Հասարակության իրավագիտակցության դրսևորումը քաղաքական գործընթացում (ՀՀ օրինակով)

Other Subjects

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության հաստատման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով երկու երկրների հարաբերությունների պատմական, քաղաքական, դիվանագիտական և անվտանգային բարդությունները։ Գիրքը կենտրոնանում է այն հարցի վրա, թե ինչպես կարող են երկարատև հակամարտությունից հետո կողմերը անցնել բանակցությունների, փոխզիջումների որոնման և կայուն խաղաղության ձևավորման փուլերին։ Հեղինակը վերլուծում է խաղաղ բանակցությունների տրամաբանությունը, կողմերի հիմնական դիրքորոշումները, փոխադարձ անվստահության պատճառները և այն քաղաքական ու հասարակական գործոնները, որոնք կարող են նպաստել կամ խոչընդոտել համաձայնության ձեռքբերմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամարտության պատմական ժառանգությանը, տարածքային և ինքնորոշման շուրջ ձևավորված տարաձայնություններին, անվտանգության խնդիրներին, սահմանների և հաղորդակցությունների հարցերին, ինչպես նաև բնակչության իրավունքների և հումանիտար խնդիրների նշանակությանը։ Աշխատությունը խաղաղության գործընթացը ներկայացնում է ոչ միայն որպես դիվանագիտական բանակցությունների շարք, այլև որպես երկարաժամկետ քաղաքական փոխակերպման գործընթաց, որը պահանջում է կողմերի միջև վստահության աստիճանական ձևավորում և նախկին հակասությունների հաղթահարում։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու միջազգային միջնորդների և տարածաշրջանային ու արտատարածաշրջանային դերակատարների ազդեցությունը բանակցային գործընթացի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են արտաքին ուժերի շահերը, աշխարհաքաղաքական փոփոխությունները և տարածաշրջանային անվտանգության իրավիճակը ազդել խաղաղության հեռանկարների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև խաղաղության պայմանագրի հնարավոր բովանդակությանը, դրա իրականացման մեխանիզմներին և այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ համաձայնության ձեռքբերումից հետո։ Աշխատությունը միաժամանակ անդրադառնում է խաղաղության հասարակական ընկալմանը՝ ընդգծելով, որ կայուն խաղաղությունը կախված է ոչ միայն պետական մակարդակով ձեռք բերված պայմանավորվածություններից, այլև հասարակությունների միջև հարաբերությունների վերականգնումից, պատմական հիշողության, անվտանգության ընկալումների և փոխադարձ վստահության խնդիրների հաղթահարումից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, դիվանագիտության, խաղաղության և հակամարտությունների ուսումնասիրության, ինչպես նաև Հարավային Կովկասի տարածաշրջանային անվտանգության հարցերով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների խաղաղ կարգավորման բարդ գործընթացը՝ փորձելով բացահայտել բանակցությունների հիմնական մարտահրավերները, հնարավոր փոխզիջումների շրջանակը և կայուն ու երկարաժամկետ խաղաղության հասնելու նախադրյալները։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է կրթական բարձր ծանրաբեռնվածությամբ և ինտենսիվ ուսուցման կազմակերպմամբ դպրոցներում սովորողների առողջության պահպանման հիգիենիկ պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ուսումնական գործընթացի տևողության, դասացուցակի կառուցվածքի, մտավոր ծանրաբեռնվածության, դասերի և ընդմիջումների հարաբերակցության, տնային առաջադրանքների ծավալի և օրվա ընդհանուր ռեժիմի ազդեցությունն է դպրոցականների ֆիզիկական ու մտավոր աշխատունակության վրա։ Քննվում են կրթության նոր կազմակերպական ձևերի առանձնահատկությունները և դրանց համապատասխանությունը երեխաների ու դեռահասների տարիքային և ֆիզիոլոգիական հնարավորություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկարատև մտավոր աշխատանքի պայմաններում հոգնածության ձևավորմանը, ուշադրության և աշխատունակության