Կլասիցիզմի ավանդույթները ֆրանսիական ռոմանտիկական դրամայում

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է արտակարգ իրավիճակներում մասնագիտական գործունեություն իրականացնող լրագրողների սոցիալական և հոգեբանական պատրաստվածության առանձնահատկությունների, ձևավորման պայմանների և մասնագիտական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հոգեբանական, հաղորդակցական և մասնագիտական կարողություններն են, որոնք անհրաժեշտ են ճգնաժամային, արագ փոփոխվող և բարձր լարվածությամբ պայմաններում տեղեկատվություն հավաքելու, ստուգելու, մշակելու և հանրությանը ներկայացնելու համար։ Քննվում են սթրեսակայունության, ինքնակարգավորման, ուշադրության կենտրոնացման, արագ կողմնորոշման, պատասխանատու որոշումների ընդունման և արդյունավետ հաղորդակցության նշանակությունը լրագրողական աշխատանքի համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ արտակարգ իրավիճակների լուսաբանումը կարող է ուղեկցվել տեղեկատվական անորոշությամբ, ժամանակի սահմանափակությամբ, հասարակական բարձր հետաքրքրությամբ և մասնագիտական պատասխանատվության մեծացմամբ, ինչն առանձնահատուկ պահանջներ է առաջադրում լրագրողի պատրաստվածությանը։ Ուսումնասիրվում են լրագրողի և տեղեկատվության աղբյուրների, տուժած կամ խոցելի անձանց, փրկարարական ու այլ մասնագիտական ծառայությունների ներկայացուցիչների միջև հաղորդակցության սոցիալ-հոգեբանական կողմերը։ Կարևորվում են մասնագիտական էթիկայի սկզբունքները, անձնական տվյալների և արժանապատվության նկատմամբ հարգանքը, չստուգված տեղեկությունների տարածումից խուսափելը և հանրության շրջանում անհարկի վախ կամ խուճապ չառաջացնելու պատասխանատվությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև երկարատև հոգեբանական լարվածության, մասնագիտական հոգնածության և հուզական ծանրաբեռնվածության ազդեցությունները, ինչպես նաև կազմակերպական աջակցության, մասնագիտական վերապատրաստման և հոգեբանական պատրաստության ծրագրերի նշանակությունը։ Սոցիալական պատրաստվածությունը ներառում է տարբեր խմբերի հետ փոխգործակցելու, հանրային արձագանքները հասկանալու և հաղորդագրությունները իրավիճակին համապատասխան կառուցելու կարողությունները, իսկ հոգեբանական պատրաստվածությունը կապված է սեփական հուզական վիճակի կառավարման և աշխատանքային արդյունավետության պահպանման հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև նախնական ուսուցման և իրավիճակային վարժանքների դերը, որոնք կարող են օգնել լրագրողին ծանոթանալ ճգնաժամային հաղորդակցության առանձնահատկություններին և ձևավորել մասնագիտական վարքի կայուն հմտություններ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լրագրագիտության, սոցիալական հոգեբանության, ճգնաժամային հաղորդակցության և մասնագիտական պատրաստության մոտեցումները՝ ներկայացնելով լրագրողի սոցիալ-հոգեբանական պատրաստվածությունը որպես արտակարգ իրավիճակներում պատասխանատու և արդյունավետ մասնագիտական գործունեության կարևոր բաղադրիչ։

