Ալտը Հայաստանում

Linguistics

Հայոց լեզվի ոճագիտություն-ը լեզվաբանական և լեզվաոճաբանական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայոց լեզվի ոճական համակարգը, նրա զարգացման սկզբունքները և կիրառական առանձնահատկությունները տարբեր հաղորդակցական միջավայրերում, աշխատությունում բացատրվում են ոճագիտության հիմնական հասկացությունները՝ լեզվական ոճ, գործառական ոճեր, արտահայտչական միջոցներ և խոսքի կառուցման տարբեր մակարդակներ, միաժամանակ դիտարկվում են հայերենի հիմնական գործառական ոճերը՝ գիտական, պաշտոնական, հրապարակախոսական, գեղարվեստական և խոսակցական, և դրանց լեզվական առանձնահատկությունները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի ընտրությանը, շարադասության կառուցվածքին, արտահայտչականության միջոցներին և խոսքի ազդեցության ուժին, աշխատությունը նաև վերլուծում է ոճական շեղումների և լեզվական սխալների պատճառները, նպատակ ունենալով զարգացնել գրագետ, ճշգրիտ և արտահայտիչ խոսք ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր հաղորդակցության մեջ։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է միզապարկի քաղցկեղի համալիր հետազոտության ընթացքում ուռուցքային մարկերների և ցիտոսպեկտրոֆոտոմետրիայի կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել այն մեթոդների նշանակությունը, որոնք կարող են լրացնել միզապարկի ուռուցքային հիվանդությունների ավանդական կլինիկական, գործիքային և ձևաբանական ախտորոշումը։ Ուռուցքային մարկերների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ուշադրություն դարձնել բջջային և մոլեկուլային այն փոփոխություններին, որոնք կարող են ուղեկցել չարորակ գործընթացի առաջացմանն ու զարգացմանը, մինչդեռ ցիտոսպեկտրոֆոտոմետրիան հնարավորություն է տալիս քանակականորեն ուսումնասիրել բջիջների որոշակի ֆիզիկաքիմիական բնութագրեր՝ հատկապես կապված բջջային կորիզի և նուկլեինաթթուների պարունակության հետ։ Այս մեթոդների համադրումը կարող է նպաստել ուռուցքային բջիջների հայտնաբերմանը, դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունների գնահատմանը և ախտորոշման տեղեկատվականության բարձրացմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև տարբեր ախտորոշիչ ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը, դրանց զգայունությունն ու սպեցիֆիկությունը, ինչպես նաև ստացված արդյունքների նշանակությունը հիվանդության ընթացքի և հնարավոր կանխատեսման գնահատման համար։ Միզապարկի քաղցկեղի դեպքում հատկապես կարևոր է վաղ հայտնաբերումը և հիվանդության կրկնության նկատմամբ հսկողությունը, ուստի լրացուցիչ լաբորատոր մեթոդների կիրառումը կարող է ունենալ գործնական նշանակություն։ Հետազոտությունը միավորում է կլինիկական ուռուցքաբանության, բջջաբանական ախտորոշման և կենսաֆիզիկական հետազոտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել միզապարկի չարորակ նորագոյացությունների հայտնաբերման և գնահատման մեթոդաբանությունը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ուռուցքաբաններին, ուրոլոգներին, ախտաբաններին, լաբորատոր ախտորոշման մասնագետներին և բժշկական հետազոտություններով զբաղվող ուսանողներին։

