Մայրիկ

Literature

Այս գիրքը կամ նյութը անդրադառնում է վիճակախաղերի գաղափարին և դրանց կազմակերպման սկզբունքներին՝ բացատրելով, թե ինչպես են ձևավորվում պատահական ընտրության համակարգերը և ինչ դեր ունեն դրանք տարբեր ոլորտներում՝ սկսած պետական կամ սոցիալական ծրագրերից մինչև վիճակագրական ընտրանքների ձևավորում։ Գրքում ներկայացվում են պատահականության մաթեմատիկական հիմքերը, հավանականական մեխանիզմները և ընտրության արդարության ապահովման սկզբունքները, ինչպես նաև քննարկվում են տարբեր տեսակի վիճակախաղային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Հեղինակը կարող է անդրադառնալ նաև պատմական օրինակներին և այն սոցիալական ընկալումներին, որոնք ձևավորվել են նման համակարգերի շուրջ։ Նյութը նպատակ ունի ընթերցողին տալ ընդհանուր պատկերացում պատահական ընտրության և բաշխման մեթոդների մասին՝ առանց կենտրոնանալու խաղային կամ զվարճային կողմերի վրա։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է 1950-ականներից մինչև 2020-ական թվականներն ընդգրկող ժամանակաշրջանում հայ ոճագիտական մտքի ձևավորման, զարգացման և տեսական վերափոխումների հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հայ լեզվաբանության և գրականագիտության շրջանակներում ոճի, ոճական համակարգի, լեզվական արտահայտչականության և խոսքի կազմակերպման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների զարգացման վրա։ Քննության են առնվում տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված տեսական մոտեցումները, գիտական հայեցակարգերը և մեթոդաբանական սկզբունքները՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրությունները, տարբերությունները և փոխազդեցությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ոճագիտության՝ որպես ինքնուրույն գիտակարգի կայացման ընթացքին, դրա ուսումնասիրության առարկայի և հիմնական հասկացությունների սահմանման խնդիրներին, ինչպես նաև լեզվաբանության, գրականագիտության, տեքստաբանության և հաղորդակցական ուսումնասիրությունների հետ ունեցած կապերին։ Դիտարկվում են գործառական ոճերի դասակարգման, անհատական հեղինակային ոճի, գեղարվեստական խոսքի, լեզվական միջոցների ընտրության և արտահայտչական հնարավորությունների վերաբերյալ հայ գիտական մտքում առաջադրված տեսակետները։ Ուսումնասիրվում է նաև հասարակական, մշակութային և լեզվական փոփոխությունների ազդեցությունը ոճագիտական ուսումնասիրությունների ուղղությունների վրա՝ խորհրդային շրջանի գիտական ավանդույթներից մինչև անկախության ժամանակաշրջանում ձևավորված նոր տեսական ու մեթոդաբանական մոտեցումներ։ Կարևորվում է ժամանակակից լեզվաբանության նոր ուղղությունների ազդեցությունը, որոնց շնորհիվ ոճը կարող է դիտարկվել ոչ միայն լեզվական միավորների ընտրության, այլև տեքստի կառուցվածքի, հաղորդակցական նպատակի, խոսքային իրավիճակի և լեզվակիրների փոխազդեցության համատեքստում։ Տարբեր հեղինակների աշխատությունների և գիտական դպրոցների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս հետևել տերմինաբանական համակարգի փոփոխություններին, տեսական դրույթների շարունակականությանը և գիտական բանավեճերի զարգացմանը։ Աշխատությունը միաժամանակ համակարգում է մի քանի տասնամյակների ընթացքում կուտակված գիտական ժառանգությունը և հնարավորություն տալիս բացահայտել այն հիմնահարցերը, որոնք շարունակել են պահպանել իրենց արդիականությունը նորագույն ուսումնասիրություններում։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի հայ լեզվաբանական մտքի պատմության, ոճագիտական տեսությունների զարգացման և ժամանակակից հայերենի ուսումնասիրության մեթոդաբանական հիմքերի գնահատման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, գրականագետների, ոճագիտության և հայոց լեզվի պատմության մասնագետների, բանասիրական ուղղությունների դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Political Science

Ստեղծագործությունը մեթոդական և նորմատիվ բնույթի ուսումնական փաստաթուղթ է, որը նախատեսված է Ռուսաստանի Դաշնությունում գործող հայկական մեկօրյա դպրոցների և լրացուցիչ կրթության խմբակների համար, որտեղ ուսուցումը իրականացվում է ռուսերեն լեզվով՝ հայերեն և հայկական մշակութային բաղադրիչների պահպանման նպատակով։ Ծրագիրը սահմանում է կրթական չափորոշիչներ, ուսումնական բովանդակության հիմնական ուղղությունները, դասավանդման կազմակերպման սկզբունքները և սովորողների լեզվական ու մշակութային կարողությունների զարգացման փուլային մոտեցումները։ Այն ընդգծում է հայոց լեզվի, պատմության, գրականության և ազգային մշակույթի ուսուցման կարևորությունը սփյուռքյան պայմաններում՝ նպատակ ունենալով պահպանել ազգային ինքնությունը և կապը հայրենի մշակութային միջավայրի հետ։ Միաժամանակ փաստաթուղթը նախատեսում է ուսուցման հարմարեցված մեթոդներ՝ հաշվի առնելով երկլեզու միջավայրը և տարբեր տարիքի սովորողների կրթական կարիքները, ապահովելով կրթության շարունակականություն և արդյունավետություն։