Pedagogy

Աշխատանքը նվիրված է օժանդակ դպրոցում հայերենի ուղղագրության ուսուցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով սովորողների կրթական, ճանաչողական և լեզվական զարգացման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն մեթոդներն ու մանկավարժական պայմանները, որոնք կարող են նպաստել ուղղագրական գիտելիքների, հմտությունների և կարողությունների առավել արդյունավետ ձևավորմանը հատուկ կրթության պայմաններում։ Ուղղագրության ուսուցումը տվյալ միջավայրում պահանջում է առանձնահատուկ մոտեցում, քանի որ սովորողների կողմից լեզվական կանոնների յուրացումը կարող է ընթանալ ավելի դանդաղ, պահանջել բազմակի կրկնություն և հենվել ավելի տեսանելի ու գործնական միջոցների վրա։ Աշխատանքում դիտարկվում են հայերենի ուղղագրական նյութի ընտրության և աստիճանական մատուցման սկզբունքները, ուսումնական նյութի մատչելիության ապահովումը, կանոնների պարզեցված բացատրությունը և դրանց գործնական կիրառման կազմակերպումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղղագրական հմտությունների ձևավորման հաջորդականությանը՝ բառի տեսողական ընկալումից և ճիշտ արտասանությունից մինչև դրա գրավոր վերարտադրություն և համապատասխան ուղղագրական կանոնի գիտակցված կիրառում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում սովորողների բնորոշ դժվարությունների բացահայտումը։ Դրանք կարող են դրսևորվել տառերի բացթողումների կամ փոխարինումների, հնչյունների և տառերի անհամապատասխանության, բառերի մասնատման, ուղղագրական կանոնների ոչ կայուն կիրառման և գրավոր աշխատանքի ընթացքում սխալների ինքնուրույն չնկատելու ձևով։ Այդ խնդիրների հաղթահարման համար աշխատանքը կարևորում է նպատակային վարժությունների, կրկնության, տեսողական հենարանների, բառաքարտերի, աղյուսակների, պատկերների և այլ դիդակտիկ միջոցների կիրառումը։ Ուղղագրական կանոնների ուսուցումը ներկայացվում է ոչ թե որպես կանոնների մեխանիկական անգիր, այլ որպես գործնական գործունեություն, որի ընթացքում սովորողը աստիճանաբար սովորում է նկատել լեզվական օրինաչափությունը և կիրառել այն կոնկրետ բառերի ու նախադասությունների գրության ժամանակ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև անհատական մոտեցումը, քանի որ նույն դասարանում սովորողների լեզվական և ճանաչողական հնարավորությունները կարող են էապես տարբեր լինել։ Ուսուցիչը պետք է կարողանա ընտրել առաջադրանքի բարդության համապատասխան մակարդակ, տրամադրել անհրաժեշտ աջակցություն և աստիճանաբար նվազեցնել արտաքին օգնության չափը՝ նպաստելով սովորողի ինքնուրույնության զարգացմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ուղղագրական թելադրությունների, արտագրությունների, բառային վարժությունների, բաց թողնված տառերի լրացման, բառերի խմբավորման, սխալների ուղղման և ստեղծագործական գրավոր աշխատանքների կիրառման արդյունավետությունը։ Այս մեթոդների համադրումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել ոչ միայն ուղղագրական հիշողությունը, այլև լեզվական վերլուծության և ինքնավերահսկման կարողությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սխալների վերլուծությանը՝ որպես ուսուցման կարևոր գործիքի։ Սխալը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գնահատման հիմք, այլև որպես տեղեկատվություն սովորողի դժվարությունների մասին, որը հնարավորություն է տալիս ուսուցչին ճշգրտել հետագա աշխատանքը և ընտրել ավելի նպատակային վարժություններ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ուսուցման տեսողական, լսողական և շոշափելի միջոցների համակցմանը, քանի որ բազմազգայական մոտեցումը կարող է հեշտացնել ուղղագրական նյութի ընկալումը և ամրապնդումը։ Կարևոր է նաև սովորողների մոտ դրական վերաբերմունքի ձևավորումը գրավոր խոսքի նկատմամբ, քանի որ չափազանց մեծ շեշտադրումը սխալների վրա կարող է նվազեցնել ուսումնական մոտիվացիան։ Այդ պատճառով արդյունավետ մեթոդիկան պետք է համատեղի պահանջկոտությունը, հետևողականությունը և խրախուսումը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքների հիման վրա կարող են մշակվել դասերի կազմակերպման մեթոդական ցուցումներ, վարժությունների համակարգեր և ուսումնական նյութեր՝ ուղղված օժանդակ դպրոցի սովորողների ուղղագրական կարողությունների զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դիտարկում է հայերենի ուղղագրության ուսուցումը որպես հատուկ մանկավարժական խնդիր, որը պահանջում է մատչելի բովանդակություն, համակարգված կրկնություն, անհատականացում, տեսողական և գործնական մեթոդների համադրում तथा սովորողի ձեռքբերումների շարունակական գնահատում։ Թեման կարևոր նշանակություն ունի օժանդակ դպրոցի սովորողների գրավոր խոսքի զարգացման, նրանց լեզվական ինքնուրույնության բարձրացման և առօրյա ու կրթական հաղորդակցության մեջ գրավոր հայերենի լիարժեք կիրառման հնարավորությունների ընդլայնման համար։

