ՀՀ համայնքներում տնտեսության կառավարման բարելավման հիմնական ուղղությունները

Culture

Այս մատենագիտական ցանկը ներառում է կուլտուրայի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակված գրականության համակարգված ներկայացում՝ նպատակ ունենալով ապահովել գիտական, կրթական և ստեղծագործական շրջանակների համար արդի տեղեկատվության հասանելիություն։ Այն ընդգրկում է արվեստագիտության, մշակութաբանության, գեղագիտության, արվեստի պատմության, ժամանակակից արվեստի տեսության և մշակութային գործընթացների ուսումնասիրությանը նվիրված աշխատություններ, որոնք արտացոլում են ինչպես համաշխարհային, այնպես էլ տարածաշրջանային մշակութային զարգացումները։ Ցանկում ներկայացված նյութերը վերաբերում են տարբեր արվեստաձևերի՝ կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի և ժամանակակից բազմամեդիա արվեստի տեսական և գործնական խնդիրներին՝ ընդգծելով դրանց փոխկապակցվածությունը և զարգացման նոր միտումները։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում մշակութային ժառանգության պահպանման, վերականգնման և հանրայնացման հարցերին, ինչպես նաև մշակութային քաղաքականության և ստեղծագործական ինդուստրիաների զարգացման ուղղություններին։ Այս մատենագիտական հավաքածուն ծառայում է որպես տեղեկատվական հարթակ, որը նպաստում է գիտական հետազոտությունների խորացմանը, միջմշակութային երկխոսության ընդլայնմանը և արվեստի ու մշակույթի ոլորտներում նոր գաղափարների տարածմանը։

Religion

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայոց եկեղեցու հոգևոր-աղոթական ժառանգության կարևոր նմուշներից մեկը, որը կապված է Սուրբ Ներսես հայրապետի անվան և հայկական քրիստոնեական մատենագրության ավանդույթների հետ։ Աղոթական բնույթի նյութի առանցքում մարդու հոգևոր ինքնաքննությունը, Աստծու նկատմամբ հավատը, ապաշխարությունը, ողորմության հայցումը և քրիստոնեական առաքինությունների հաստատումն են։ Բովանդակությունը կառուցված է հավատացյալի և Աստծու միջև անձնական հոգևոր հաղորդակցության սկզբունքի վրա՝ միաժամանակ պահպանելով եկեղեցական աղոթքին բնորոշ ընդհանրական նշանակությունը։ Հոգևոր խոսքում կարևորվում են մարդու բարոյական կատարելագործման, ներքին մաքրության, խոնարհության, սիրո, ներողամտության և աստվածային առաջնորդության գաղափարները։ Աղոթքը ներկայանում է ոչ միայն որպես խնդրանքների արտահայտություն, այլև որպես հավատքի գիտակցման, սեփական վարքի գնահատման և հոգևոր պատասխանատվության ձևավորման միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի մեղքերի գիտակցման և ապաշխարության թեման, որը միջնադարյան քրիստոնեական հոգևոր գրականության առանցքային գաղափարներից է։ Միաժամանակ արտահայտվում է աստվածային ողորմության և փրկության նկատմամբ վստահությունը՝ աղոթական խոսքին հաղորդելով հույսի և հոգևոր զորացման բնույթ։ Կարևորվում են նաև մտքի, խոսքի և գործի բարոյական կարգավորման գաղափարները, որոնց միջոցով քրիստոնեական հավատքը կապվում է մարդու առօրյա վարքի հետ։ Աղոթական կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս հոգևոր կյանքի տարբեր կողմերը ներկայացնել փոխկապակցված ձևով՝ անդրադառնալով հավատքին, բարոյականությանը, մարդկային հարաբերություններին և անհատի ներքին աշխարհին։ Գրականագիտական տեսանկյունից նյութը հետաքրքրություն է ներկայացնում իր հակիրճ, խտացված և խորհրդանշական լեզվով, որտեղ աստվածաբանական գաղափարները միավորվում են հոգևոր-քնարական արտահայտչականության հետ։ Դրա լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները կարևոր նյութ են տալիս հայ եկեղեցական գրականության զարգացման, աղոթական ժանրի և միջնադարյան հոգևոր խոսքի ուսումնասիրության համար։ Պատմամշակութային տեսանկյունից այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն արժեքների և բարոյական սկզբունքների մասին, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցրել հայկական քրիստոնեական մշակույթում և դարերի ընթացքում փոխանցվել են եկեղեցական ու ձեռագրական ավանդույթի միջոցով։ Նման հոգևոր ստեղծագործությունների տարածումն ու տարբեր լեզուներով հրատարակումը նպաստել են նաև հայկական եկեղեցական ժառանգության ճանաչմանը այլ մշակութային միջավայրերում։ Աղոթական նյութի շարունակական գործածությունը ցույց է տալիս դրա նշանակությունը ոչ միայն որպես պատմական մատենագրական հուշարձան, այլև որպես կենդանի հոգևոր ժառանգություն։ Հրատարակությունը կարող է կարևոր աղբյուր հանդիսանալ Հայոց եկեղեցու հոգևոր մշակույթի, միջնադարյան հայ մատենագրության, աստվածաբանության, աղոթագրության և քրիստոնեական բարոյագիտության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետների, աստվածաբանների, եկեղեցու պատմության մասնագետների, գրականագետների, հոգևորականների, դասախոսների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։