Linguistics

Այս մեթոդաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է արևելահայերենի ուսուցման գործընթացում առաջացող հիմնական խնդիրների վերլուծությանը՝ անգլիախոս դիվանագիտական միջավայրի պայմաններում, մասնավորապես՝ ամերիկյան դիվանագիտական փորձի օրինակով։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են օտար լեզվամշակութային միջավայրում հայերենի ուսուցման առանձնահատկությունները, լեզվական միջամտության ազդեցությունը, ինչպես նաև ուսանողների հաղորդակցական և միջմշակութային կարողությունների զարգացման խնդիրները։ Հեղինակը ներկայացնում է մասնագիտական նպատակներով լեզվի ուսուցման մոտեցումները՝ շեշտադրելով դիվանագիտական հաղորդակցության պահանջները, պաշտոնական խոսքի առանձնահատկությունները և լեզվական ճշգրտության անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդների ընտրությանը, ուսումնական նյութերի մշակմանը և լեզվական հմտությունների ինտեգրված զարգացմանը՝ լսելու, խոսելու, ընթերցելու և գրելու կարողությունների համադրությամբ։ Աշխատությունը համադրում է լեզվաբանության, մեթոդիկայի և միջմշակութային հաղորդակցության մոտեցումները՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ մասնագիտական միջավայրում արևելահայերենի ուսուցման արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն օգտակար է լեզվաբանների, հայոց լեզվի դասախոսների, մեթոդիստների և դիվանագիտական կրթության ոլորտի հետազոտողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածաշրջանների տնտեսական ներուժի, մրցակցային առավելությունների և տարածքային զարգացման գործընթացներում մարքեթինգային մոտեցումների կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում տարածաշրջանների բնական, մարդկային, արտադրական, ենթակառուցվածքային և տնտեսական ռեսուրսների գնահատումն է՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել տարածքների մասնագիտացմանը, ներդրումային գրավչության բարձրացմանը և տնտեսական ակտիվության ընդլայնմանը։ Մրցակցային առավելությունները դիտարկվում են որպես տարբեր գործոնների համակցություն, որը կարող է պայմանավորված լինել աշխարհագրական դիրքով, ռեսուրսային ապահովվածությամբ, աշխատուժի մասնագիտական ներուժով, արտադրական ավանդույթներով, զբոսաշրջային հնարավորություններով, ենթակառուցվածքների զարգացվածությամբ և գործարար միջավայրով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարածաշրջանների միջև տնտեսական զարգացման տարբերություններին և դրանց ձևավորման պատճառներին՝ ուսումնասիրելով արտադրության, ծառայությունների, զբաղվածության, ներդրումային ակտիվության և ձեռնարկատիրության տարածքային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարածքային մարքեթինգի գործիքների կիրառման հնարավորությունների վերլուծությունը։ Այս համատեքստում տարածաշրջանը դիտարկվում է որպես տնտեսական և սոցիալական միջավայր, որի գրավչությունը կարող է նպատակային կերպով ներկայացվել ներդրողներին, ձեռնարկություններին, զբոսաշրջիկներին և այլ շահագրգիռ խմբերի։ Քննվում են տարածաշրջանային բրենդավորման, տեղեկատվական քաղաքականության, ներդրումային առաջարկների ձևավորման և տարածքի դրական տնտեսական կերպարի ստեղծման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև տեղական արտադրանքի և ծառայությունների մրցունակության բարձրացումը՝ դրանք կապելով տարածաշրջանի առանձնահատկությունների և մասնագիտացման հնարավորությունների հետ։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել պետական կառավարման, տեղական ինքնակառավարման և մասնավոր հատվածի համագործակցությանը՝ տնտեսական զարգացման ծրագրերի մշակման ու իրականացման ընթացքում։ Տարածաշրջանային զարգացման ռազմավարությունների արդյունավետությունը դիտարկվում է նաև ենթակառուցվածքային ներդրումների, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության խթանման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման և մարդկային կապիտալի զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մարզերի տնտեսական ցուցանիշների համեմատական գնահատում և դրանց ուժեղ ու սահմանափակող կողմերի համակարգում՝ համապատասխան զարգացման ուղղությունների հիմնավորման համար։ Մարքեթինգային մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս տնտեսական քաղաքականությունը առավել սերտորեն կապել տարածքի իրական ներուժի, պահանջարկի և նպատակային խմբերի առանձնահատկությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ տարածքային տնտեսական անհամաչափությունների, մարզերի մրցունակության և տեղական զարգացման կառավարման ուսումնասիրության համար՝ տարածաշրջանային մարքեթինգը ներկայացնելով որպես տնտեսական ներուժի բացահայտման և զարգացման ռազմավարությունների ձևավորման գործիք։