Technology

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Որոտան-Արփա-Սևան հիդրոտեխնիկական համակարգի շահագործման առանձնահատկություններին և դրա բարելավման ուղիներին՝ ընդգծելով Հայաստանի ջրային ռեսուրսների կառավարման ռազմավարական նշանակությունը։ Աշխատությունում դիտարկվում է համակարգը որպես բարդ ինժեներական համալիր, որի նպատակն է Սյունիքի և Վայոց ձորի ջրային պաշարների մի մասի տեղափոխումը դեպի Սևանա լիճ՝ լճի ջրային հաշվեկշռի կարգավորման և էկոլոգիական կայունության ապահովման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրատար թունելների, պոմպակայանների և կարգավորիչ կառույցների շահագործման տեխնիկական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև համակարգի հուսալիության վրա ազդող գործոններին՝ ներառյալ ջրաքանակի տատանումները, էներգետիկ ծախսերը և տեխնիկական մաշվածությունը։ Քննարկվում են նաև համակարգի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները՝ ավտոմատ կառավարման համակարգերի ներդրում, կորուստների նվազեցում, տեխնիկական վերազինում և մշտադիտարկման ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառություն։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ համակարգի կայուն և արդյունավետ շահագործումը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման, այլև Սևանա լճի էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանման համար։

Culture

Աշխատությունը ներկայացնում է արվեստի ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկ՝ ծառայելով որպես տեղեկատվական աղբյուր արվեստաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների և գրադարանային մասնագետների համար։ Այն ընդգրկում է տարբեր ենթաոլորտներ՝ կերպարվեստ, երաժշտություն, թատրոն, կինո և կիրառական արվեստ, ներկայացնելով համապատասխան ժամանակահատվածում հրատարակված գրականությունը՝ ըստ թեմատիկ և բովանդակային դասակարգման։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական տվյալների ճշգրտությանը, աղբյուրների համակարգված ներկայացմանը և տեղեկատվության արագ որոնման հնարավորությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևել արվեստի վերաբերյալ գիտական և գիտահանրամատչելի գրականության արդի զարգացման միտումներին՝ ապահովելով ոլորտի հետազոտական աշխատանքի տեղեկատվական աջակցություն և գիտական շրջանառության արդյունավետ կազմակերպում։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է գրավիտացիոն դաշտում ընթացող խաղային խնդիրների և դրանց մաթեմատիկական ու ֆիզիկական մոդելների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում դրված են այնպիսի իրավիճակներ, որտեղ մասնակիցների գործողությունները, որոշումների հաջորդականությունը և շարժման օրենքները փոխկապակցված են գրավիտացիոն ուժի ազդեցության հետ։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են նյութական կետերի և մարմինների շարժման տարբեր մոդելներ, գրավիտացիոն փոխազդեցության պայմանները, հետագծերի ձևավորումը, էներգիայի և իմպուլսի պահպանման օրենքները, ինչպես նաև օպտիմալ որոշումների որոնման խնդիրները։ Խաղային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական համակարգերը դիտարկել ոչ միայն որպես շարժման հավասարումների ամբողջություն, այլև որպես փոխկապակցված որոշումների համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր գործողություն կարող է ազդել հետագա հնարավորությունների և վերջնական արդյունքի վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ինչպես դասական մեխանիկայի շրջանակում ձևակերպվող խնդիրներ, այնպես էլ ավելի բարդ բազմաքայլ իրավիճակներ, որոնց լուծման համար անհրաժեշտ է համադրել ֆիզիկական օրենքները, երկրաչափական պատկերացումները և մաթեմատիկական ռազմավարությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրավիտացիոն դաշտի առանձնահատկությունների հաշվառմանը, այդ թվում՝ դաշտի ուժգնության, մարմինների սկզբնական պայմանների, շարժման արագության և տարածության մեջ նրանց դիրքի ազդեցությանը։ Խնդիրների վերլուծությունը կարող է ներառել հաղթող ռազմավարությունների որոշում, հնարավոր շարժումների ուսումնասիրություն, սահմանային պայմանների բացահայտում և այնպիսի լուծումների որոնում, որոնք ապահովում են որոշակի նպատակին հասնելը կամ խուսափելը։ Այս մոտեցումը միավորում է ֆիզիկայի և մաթեմատիկական խաղերի գաղափարները և կարող է կիրառվել տրամաբանական մտածողության, մոդելավորման և բարդ խնդիրների լուծման հմտությունների զարգացման համար։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում տեսական և կիրառական մեխանիկայով, մաթեմատիկական ֆիզիկայով, օպտիմալացման խնդիրներով և խաղերի տեսության տարրերով հետաքրքրվող ուսանողների, դասախոսների և հետազոտողների համար։