փոփոխություններին, ինչպես նաև ուսումնական օրվա և շաբաթվա ընթացքում ծանրաբեռնվածության ճիշտ բաշխման նշանակությանը։ Դիտարկվում են դպրոցական միջավայրի հիգիենիկ գործոնները՝ դասասենյակների լուսավորությունը, օդափոխությունը, ջերմային պայմանները, աղմուկի մակարդակը, կահույքի համապատասխանությունը սովորողների տարիքային առանձնահատկություններին և ուսումնական տարածքների ընդհանուր կազմակերպումը։ Կարևորվում է նաև շարժողական ակտիվության, ֆիզիկական դաստիարակության, հանգստի և ուսումնական գործունեության հավասարակշռված համադրումը։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն կարող է դարձվել սովորողների օրվա ռեժիմին, քնի և հանգստի բավարար պայմաններին, դպրոցում անցկացվող ժամանակի տևողությանը և ուսումնական ծանրաբեռնվածության տարբեր ձևերի համակցված ազդեցությանը։ Հիգիենիկ գնահատումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել գերհոգնածության առաջացմանը կամ նվազեցնել ուսուցման արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև ուսումնական գործընթացի կազմակերպման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս պահպանել կրթության ինտենսիվությունը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով դպրոցականների առողջության և զարգացման պահանջները։ Կարևոր նշանակություն է տրվում մանկավարժների, ծնողների և դպրոցական առողջապահական ծառայությունների համագործակցությանը՝ առողջ և անվտանգ կրթական միջավայր ձևավորելու գործում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դպրոցական հիգիենայի, տարիքային ֆիզիոլոգիայի, հանրային առողջության և կրթության կազմակերպման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել ինտենսիվ ուսուցման պայմաններում սովորողների առողջության պահպանման և ուսումնական ռեժիմի բարելավման սկզբունքները։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման առկա մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում ջրային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկվում է որպես երկրի տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական զարգացման կարևորագույն ուղղություններից մեկը՝ հաշվի առնելով ջրի սահմանափակ պաշարները, դրանց տարածքային և սեզոնային անհավասար բաշխվածությունը, գյուղատնտեսության ու բնակչության պահանջարկը և ջրային էկոհամակարգերի պահպանության անհրաժեշտությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման կազմակերպական և տնտեսական հիմքերը, ջրային ռեսուրսների օգտագործման և բաշխման գործընթացները, ինչպես նաև ոլորտում գործող կառավարման մեխանիզմների արդյունավետությունն ու առկա խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը, ջրային կորուստների նվազեցմանը, ոռոգման համակարգերի բարելավմանը, ենթակառուցվածքների վերականգնմանն ու արդիականացմանը և ջրային ռեսուրսների հաշվառման ու վերահսկողության կատարելագործմանը։ Քննարկվում են նաև կառավարման տարբեր մակարդակների փոխգործակցության, տնտեսական խթանների, ջրօգտագործման վճարների, ներդրումային քաղաքականության և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարման սկզբունքների կիրառումը, որի հիմքում դրվում է ջրի նկատմամբ տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական շահերի հավասարակշռումը։ Հայաստանի պայմաններում այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ համադրել բնակչության, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, էներգետիկայի և շրջակա միջավայրի պահանջները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը՝ ջրային համակարգերի մոնիթորինգի, հաշվառման, կանխատեսման և կառավարման գործընթացները թվայնացնելու նպատակով։ Առաջարկվող մոտեցումները միտված են ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործմանը, համակարգերի տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը, ծառայությունների