտեսագիտական կրթության փոխլրացնող բնույթը՝ ցույց տալով, որ մաթեմատիկայի դասընթացը կարող է դառնալ աշակերտների տնտեսական մտածողության ձևավորման արդյունավետ միջավայր՝ միաժամանակ բարձրացնելով մաթեմատիկական գիտելիքների կիրառական նշանակությունն ու սովորողների հետաքրքրվածությունը ուսումնական գործընթացի նկատմամբ։ Հայաստանի կրթական և մեթոդական գրականության մեջ նույնպես առկա են նման մոտեցումներ, մասնավորապես՝ մաթեմատիկայի դասընթացում տնտեսագիտական և ֆինանսական բովանդակությամբ առաջադրանքների ինտեգրման վերաբերյալ ուսումնասիրություններ։

Law

Գիրքը նվիրված է COVID-19 համավարակի ընթացքում խոսքի և արտահայտվելու ազատության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով հանրային առողջության պաշտպանության անհրաժեշտության և հիմնարար իրավունքների պահպանման միջև առաջացող բարդ փոխհարաբերությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են համավարակի պայմաններում տեղեկատվության տարածման, կարծիքի արտահայտման և հանրային քննարկումների սահմանափակման տարբեր դրսևորումները, ինչպես նաև պետությունների կողմից կիրառված իրավական և վարչական միջոցների ազդեցությունը խոսքի ազատության իրականացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտակարգ իրավիճակների պայմաններում տեղեկատվության հասանելիությանը, պետական մարմինների հաղորդակցության քաղաքականությանը, համավարակի վերաբերյալ պաշտոնական և ոչ պաշտոնական տեղեկատվության տարածմանը, ինչպես նաև ապատեղեկատվության և կեղծ լուրերի դեմ պայքարի միջոցներին։ Հեղինակը վերլուծում է այն իրավական չափանիշները, որոնց շրջանակում կարող են սահմանափակվել արտահայտվելու ազատության որոշ դրսևորումներ՝ հանրային առողջության, հասարակական անվտանգության կամ այլ օրինական նպատակների պաշտպանության համար՝ միաժամանակ քննարկելով նման սահմանափակումների անհրաժեշտության, համաչափության և օրինականության պահանջները։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում լրագրողների, լրատվամիջոցների, քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչների և առանձին քաղաքացիների կողմից տեղեկատվություն ստանալու և տարածելու հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում է նաև թվային հարթակների և սոցիալական մեդիայի դերը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ համավարակի ընթացքում առցանց հաղորդակցությունը դարձել էր հանրային տեղեկատվության և հասարակական բանավեճի հիմնական միջավայրերից մեկը։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե ինչպես են արտակարգ իրավիճակները ազդում մարդու հիմնարար իրավունքների պաշտպանության համակարգի վրա և ինչպիսի մեխանիզմներ են անհրաժեշտ՝ առողջապահական ճգնաժամերի պայմաններում պետական միջամտությունը հիմնավորված ու համաչափ պահելու համար։ Աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն COVID-19 համավարակի փորձի ուսումնասիրման, այլև ապագա արտակարգ իրավիճակների ժամանակ խոսքի ազատության պաշտպանության արդյունավետ սկզբունքների ձևավորման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, մարդու իրավունքների մասնագետների, լրագրողների, քաղաքագետների, հետազոտողների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են խոսքի ազատության և հանրային առողջության փոխհարաբերություններով։

Law

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կորպորատիվ իրավահարաբերությունների արդի հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ տնտեսական ընկերությունների օրինակով՝ դիտարկելով կորպորատիվ իրավունքը որպես տնտեսական գործունեության իրավական կարգավորման առանցքային ոլորտ, որը ապահովում է ընկերությունների ստեղծման, կառավարման, վերակազմակերպման և լուծարման գործընթացների իրավաչափությունը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են բաժնետիրական և սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունների իրավական կարգավիճակի առանձնահատկությունները, բաժնետերերի և մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև կորպորատիվ կառավարման մարմինների՝ ընդհանուր ժողովի, տնօրենների խորհրդի և գործադիր մարմնի փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կորպորատիվ կառավարման արդյունավետության բարձրացման, բաժնետերերի շահերի պաշտպանության, կորպորատիվ վեճերի լուծման մեխանիզմների և փոքրամասնության իրավունքների ապահովման խնդիրներին, որոնք հատկապես արդիական են շուկայական տնտեսության զարգացման պայմաններում։ Քննարկվում են նաև օրենսդրական բարեփոխումները, միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները և կորպորատիվ թափանցիկության ու հաշվետվողականության պահանջների ուժեղացման միտումները։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ կորպորատիվ իրավահարաբերությունների արդյունավետ կարգավորումը հանդիսանում է տնտեսական կայունության, ներդրումային գրավչության և բիզնես միջավայրի զարգացման կարևոր նախապայման:

