ՀՀ մակերևութային ջրերի աղտոտվածության մակարդակի գնահատման տնտեսագիտամաթեմատիկական եղանակները

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 1921-1965 թվականների ընթացքում հայրենադարձության գործընթացների և հայ քաղաքական կուսակցությունների դիրքորոշումների, գործունեության ու ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են հայրենադարձության կազմակերպման պատմական, քաղաքական և հասարակական պայմանները, ինչպես նաև այն դերակատարությունը, որն ունեցել են հայկական քաղաքական ուժերը հայրենադարձության գաղափարի ձևավորման, տարածման և իրականացման գործընթացներում։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր կուսակցությունների մոտեցումները Հայաստանի, Սփյուռքի և հայրենադարձության հարցերի վերաբերյալ՝ ուսումնասիրելով նրանց ծրագրերը, քաղաքական դիրքորոշումները և փոխհարաբերությունները ժամանակաշրջանի պետական ու հասարակական կառույցների հետ։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև Սփյուռքի հայկական համայնքների արձագանքներին, հայրենադարձների ներգաղթի կազմակերպչական խնդիրներին, ինչպես նաև այդ գործընթացի սոցիալ-քաղաքական հետևանքներին Հայաստանի և հայության կյանքում։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է հայ ժողովրդի նորագույն պատմության, սփյուռքյան քաղաքական գործընթացների և հայրենադարձության պատմական նշանակության ուսումնասիրության համար։ Այն նախատեսված է պատմաբանների, քաղաքագետների, սփյուռքագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և հայոց պատմության ու ազգային քաղաքական շարժումների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Մոնոպոլիան և օլիգոպոլիան շուկայական կառուցվածքի ձևեր են, որոնք բնութագրում են մրցակցության մակարդակը և շուկայի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Մոնոպոլիան այն շուկայի ձևն է, որտեղ գործում է միայն մեկ արտադրող կամ վաճառող, որը վերահսկում է ամբողջ շուկայի առաջարկը և կարող է զգալի ազդեցություն ունենալ գների ձևավորման վրա։ Այս պայմաններում մրցակցություն գրեթե չի լինում, իսկ սպառողները ստիպված են օգտվել միայն մեկ մատակարարի ծառայություններից կամ ապրանքներից։ Մոնոպոլիայի առաջացման պատճառներ կարող են լինել բարձր մուտքային խոչընդոտները, բնական ռեսուրսների վերահսկումը, տեխնոլոգիական առավելությունները կամ պետական կարգավորումները։ Օլիգոպոլիան, իր հերթին, շուկայի այն ձևն է, որտեղ գործում են մի քանի խոշոր ընկերություններ, որոնք վերահսկում են շուկայի հիմնական մասը։ Այս ընկերությունները փոխկապակցված են և իրենց որոշումները հաճախ կախված են մրցակիցների վարքագծից, ինչի պատճառով շուկայում ձևավորվում է ռազմավարական փոխազդեցություն։ Օլիգոպոլիայի դեպքում մրցակցությունը կա, բայց այն սահմանափակ է, և ընկերությունները կարող են համագործակցել կամ անուղղակի համաձայնություններ ունենալ գների և արտադրության ծավալների վերաբերյալ։ Երկու շուկայական կառուցվածքներն էլ կարող են ունենալ ինչպես դրական, այնպես էլ բացասական հետևանքներ․ մոնոպոլիան կարող է բերել գների բարձրացման և արդյունավետության նվազման, մինչդեռ օլիգոպոլիան կարող է ապահովել կայունություն, բայց սահմանափակել մրցակցությունը։ Պետությունը սովորաբար փորձում է կարգավորել այս շուկաները հակամենաշնորհային քաղաքականության միջոցով՝ ապահովելով արդար մրցակցություն և սպառողների շահերի պաշտպանություն։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է սողացող ուրցի եթերայուղերի և էքստրակտների հակաօքսիդանտային հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց կենսաբանական ակտիվությունը և գնահատել ազատ ռադիկալների առաջացրած օքսիդատիվ գործընթացները սահմանափակելու հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է բուսական հումքի քիմիական կազմը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն կենսաբանորեն ակտիվ միացություններին, որոնք կարող են պայմանավորել հակաօքսիդանտային ազդեցությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել ֆենոլային միացությունները, ֆլավոնոիդները, տերպենային բաղադրիչները և այլ երկրորդային մետաբոլիտներ, ինչպես նաև դրանց հարաբերակցությունը տարբեր քաղվածքների կենսաբանական ակտիվության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եթերայուղերի և տարբեր եղանակներով ստացված էքստրակտների հատկությունների համեմատությանը՝ պարզելու համար, թե բուսական նյութի ստացման եղանակը, լուծիչի բնույթը, մշակման պայմանները և ակտիվ բաղադրիչների պարունակությունը ինչպես են ազդում հակաօքսիդանտային ակտիվության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել ազատ ռադիկալների չեզոքացման, վերականգնող ունակության և ընդհանուր հակաօքսիդանտային ակտիվության գնահատման տարբեր ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ։ Ստացված ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր նմուշների ակտիվությունը և բացահայտելու առավել արդյունավետ բաղադրությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ակտիվության կախվածությունը նյութի կոնցենտրացիայից, ինչպես նաև հիմնական քիմիական բաղադրիչների և հակաօքսիդանտային ազդեցության միջև հնարավոր կապերի վերլուծությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի բույսի կենսաբանական ակտիվության գնահատումը բնական ծագման հակաօքսիդանտների որոնման համատեքստում, քանի որ նման նյութերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել սինթետիկ հավելումների բնական այլընտրանքների մշակման համար։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ սննդի, դեղագործության, կոսմետոլոգիայի և բուսական հումքի վերամշակման ոլորտներում՝ նոր բնական բաղադրիչների և կենսաբանորեն ակտիվ արտադրանքների մշակման տեսանկյունից։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է նպաստել սողացող ուրցի քիմիական կազմի և կենսաբանական հատկությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, բուսաքիմիկոսներին, դեղագործության և սննդագիտության ոլորտների մասնագետներին, բուսական հումքի հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան գիտական ուղղություններով զբաղվող ուսանողներին և հետազոտողներին։

