ՀՀ մակերևութային ջրերի աղտոտվածության մակարդակի գնահատման տնտեսագիտամաթեմատիկական եղանակները

Биология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Գյումրի քաղաքի կանաչ տնկարկներում հանդիպող ծառերի և թփերի տեսակային կազմի, դրանց կենսաբանական ու էկոլոգիական առանձնահատկությունների, քաղաքային պայմաններին հարմարվածության և կանաչ տարածքների հետագա հարստացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում քաղաքային դենդրոֆլորայի համակողմանի գնահատումն է, որի միջոցով փորձ է արվում բացահայտել առկա բուսական բազմազանությունը, գնահատել առանձին տեսակների կենսունակությունն ու գեղազարդությունը և որոշել այն ծառաթփատեսակները, որոնք կարող են առավել արդյունավետ կիրառվել քաղաքի ապագա կանաչապատման ծրագրերում։ Ուսումնասիրության կարևոր նախադրյալ է Գյումրիի յուրահատուկ բնակլիմայական միջավայրը։ Քաղաքի բնական պայմանները բնորոշվում են համեմատաբար ցուրտ ձմեռներով, ջերմաստիճանային տատանումներով, տեղումների և խոնավության առանձնահատկություններով, որոնք էականորեն սահմանափակում են քաղաքային կանաչապատման համար կիրառելի բույսերի տեսականին։ Հետևաբար աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է ոչ միայն գեղազարդ ծառերի և թփերի ընտրությունը, այլև դրանց էկոլոգիական հարմարվողականության գնահատումը։ Հետազոտությունը դիտարկում է քաղաքային կանաչ տնկարկները որպես բարդ կենսաբանական համակարգ, որը միաժամանակ կատարում է բնապահպանական, սոցիալական, գեղագիտական և քաղաքաշինական գործառույթներ։ Ծառերն ու թփերը նպաստում են քաղաքի միկրոկլիմայի կարգավորմանը, օդի որակի բարելավմանը, փոշու և որոշ աղտոտիչների կլանմանը, աղմուկի մեղմացմանը, հողի պաշտպանությանը և բնակչության համար ավելի բարենպաստ միջավայրի ձևավորմանը։ Միաժամանակ կանաչ տարածքները կարևոր դեր ունեն քաղաքի տեսքի և բնակիչների հանգստի ու հոգեբանական հարմարավետության ապահովման գործում։ Աշխատանքի առանցքային բաղադրիչը Գյումրիի կանաչ տնկարկների դենդրոֆլորայի տեսակային կազմի ուսումնասիրությունն է։ Հետազոտության տվյալները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու քաղաքում աճող ծառերի և թփերի բազմազանության, դրանց տաքսոնոմիական պատկանելության և աշխարհագրական ծագման մասին։ Նախորդ ուսումնասիրություններում Գյումրիի կանաչ տարածքներում արձանագրվել է տարբեր ֆլորիստիկ տարածաշրջաններից ծագող տեսակների առկայություն, ընդ որում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցրել ցուրտ և համեմատաբար չոր պայմաններին լավ հարմարված տեսակները։ Սա ցույց է տալիս, որ քաղաքի կանաչապատման պատմության ընթացքում կարևոր նշանակություն է ունեցել ոչ միայն տեղական, այլև ներմուծված բուսատեսակների ընտրությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է բնիկ և ներմուծված ծառաթփատեսակների հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Ներմուծված տեսակների կիրառումը կարող է զգալիորեն ընդլայնել քաղաքային կանաչապատման հնարավորությունները, սակայն դրանց ընտրությունը պետք է հիմնված լինի կոնկրետ միջավայրին համապատասխանության վրա։ Բույսը պետք է կարողանա դիմակայել ցածր ջերմաստիճաններին, խոնավության պակասին կամ ավելցուկին, հողի առանձնահատկություններին, լուսավորության պայմաններին, քաղաքային աղտոտվածությանը և այլ սթրեսային գործոնների։ Այդ պատճառով աշխատանքում տեսակների արժեքը գնահատվում է ոչ միայն