Քաջարանի մագնետիտային և մոլիբդենիտային խտանյութերից ֆերոմոլիբդենի ստացման տեխնոլոգիայի մշակումը ալյումինաթերմիկ եղանակով

History

Գիրքը ուսումնասիրում է արաբական երկրների պատմական ընթացքը՝ հատկապես 19-րդ դարի վերջից մինչև 21-րդ դարի սկիզբ՝ ընդգծելով նրանց պայքարը անկախության, պետականության ձևավորման և միջազգային հարաբերություններում դիրքավորման համար։ Հիմնական բովանդակությունը․ Գաղութային շրջան և ազատագրական շարժումներ Արաբական երկրների պայքարը եվրոպական գաղութային տերությունների դեմ։ Անկախ պետությունների ձևավորում Նոր պետությունների առաջացում Մերձավոր Արևելքում և Հյուսիսային Աֆրիկայում։ Քաղաքական զարգացումներ Միապետությունների, հանրապետությունների և տարբեր քաղաքական համակարգերի ձևավորում։ Տնտեսական փոփոխություններ Նավթի արդյունաբերության զարգացում և դրա ազդեցությունը տարածաշրջանի վրա։ Հակամարտություններ և պատերազմներ Տարածաշրջանային հակասություններ, արաբ-իսրայելական հակամարտություն և ներքին քաղաքական ճգնաժամեր։ Ժամանակակից գործընթացներ 21-րդ դարի քաղաքական փոփոխություններ և հասարակական շարժումներ (այդ թվում՝ «արաբական գարուն»)։

Political Science

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է քաղաքական երկխոսության հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը արդի հասարակական-քաղաքական փոխակերպումների պայմաններում՝ դիտարկելով երկխոսությունը որպես քաղաքական գործընթացների, հասարակության տարբեր խմբերի փոխգործակցության և հակասությունների կարգավորման կարևոր մեխանիզմ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել քաղաքական երկխոսության էությունը, դրա ձևավորման և զարգացման պայմանները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք ժամանակակից հասարակությունների արագ փոփոխությունների պայմաններում նպաստում կամ խոչընդոտում են արդյունավետ քաղաքական հաղորդակցությանը։ Աշխատության շրջանակում քաղաքական երկխոսությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես իշխանության և ընդդիմության կամ տարբեր քաղաքական ուժերի միջև հաղորդակցության ձև, այլև որպես հասարակության, պետական ինստիտուտների, քաղաքացիական հասարակության, փորձագիտական շրջանակների և տարբեր սոցիալական խմբերի միջև փոխըմբռնման հասնելու գործընթաց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից հասարակական-քաղաքական վերափոխումների ազդեցությանը քաղաքական հաղորդակցության բնույթի վրա։ Տեխնոլոգիական զարգացումը, տեղեկատվական միջավայրի արագ փոփոխությունը, սոցիալական ցանցերի տարածումը, հասարակական մասնակցության նոր ձևերը և քաղաքական գործընթացների թվայնացումը փոխում են ինչպես քաղաքական դերակատարների հաղորդակցության եղանակները, այնպես էլ հանրային կարծիքի ձևավորման մեխանիզմները։ Այս պայմաններում երկխոսությունը կարող է նպաստել հասարակական վստահության ամրապնդմանը, տարբեր շահերի համադրմանը և քաղաքական հակասությունների խաղաղ կարգավորմանը, սակայն միաժամանակ կարող է բախվել բևեռացման, ապատեղեկատվության, փոխադարձ անվստահության և քաղաքական մանիպուլյացիաների խնդիրներին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական երկխոսության և ժողովրդավարական կառավարման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Արդյունավետ երկխոսությունը ենթադրում է ոչ միայն տարբեր տեսակետների արտահայտման հնարավորություն, այլև դրանց լսելու, քննարկելու և քաղաքական որոշումների կայացման գործընթացում հաշվի առնելու պատրաստակամություն։ Այդ տեսանկյունից ուսումնասիրվում են քաղաքական մասնակցության, ներկայացուցչականության, հանրային քննարկումների, փոխզիջումների և կոնսենսուսի ձևավորման խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև քաղաքական երկխոսության տարբեր մակարդակները՝ պետական ինստիտուտների ներսում իրականացվող քննարկումներից մինչև հասարակական և միջազգային հարթակներում տեղի ունեցող բանակցություններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ճգնաժամային իրավիճակներում երկխոսության դերը, երբ հասարակական լարվածության, քաղաքական հակասությունների կամ ինստիտուցիոնալ անվստահության պայմաններում հաղորդակցության արդյունավետ մեխանիզմների առկայությունը կարող է էապես ազդել կայունության պահպանման և հակամարտությունների խորացման կանխարգելման վրա։ Աշխատության տեսական նշանակությունն այն է, որ քաղաքական երկխոսության երևույթը դիտարկվում է ժամանակակից հասարակական փոփոխությունների ավելի լայն համատեքստում՝ կապելով այն իշխանության, քաղաքական մշակույթի, հանրային մասնակցության, հաղորդակցության և ժողովրդավարական կառավարման հիմնախնդիրների հետ։ Գործնական առումով ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքական գործընթացների մասնակիցների, պետական կառավարման մարմինների, հասարակական կազմակերպությունների, վերլուծաբանների և քաղաքական հաղորդակցության ոլորտում աշխատող մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը քաղաքական երկխոսությունը ներկայացնում է որպես ժամանակակից հասարակության մեջ փոխըմբռնման, քաղաքական մասնակցության, հակասությունների կարգավորման և կայուն հասարակական հարաբերությունների ձևավորման կարևոր գործիք՝ ուսումնասիրելով դրա հնարավորություններն ու սահմանափակումները արագ փոփոխվող հասարակական-քաղաքական միջավայրում։

