Ախթամար, Գաբո բիձու շերամապահությունը, Երկու հայր, Արջաորս

Literature

Գրքում ուսումնասիրվում է Հայաստանը և հայ ժողովրդի կերպարը ռուս գրողների ստեղծագործություններում 1970-1990-ական թթ․ ընթացքում՝ անդրադառնալով թե՛ պատմական, թե՛ մշակութային և սոցիալական համատեքստին։ Ներկայացվում են այն թեմաները, որ ռուս գրողներին հուզել են, ինչպիսիք են ազգային ինքնությունը, մշակութային ավանդույթները, սոցիալական խնդիրները և խորհրդային շրջանի փոփոխությունները, ինչպես նաև վերլուծվում է այն գրական և մտավոր միջոցառումների ազդեցությունը, որոնք ձևավորել են Հայաստանի կերպարը ռուս ընթերցողի աչքում։ Գիրքը վերլուծում է թե՛ ճանաչված, թե՛ քիչ հայտնի հեղինակների ստեղծագործությունները, ընդգծում է գրական պատկերների և լեզվական միջոցների դերը, ինչպես նաև անդրադառնում է ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական պայմաններին, որոնք ազդել են հայության ներկայացման ձևերի վրա։ Այն նախատեսված է գրականագետների, մշակութաբանների, ուսանողների և այն մարդկանց համար, ովքեր հետաքրքրված են միջմշակութային դիալոգով, ազգային կերպարի ձևավորմամբ և խորհրդային և հետխորհրդային գրականության ուսումնասիրությամբ։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում քաղաքային բնակավայրերին բնորոշ բնապահպանական խնդիրների ուսումնասիրման և ուսուցման մեթոդական մոտեցումների մշակմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է սովորողների մոտ քաղաքային միջավայրի էկոլոգիական վիճակի վերաբերյալ համակարգված գիտելիքների, հետազոտական կարողությունների և բնապահպանական մտածողության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում քաղաքների զարգացման և շրջակա միջավայրի փոխազդեցությունները, բնակչության ու տնտեսական գործունեության կենտրոնացման հետևանքով առաջացող էկոլոգիական խնդիրները, ինչպես նաև դրանց ներառման հնարավորությունները դպրոցական աշխարհագրության և բնապահպանական կրթության գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են մթնոլորտային օդի աղտոտման, ջրային ռեսուրսների վիճակի, կենցաղային և արտադրական թափոնների կառավարման, կանաչ տարածքների պահպանման, հողային ծածկույթի փոփոխությունների, տրանսպորտային ծանրաբեռնվածության և աղմուկային աղտոտման վերաբերյալ թեմաները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսուցման այնպիսի մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս տեսական գիտելիքները կապել սովորողների անմիջական շրջակա միջավայրի հետ։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել դիտարկումներ, դաշտային ուսումնասիրություններ, քարտեզագրում, վիճակագրական տվյալների վերլուծություն, համեմատական գնահատումներ, նախագծային և հետազոտական աշխատանքներ։ Կարևորվում է սովորողների ինքնուրույն գործունեությունը՝ բնապահպանական խնդրի բացահայտումից և տվյալների հավաքագրումից մինչև պատճառահետևանքային կապերի վերլուծություն և հնարավոր լուծումների քննարկում։ Քաղաքային բնակավայրը դիտարկվում է որպես ուսումնական հետազոտության հասանելի միջավայր, որտեղ հնարավոր է գործնականորեն ուսումնասիրել բնական և մարդածին գործոնների փոխազդեցությունը։ Մեթոդական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից է նաև միջառարկայական կապերի կիրառումը՝ աշխարհագրության, կենսաբանության, քիմիայի, հասարակագիտության և այլ ուսումնական առարկաների գիտելիքների համադրմամբ։ Աշխատությունում կարևորվում է ոչ միայն բնապահպանական գիտելիքների յուրացումը, այլև տեղեկատվությունը գնահատելու, տվյալները համեմատելու, հիմնավորված եզրակացություններ կատարելու և շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք ձևավորելու կարողությունների զարգացումը։ Նման մոտեցումը նպաստում է բնապահպանական կրթության գործնական ուղղվածության ուժեղացմանը և սովորողների հետազոտական հետաքրքրությունների զարգացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրության և բնապահպանական առարկաների ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության մեթոդաբանների, հետազոտողների, ինչպես նաև աշխարհագրական և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում իրացվելիության կառավարման և վերահսկման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը, դրանց արդյունավետության գնահատմանը և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննարկվում են բանկային իրացվելիության տնտեսական էությունը, ֆինանսական կայունության ապահովման գործում դրա նշանակությունը, ինչպես նաև առևտրային բանկերի վճարունակության և պարտավորությունների ժամանակին կատարման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման սկզբունքներին, դրամական հոսքերի հավասարակշռմանը, իրացվելի ակտիվների անհրաժեշտ մակարդակի պահպանմանը և ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ տեղաբաշխմանը։ Ուսումնասիրվում են իրացվելիության ռիսկի առաջացման պատճառները, դրա գնահատման քանակական և որակական մեթոդները, ինչպես նաև ներքին և արտաքին տնտեսական գործոնների ազդեցությունը բանկերի ֆինանսական վիճակի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում կարճաժամկետ և երկարաժամկետ իրացվելիության ցուցանիշներին, դրանց հաշվարկման ու վերլուծության մոտեցումներին, սթրես-թեստավորման կիրառմանը և հնարավոր ճգնաժամային իրավիճակներում իրացվելիության կառավարման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի կարգավորող և վերահսկողական գործառույթները, բանկային նորմատիվների պահպանման անհրաժեշտությունը և միջազգային բանկային վերահսկողության սկզբունքների կիրառման հնարավորությունները։ Դիտարկվում են նաև բանկերի ներքին վերահսկողության համակարգերի կատարելագործումը, ռիսկերի վաղաժամ բացահայտման մեխանիզմները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը և կառավարչական որոշումների արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել բանկային համակարգի իրացվելիության հիմնական ցուցանիշները, ֆինանսական շուկայի փոփոխությունների ազդեցությունը և վերահսկողական գործիքների զարգացման հեռանկարները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բանկային համակարգի կայունության ամրապնդման, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցման և իրացվելիության կառավարման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսաբանների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ռիսկերի կառավարման փորձագետների, ֆինանսական վերահսկողության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Philosophy

