Տնտեսագիտական կրթության իրականացումը հանրակրթական դպրոցի մաթեմատիկայի դասընթացում

Փիլիսոփայություն

Այս փիլիսոփայական աշխատությունը նվիրված է վեճի՝ որպես մտավոր հաղորդակցության և գաղափարների փոխանակման առանձնահատուկ եղանակի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է վեճը գործում որպես մտքերի, տեսակետների և փաստարկների փոխանակման ձև, ինչ պայմաններում է այն վերածվում արդյունավետ մտավոր երկխոսության և ինչ հանգամանքներում կարող է կորցնել իր ճանաչողական ու կառուցողական նշանակությունը։ Աշխատության շրջանակում վեճը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հակադիր կարծիքների բախում, այլև որպես մտածողության ակտիվ գործընթաց, որի ընթացքում մասնակիցները ներկայացնում, հիմնավորում, քննադատում և վերանայում են իրենց դիրքորոշումները։ Փիլիսոփայական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու վեճի կառուցվածքը, դրա հիմնական տարրերը, մասնակիցների դիրքորոշումները, փաստարկման տրամաբանությունը և փոխըմբռնման հասնելու հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում փաստարկի և հակափաստարկի հարաբերությանը, քանի որ մտավոր հաղորդակցության արդյունավետությունը մեծապես կախված է ոչ միայն առաջադրված տեսակետից, այլև այն հիմնավորելու կարողությունից և հակառակ տեսակետի տրամաբանական քննադատությունից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև բանավեճի և վեճի տարբերություններին՝ ցույց տալով, որ դրանց նպատակները միշտ չէ, որ նույնական են․ որոշ դեպքերում առաջնային է ճշմարտության կամ հիմնավորված եզրակացության որոնումը, իսկ այլ իրավիճակներում վեճը կարող է վերածվել սեփական դիրքորոշումը պաշտպանելու կամ հակառակ կողմին համոզելու միջոցի։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունի տրամաբանական սխալների, մանիպուլյատիվ հնարքների և ոչ կառուցողական հաղորդակցության ձևերի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք կարող են խոչընդոտել ռացիոնալ երկխոսությանը և հեռացնել քննարկումը սկզբնական ճանաչողական նպատակից։ Փիլիսոփայական տեսանկյունից վեճը նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ճշմարտության, գիտելիքի, համոզմունքի, հիմնավորման և երկխոսության փոխհարաբերությունները։ Հակադիր տեսակետների բախման ընթացքում մասնակիցները կարող են ոչ միայն պաշտպանել իրենց սկզբնական դիրքերը, այլև բացահայտել սեփական պատկերացումների թույլ կողմերը, վերանայել որոշ նախադրույթներ և հասնել ավելի հիմնավորված դիրքորոշման։ Այդ պատճառով վեճը կարող է դիտարկվել որպես քննադատական մտածողության և մտավոր ինքնակատարելագործման գործիք։ Աշխատության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև հաղորդակցության էթիկական կողմը՝ քննարկելով զրուցակցի նկատմամբ հարգանքի, մտքի ազատ արտահայտման, փաստարկների ազնիվ ներկայացման և դիմացինի դիրքորոշումը ճիշտ ըմբռնելու սկզբունքները։ Նման մոտեցումը վեճը ներկայացնում է որպես փոխադարձ ճանաչողության գործընթաց, որտեղ նպատակը պարտադիր չէ հակառակորդին հաղթելը, այլ կարող է լինել խնդրի առավել խորքային և բազմակողմանի ըմբռնումը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, տրամաբանության և փաստարկման տեսության մասնագետներին, հաղորդակցության տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև քննադատական մտածողության, բանավեճի մշակույթի և մտավոր երկխոսության հարցերով հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։ Այն հատկապես օգտակար է վեճի բնույթը որպես ճանաչողական և հաղորդակցական երևույթ հասկանալու, արդյունավետ փաստարկման սկզբունքները բացահայտելու և կառուցողական մտավոր հաղորդակցության փիլիսոփայական հիմքերը ուսումնասիրելու համար։

