Մոլեկուլային ֆիզիկայի խնդիրների ժողովածու

Other Subjects

Այս մատենագիտական աշխատությունը ներկայացնում է 1879 թվականի հրատարակված «Մշակ» պարբերականի նյութերի համակարգված ցանկը՝ ծառայելով որպես արժեքավոր տեղեկատվական աղբյուր հայ մամուլի, գրականության, հասարակական մտքի և մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Գրքում ամփոփված են տվյալ տարվա հրապարակումների մատենագիտական տվյալները՝ ներառելով հոդվածների, հրապարակախոսական նյութերի, գրախոսությունների, գրական ստեղծագործությունների, պաշտոնական հաղորդագրությունների և այլ հրապարակումների մասին տեղեկություններ։ Նյութերը դասակարգված են ըստ մատենագիտական սկզբունքների, ինչը հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ որոնել և ուսումնասիրել առանձին հեղինակների, թեմաների, հրապարակումների և ժամանակաշրջանի կարևոր իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Աշխատությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի հայ մամուլի պատմության, հասարակական-քաղաքական գործընթացների, մշակութային կյանքի և ազգային մտավոր ժառանգության ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով գիտական հետազոտությունների, արխիվային աշխատանքի և պատմամշակութային ուսումնասիրությունների իրականացմանը։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, բանասերների, մատենագետների, գրադարանավարների, արխիվագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական պարբերական մամուլի պատմությամբ և մատենագիտական ուսումնասիրություններով։

Political Science

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ազգային շահերի, դրանց ձևավորման և իրականացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հարավային Կովկասի ժամանակակից աշխարհաքաղաքական գործընթացների պայմաններում։ Գրքում վերլուծվում են տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները, քաղաքական ուժերի փոխհարաբերությունները, արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունները և այն գործոնները, որոնք ազդում են երկրի ռազմավարական առաջնահերթությունների վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական, տնտեսական և անվտանգային փոփոխություններին, միջազգային դերակատարների ազդեցությանը, ինչպես նաև Հայաստանի արտաքին և ներքին քաղաքականության փոխկապակցվածությանը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են ազգային անվտանգության ապահովման մեխանիզմները, դիվանագիտական գործիքները, տարածաշրջանային համագործակցության հնարավորությունները և առկա մարտահրավերների հաղթահարման ուղիները։ Գիրքը ներառում է տեսական վերլուծություններ, քաղաքական գործընթացների գնահատումներ և ռազմավարական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու Հայաստանի տեղն ու դերակատարությունը Հարավային Կովկասի փոփոխվող աշխարհաքաղաքական միջավայրում։ Այն նախատեսված է քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, ուսանողների և տարածաշրջանային քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկության ինովացիաների կառավարման ռազմավարության ձևավորման և իրականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական միջավայրի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես կարող են ձեռնարկությունները մշակել և կիրառել նորարարական զարգացման ռազմավարություններ՝ բարձրացնելու մրցունակությունը, արտադրության արդյունավետությունը և շուկայական դիրքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինովացիոն գործունեության պլանավորմանը, նորարարական նախագծերի ընտրությանը և գնահատմանը, ֆինանսավորման աղբյուրներին, տեխնոլոգիական նորարարությունների ներդրմանը և դրանց կառավարման կազմակերպական մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրության մեջ վերլուծվում են ձեռնարկությունների ինովացիոն ակտիվության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը, մարդկային կապիտալը, տեխնոլոգիական կարողությունները, շուկայի պահանջարկը, մրցակցային միջավայրը և պետական տնտեսական քաղաքականությունը։ ՀՀ օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տեղական ձեռնարկությունների համար բնորոշ խնդիրներն ու սահմանափակումները և գնահատելու ինովացիոն կառավարման ռազմավարությունների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական աջակցության, ներդրումային խթանների, գիտության և բիզնեսի համագործակցության ու տեխնոլոգիական ձեռներեցության զարգացման մեխանիզմներին։ Կարևորվում է ինովացիոն ռազմավարության և ձեռնարկության ընդհանուր զարգացման ռազմավարության փոխկապակցվածությունը, քանի որ նորարարական լուծումների արդյունավետ կառավարումը կարող է նպաստել արտադրողականության բարձրացմանը, նոր շուկաների ձևավորմանը և երկարաժամկետ տնտեսական կայունությանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ Հայաստանի ձեռնարկություններում ինովացիոն գործունեության կազմակերպման և կառավարման կատարելագործման, մրցունակության բարձրացման և նորարարական ներուժի արդյունավետ օգտագործման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, կառավարման և բիզնեսի մասնագետներին, ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Political Science