Agriculture

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Դամղանի հովտի հողերի գնահատման արդյունավետ մեթոդների կիրառմանը՝ գարու և աշնանացան ցորենի առավել նպատակահարմար տեղաբաշխման նպատակով։ Ուսումնասիրության հիմնական խնդիրը հողային ռեսուրսների որակական և արտադրատնտեսական ներուժի գնահատումն է և դրա հիման վրա տարբեր հողատարածքների համապատասխանության որոշումը տվյալ գյուղատնտեսական մշակաբույսերի աճեցման համար։ Հողի արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է ոչ միայն դրա ընդհանուր բերրիության գնահատում, այլև տվյալ տարածքի կլիմայական, ջրային, ֆիզիկական և քիմիական պայմանների համակողմանի ուսումնասիրություն։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հողի մեխանիկական կազմը, հումուսի պարունակությունը, թթվայնությունը, աղայնությունը, սննդատարրերի առկայությունը, խոնավության ռեժիմը, ջրաթափանցելիությունը, կառուցվածքը և այլ ագրոքիմիական ու ագրոֆիզիկական հատկություններ։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշելու հողերի պիտանիության աստիճանը տարբեր մշակաբույսերի համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գարու և աշնանացան ցորենի կենսաբանական և ագրոտեխնիկական պահանջներին։ Չնայած երկու մշակաբույսերն էլ հացահատիկային են և ունեն որոշակի ընդհանուր պահանջներ, դրանց աճի և բերքատվության վրա կարող են տարբեր կերպ ազդել հողի խոնավությունը, սննդային ռեժիմը, ջերմաստիճանային պայմանները, հողի կառուցվածքը և այլ գործոններ։ Հետևաբար մշակաբույսերի ճիշտ տեղաբաշխումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն հողի ընդհանուր որակի, այլև կոնկրետ մշակաբույսի պահանջների և տվյալ տարածքի բնական պայմանների համապատասխանության վրա։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է հողերի գնահատման տարբեր մեթոդների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Հողերի բոնիտավորումը, որակական գնահատումը, ագրոէկոլոգիական խմբավորումը և այլ մոտեցումներ կարող են օգտագործվել հողային ռեսուրսների արտադրական ներուժը որոշելու համար։ Ժամանակակից մոտեցումները կարող են ներառել նաև աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի, քարտեզագրման և տարածական վերլուծության գործիքների կիրառություն, որոնք հնարավորություն են տալիս հողերի հատկությունները կապել կոնկրետ տարածքների հետ և կազմել մշակաբույսերի տեղաբաշխման համապատասխան քարտեզներ։ Հողերի գնահատման արդյունքների հիման վրա հնարավոր է առանձնացնել տարբեր պիտանիության գոտիներ՝ առավել բարենպաստ, սահմանափակ պիտանի կամ ոչ նպատակահարմար տարածքներ։ Նման գոտիավորումը թույլ է տալիս յուրաքանչյուր հողատարածքի համար ընտրել առավել համապատասխան մշակաբույս և մշակության եղանակ՝ նպաստելով բերքատվության բարձրացմանը և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տնտեսական արդյունավետության հարցը։ Ճիշտ տեղաբաշխումը կարող է նվազեցնել պարարտանյութերի, ոռոգման, հողի մշակության և այլ ագրոտեխնիկական միջոցառումների ավելորդ ծախսերը՝ միաժամանակ բարձրացնելով բերքի կայունությունն ու որակը։ Աշխատանքը կարող է հաշվի առնել նաև հողերի երկարաժամկետ պահպանության խնդիրները, քանի որ մշակաբույսերի անհամապատասխան տեղաբաշխումը կամ հողի նկատմամբ ոչ ճիշտ ագրոտեխնիկական մոտեցումները կարող են նպաստել հողի դեգրադացմանը, էրոզիայի, սննդատարրերի նվազմանը և բերրիության անկմանը։ Հետևաբար հողերի գնահատման մեթոդների կիրառումը պետք է դիտարկվի ոչ միայն ընթացիկ բերքատվության բարձրացման, այլև հողային ռեսուրսների կայուն կառավարման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը կայանում է Դամղանի հովտի հողային ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունների բացահայտման մեջ։ Ստացված տվյալները կարող են կիրառվել գյուղատնտեսական արտադրության պլանավորման, մշակաբույսերի տարածքային տեղաբաշխման, հողի կառավարման և բերքատվության կանխատեսման նպատակներով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է հողագիտության, ագրոնոմիայի և տարածական պլանավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն հիմնավորել գարու և աշնանացան ցորենի տեղաբաշխումը՝ հաշվի առնելով հողերի որակական հատկությունները և տվյալ տարածքի բնական պայմանները։