Մշակույթ

Այս մեթոդական ձեռնարկը նվիրված է խորհրդային պետական գործիչի և հասարակական-քաղաքական գործչի ծննդյան հարյուրամյակին առնչվող հոբելյանական միջոցառումների կազմակերպման և գրադարանային աշխատանքների արդյունավետ իրականացման ուղեցույցներին։ Աշխատությունում ներկայացվում են գրադարաններում թեմատիկ ցուցահանդեսների, հիշատակի երեկոների, ընթերցողական քննարկումների և տեղեկատվական ցուցադրությունների պլանավորման ու կազմակերպման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվական նյութերի ընտրության, մատենագիտական ցանկերի կազմման, պատմական աղբյուրների ներկայացման և ընթերցողական լսարանի ներգրավման ձևերին։ Քննարկվում են նաև գրադարանային ծառայությունների դերը պատմական հիշողության պահպանման, կրթական գործընթացների աջակցման և հասարակական իրազեկման բարձրացման գործում։ Աշխատությունը նախատեսված է գրադարանային աշխատողների համար՝ որպես գործնական ուղեցույց հոբելյանական մշակութային-կրթական ծրագրերի իրականացման համար։

Հոգեբանություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է օժտված երեխաների փոխհարաբերություններում առաջացող հոգեբանական օտարացման երևույթը՝ բացահայտելով դրա ձևավորման հիմնական պատճառները և հաղթահարման հնարավոր ուղիները։ Ներկայացվում է, որ օտարացումը հաճախ պայմանավորված է ճանաչողական զարգացման անհամաչափությամբ, երբ բարձր ինտելեկտուալ կարողություններ ունեցող երեխան դժվարությամբ է գտնում ընդհանուր հետաքրքրություններ հասակակիցների հետ, ինչն էլ կարող է հանգեցնել սոցիալական մեկուսացման կամ հուզական հեռացման։ Քննարկվում են նաև ինքնագնահատականի տատանումները, սոցիալական հմտությունների ոչ բավարար զարգացումը, միջավայրի կողմից չհասկացվածության զգացումը և չափազանց բարձր ակադեմիական սպասումները, որոնք միասին կարող են խորացնել օտարացման զգացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցի և ընտանիքի դերին, որտեղ անբավարար աջակցությունը կամ, հակառակը, չափազանցված ճնշումը կարող են ուժեղացնել երեխայի ներքին հակասությունները և սոցիալական հարմարվողականության դժվարությունները։ Նշվում է, որ օտարացման հաղթահարումը պահանջում է բազմամակարդակ մոտեցում՝ ներառյալ հոգեբանական աջակցություն, սոցիալական հմտությունների զարգացում, խմբային ինտեգրման ծրագրեր և երեխայի անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան կրթական ռազմավարությունների կիրառում։ Կարևորվում է նաև էմպատիայի և հուզական ինտելեկտի զարգացումը, որը նպաստում է հասակակիցների հետ ավելի արդյունավետ փոխհարաբերությունների ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ օժտված երեխաների սոցիալական դժվարությունները ոչ միայն անձնային, այլև միջավայրային գործոնների արդյունք են, և դրանց հաղթահարումը հնարավոր է միայն համալիր հոգեբանական և մանկավարժական միջամտությունների միջոցով։