History

Աշխատությունը նվիրված է պաղեստինյան քաղաքական և հասարակական միջավայրում ձևավորված ներքին քննարկումների, գաղափարական տարաձայնությունների և քաղաքական ռազմավարությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով իսրայելա-պաղեստինյան հակամարտության շուրջ ձևավորված ավելի լայն քաղաքական դիսկուրսի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում պաղեստինյան տարբեր քաղաքական ուժերի, հասարակական խմբերի և մտավոր շրջանակների մոտեցումների բազմազանությունն է՝ ազգային նպատակների, քաղաքական ներկայացուցչության, պետականության, բանակցային գործընթացի, կառավարման և հակամարտության կարգավորման վերաբերյալ։ Քննվում է, թե ինչպես են պատմական զարգացումները, տարածքային ու քաղաքական բաժանումները, տարածաշրջանային գործընթացները և միջազգային միջավայրն ազդել ներպաղեստինյան քաղաքական բանավեճերի բովանդակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր քաղաքական կազմակերպությունների միջև հարաբերություններին, միասնական քաղաքական դիրքորոշման ձևավորման դժվարություններին և ներքին մրցակցության ազդեցությանը պաղեստինյան քաղաքական օրակարգի վրա։ Վերլուծվում են բանակցությունների, դիվանագիտական գործունեության, քաղաքական մասնակցության և միջազգային կառույցների հետ փոխգործակցության վերաբերյալ տարբեր մոտեցումները՝ դրանք ներկայացնելով որպես պաղեստինյան հասարակական-քաղաքական դաշտում գոյություն ունեցող տարբեր ռազմավարական պատկերացումների արտահայտություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ինքնության և պատմական հիշողության դերը քաղաքական խոսույթի ձևավորման մեջ, ինչպես նաև քաղաքական լեզվի միջոցով ազգային նպատակների, իրավունքների, անվտանգության և խաղաղության վերաբերյալ պատկերացումների ներկայացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել պաշտոնական հայտարարություններ, քաղաքական փաստաթղթեր, հանրային ելույթներ, լրատվական նյութեր և գիտական մեկնաբանություններ՝ բացահայտելու տարբեր դերակատարների դիրքորոշումների փոփոխություններն ու շարունակականությունը։ Ներպաղեստինյան հակասությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին կազմակերպությունների մրցակցություն, այլև որպես հասարակության ներսում քաղաքական առաջնահերթությունների, կառավարման մոդելների և հակամարտության կարգավորման ուղիների վերաբերյալ ավելի լայն բանավեճերի արտահայտություն։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է, թե ներքին տարաձայնություններն ինչպես են փոխազդում իսրայելական քաղաքական դիսկուրսի, տարածաշրջանային դերակատարների և միջազգային միջնորդական նախաձեռնությունների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքագիտության, հակամարտությունների ուսումնասիրության, միջազգային հարաբերությունների և քաղաքական դիսկուրսի վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել ներպաղեստինյան քաղաքական դաշտի բազմաշերտ կառուցվածքն ու դրա կապը հակամարտության շուրջ ընթացող ավելի լայն քննարկումների հետ։