որակի բարելավմանը և ոլորտի երկարաժամկետ կայունության ապահովմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ջրային տնտեսության մասնագետներին, տնտեսագետներին, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցներին, բնապահպաններին, ինժեներներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է օրթոգոնալ շարքերի զուգամիտության և տարամիտության տեսության հիմնարար խնդիրներից մեկին՝ այն բազմությունների կառուցվածքային և չափային բնութագրմանը, որոնց վրա համապատասխան շարքերի մասնակի գումարները չեն զուգամիտում, ինչպես նաև ինտեգրալ միջինների վարքի և դրանց միջոցով ֆունկցիաների հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ֆունկցիաների ներկայացումն է օրթոգոնալ համակարգերի միջոցով, նման ներկայացումների կետային վարքը և այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է նախապես նկարագրել կամ բնութագրել տարամիտության բազմությունները։ Օրթոգոնալ շարքերի տեսությունը ֆունկցիոնալ և հարմոնիկ անալիզի կարևոր ուղղություններից է, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս բարդ ֆունկցիաները ներկայացնել ավելի պարզ բաղադրիչների հաջորդական համակցությունների միջոցով։ Օրթոգոնալ համակարգի նկատմամբ ֆունկցիայի համապատասխան գործակիցները պարունակում են տեղեկություն նրա կառուցվածքի մասին, իսկ դրանցից կազմված շարքի զուգամիտության ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե որքանով է այդ ներկայացումը վերականգնում սկզբնական ֆունկցիան տարբեր իմաստներով։ Սակայն միջին քառակուսային կամ այլ ինտեգրալային իմաստով զուգամիտությունը ինքնին դեռևս չի երաշխավորում յուրաքանչյուր կետում զուգամիտություն, ինչի հետևանքով առաջանում է տարամիտության բացառիկ բազմությունների մանրամասն ուսումնասիրման անհրաժեշտություն։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հարցի վրա, թե ինչպիսի բազմություններ կարող են հանդես գալ որպես օրթոգոնալ շարքի տարամիտության բազմություններ և ինչպիսի պայմաններ պետք է բավարարեն դրանք։ Այս խնդիրը պահանջում է բազմությունների չափային, տոպոլոգիական և ֆունկցիոնալ հատկությունների համատեղ ուսումնասիրություն։ Տարամիտության բազմությունը կարող է դիտարկվել որպես այն կետերի ամբողջություն, որոնցում շարքի մասնակի գումարների հաջորդականությունը չունի վերջավոր սահման կամ ցուցաբերում է այլ տեսակի անկայուն վարք։ Հետազոտության խնդիրներից է ոչ միայն ապացուցել որոշակի դասի բազմությունների վրա տարամիտության հնարավորությունը, այլև պարզել հակադարձ պնդումները՝ արդյոք տվյալ հատկություններով յուրաքանչյուր բազմության համար կարելի է կառուցել համապատասխան օրթոգոնալ շարք, որի տարամիտության բազմությունը ճշգրտորեն կամ որոշակի չափային իմաստով համընկնի այդ բազմության հետ։ Նման խնդիրները հայտնի են որպես բնութագրման խնդիրներ և կարևոր տեղ են զբաղեցնում իրական ու հարմոնիկ անալիզում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում օրթոգոնալ համակարգերի ընդհանուր հատկություններին։ Օրթոգոնալությունը հնարավորություն է տալիս գործակիցների և մասնակի գումարների ուսումնասիրության ժամանակ կիրառել հիլբերտյան տարածությունների երկրաչափական կառուցվածքը, էներգետիկ տիպի գնահատականները և ինտեգրալային անհավասարությունները։ Միաժամանակ տարբեր օրթոգոնալ համակարգեր կարող են էապես տարբերվել իրենց կետային զուգամիտության հատկություններով։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարող են համադրվել ընդհանուր օրթոգոնալ համակարգերի վերաբերյալ արդյունքները և որոշակի կառուցվածք ունեցող համակարգերի առանձնահատկությունները՝ պարզելու համար, թե որ երևույթներն են ընդհանուր և որոնք են պայմանավորված կոնկրետ համակարգի կառուցվածքով։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է մասնակի գումարների հաջորդականության ուսումնասիրությունը։ Յուրաքանչյուր