Մանկական

«Պապն ու շաղգամը․Ոսկե ձվիկը» պատմվածքը Հովհաննես Թումանյանի գրական ժառանգության մի մասն է, որը խորը寓ական իմաստ ունի։ Պատմվածքում պապը՝ գլխավոր հերոսը, մի կերպ հաջողության է հասնում մատակարարելով շաղգամներ ու ոսկե ձվիկներ, ինչը նրա կյանքը դարձնում է ավելի հեշտ ու ապահով։ Սակայն Թումանյանն ընդգծում է, որ գերբացատրված հաջողությունները, չնայած իրադարձությունների տեսանելի բարելավմանը, երբեմն կարող են վերածվել վտանգավոր հետևանքների։ Պատմվածքը ներկայացնում է ավանդական ու առասպելական մոտեցումներ՝ բացահայտելով մարդկային սթափության, համբերության ու հոգու բարությունը։ Թումանյանը, իր usual իդեալիստական ոճով, ցույց է տալիս, թե ինչպես են մարդիկ փորձում ամեն կերպ գլուխ հանել իրենց դժվարություններից, սակայն հաճախ դա կապված է նրանց սխալ պատկերացումներից ու երազանքներից։ Ստորադրված խորհրդանիշներով ու խորհրդավոր տողերով Թումանյանը փորձում է դիտարկել մարդկային բնույթի բազմաբնույթ կողմերը, միաժամանակ ընդգծելով արդարությունը, մաքրությունը և այնպիսի արժեքները, որոնք մեզ պետք է օգնական լինեն իրական կյանքում։ Այս գործը իդեալական է ամեն տարիքում ընթերցողների համար՝ ոչ միայն հուզական խորությամբ, այլ նաև մտորումների վրա մտածելու հիանալի հնարավորություն է ընձեռում։ Հրատարակիչ - Պարմա-պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-9184-6-4

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի մշակույթի կառավարման մարմինների գործունեության կազմակերպաիրավական հիմքերի համակողմանի ուսումնասիրությանը 1920–2000 թվականների ընթացքում։ Վերլուծվում են պետական կառավարման համակարգի ձևավորման և զարգացման փուլերը, մշակութային քաղաքականության իրականացման իրավական մեխանիզմները, ինչպես նաև մշակույթի ոլորտի կառավարման մարմինների լիազորությունները, կառուցվածքն ու գործառույթները տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Քննարկվում են իրավական ակտերի, վարչական բարեփոխումների և պետական ինստիտուտների գործունեության ազդեցությունը մշակութային կյանքի կազմակերպման, մշակութային ժառանգության պահպանման և մշակութային հաստատությունների կառավարման վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև ոլորտի զարգացման պատմաիրավական առանձնահատկությունները, պետական և հասարակական կառույցների փոխգործակցության ձևերը և կառավարման համակարգի վերափոխման հիմնական միտումները։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, պատմաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, մշակույթի ոլորտի հետազոտողների, ինչպես նաև բուհերի դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխարհագրություն

Սա նյութագիտության և քիմիական տեխնոլոգիայի ոլորտին պատկանող գիտական և կիրառական հետազոտություն է, որը նվիրված է բնական և մոդիֆիկացված ցեոլիտների արդյունաբերական կիրառման հեռանկարների ուսումնասիրությանը, որտեղ վերլուծվում են ցեոլիտների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, իոնափոխանակման, ադսորբցիայի և կատալիտիկ հատկությունները, ինչպես նաև դրանց փոփոխման մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել արդյունավետությունը տարբեր տեխնոլոգիական գործընթացներում, աշխատանքը ընդգրկում է ցեոլիտների կիրառությունը նավթաքիմիական արդյունաբերությունում, ջրի մաքրման և շրջակա միջավայրի պաշտպանական համակարգերում, գյուղատնտեսությունում և գազերի մաքրման տեխնոլոգիաներում, միաժամանակ դիտարկվում են նոր մոդիֆիկացիոն մեթոդներ՝ ներառյալ մակերեսային ակտիվացում և նանոկոմպոզիտային կառուցվածքների ստեղծում, որոնք հնարավորություն են տալիս ընդլայնել դրանց կիրառման ոլորտները և բարձրացնել արդյունաբերական գործընթացների արդյունավետությունն ու էկոլոգիական անվտանգությունը։