Agriculture

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսության ապահովագրության իրականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ գյուղատնտեսական արտադրությանն ուղեկցող բազմաբնույթ ռիսկերի պայմաններում ապահովագրական մեխանիզմների դերի և արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում այն իրողությունն է, որ գյուղատնտեսությունը զգալիորեն կախված է բնական և կլիմայական պայմաններից, ինչի հետևանքով գյուղատնտեսական արտադրողները կարող են բախվել բերքի կորստի, կենդանիների անկման, ցրտահարության, կարկտահարության, երաշտի, ուժեղ տեղումների և այլ անբարենպաստ երևույթների հետևանքով առաջացող ֆինանսական վնասների։ Այս պայմաններում ապահովագրությունը դիտարկվում է որպես ռիսկերի կառավարման կարևոր գործիք, որը կարող է նվազեցնել գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամուտների անկայունությունը և նպաստել դրանց ֆինանսական կայունությանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գյուղատնտեսական ապահովագրության տնտեսական էությունը, դրա հիմնական սկզբունքները և կիրառման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով գյուղատնտեսության ոլորտի արտադրական ցիկլերի, եկամուտների սեզոնայնության և բնական ռիսկերի առանձնահատկությունները։ Կարևոր խնդիր է ապահովագրական ռիսկերի ճիշտ նույնականացումը և գնահատումը, քանի որ տարբեր մշակաբույսեր, մարզեր և գյուղատնտեսական գործունեության տեսակներ ունեն ռիսկերի տարբեր մակարդակներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ապահովագրական պայմանագրերի կառուցվածքը՝ ապահովագրության օբյեկտները, ապահովագրական դեպքերը, ծածկույթի չափը, ապահովագրավճարները, փոխհատուցման մեխանիզմները և վնասի գնահատման կարգը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական ապահովագրության պետական աջակցության մեխանիզմներին։ Գյուղատնտեսական ապահովագրության տարածման համար կարևոր դեր կարող է ունենալ պետության կողմից ապահովագրավճարների մասնակի սուբսիդավորումը, քանի որ գյուղատնտեսական ռիսկերի բարձր մակարդակը կարող է ապահովագրությունը թանկ դարձնել փոքր և միջին տնտեսությունների համար։ Պետական մասնակցությունը կարող է նպաստել ապահովագրական ծառայությունների մատչելիության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական արտադրողների կողմից դրանց օգտագործման ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ապահովագրական ընկերությունների և գյուղատնտեսական արտադրողների փոխհարաբերություններին։ Արդյունավետ համակարգի համար անհրաժեշտ է, որ ապահովագրական ընկերությունները կարողանան ճիշտ գնահատել ռիսկերը և վնասները, իսկ գյուղատնտեսական տնտեսությունները բավարար տեղեկացված լինեն ապահովագրության պայմանների, առավելությունների և սահմանափակումների վերաբերյալ։ Տեղեկատվության պակասը և ապահովագրական մշակույթի ոչ բավարար մակարդակը կարող են խոչընդոտել համակարգի տարածմանը։ Կարևոր խնդիր է նաև ապահովագրական դեպքերի ժամանակ վնասի օբյեկտիվ և արագ գնահատումը։ Գյուղատնտեսության ոլորտում վնասները կարող են ընդգրկել մեծ տարածքներ և տարբեր աստիճանի վնասվածություն ունեցող մշակաբույսեր կամ կենդանիներ, ուստի փոխհատուցման գործընթացի արդյունավետությունը մեծապես կախված է գնահատման մեթոդների ճշգրտությունից։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել ժամանակակից տեխնոլոգիաների՝ հեռահար զոնդավորման, արբանյակային տվյալների, թվային քարտեզագրման և տվյալների վերլուծության հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև գյուղատնտեսական ապահովագրության պահանջարկի վրա ազդող գործոնների բացահայտումը։ Գյուղատնտեսական տնտեսությունների չափը, եկամուտների մակարդակը, ապահովագրության արժեքը, նախկինում ունեցած վնասների փորձը, պետական աջակցության առկայությունը, ֆինանսական գրագիտությունը և ապահովագրական ընկերությունների նկատմամբ վստահությունը կարող են ազդել ապահովագրական ծառայությունից օգտվելու որոշման վրա։ Այս գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու որոշ տնտեսություններ ակտիվորեն օգտվում են ապահովագրությունից, իսկ մյուսները նախընտրում են ռիսկերը կրել ինքնուրույն։ Աշխատանքում կարող է վերլուծվել նաև գյուղատնտեսության ապահովագրության զարգացմանը խոչընդոտող հիմնախնդիրների ամբողջությունը։ Դրանց թվում կարող են լինել ապահովագրական ծառայությունների համեմատաբար բարձր արժեքը, գյուղացիական տնտեսությունների սահմանափակ ֆինանսական հնարավորությունները, ռիսկերի գնահատման բարդությունը, վնասների փոխհատուցման նկատմամբ անվստահությունը, տեղեկատվության պակասը և ապահովագրական շուկայի սահմանափակ ծավալը։ Խնդիրների լուծումը պահանջում է պետության, ապահովագրական ընկերությունների, գյուղատնտեսական արտադրողների և ոլորտային կառույցների համագործակցություն։ Գործնական առումով աշխատանքը կարող է առաջարկել գյուղատնտեսական ապահովագրության կատարելագործման ուղղություններ՝ ապահովագրական արտադրանքի բազմազանեցում, պայմանների պարզեցում, ֆերմերների իրազեկվածության բարձրացում, ռիսկերի գնահատման մեթոդների կատարելագործում, պետական աջակցության արդյունավետության բարձրացում և թվային տեխնոլոգիաների ավելի լայն կիրառում։ Կարևոր է նաև ապահովագրական համակարգը համապատասխանեցնել տարբեր մարզերի և գյուղատնտեսական գործունեության տեսակների առանձնահատկություններին՝ խուսափելով բոլոր տնտեսությունների համար միատեսակ մոտեցումից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը գյուղատնտեսության ապահովագրությունը դիտարկում է որպես ՀՀ գյուղատնտեսական ոլորտի ֆինանսական կայունության և ռիսկերի կառավարման կարևոր բաղադրիչ։ Դրա արդյունավետ զարգացումը կարող է նպաստել գյուղատնտեսական արտադրողների եկամուտների պաշտպանությանն, ներդրումային ակտիվության բարձրացմանը, արտադրության շարունակականության ապահովմանը և բնական ու կլիմայական ռիսկերի հետևանքով առաջացող տնտեսական կորուստների մեղմմանը։