Economics

Հայաստան-ում աղքատության հիմնախնդիրը հանդիսանում է սոցիալ-տնտեսական կարևորագույն մարտահրավերներից մեկը, որը պայմանավորված է տնտեսական կառուցվածքի առանձնահատկություններով, աշխատաշուկայի սահմանափակումներով, եկամուտների անհավասար բաշխմամբ և արտաքին ու ներքին տնտեսական ցնցումների ազդեցությամբ։ Աղքատությունը դրսևորվում է ինչպես եկամտային մակարդակի ցածրությամբ, այնպես էլ սոցիալական ծառայությունների հասանելիության սահմանափակումներով՝ կրթության, առողջապահության, բնակարանային պայմանների և զբաղվածության ոլորտներում։ Հիմնախնդրի խորացման վրա ազդում են նաև գործազրկությունը, հատկապես երիտասարդների շրջանում, ոչ ֆորմալ զբաղվածության բարձր մակարդակը և մարզերի ու մայրաքաղաքի միջև զարգացման անհամաչափությունը։ Աղքատության հաղթահարման ռազմավարությունը Հայաստանում ենթադրում է համալիր պետական քաղաքականություն, որը միավորում է տնտեսական աճի խթանումը, սոցիալական պաշտպանության համակարգի բարելավումը և մարդկային կապիտալի զարգացումը։ Կարևոր ուղղություններից է աշխատատեղերի ստեղծումը՝ փոքր և միջին բիզնեսի զարգացման, ներդրումների ներգրավման և արդյունաբերական ու գյուղատնտեսական ոլորտների արդիականացման միջոցով։ Միաժամանակ մեծ նշանակություն ունի կրթության և մասնագիտական պատրաստվածության մակարդակի բարձրացումը, որը հնարավորություն է տալիս մարդկանց ավելի մրցունակ դառնալ աշխատաշուկայում և բարձրացնել եկամուտները։ Սոցիալական պաշտպանության համակարգի կատարելագործումը, ներառյալ նպաստների, կենսաթոշակների և սոցիալական աջակցության ծրագրերի հասցեականության բարձրացումը, նույնպես կարևոր դեր ունի աղքատության նվազեցման գործում։ Բացի այդ, անհրաժեշտ է տարածաշրջանային զարգացման քաղաքականություն, որը կնպաստի մարզերի տնտեսական ակտիվացմանը և կենտրոն-մարզ անհավասարության կրճատմանը։ Աղքատության հաղթահարման արդյունավետ ռազմավարությունը պահանջում է երկարաժամկետ, կայուն և համակարգված մոտեցում, որտեղ համադրվում են տնտեսական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումները՝ նպատակ ունենալով ապահովել