Culture

Հրատարակությունը մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որի նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել ՀՍՍՀ մշակութային և գեղարվեստական կյանքի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակված գրականությունը։ Այն նախատեսված է մասնագետների, գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի և արվեստի ոլորտների աշխատողների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և թեմատիկ գրականություն որոնող ընթերցողների համար։ Նյութերը կարող են ընդգրկել մշակույթի պատմությանը և տեսությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, պարարվեստին, ժողովրդական ստեղծագործությանը, կիրառական արվեստին, թանգարանային և գրադարանային գործին, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը և հարակից ոլորտներին վերաբերող գրքեր, հոդվածներ, ժողովածուներ ու այլ տպագիր նյութեր։ Մատենագիտական գրառումների համակարգումը հնարավորություն է տալիս հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանում հրապարակվող մասնագիտական գրականության ընթացքին և արագ կողմնորոշվելու անհրաժեշտ աղբյուրների որոնման մեջ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նյութերի թեմատիկ դասակարգումը, որի շնորհիվ տարբեր բնագավառների վերաբերյալ տեղեկատվությունը ներկայացվում է տրամաբանական և գործնական օգտագործման համար հարմար կառուցվածքով։ Նման տեղեկատուն ոչ միայն օժանդակում է կոնկրետ հրապարակումների հայտնաբերմանը, այլև ընդհանուր պատկերացում է տալիս մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղությունների, ուսումնասիրվող թեմաների և մասնագիտական հետաքրքրությունների շրջանակի մասին։ Այն կարող է ծառայել որպես աղբյուր մատենագիտական որոնումների, թեմատիկ ցանկերի կազմման, գիտահետազոտական աշխատանքի նախապատրաստման և գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման համար։ Ընթացիկ բնույթը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ հնարավորություն է տալիս պարբերաբար արձանագրելու նոր լույս տեսած նյութերը և ապահովելու մասնագիտական հանրության իրազեկվածությունը համապատասխան գրականության վերաբերյալ։ Միաժամանակ նման մատենագիտական հրատարակությունների հաջորդական թողարկումները պատմական տեսանկյունից արժեքավոր նյութ են ստեղծում՝ հնարավորություն տալով հետագայում ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի, արվեստագիտական մտքի և հրատարակչական գործունեության զարգացումը։ Այսպիսով, հրատարակությունը համատեղում է տեղեկատվական, որոնողական, գիտամատենագիտական և պատմամշակութային գործառույթները՝ նպաստելով մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ գրականության համակարգված հաշվառմանը և արդյունավետ օգտագործմանը։

Linguistics

СОВРЕМЕННЫЙ РУССКИЙ ЯЗЫК աշխատությունը ռուսաց լեզվի լեզվաբանական նկարագրության դասական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ժամանակակից ռուսերենի կառուցվածքային համակարգը և գործառական առանձնահատկությունները, այն ընդգրկում է լեզվի հիմնական մակարդակները՝ հնչյունաբանական համակարգը, բառապաշարը, ձևաբանությունը և շարահյուսությունը, ինչպես նաև լեզվական նորմերի ձևավորման և կիրառման օրենքները, գիրքը բացատրում է խոսքի ոճական տարբերությունները, բառերի իմաստային հարաբերությունները և լեզվի զարգացման հիմնական միտումները ժամանակակից հաղորդակցության պայմաններում, միաժամանակ ներառում է լեզվական վերլուծության մեթոդներ և գործնական օրինակներ, որոնք օգնում են հասկանալ ռուսերենի համակարգային կառուցվածքը և դրա կիրառումը տարբեր հաղորդակցական միջավայրերում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր լեզվաբանության և ռուսերեն լեզվի ուսուցման համար։