Linguistics

РУССКИЙ ЯЗЫК И КУЛЬТУРА ДЕЛОВОЙ РЕЧИ աշխատությունը ռուսաց լեզվի գործարար հաղորդակցության և պաշտոնական ոճի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է գործնական և մասնագիտական խոսքի մշակույթի հիմունքները, այն բացատրում է պաշտոնական-գործարար ոճի լեզվական առանձնահատկությունները՝ հստակություն, ճշգրտություն, ստանդարտացված արտահայտություններ և տերմինաբանություն, գիրքը ընդգրկում է գործնական փաստաթղթերի կազմման կանոնները՝ նամակներ, դիմումներ, պայմանագրեր և հաշվետվություններ, ինչպես նաև գործարար հաղորդակցության էթիկետը՝ բանավոր և գրավոր ձևերով, միաժամանակ ներկայացնելով սխալների կանխման և ճիշտ լեզվական ձևակերպումների օրինակներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսանողների, տնտեսագետների և գործարար հաղորդակցության ոլորտում աշխատող մասնագետների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության իրական հատվածում ընթացող գործընթացների քանակական վերլուծությանը, մաթեմատիկական մոդելավորմանը և հիմնական մակրոտնտեսական փոխկապակցվածությունների էկոնոմետրիկական գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ապրանքների և ծառայությունների արտադրության, ներդրումների, զբաղվածության, սպառման, արտադրողականության և տնտեսական աճի միջև ձևավորվող հարաբերություններն են։ Իրական հատվածը դիտարկվում է որպես տնտեսության այն համակարգը, որտեղ ստեղծվում է ավելացված արժեք, ձևավորվում են եկամուտներ և իրականացվում են արտադրական ու ներդրումային գործընթացներ։ Քննվում են տնտեսության տարբեր ճյուղերի զարգացման միտումները, կառուցվածքային փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը ընդհանուր տնտեսական արդյունքի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վիճակագրական տվյալների հիման վրա տնտեսական ցուցանիշների միջև պատճառական և քանակական կապերի բացահայտմանը, համապատասխան մոդելների կառուցմանը և դրանց գնահատման մեթոդաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել ռեգրեսիոն վերլուծության, ժամանակային շարքերի, դինամիկ մոդելների և կանխատեսման էկոնոմետրիկական մոտեցումներ՝ ուսումնասիրելու արտադրության ծավալների, կապիտալ ներդրումների, աշխատանքի արտադրողականության, ներքին պահանջարկի և այլ գործոնների փոխազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կառուցված մոդելների վիճակագրական նշանակալիության, կայունության և կանխատեսման հնարավորությունների գնահատումը, ինչպես նաև տնտեսական տվյալներին բնորոշ միտումների և կառուցվածքային փոփոխությունների հաշվառումը։ Ուսումնասիրվում է նաև արտաքին տնտեսական պայմանների հնարավոր ազդեցությունը իրական հատվածի վրա՝ արտահանման, ներմուծման, ներդրումային հոսքերի և արտաքին պահանջարկի փոփոխությունների համատեքստում։ Մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել արդեն տեղի ունեցած տնտեսական զարգացումները, այլև տարբեր գործոնների փոփոխությունների պայմաններում գնահատել հնարավոր արձագանքները և ձևավորել կանխատեսումներ։ Առանձին նշանակություն ունի տնտեսության ճյուղային կառուցվածքի և արտադրողականության ուսումնասիրությունը՝ երկարաժամկետ տնտեսական աճի աղբյուրները բացահայտելու տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մակրոտնտեսագիտության, էկոնոմետրիկայի, տնտեսական վիճակագրության և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդները՝ նպատակ ունենալով քանակապես գնահատել իրական հատվածի հիմնական օրինաչափությունները և զարգացնել տնտեսական գործընթացների վերլուծության ու կանխատեսման գործիքակազմը։

History

Գրիգոր Լուսավորիչ-ի մատենագրությունը և վարդապետության աստվածաբանությունը ձևավորվել են վաղ քրիստոնեական շրջանի հայ հոգևոր մտքի հիմքում և սերտորեն կապված են Հայաստանի քրիստոնեացման գործընթացի գաղափարական ամրապնդման հետ։ Նրա անվան հետ կապվող գրական ժառանգությունը հիմնականում ընդգրկում է քարոզչական և վարդապետական բնույթի երկեր, որոնց նպատակն էր բացատրել քրիստոնեական հավատքի հիմքերը, ամրապնդել նոր ընդունված կրոնի դիրքերը և հակադրվել հեթանոսական պատկերացումներին։ Այս մատենագրության մեջ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում Աստծո միության գաղափարը, Սուրբ Երրորդության մեկնաբանությունը, մարդու փրկության ուսմունքը և եկեղեցու՝ որպես հոգևոր մարմնի դերը հասարակության մեջ։ Վարդապետական տեսանկյունից ընդգծվում է քրիստոնեական բարոյականության գերակայությունը, խոնարհության, ապաշխարության և սիրո սկզբունքների կարևորությունը, որոնք ներկայացվում են որպես հոգևոր կատարելության հասնելու ուղի։ Նրա ուսմունքում նաև մեծ տեղ ունի եկեղեցու և պետության հարաբերության գաղափարը, որտեղ եկեղեցին դիտարկվում է որպես ժողովրդի հոգևոր առաջնորդ և բարոյական ուղղորդող ուժ։ Չնայած նրան, որ պատմական գիտությունը որոշ հարցերում քննարկում է Գրիգոր Լուսավորչին վերագրվող որոշ տեքստերի հեղինակության աստիճանը, նրա անվան շուրջ ձևավորված մատենագրական ավանդույթը դարձել է հայ քրիստոնեական ինքնության ձևավորման կարևոր աղբյուր և մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա միջնադարյան հայ աստվածաբանական մտքի զարգացման վրա։