Journalism

«Le Monde»-ը ֆրանսիական ամենաինքնատիպ և ամենահեղինակավոր օրաթերթն է։ Ավելի քան մեկ միլիոն ֆրանսիացիների համար այս թերթի ամենօրյա ընթերցումն առօրյայի կարևոր, պարտադիր մասն է կազմում, իսկ ողջ աշխարհում այն ունի 2129000 ընթերցող / Впервые изучается и подвергается научному анализу одна из ведущих газет Франции с точки зрения ее истории, видов хозяйствования, информационной своеобразности, жанровых и языковых особенностей Հրատ.՝ Երևանի պետական համալսարան, Երևան, 2005, Սեղմագիր՝ 29 էջ [src=123456789/3752] [dspace.nla.am]

Political Science

Հայկ Դեմոյանի այս աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղյան հակամարտության տեղեկատվական, գաղափարական և քարոզչական կողմերի ուսումնասիրությանը։ Գիրքը վերլուծում է, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում կազմակերպվել քարոզչական և հակաքարոզչական գործընթացները՝ կապված Արցախի հիմնախնդրի, հայ-ադրբեջանական հակամարտության և միջազգային հանրային կարծիքի ձևավորման հետ։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է տեղեկատվական պատերազմի մեխանիզմներին, մեդիայի ազդեցությանը, պատմական փաստերի ներկայացման և խեղաթյուրման եղանակներին, ինչպես նաև ազգային և միջազգային հարթակներում կիրառվող քարոզչական ռազմավարություններին։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ադրբեջանական հակահայկական քարոզչության հիմնական ուղղությունները, դրանց տարածման մեթոդները և դրանց հակազդելու հայկական փորձը։ Դեմոյանը ցույց է տալիս, թե ինչպես են պատմական փաստերը, մշակութային ժառանգությունը, ցեղասպանության թեման, քարտեզները, լուսանկարները, վիճակագրական տվյալներն ու քաղաքական հայտարարությունները օգտագործվում տեղեկատվական պայքարի մեջ՝ որպես ազդեցության գործիքներ։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև հակաքարոզչության կազմակերպման արդյունավետ մեթոդներ՝ շեշտադրելով գիտական փաստարկների, պատմական աղբյուրների, միջազգային իրավունքի և մշակութային դիվանագիտության կարևորությունը։ Գիրքը կարևոր ուսումնասիրություն է տեղեկատվական անվտանգության, քաղաքական հաղորդակցության և ժամանակակից քարոզչական տեխնոլոգիաների տեսանկյունից։ Այն օգտակար է պատմաբանների, քաղաքագետների, լրագրողների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են հասկանալ, թե ինչպես է տեղեկատվական դաշտը ազդում քաղաքական հակամարտությունների և հանրային ընկալումների վրա։ Աշխատությունը համադրում է պատմագիտական, քաղաքական և մեդիա-վերլուծական մոտեցումները՝ ներկայացնելով Ղարաբաղյան հիմնախնդրի տեղեկատվական պայքարի բազմաշերտ պատկերը։

Technology

Այս թեման վերաբերում է էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի աշխատանքի երկարաժամկետ կանխատեսման գործընթացում ռիսկերի գնահատման մեթոդաբանական և գործնական խնդիրներին՝ ընդգծելով այն անորոշությունները, որոնք ազդում են արտադրության, սպառման և ցանցային կայունության կանխատեսումների վրա։ Էլեկտրաէներգետիկական համակարգերը համարվում են բարդ դինամիկ համակարգեր, որտեղ փոխկապակցված են տեխնիկական, տնտեսական և արտաքին գործոններ՝ ներառյալ պահանջարկի աճը, արտադրական հզորությունների փոփոխությունը, վառելիքային ռեսուրսների հասանելիությունը և կլիմայական պայմանները։ Երկարաժամկետ կանխատեսման ընթացքում հիմնական մարտահրավերը անորոշությունների բարձր մակարդակն է, որը կապված է ինչպես մակրոտնտեսական զարգացումների, այնպես էլ տեխնոլոգիական փոփոխությունների հետ, օրինակ՝ վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների ներմուծման արագացման հետ։

Law

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է իշխանությունների բաժանման և հավասարակշռման հայեցակարգի ձևավորման, զարգացման և իրավական կիրառման համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են պետական իշխանության կազմակերպման այս սկզբունքի պատմական ակունքները, փիլիսոփայական և քաղաքական-իրավական հիմքերը, ինչպես նաև դրա զարգացման հիմնական փուլերը տարբեր հասարակական և պետական համակարգերում։ Վերլուծվում են օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների փոխհարաբերությունները, դրանց ինքնուրույնության ապահովման մեխանիզմները, փոխզսպումների և հակակշիռների համակարգի նշանակությունը ժողովրդավարական կառավարման պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանադրական կարգավորման առանձնահատկություններին, իշխանությունների միջև հավասարակշռության պահպանման իրավական գործիքներին, պետական կառավարման արդյունավետության և իրավական պետության ձևավորման վրա այս սկզբունքի ազդեցությանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև տարբեր երկրների սահմանադրական փորձը, տեսական մոտեցումները և ժամանակակից իրավական մարտահրավերները՝ կապված իշխանության կենտրոնացման, պետական մարմինների լիազորությունների սահմանազատման և հանրային վերահսկողության հետ։ Ներկայացված վերլուծությունները կարող են օգտակար լինել իրավաբանների, սահմանադրագետների, քաղաքագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ժողովրդավարական պետության կառուցվածքի, սահմանադրական սկզբունքների և իշխանության կազմակերպման իրավական հիմքերի խորացված ուսումնասիրությամբ։