Գեղեցիկի ընկալումները հետմոդեռնիստական փիլիսոփայության մեջ ձևավորվում են այն գաղափարի շուրջ, որ գեղեցիկը չունի մեկ միասնական, համընդհանուր և մշտական սահմանում, այլ կախված է լեզվից, մշակույթից, պատմական համատեքստից և դիտողի անձնական փորձից։ Հետմոդեռնիզմը քննադատում է դասական և մոդեռնիստական մոտեցումները, որոնք փորձում էին գեղեցիկը բացատրել որպես օբյեկտիվ չափանիշների համակարգ կամ համընդհանուր էսթետիկական կանոնների ամբողջություն, և փոխարենը ընդգծում է բազմազանությունը, տարբերությունները և իմաստների հարաբերականությունը։ Այս մոտեցման մեջ արվեստը և գեղեցկությունը դիտվում են որպես բաց համակարգեր, որտեղ իմաստը մշտապես փոփոխվում է և կախված է մեկնաբանությունից։ Հետմոդեռնիստական մտածողությունը նաև շեշտում է, որ գեղեցիկը կարող է լինել հակասական, պարադոքսալ և նույնիսկ «անհարթ»՝ ներառելով այնպիսի ձևեր, որոնք նախկինում համարվել են ոչ գեղեցիկ կամ անընդունելի։ Օրինակ՝ զանգվածային մշակույթի, փոփ արվեստի, կոլաժային և դեկոնստրուկտիվիստական մոտեցումները ցույց են տալիս գեղեցիկի նոր ընկալումներ, որտեղ կարևոր է ոչ թե ներդաշնակությունը, այլ խաղը, վերաիմաստավորումը և հղումների բազմաշերտությունը։ Այսպիսով, Գեղագիտություն-ում հետմոդեռնիզմը գեղեցիկը դիտարկում է որպես փոփոխական, բազմիմաստ և սոցիալ-մշակութային կառուցվածք, այլ ոչ թե կայուն և համընդհանուր կատեգորիա։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Բայազետի բարբառի համակողմանի ուսումնասիրությանը և նրա լեզվական առնչությունների բացահայտմանը շրջակա բարբառային համակարգերի հետ։ Հեղինակը վերլուծում է բարբառի ձևավորման պատմական նախադրյալները, հնչյունական, բառապաշարային և քերականական առանձնահատկությունները՝ ներկայացնելով դրա տեղն ու դերը հայերենի բարբառային բազմազանության մեջ։ Քննարկվում են Բայազետի բարբառի փոխազդեցությունները հարակից բարբառների հետ, լեզվական ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք պայմանավորել են տվյալ բարբառի զարգացման ընթացքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարբառային բառապաշարի, արտահայտչական միջոցների, խոսվածքային առանձնահատկությունների և լեզվական հնագույն տարրերի պահպանման խնդիրներին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարածաշրջանային լեզվական կապերը, պատմական տեղաշարժերի ազդեցությունը և հայոց լեզվի տարածքային տարբերակների զարգացման օրինաչափությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ բարբառագիտության, լեզվի պատմության և ազգագրական ուսումնասիրությունների համար՝ ներկայացնելով արժեքավոր նյութ ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական հետազոտությունների տեսանկյունից։ Այն նախատեսված է լեզվաբանների, հայագետների, բարբառագետների, պատմաբանների, դասախոսների, ուսանողների և հայոց լեզվի տարածքային առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Literature

Գրականագիտության «գործարանը». մեթոդ, տեքստ, ընթերցող, մեկնաբանող-ը գրականագիտական ուսումնամեթոդական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի բացատրել գրականության ուսումնասիրության հիմնական տեսական մոտեցումները և դրանց կիրառման եղանակները՝ կենտրոնանալով գրական տեքստի, ընթերցողի և մեկնաբանության փոխկապակցվածության վրա, աշխատությունում ներկայացվում են գրականագիտության հիմնական մեթոդաբանական ուղղությունները՝ կառուցվածքային, պատմամշակութային, հոգեբանական և ընթերցողական մոտեցումներ, ինչպես նաև դրանց կիրառումը կոնկրետ տեքստերի վերլուծության մեջ, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում «տեքստ–ընթերցող–մեկնաբան» հարաբերությանը, որտեղ գրական ստեղծագործությունը դիտարկվում է ոչ թե որպես փակ համակարգ, այլ որպես բազմիմաստ գործընթաց, որը ձևավորվում է տարբեր ընթերցումների և մեկնաբանությունների արդյունքում, միաժամանակ քննարկվում է գրական քննադատության դերը որպես միջնորդող և վերլուծական գործունեություն, աշխատությունը նպատակ ունի զարգացնել քննադատական մտածողություն, վերլուծական հմտություններ և գրական տեքստերի խորքային ընկալում՝ հատկապես ուսանողների և սկսնակ հետազոտողների համար։