վերջավոր մասնակի գումար ներկայացնում է սկզբնական շարքի մոտարկում, իսկ դրանց վարքը կետ առ կետ որոշում է շարքի զուգամիտությունը։ Եթե այդ հաջորդականությունը տվյալ կետում կայունանում է որոշակի սահմանային արժեքի շուրջ, խոսվում է կետային զուգամիտության մասին, մինչդեռ անկայուն կամ անսահմանափակ վարքը կարող է առաջացնել տարամիտություն։ Հետևաբար մասնակի գումարների առավելագույն արժեքների, տատանումների և սահմանային վարքի գնահատումը կարևոր գործիք է տարամիտության բազմությունների բնույթը հասկանալու համար։ Կարևորվում է չափի տեսության կիրառումը։ Շատ դեպքերում անհրաժեշտ է տարբերակել ամենուրեք զուգամիտությունը գրեթե ամենուրեք զուգամիտությունից։ Զրոյական չափ ունեցող բազմությունը կարող է կետային իմաստով բարդ կառուցվածք ունենալ, սակայն ինտեգրալային տեսանկյունից համարվել բացառիկ։ Այդ պատճառով տարամիտության բազմությունների բնութագրման ժամանակ ուսումնասիրվում են ոչ միայն դրանց առկայությունը, այլև չափը, ներքին կառուցվածքը և այլ չափատեսական հատկանիշներ։ Սա հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ ձևակերպել օրթոգոնալ շարքերի զուգամիտության վերաբերյալ արդյունքները և առանձնացնել այն բացառիկ բազմությունները, որոնց վրա ընդհանուր օրինաչափությունները կարող են չգործել։ Առանձին ուղղություն է բազմությունների տոպոլոգիական հատկությունների ուսումնասիրությունը։ Տարամիտության բազմությունը կարող է լինել բաց, փակ, հաշվելի միավորումների կամ հատումների միջոցով ներկայացվող ավելի բարդ բազմություն։ Տոպոլոգիական դասակարգումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե տարամիտության երևույթը որքանով է կապված բազմության տեղային կառուցվածքի հետ։ Բնութագրման արդյունքները հատկապես արժեքավոր են այն դեպքում, երբ հնարավոր է անհրաժեշտ և բավարար պայմանների միջոցով նկարագրել տարամիտության բազմությունների ամբողջ դասը։ Նման արդյունքը թույլ է տալիս ոչ միայն հասկանալ արդեն տրված շարքի վարքը, այլև հակառակ ուղղությամբ՝ որոշակի բազմության համար կառուցել պահանջվող հատկություններով շարք։ Աշխատության մյուս առանցքային թեման ինտեգրալ միջինների ուսումնասիրությունն է։ Ինտեգրալ միջինները հնարավորություն են տալիս ֆունկցիայի տեղային կամ գլոբալ վարքը նկարագրել նրա արժեքների միջինացված բնութագրերի միջոցով։ Միջինացման գործընթացը հաճախ մեղմացնում է կետային անկանոնությունները և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել այնպիսի ֆունկցիաներ, որոնց անմիջական կետային վարքը չափազանց բարդ է։ Օրթոգոնալ շարքերի համատեքստում ինտեգրալ միջինների գնահատականները կարող են օգտագործվել մասնակի գումարների, մնացորդների կամ համապատասխան առավելագույն ֆունկցիաների վարքը ուսումնասիրելու համար։ Այս կապը կարևոր է, քանի որ ինտեգրալային գնահատականներից որոշակի պայմաններում հնարավոր է ստանալ կետային զուգամիտության կամ գրեթե ամենուրեք զուգամիտության վերաբերյալ եզրակացություններ։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տարբեր աստիճանային միջիններ և դրանց սահմանային վարքը։ Ֆունկցիայի կամ շարքի մասնակի գումարների տարբեր աստիճաններով ինտեգրումը հնարավորություն է տալիս չափել դրանց մեծ արժեքների տարածվածությունը և գնահատել տատանումների ինտենսիվությունը։ Նման բնութագրերը հատկապես կարևոր են այն դեպքում, երբ սովորական կետային սահմանը գոյություն չունի կամ դժվար է անմիջականորեն ուսումնասիրել։ Ինտեգրալ միջինների միջոցով հնարավոր է տարբերել այն իրավիճակները, երբ տարամիտությունը պայմանավորված է փոքր բացառիկ բազմությամբ, այն դեպքերից, երբ անկայուն վարքը տարածված է ավելի մեծ բազմության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում առավելագույն ֆունկցիաների և համապատասխան անհավասարությունների կիրառմանը։ Օրթոգոնալ շարքի մասնակի գումարների առավելագույն արժեքը յուրաքանչյուր կետում