արտաքին տեսքի, այլև դրանց կենսաբանական կայունության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարևորում է նաև ծառերի և թփերի ֆենոլոգիական ու մորֆոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Բույսերի աճի և զարգացման ընթացքը, ծաղկման և պտղակալման ժամկետները, սաղարթի ձևավորումը, աճի ինտենսիվությունը, ձմեռադիմացկունությունը և արտաքին միջավայրի նկատմամբ արձագանքը կարող են կարևոր չափանիշներ լինել քաղաքային պայմաններում դրանց կիրառելիությունը որոշելու համար։ Այս տվյալների հիման վրա հնարավոր է առանձնացնել առավել հեռանկարային տեսակները և խուսափել այնպիսի բույսերի լայն կիրառումից, որոնք դժվար են հարմարվում քաղաքի պայմաններին։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև արդեն գոյություն ունեցող կանաչ տնկարկների վիճակի գնահատումը։ Քաղաքային ծառերն ու թփերը ենթարկվում են բազմաթիվ անբարենպաստ ազդեցությունների՝ հողի խտացում, ջրի անբավարարություն, մեխանիկական վնասվածքներ, օդի աղտոտվածություն, հիվանդություններ, վնասատուներ և խնամքի անբավարարություն։ Այդ գործոնների համակցված ազդեցությունը կարող է նվազեցնել բույսերի կենսունակությունը և կրճատել դրանց կյանքի տևողությունը։ Հետևաբար դենդրոֆլորայի զարգացման հեռանկարները կապված են ոչ միայն նոր տեսակների ներմուծման, այլև արդեն գոյություն ունեցող տնկարկների պահպանության և ճիշտ խնամքի հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ քաղաքի տարբեր տեսակի կանաչ տարածքների առանձնահատկություններին՝ փողոցային տնկարկներ, զբոսայգիներ, պուրակներ, հրապարակներ, բակային տարածքներ և այլ կանաչ գոտիներ։ Յուրաքանչյուր տարածքի համար բույսերի ընտրությունը պետք է իրականացվի ըստ նրա գործառույթի և էկոլոգիական պայմանների։ Փողոցային տնկարկների համար, օրինակ, կարևոր են քաղաքային սթրեսների նկատմամբ դիմացկունությունը, արմատային համակարգի առանձնահատկությունները և սաղարթի ձևը, մինչդեռ զբոսայգիներում ու պուրակներում կարող են ավելի մեծ նշանակություն ունենալ գեղազարդությունը, սեզոնային փոփոխությունների արտահայտվածությունը և լանդշաֆտային համադրելիությունը։ Հետազոտության առանձնահատուկ նշանակությունը կապված է դենդրոֆլորայի հարստացման հեռանկարների հետ։ Նոր տեսակների և սորտերի ներմուծումը կարող է բարձրացնել քաղաքի կանաչ տարածքների կենսաբազմազանությունը, գեղագիտական արժեքը և էկոլոգիական կայունությունը։ Սակայն այդ գործընթացը պետք է իրականացվի գիտականորեն հիմնավորված սկզբունքներով՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր բույսի էկոլոգիական պահանջները, տեղական կլիմայական պայմանները և քաղաքային միջավայրի առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարող է առաջարկել այնպիսի ծառաթփատեսակների կիրառման ուղղություններ, որոնք համատեղում են բարձր գեղազարդությունը և շրջակա միջավայրի նկատմամբ դիմացկունությունը։ Աշխատանքի կարևոր կողմերից է նաև կլիմայական փոփոխությունների համատեքստում Գյումրիի կանաչապատման ապագայի գնահատումը։ Ջերմաստիճանային ռեժիմի փոփոխությունները, երաշտային պայմանների հնարավոր ուժեղացումը և եղանակային ծայրահեղ երևույթների հաճախականության փոփոխությունը կարող են ազդեցություն ունենալ քաղաքային բուսականության կենսունակության վրա։ Այդ պատճառով ապագա կանաչապատման համար անհրաժեշտ է ընտրել ոչ միայն ներկայիս պայմաններին համապատասխանող, այլև փոփոխվող միջավայրին հարմարվելու բավարար ներուժ ունեցող տեսակներ։ Ժամանակակից ուսումնասիրությունները Գյումրիում դիտարկվող երկարաժամկետ տաքացման միտումը և քաղաքային կանաչ տարածքների տեսակային կազմի փոփոխությունները կարևոր գործոններ են համարում ապագա դենդրոլոգիական պլանավորման համար։