Agriculture

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Դամղանի հովտի հողերի գնահատման արդյունավետ մեթոդների կիրառմանը՝ գարու և աշնանացան ցորենի առավել նպատակահարմար տեղաբաշխման նպատակով։ Ուսումնասիրության հիմնական խնդիրը հողային ռեսուրսների որակական և արտադրատնտեսական ներուժի գնահատումն է և դրա հիման վրա տարբեր հողատարածքների համապատասխանության որոշումը տվյալ գյուղատնտեսական մշակաբույսերի աճեցման համար։ Հողի արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է ոչ միայն դրա ընդհանուր բերրիության գնահատում, այլև տվյալ տարածքի կլիմայական, ջրային, ֆիզիկական և քիմիական պայմանների համակողմանի ուսումնասիրություն։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հողի մեխանիկական կազմը, հումուսի պարունակությունը, թթվայնությունը, աղայնությունը, սննդատարրերի առկայությունը, խոնավության ռեժիմը, ջրաթափանցելիությունը, կառուցվածքը և այլ ագրոքիմիական ու ագրոֆիզիկական հատկություններ։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշելու հողերի պիտանիության աստիճանը տարբեր մշակաբույսերի համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գարու և աշնանացան ցորենի կենսաբանական և ագրոտեխնիկական պահանջներին։ Չնայած երկու մշակաբույսերն էլ հացահատիկային են և ունեն որոշակի ընդհանուր պահանջներ, դրանց աճի և բերքատվության վրա կարող են տարբեր կերպ ազդել հողի խոնավությունը, սննդային ռեժիմը, ջերմաստիճանային պայմանները, հողի կառուցվածքը և այլ գործոններ։ Հետևաբար մշակաբույսերի ճիշտ տեղաբաշխումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն հողի ընդհանուր որակի, այլև կոնկրետ մշակաբույսի պահանջների և տվյալ տարածքի բնական պայմանների համապատասխանության վրա։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է հողերի գնահատման տարբեր մեթոդների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Հողերի բոնիտավորումը, որակական գնահատումը, ագրոէկոլոգիական խմբավորումը և այլ մոտեցումներ կարող են օգտագործվել հողային ռեսուրսների արտադրական ներուժը որոշելու համար։ Ժամանակակից մոտեցումները կարող են ներառել նաև աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի, քարտեզագրման և տարածական վերլուծության գործիքների կիրառություն, որոնք հնարավորություն են տալիս հողերի հատկությունները կապել կոնկրետ տարածքների հետ և կազմել մշակաբույսերի տեղաբաշխման համապատասխան քարտեզներ։ Հողերի գնահատման արդյունքների հիման վրա հնարավոր է առանձնացնել տարբեր պիտանիության գոտիներ՝ առավել բարենպաստ, սահմանափակ պիտանի կամ ոչ նպատակահարմար տարածքներ։ Նման գոտիավորումը թույլ է տալիս յուրաքանչյուր հողատարածքի համար ընտրել առավել համապատասխան մշակաբույս և մշակության եղանակ՝ նպաստելով բերքատվության բարձրացմանը և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տնտեսական արդյունավետության հարցը։ Ճիշտ տեղաբաշխումը կարող է նվազեցնել պարարտանյութերի, ոռոգման, հողի մշակության և այլ ագրոտեխնիկական միջոցառումների ավելորդ ծախսերը՝ միաժամանակ բարձրացնելով բերքի կայունությունն ու որակը։ Աշխատանքը կարող է հաշվի առնել նաև հողերի երկարաժամկետ պահպանության խնդիրները, քանի որ մշակաբույսերի անհամապատասխան տեղաբաշխումը կամ հողի նկատմամբ ոչ ճիշտ ագրոտեխնիկական մոտեցումները կարող են նպաստել հողի դեգրադացմանը, էրոզիայի, սննդատարրերի նվազմանը և բերրիության անկմանը։ Հետևաբար հողերի գնահատման մեթոդների կիրառումը պետք է դիտարկվի ոչ միայն ընթացիկ բերքատվության բարձրացման, այլև հողային ռեսուրսների կայուն կառավարման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը կայանում է Դամղանի հովտի հողային ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունների բացահայտման մեջ։ Ստացված տվյալները կարող են կիրառվել գյուղատնտեսական արտադրության պլանավորման, մշակաբույսերի տարածքային տեղաբաշխման, հողի կառավարման և բերքատվության կանխատեսման նպատակներով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է հողագիտության, ագրոնոմիայի և տարածական պլանավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն հիմնավորել գարու և աշնանացան ցորենի տեղաբաշխումը՝ հաշվի առնելով հողերի որակական հատկությունները և տվյալ տարածքի բնական պայմանները։