Management

Ղեկավարի դերը կառավարման համակարգում առանցքային է, քանի որ նա պատասխանատու է կազմակերպության նպատակների սահմանման, դրանց իրականացման կազմակերպման և մարդկային ու նյութական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման համար։ Ղեկավարը հանդես է գալիս որպես կապող օղակ վերադասի և ենթակաների միջև՝ ապահովելով տեղեկատվության հոսքը, որոշումների փոխանցումը և աշխատանքների համակարգումը։ Նրա հիմնական գործառույթներից մեկը պլանավորումն է, որի ընթացքում որոշվում են կազմակերպության նպատակները և դրանց հասնելու ուղիները, ինչպես նաև անհրաժեշտ ռեսուրսները։ Մյուս կարևոր գործառույթը կազմակերպումն է, որը ներառում է աշխատանքի բաժանումը, պատասխանատվությունների բաշխումը և կառուցվածքային համակարգի ձևավորումը։ Ղեկավարը նաև իրականացնում է մոտիվացիայի գործառույթը՝ խրախուսելով աշխատակիցներին բարձր արդյունավետությամբ աշխատելու, ինչպես նաև ստեղծելով բարենպաստ աշխատանքային միջավայր։ Վերահսկողության գործառույթը ևս կարևոր է, քանի որ այն թույլ է տալիս գնահատել կատարված աշխատանքի արդյունքները, համեմատել դրանք սահմանված նպատակների հետ և անհրաժեշտության դեպքում կատարել շտկումներ։ Բացի այդ, ղեկավարը զբաղվում է որոշումների ընդունմամբ, որոնք կարող են լինել ռազմավարական կամ օպերատիվ բնույթի և անմիջական ազդեցություն ունենալ կազմակերպության գործունեության վրա։ Ժամանակակից կառավարման համակարգերում ղեկավարը պետք է նաև ունենա հաղորդակցման հմտություններ, ճկուն մտածողություն և փոփոխություններին արագ արձագանքելու կարողություն, քանի որ կազմակերպությունները գործում են արագ փոփոխվող միջավայրում։ Այսպիսով, ղեկավարի դերը բազմակողմանի է և ուղղված է կազմակերպության արդյունավետության բարձրացմանը, կայուն զարգացմանը և նպատակների իրականացմանը։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է կրկնավոր ձևերի իմաստային և տիպաբանական ուսումնասիրությանը՝ հայերեն, ռուսերեն և անգլերեն լեզուների նյութի համադրման հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարբեր լեզուներում կրկնության միջոցով ձևավորվող լեզվական միավորների իմաստային առանձնահատկությունները, կառուցվածքային դրսևորումները և գործածության օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կրկնավոր ձևերի առաջացման եղանակները, դրանց բաղադրիչների փոխհարաբերությունները, իմաստային ամբողջականության ձևավորումը և խոսքում դրանց կատարած գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ կրկնությունը տարբեր լեզուներում կարող է արտահայտել բազմազան իմաստներ՝ բազմակիություն, ինտենսիվություն, շարունակականություն, տևականություն, տարածական կամ ժամանակային ընդհանրացում, նմանություն, հուզական երանգավորում և այլ իմաստային հարաբերություններ։ Համեմատական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են հայերենի, ռուսերենի և անգլերենի միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ բացահայտելով յուրաքանչյուր լեզվի կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրկնավոր ձևերի դասակարգման խնդիրներին, դրանց բառաքերականական կարգավիճակին և տարբեր խոսքի մասերի շրջանակում դրանց դրսևորմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համատեքստի դերին, քանի որ նույն կառուցվածքային ձևը տարբեր խոսքային իրավիճակներում կարող է ձեռք բերել տարբեր իմաստային և ոճական երանգներ։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կրկնությունը դիտարկել որպես տարբեր լեզուներում հանդիպող ընդհանուր լեզվական երևույթ՝ միաժամանակ բացահայտելով դրա իրացման ազգային-լեզվական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանությամբ, իմաստաբանությամբ, տիպաբանությամբ և թարգմանագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպաստում է կրկնավոր ձևերի բազմակողմանի ընկալմանը՝ համադրելով դրանց կառուցվածքային, իմաստային և գործառական բնութագրերը և ցույց տալով, թե ինչպես է նույն լեզվական մեխանիզմը տարբեր լեզուներում ստանում յուրահատուկ արտահայտություն ու նշանակություն։