կարող է ծառայել որպես շարքի կետային վարքի կարևոր ցուցիչ։ Եթե հնարավոր է ստանալ այդ առավելագույն ֆունկցիայի ինտեգրալային գնահատական, ապա հաճախ հնարավոր է եզրակացություններ անել մասնակի գումարների գրեթե ամենուրեք սահմանափակության և զուգամիտության վերաբերյալ։ Հակառակ ուղղությամբ համապատասխան գնահատականների խախտումը կարող է կապված լինել տարամիտության երևույթների հետ։ Այսպիսով առավելագույն օպերատորների ուսումնասիրությունը կապ է ստեղծում ֆունկցիոնալ նորմերով արտահայտվող գլոբալ հատկությունների և կետային վարքի միջև։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառուցողական մեթոդներին։ Տարամիտության բազմությունների բնութագրման խնդիրներում հաճախ անհրաժեշտ է ոչ միայն ընդհանուր գոյության թեորեմ ապացուցել, այլև կառուցել որոշակի գործակիցներով օրթոգոնալ շարք, որն ունի նախապես սահմանված վարք ընտրված բազմության վրա։ Նման կառուցումները կարող են հիմնվել գործակիցների հատուկ ընտրության, շարքի առանձին հատվածների խմբավորման և տարբեր կետային տիրույթներում մասնակի գումարների վերահսկման վրա։ Կառուցողական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ ընդհանուր զուգամիտության թեորեմների սահմանները և բացահայտել, թե որքան բարդ կարող է լինել օրթոգոնալ ներկայացումների կետային վարքը նույնիսկ այն դեպքում, երբ գործակիցները բավարարում են բավական խիստ ինտեգրալային պայմանների։ Հետազոտության տեսական հիմքում կարող են լինել Լեբեգի ինտեգրալի, չափի տեսության, ֆունկցիոնալ տարածությունների, օրթոգոնալ համակարգերի և իրական անալիզի մեթոդները։ Օգտագործվում են ինտեգրալային գնահատականներ, սահմանային անցումներ, չափով զուգամիտության սկզբունքներ և բացառիկ բազմությունների հատկությունների վերլուծություն։ Հատուկ նշանակություն ունեն այն մեթոդները, որոնք թույլ են տալիս ընդհանուր ինտեգրալային տեղեկատվությունից անցնել կետային եզրակացությունների։ Այդ անցումը օրթոգոնալ շարքերի տեսության ամենանուրբ խնդիրներից է, քանի որ նորմով փոքր տարբերությունը պարտադիր չէ, որ յուրաքանչյուր կետում առաջացնի փոքր տարբերություն։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է զուգամիտության տարբեր տեսակների փոխհարաբերությունը։ Կետային, գրեթե ամենուրեք, չափով և միջին իմաստով զուգամիտությունները տարբեր ուժգնության հասկացություններ են, և դրանց միջև անցումները պահանջում են լրացուցիչ պայմաններ։ Օրթոգոնալ շարքերը հարմար միջավայր են այդ տարբերությունները ուսումնասիրելու համար, քանի որ օրթոգոնալության շնորհիվ հաճախ հնարավոր է ստանալ ուժեղ ինտեգրալային գնահատականներ, մինչդեռ կետային վարքը կարող է մնալ բավական բարդ։ Տարամիտության բազմությունների ուսումնասիրությունը հենց այդ տարբերության խորքային արտահայտություններից մեկն է։ Առանձին նշանակություն ունեն սահմանային դեպքերը, երբ ընդհանուր զուգամիտության արդյունքների պայմանները փոքր-ինչ թուլացնելու դեպքում հնարավոր է ստանալ հակառակ վարք։ Նման օրինակներն ու հակաօրինակները հնարավորություն են տալիս որոշել թեորեմների պայմանների ճշգրտությունը և պարզել, թե որ սահմանափակումներն են իրականում անհրաժեշտ։ Բնութագրման խնդրի տեսանկյունից հատկապես կարևոր է տարբերակել բավարար պայմանները անհրաժեշտ պայմաններից և հնարավորության դեպքում հասնել դրանց համարժեք ձևակերպմանը։ Այդպիսի արդյունքները տալիս են տարամիտության բազմությունների կառուցվածքի առավել ամբողջական նկարագրությունը։ Ինտեգրալ միջինների ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև դրանց ասիմպտոտիկ վարքի գնահատում։ Երբ միջինացման պարամետրը կամ ինտեգրման տիրույթը փոփոխվում է, ստացված մեծությունների սահմանային վարքը կարող է արտացոլել ֆունկցիայի տեղային հատկությունները։ Այս տեսանկյունից ինտեգրալ միջինները հանդես են գալիս որպես ֆունկցիայի անկանոնությունների չափման գործիք։ Դրանց աճի կամ սահմանափակության պայմանները կարող են կապվել որոշակի բազմությունների վրա շարքի վարքի հետ և օգտագործվել տարամիտության բնույթի ավելի նուրբ դասակարգման համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է օրթոգոնալ շարքերի տեսության երկու փոխկապակցված ուղղություններ՝ կետային տարամիտության բացառիկ բազմությունների ուսումնասիրությունը և ինտեգրալային միջինների միջոցով ֆունկցիաների ու մասնակի գումարների գլոբալ վարքի գնահատումը։ Այս խնդիրների համատեղ դիտարկումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել օրթոգոնալ ներկայացումների սահմանային հատկությունների մասին և բացահայտել կապերը չափի տեսության, իրական անալիզի և ֆունկցիոնալ անալիզի միջև։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է օրթոգոնալ շարքերի տարամիտության հնարավոր բազմությունների կառուցվածքի, դրանց չափային ու տոպոլոգիական հատկությունների, մասնակի գումարների սահմանային վարքի և ինտեգրալ միջինների տեսության խորացված մաթեմատիկական ուսումնասիրություն։ Այն կարող է օգտակար լինել իրական և հարմոնիկ անալիզի, ֆունկցիոնալ անալիզի, օրթոգոնալ շարքերի, չափի ու ինտեգրալի տեսության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մաթեմատիկոսների, դասախոսների, ասպիրանտների և բարձր կուրսերի ուսանողների համար։

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 15-20-րդ դարերում հայատառ թուրքերեն գրականության ձևավորման, զարգացման և պատմամշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են հայատառ թուրքերենով ստեղծված գրական և գրավոր ժառանգության աղբյուրները, դրանց ծագման պայմանները, լեզվական առանձնահատկությունները և դերը հայ ու թուրքախոս համայնքների մշակութային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության մեջ։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր հուշարձաններ, դրանց հեղինակային, թեմատիկ և ժանրային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրում է այդ նյութերի արժեքը որպես պատմական, լեզվաբանական և գրականագիտական աղբյուրներ։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում հայատառ թուրքերենի կիրառության ոլորտներին, գրական ավանդույթների ձևավորմանը, տպագրական գործունեությանը և այդ ժառանգության պահպանման ու գիտական ուսումնասիրման խնդիրներին։ Ներկայացված հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Օսմանյան կայսրության և Մերձավոր Արևելքի հայ համայնքների մշակութային պատմության, լեզվական շփումների և գրական բազմազանության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը նախատեսված է հայագետների, լեզվաբանների, գրականագետների, պատմաբանների, աղբյուրագետների, հետազոտողների, ուսանողների և հայ գրավոր ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Philosophy

Դավիթ Անհաղթ. Հոդվածների ժողովածու-ը փիլիսոփայական և գիտական ուսումնասիրությունների ժողովածու է, որը նվիրված է Դավիթ Անհաղթին՝ հայ միջնադարյան փիլիսոփայական մտքի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկին, աշխատությունում ընդգրկված են նրա փիլիսոփայական գաղափարների, տրամաբանության և իմացաբանության վերաբերյալ տարբեր հեղինակների ուսումնասիրություններ և մեկնաբանություններ, միաժամանակ վերլուծվում են Դավիթ Անհաղթի տեղն ու դերը անտիկ և միջնադարյան փիլիսոփայական ավանդույթի մեջ, նրա ազդեցությունը հայ փիլիսոփայական դպրոցի ձևավորման վրա, ինչպես նաև նրա գաղափարների կապը հունական փիլիսոփայության՝ հատկապես Արիստոտելի ավանդույթի հետ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում տրամաբանության, իմացության տեսության և բարոյագիտության հիմնախնդիրներին, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորելու համակարգված պատկերացում Դավիթ Անհաղթի փիլիսոփայական ժառանգության և նրա գիտական նշանակության մասին հայ և համաշխարհային մտքի պատմության մեջ։