Literature

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Ն. Զաբոլոցկու ստեղծագործության մեջ ձևավորված բանաստեղծական աշխարհի ամբողջական պատկերի, դրա գաղափարական, փիլիսոփայական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների քննությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բանաստեղծի կողմից մարդու, բնության, ժամանակի, կյանքի, մահվան և իրականության փոխհարաբերությունների յուրահատուկ ընկալումն է, որը նրա ստեղծագործություններում վերածվում է ինքնատիպ աշխարհայացքային համակարգի։ Զաբոլոցկու պոեզիան առանձնանում է բնության և մարդու փոխկապակցվածության խոր ընկալմամբ․ բնությունը նրա համար պարզապես արտաքին միջավայր չէ, այլ կենդանի և փոխկապակցված ամբողջություն, որի մեջ մարդը զբաղեցնում է առանձնահատուկ, բայց ոչ մեկուսացված դիրք։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննվել բնության պատկերները, կենդանական աշխարհի կերպարները, մարդու մարմնի և հոգու, բանականության և զգացմունքի, նյութականի և հոգևորի հակադրություններն ու փոխազդեցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծի փիլիսոփայական մտածողությանը, քանի որ նրա ստեղծագործություններում հաճախ բարձրացվում են գոյության իմաստի, մարդկային գիտակցության, բարոյական պատասխանատվության և աշխարհում մարդու տեղի վերաբերյալ հարցեր։ Կարևոր թեմա է նաև բնության և քաղաքակրթության հարաբերությունը․ տեխնիկական առաջընթացի և մարդու հոգևոր զարգացման խնդիրը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գիտական կամ սոցիալական հարց, այլև որպես բարոյական պատասխանատվության խնդիր։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել Զաբոլոցկու պոեզիայի զարգացման տարբեր փուլերը՝ բացահայտելով նրա գեղարվեստական մտածողության փոփոխությունները և միաժամանակ պահպանվող հիմնական գաղափարական առանցքները։ Նրա վաղ ստեղծագործություններին բնորոշ պայմանականությունը, սուր հակադրությունները, երբեմն՝ գրոտեսկային պատկերները հետագայում աստիճանաբար զուգորդվում են ավելի հանգիստ, փիլիսոփայական և բնության նկատմամբ խորապես խոհական վերաբերմունքով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև բանաստեղծական լեզվի ուսումնասիրությունը՝ փոխաբերությունների, խորհրդանիշների, հակադրությունների, պատկերային համակարգերի և հնչերանգային լուծումների միջոցով, որոնց շնորհիվ ստեղծվում է հեղինակի յուրահատուկ աշխարհը։ Զաբոլոցկու պոետիկայում իրականության առանձին երևույթները հաճախ ստանում են ավելի լայն փիլիսոփայական իմաստ՝ բնության մի փոքրիկ դրվագից կամ առօրյա առարկայից վերածվելով մարդու և տիեզերքի փոխհարաբերության մասին խորհրդածության։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև գեղեցկության և ներդաշնակության գաղափարներին, որոնք ներկայացվում են որպես մարդու և բնության փոխհարաբերության կարևոր չափանիշներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Ն. Զաբոլոցկու բանաստեղծական աշխարհը որպես մարդու, բնության և տիեզերական ամբողջության փոխկապակցված ընկալման համակարգ, որտեղ փիլիսոփայական խոհը, բնապատկերը, մարդկային հոգեբանությունը և գեղարվեստական պատկերավորությունը միավորվում են՝ ձևավորելով ինքնատիպ և բազմաշերտ պոետիկա։

Geography

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ջրային լուծույթներից ֆենոլի սորբցիայի գործընթացի ուսումնասիրությանը և սորբցված նյութի հետագա փոխակերպումների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է ֆենոլի՝ որպես ջրային միջավայրերի աղտոտիչի, վարքագծի և այն սորբենտների միջոցով հեռացնելու հնարավորությունների հետազոտությունը։ Ֆենոլային միացությունները կարող են առաջանալ տարբեր արդյունաբերական գործընթացների ընթացքում և հայտնվել բնական ու տեխնածին ջրային համակարգերում, ինչի պատճառով դրանց հեռացման արդյունավետ մեթոդների մշակումը կարևոր խնդիր է շրջակա միջավայրի պահպանության և ջրի մաքրման տեխնոլոգիաների համար։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց ընթացքում ֆենոլի մոլեկուլները ջրային փուլից անցնում և կուտակվում են պինդ սորբենտի մակերեսին կամ կառուցվածքում։ Ուսումնասիրվում են սորբցիայի վրա ազդող հիմնական գործոնները, այդ թվում՝ սորբենտի բնույթը և մակերեսային հատկությունները, ֆենոլի սկզբնական խտությունը, լուծույթի կազմը, ջերմաստիճանը, շփման տևողությունը և միջավայրի այլ ֆիզիկաքիմիական պայմանները։ Սորբցիայի հավասարակշռության և կինետիկ օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գործընթացի արդյունավետությունը, նկարագրելու ֆենոլի և սորբենտի փոխազդեցության բնույթը և պարզելու, թե ինչ պայմաններում է հնարավոր առավել արդյունավետ հեռացնել աղտոտիչը ջրային միջավայրից։ Աշխատանքի առանձնահատուկ կողմը սորբցված ֆենոլի հետագա փոխակերպումների ուսումնասիրությունն է, ինչը թեման դուրս է բերում պարզապես սորբցիայի գործընթացի նկարագրության շրջանակից։ Այս ուղղությունը թույլ է տալիս դիտարկել, թե սորբենտի վրա կուտակվելուց հետո ինչպիսի քիմիական փոփոխությունների կարող է ենթարկվել ֆենոլը, ինչ միջանկյալ կամ վերջնական արտադրանքներ կարող են առաջանալ, և ինչպես կարող են այդ փոփոխությունները ազդել սորբցիոն համակարգի ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Այդպիսի ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև այն պատճառով, որ աղտոտիչի հեռացումը միշտ չէ, որ նշանակում է դրա լիարժեք ոչնչացում․ անհրաժեշտ է հասկանալ նաև առաջացող փոխակերպման արտադրանքների հատկությունները և հնարավոր բնապահպանական նշանակությունը։ Աշխատանքը համադրում է ֆիզիկական քիմիայի, մակերևութային երևույթների, օրգանական քիմիայի և շրջակա միջավայրի քիմիայի խնդիրները՝ ձևավորելով ֆենոլի վարքագծի վերաբերյալ համալիր պատկերացում։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ջրային լուծույթներից օրգանական աղտոտիչների հեռացման տեխնոլոգիաների մշակման, սորբենտների ընտրության և դրանց կիրառման օպտիմալ պայմանների որոշման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, բնապահպանական տեխնոլոգիաների մասնագետներին, ջրի մաքրման ոլորտի հետազոտողներին, ֆիզիկական և կոլոիդային քիմիա ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։