Աշխատությունը (լրատվական-վերլուծական նյութ) վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի կողմից Միջազգային քրեական դատարանին միանալու որոշման ընդունմանը՝ չնայած Ռուսաստանի Դաշնության կողմից հնչեցված նախազգուշացումներին և քաղաքական ճնշումների վերաբերյալ քննարկումներին։ Նյութում ներկայացվում է այդ որոշման քաղաքական և իրավական համատեքստը, մասնավորապես՝ Հայաստանի արտաքին քաղաքական կողմնորոշումների փոփոխվող դինամիկան, միջազգային իրավական համակարգերին ինտեգրվելու գործընթացը և պետական ինքնիշխանության ու միջազգային պարտավորությունների միջև հավասարակշռության հարցերը։ Վերլուծվում է International Criminal Court-ին միանալու հնարավոր հետևանքները Հայաստանի իրավական համակարգի համար, այդ թվում՝ քրեական իրավասության ընդլայնումը, միջազգային համագործակցության խորացումը և հնարավոր քաղաքական լարվածությունները առանձին գործընկեր պետությունների, հատկապես Ռուսաստանի հետ հարաբերություններում։ Նյութը անդրադառնում է նաև տարածաշրջանային անվտանգության միջավայրին, միջազգային իրավունքի կիրառման մեխանիզմներին և այն քննարկումներին, որոնք ծագել են խորհրդարանական որոշման շուրջ ներքաղաքական դաշտում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև Հայաստանի արտաքին քաղաքական բազմավեկտորության ռազմավարությանը, իրավական պարտավորությունների ստանձնման հետևանքներին և միջազգային կառույցներում երկրի դիրքավորման հնարավոր փոփոխություններին՝ ընդգծելով, որ այս քայլը դիտարկվում է ինչպես իրավական ինտեգրման, այնպես էլ քաղաքական վերադասավորումների համատեքստում։

Technology

Այս աշխատությունը նվիրված է հումապխտած երշիկի արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործման գիտական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է արտադրական գործընթացի հիմնական փուլերը՝ հումքի ընտրությունից և մշակման առանձնահատկություններից մինչև հասունացման, ապխտման և պատրաստի արտադրանքի պահպանման տեխնոլոգիական պահանջները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են արտադրանքի որակի, համային և բույրային հատկությունների, կառուցվածքի, սննդային արժեքի և մանրէաբանական անվտանգության վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև ներկայացվում են ժամանակակից տեխնոլոգիական լուծումներ, որոնք նպաստում են արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը և արտադրանքի մրցունակության ապահովմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հումքի ռացիոնալ օգտագործմանը, տեխնոլոգիական ռեժիմների օպտիմալացմանը, որակի վերահսկման մեթոդներին, սննդամթերքի անվտանգության միջազգային պահանջներին և արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Աշխատությունը ներառում է տեսական հիմնավորումներ, փորձարարական ուսումնասիրություններ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել մսամթերքի արտադրության ոլորտում գործող ձեռնարկություններում։ Գիրքը նախատեսված է սննդի տեխնոլոգների, սննդարդյունաբերության մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են մսամթերքի արտադրության, սննդի որակի կառավարման և ժամանակակից սննդային տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությամբ։