Право

Կանանց և երեխաների իրավունքներին նվիրված իրավագիտական-ուսումնական ձեռնարկ է, որտեղ ներկայացվում են մարդու իրավունքների համակարգում նրանց հատուկ պաշտպանվածության սկզբունքները և միջազգային ու ազգային իրավական կարգավորումները։ Գրքում քննարկվում են կանանց իրավահավասարության, խտրականության արգելքի, աշխատանքի և կրթության հավասար հնարավորությունների, ինչպես նաև ընտանեկան հարաբերություններում իրավունքների պաշտպանության հիմնարար դրույթները։ Միաժամանակ մանրամասն անդրադարձ է կատարվում երեխաների իրավունքներին՝ ներառյալ կրթության, առողջության, պաշտպանության, զարգացման և բռնությունից ու շահագործումից պաշտպանված լինելու իրավունքը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են միջազգային հիմնական փաստաթղթերը և կոնվենցիաները, որոնք սահմանում են այս իրավունքների պաշտպանության պարտադիր չափանիշները, ինչպես նաև պետությունների պարտավորությունները դրանց իրականացման հարցում։ Հեղինակը կարևորում է իրավական մեխանիզմների դերը՝ ուղղված սոցիալական արդարության ապահովմանը և խոցելի խմբերի պաշտպանության ամրապնդմանը։ Գիրքը նպատակ ունի բարձրացնել իրավագիտակցությունը և ձևավորել մարդու իրավունքների նկատմամբ հարգանքի մշակույթ։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ալյումինային հակաշփական համաձուլվածքների ձուլման տեխնոլոգիայի մշակմանը, ինչպես նաև դրանց կառուցվածքի, մեխանիկական և շահագործական հատկությունների ձևավորման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը այնպիսի տեխնոլոգիական մոտեցումների մշակումն է, որոնք հնարավորություն կտան ստանալ պահանջվող կառուցվածքով և բարձր эксплуатаացիոն ցուցանիշներով ալյումինային համաձուլվածքներ, որոնք կարող են կիրառվել շփման և մաշվածության ենթարկվող մեքենաների ու մեխանիզմների հանգույցներում։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում ձուլման գործընթացի հիմնական պարամետրերի ուսումնասիրմանը, քանի որ հալված մետաղի ջերմաստիճանը, սառեցման արագությունը, ձուլման պայմանները, բաղադրության առանձնահատկությունները և հետագա ջերմային մշակումը կարող են էապես ազդել ձևավորվող մետաղական կառուցվածքի և վերջնական հատկությունների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համաձուլվածքի կառուցվածքային բաղադրիչների ձևավորմանը, հատիկայնությանը, փուլերի բաշխվածությանը և դրանց փոխազդեցությանը, քանի որ միկրոկառուցվածքի առանձնահատկությունները անմիջականորեն կապված են նյութի ամրության, կարծրության, մաշակայունության, շփման գործակցի և այլ շահագործական բնութագրերի հետ։ Հակաշփական նյութերի դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի այնպիսի կառուցվածքի ստացումը, որը կարող է նվազեցնել շփման հետևանքով առաջացող կորուստները և ապահովել դետալների երկարատև ու հուսալի աշխատանքը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համադրվել նյութի քիմիական բաղադրությունը, ձուլման տեխնոլոգիական պայմանները և ստացված կառուցվածքային փոփոխությունները՝ պարզելու համար դրանց ազդեցությունը համաձուլվածքի մեխանիկական ու հակաշփական հատկությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացումը՝ հնարավոր դարձնելով թերությունների նվազեցումը, կառուցվածքի միատարրության բարձրացումը և անհրաժեշտ շահագործական հատկությունների ապահովումը։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ մեքենաշինության, ավտոմոբիլային և արդյունաբերական սարքավորումների արտադրության, ինչպես նաև տարբեր շփվող հանգույցների համար նախատեսված դետալների պատրաստման ոլորտներում։ Աշխատանքի գիտական արժեքը կայանում է նրանում, որ այն ուսումնասիրում է «ձուլման տեխնոլոգիա–կառուցվածք–հատկություններ» փոխկապակցված համակարգը՝ հնարավորություն տալով հասկանալ, թե արտադրական պայմանների փոփոխությունն ինչպես է անդրադառնում նյութի ներքին կառուցվածքի և վերջնական շահագործական բնութագրերի վրա։ Գործնական առումով հետազոտությունը կարող է նպաստել ավելի արդյունավետ և մաշակայուն ալյումինային համաձուլվածքների ստացմանը, ձուլման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործմանը և մեքենաշինական դետալների ծառայության ժամկետի երկարացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համատեղում է մետալուրգիայի, նյութագիտության և տեխնոլոգիական գործընթացների ուսումնասիրությունը՝ նպատակ ունենալով մշակել ալյումինային հակաշփական համաձուլվածքների ստացման արդյունավետ տեխնոլոգիա և բացահայտել դրանց կառուցվածքի ու հատկությունների ձևավորման հիմնական գործոնները։

История

Այս աշխատությունը գիտական ուսումնասիրություն է, որը համադրում է Հայաստանի պատմության տարբեր փուլերի և ժողովրդագրական գործընթացների վերլուծությունը։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները՝ պատերազմները, քաղաքական փոփոխությունները, միգրացիաները և պետական վերափոխումները, ազդել Հայաստանի բնակչության կառուցվածքի և զարգացման վրա։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդագրության փոփոխություններին՝ տարբեր դարաշրջաններում բնակչության աճի, նվազման, տեղաշարժերի և էթնիկական կազմի փոփոխությունների համատեքստում։ Հեղինակը նաև քննարկում է աղբյուրագիտական խնդիրները՝ կապված մարդահամարների, վիճակագրական տվյալների և պատմական վկայությունների հավաստիության հետ։ Աշխատության հիմնական ուղղություններն են․ Հայաստանի պատմական ժողովրդագրության զարգացումը տարբեր ժամանակաշրջաններում բնակչության տեղաշարժերը՝ արտագաղթ, ներգաղթ, բռնագաղթ պատերազմների և քաղաքական ճգնաժամերի ազդեցությունը բնակչության վրա աղբյուրների համադրական և քննադատական վերլուծություն պատմության և ժողովրդագրության փոխկապակցվածությունը Հեղինակը ցույց է տալիս, որ Հայաստանի պատմությունը հնարավոր չէ լիարժեք հասկանալ առանց ժողովրդագրական գործընթացների ուսումնասիրության, քանի որ բնակչության փոփոխությունները հաճախ արտացոլում են պետության քաղաքական և սոցիալական զարգացումները։

Педагогика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է առանձնահատուկ կոլեկտիվների ձևավորման, կառուցվածքի և դաստիարակչական հնարավորությունների վերլուծությանը կրթական և սոցիալական միջավայրերում, որտեղ խմբային փոխազդեցությունները դիտարկվում են որպես անհատի զարգացման կարևոր գործոն։ Նյութում ընդգծվում է, որ կոլեկտիվը ոչ միայն մարդկանց պարզ համախմբում է, այլև սոցիալական հարաբերությունների համակարգ, որտեղ ձևավորվում են արժեքներ, վարքային նորմեր, պատասխանատվության զգացում և փոխօգնության