Economics

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտահանման վարկերի ապահովագրության կառուցակարգերի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնախնդիրներին։ Աշխատությունը ներկայացրել է Վարազդատ Գագիկի Կարապետյանը՝ տնտեսագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման նպատակով, «Ֆինանսներ, հաշվապահական հաշվառում» մասնագիտությամբ, իսկ հրապարակային պաշտպանությունը նախատեսված էր 2014 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Հայ-ռուսական համալսարանում։ Գիտական ղեկավարը տնտեսագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր Էդվարդ Մարտինի Սանդոյանն էր։ Ուսումնասիրության հիմնական խնդիրը արտահանման ֆինանսավորման հետ կապված ռիսկերի նվազեցման այնպիսի մեխանիզմների բացահայտումն է, որոնք կարող են նպաստել հայկական կազմակերպությունների արտահանման գործունեության ընդլայնմանը։ Արտահանման գործարքները սովորաբար ենթադրում են ժամանակային տարբերություն ապրանքի կամ ծառայության մատակարարման և դրա դիմաց վճարման միջև, ինչի հետևանքով արտահանողը կարող է ենթարկվել գնորդի չվճարման, վճարման ուշացման, քաղաքական կամ տնտեսական անկայունության, արժութային տատանումների և այլ ռիսկերի։ Այս պայմաններում արտահանման վարկերի ապահովագրությունը կարող է հանդես գալ որպես ֆինանսական պաշտպանության գործիք՝ նվազեցնելով արտահանողի հնարավոր կորուստները և բարձրացնելով արտաքին շուկաներ դուրս գալու պատրաստակամությունը։ Թեմայի կարևորությունը Հայաստանի համար պայմանավորված է նաև արտահանման՝ տնտեսական աճի և տնտեսության դիվերսիֆիկացման գործում ունեցած նշանակությամբ։ Հայաստանի պետական տնտեսական քաղաքականության փաստաթղթերում արտահանման ծավալների և անվանացանկի ընդլայնումը դիտարկվել է որպես կարևոր ուղղություն, հատկապես մշակող արդյունաբերության և ծառայությունների ոլորտներում։ Միաժամանակ ընդգծվել է արտահանող կազմակերպությունների համար աջակցության նոր գործիքների և համապատասխան ինստիտուցիոնալ կարողությունների զարգացման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության առանցքային հասկացություններից մեկը արտահանման վարկն է։ Այն հնարավորություն է տալիս արտահանողին կամ արտաքին գնորդին ֆինանսական միջոցներ ստանալ արտահանման գործարքի իրականացման համար, սակայն վարկային հարաբերությունների առկայությունը ստեղծում է լրացուցիչ ռիսկեր։ Եթե օտարերկրյա գնորդը չի կատարում իր վճարային պարտավորությունները, արտահանողը կարող է հայտնվել ֆինանսական դժվարությունների մեջ՝ անկախ նրանից, որ ապրանքը կամ ծառայությունն արդեն մատակարարվել է։ Ապահովագրական մեխանիզմի միջոցով այդ ռիսկի մի մասը կարող է փոխանցվել մասնագիտացված ապահովագրական կառույցին։ Արտահանման վարկերի ապահովագրության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն կարող է ներառել ոչ միայն սովորական առևտրային ռիսկերը, այլև որոշակի ոչ առևտրային կամ քաղաքական ռիսկեր։ Առևտրային ռիսկերի շարքում կարող են դիտարկվել օտարերկրյա գնորդի անվճարունակությունը, պարտավորությունների չկատարումը կամ վճարման երկարատև ուշացումը։ Քաղաքական ռիսկերը կարող են կապված լինել ներմուծող երկրի քաղաքական անկայունության, արժութային սահմանափակումների, պետական որոշումների կամ այլ արտակարգ իրավիճակների հետ։ Նման ռիսկերի համադրումը հատկապես կարևոր է արտաքին շուկաներում գործող փոքր և միջին ձեռնարկությունների համար, որոնք հաճախ չունեն ռիսկերի ինքնուրույն կառավարման բավարար ֆինանսական հնարավորություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը արտահանման վարկերի ապահովագրության ինստիտուցիոնալ կառուցվածքի ձևավորումն է։ Արդյունավետ համակարգի համար անհրաժեշտ է հստակ սահմանել ապահովագրողի, արտահանողի, ֆինանսական կազմակերպության և օտարերկրյա գնորդի փոխհարաբերությունները, ապահովագրական ծածկույթի պայմանները, ռիսկերի գնահատման սկզբունքները, փոխհատուցման կարգը և կողմերի պարտավորությունները։ Այսպիսի կառուցակարգի նպատակն է ստեղծել կանխատեսելի միջավայր, որտեղ արտահանողը կարող է արտաքին շուկա մուտք գործել՝ իր առևտրային և ֆինանսական ռիսկերի մի մասը կառավարելի դարձնելով։ Թեմայի կարևոր բաղադրիչ է նաև արտահանման վարկերի ապահովագրության և բանկային վարկավորման փոխկապակցվածությունը։ Երբ վարկատուն գիտի, որ արտահանման գործարքից բխող որոշակի ռիսկեր ապահովագրված են, վարկավորման ռիսկի գնահատումը կարող է բարելավվել։ Այդ հանգամանքը տեսականորեն կարող է նպաստել արտահանող կազմակերպությունների համար ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության բարձրացմանը և վարկավորման պայմանների բարելավմանը։ Հայաստանի տնտեսական քաղաքականության փաստաթղթերում ևս ընդգծվել է իրական հատվածի համար ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության և գործիքների բազմազանության մեծացման անհրաժեշտությունը, այդ թվում՝ վարկային երաշխավորությունների և ապահովման ավելի ճկուն մեխանիզմների միջոցով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր երկրներում արտահանման վարկերի ապահովագրությունն իրականացվում է մասնագիտացված պետական կամ մասնավոր կառույցների միջոցով, որոնք արտահանողներին պաշտպանում են արտաքին առևտրի որոշակի ռիսկերից։ Այդ կառույցների փորձի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն սկզբունքները, որոնք կարող են կիրառելի լինել Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի արտահանման կառուցվածքը, տնտեսության չափը, արտաքին շուկաների աշխարհագրությունը և ֆինանսական համակարգի առանձնահատկությունները։ Հայաստանի համար նման համակարգի զարգացումը կարող է հատկապես կարևոր լինել արտահանման ուղղությունների դիվերսիֆիկացման տեսանկյունից։ Եթե կազմակերպությունները կարողանան ավելի արդյունավետ կառավարել օտարերկրյա գնորդների հետ գործարքների ռիսկերը, նրանց համար կարող են հասանելի դառնալ նոր շուկաներ և գործընկերներ։ Սա կարող է նվազեցնել առանձին շուկաներից կախվածությունը և նպաստել արտահանման ավելի կայուն կառուցվածքի ձևավորմանը։ Արտահանման վարկերի ապահովագրության համակարգը կարող է նաև նպաստել արտաքին ներդրումների և միջազգային տնտեսական կապերի զարգացմանը։ 2012 թվականին Հայաստանի քաղաքական-տնտեսական օրակարգում քննարկվում էր արտահանման վարկերի և ներդրումների ապահովագրության պետական գործակալության ստեղծման գաղափարը, ինչպես նաև արտահանող կազմակերպությունների կողմից օտարերկրյա գործընկերներին տրամադրվող ապրանքային վարկերի ապահովագրության իրականացումը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվող թեման արտացոլում է Հայաստանի ֆինանսական ենթակառուցվածքի զարգացման և արտահանման խթանման համար նոր գործիքների որոնման ժամանակաշրջանի կարևոր խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ապահովագրական համակարգի ֆինանսական կայունության խնդրին։ Ապահովագրական կառույցը պետք է կարողանա գնահատել յուրաքանչյուր գործարքի ռիսկայնությունը, սահմանել համապատասխան ապահովագրավճար, ձևավորել բավարար պահուստներ և կառավարել միաժամանակ բազմաթիվ արտահանման գործարքներից առաջացող հնարավոր կորուստները։ Հետևաբար անհրաժեշտ է մշակել ռիսկերի գնահատման մեթոդաբանություն, որը հաշվի կառնի ոչ միայն արտահանող կազմակերպության ֆինանսական վիճակը, այլև օտարերկրյա գնորդի, երկրի և կոնկրետ շուկայի առանձնահատկությունները։ Կարևոր է նաև պետական աջակցության և շուկայական մեխանիզմների հարաբերակցության հարցը։ Եթե արտահանման վարկերի ապահովագրությունը ամբողջությամբ հիմնված է պետական միջոցների վրա, կարող են առաջանալ բյուջետային և բարոյական ռիսկերի խնդիրներ։ Մյուս կողմից՝ միայն մասնավոր ապահովագրական համակարգը կարող է բավարար չափով չծածկել բարձր քաղաքական կամ համակարգային ռիսկերը։ Հետևաբար ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից մեկը կարող է լինել այնպիսի համակցված մոդելի ձևավորումը, որը միաժամանակ կապահովի շուկայի արդյունավետությունը, պետական աջակցության նպատակային կիրառումը և ապահովագրական համակարգի ֆինանսական կայունությունը։ Արտահանման վարկերի ապահովագրությունը կարող է նաև ազդեցություն ունենալ հայկական արտադրողների մրցունակության վրա։ Արտահանողը, որը կարողանում է առաջարկել օտարերկրյա գնորդին ավելի ճկուն վճարման պայմաններ՝ պահպանելով իր ֆինանսական պաշտպանության մակարդակը, կարող է առավել մրցունակ լինել այն շուկաներում, որտեղ վճարման հետաձգումը կամ առևտրային վարկավորումը գործարքի կարևոր պայման է։ Այդ պատճառով ապահովագրական մեխանիզմը կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես վնասների փոխհատուցման գործիք, այլև որպես արտահանման վաճառքային քաղաքականության և մրցունակության ապահովման բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը կայանում է Հայաստանի պայմաններում արտահանման վարկերի ապահովագրության արդյունավետ կառուցակարգերի զարգացման վերաբերյալ մոտեցումների մշակման մեջ։ Դրանք կարող են ներառել ապահովագրական ռիսկերի դասակարգում, պայմանագրային հարաբերությունների կատարելագործում, պետական և մասնավոր կառույցների համագործակցության ձևավորում, արտահանողներին տեղեկատվական աջակցության տրամադրում, ռիսկերի գնահատման մեթոդների բարելավում և ֆինանսական համակարգի հետ կապերի ամրապնդում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը արտահանման վարկերի ապահովագրությունը դիտարկում է որպես ֆինանսական և ինստիտուցիոնալ գործիք, որը կարող է նվազեցնել արտաքին առևտրի անորոշությունը, բարձրացնել արտահանողների ֆինանսավորման հասանելիությունը և աջակցել Հայաստանի արտահանման ներուժի իրացմանը։ Թեման միավորում է ֆինանսների, ապահովագրության, բանկային գործունեության, ռիսկերի կառավարման և միջազգային առևտրի խնդիրները և կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, ապահովագրական ու բանկային ոլորտի մասնագետներին, արտահանող ընկերությունների ղեկավարներին, պետական տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին ու հետազոտողներին։