մշակույթ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով կոլեկտիվը կարող է ազդեցություն ունենալ անձի դաստիարակության վրա՝ խթանելով սոցիալական ակտիվությունը, ինքնակարգապահությունը և համագործակցային հմտությունները։ Վերլուծվում են նաև կոլեկտիվի զարգացման փուլերը՝ սկզբնական ձևավորումից մինչև կայուն սոցիալական կառուցվածքի ձևավորում, ինչպես նաև առաջնորդության դերը խմբային գործընթացներում։ Աշխատանքը շեշտում է, որ առանձնահատուկ կոլեկտիվները, օրինակ՝ ուսումնական խմբերը, արտադրական թիմերը կամ ստեղծագործական միավորումները, ունեն տարբեր դաստիարակչական ներուժ՝ կախված իրենց նպատակներից, կազմակերպական կառուցվածքից և ներքին հարաբերությունների որակից։ Ներկայացվում է նաև խմբային ազդեցության դրական և բացասական կողմերի վերլուծություն՝ ընդգծելով, որ առողջ կոլեկտիվ միջավայրը կարող է նպաստել անձի համակողմանի զարգացմանը, մինչդեռ դիսֆունկցիոնալ խմբերը կարող են խոչընդոտել անհատի ինքնուրույնության ձևավորմանը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական, քաղաքական կամ հասարակական գործչի սպանության քրեաիրավական և քրեաբանական հիմնահարցերի համալիր ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է տվյալ հանցագործության առանձնահատուկ հասարակական վտանգավորությունը՝ պայմանավորված ոչ միայն մարդու կյանքի դեմ ոտնձգությամբ, այլև պետական կառավարման, քաղաքական գործընթացների և հասարակական կյանքի բնականոն գործունեության վրա դրա հնարավոր ազդեցությամբ։ Հետազոտության քրեաիրավական հատվածում վերլուծվում են արարքի իրավական բնութագիրը, հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշները, հանցագործության օբյեկտը, տուժողի հատուկ կարգավիճակի նշանակությունը, մեղավորության ձևը, հանցավոր նպատակը և շարժառիթը, ինչպես նաև սպանության այլ տեսակներից տվյալ արարքի սահմանազատման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ պետական, քաղաքական կամ հասարակական գործունեություն իրականացնող անձի դեմ ուղղված սպանությունը կարող է ունենալ ոչ միայն անհատական, այլև քաղաքական և հասարակական նշանակություն, ինչն անհրաժեշտ է հաշվի առնել արարքի քրեաիրավական որակավորման և պատասխանատվության հարցերը լուծելիս։ Քրեաբանական տեսանկյունից ուսումնասիրությունը վերաբերում է նման հանցագործությունների պատճառներին և նպաստող պայմաններին, հանցագործություն կատարող անձի առանձնահատկություններին, հանցավոր վարքագծի դրդապատճառներին, հանցագործության կանխարգելման հնարավորություններին և պետական ու հասարակական անվտանգության ապահովման միջոցներին։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև նման հանցագործությունների կանխարգելման համակարգի կատարելագործման խնդիրը՝ ներառելով հնարավոր սպառնալիքների բացահայտումը, ռիսկերի գնահատումը, իրավապահ մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացումը և համապատասխան կանխարգելիչ միջոցառումների մշակումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի և քրեաբանության ոլորտի մասնագետների, իրավաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների, դասախոսների և իրավաբանական կրթություն ստացող ուսանողների համար։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը Դավիթ Բ. Դավիդյանի 2016 թվականի թեկնածուական ատենախոսության սեղմագիրն է՝ ԺԲ.00.05 մասնագիտությամբ, Հայ-ռուսական համալսարանում, 22 էջ ծավալով: