Անապատում

Culture

Սա տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի պարբերական հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, մասնագետներին, գիտնականներին, դասախոսներին, ուսանողներին, գրադարանների աշխատակիցներին և մշակույթի ու արվեստի ոլորտով հետաքրքրվող այլ անձանց ժամանակին տեղեկացնել նոր լույս տեսած գրականության մասին։ Հրատարակությունը կազմվել է Հայաստանի Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի մշակույթի և արվեստի գիտական ինֆորմացիայի բաժնի կողմից և նախատեսված է մշակույթի, մշակութային շինարարության, կուլտուր-լուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, մշակութային ժառանգության ու հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, ինչպես նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ տեղեկատվություն տրամադրելու համար։ Նյութերի ընդգրկումն ունի լայն աշխարհագրական և լեզվական շրջանակ․ ցանկում ներկայացվում են հանրապետությունում հայերեն և ռուսերեն լեզուներով հրատարակված համապատասխան գրքերը, պարբերականների նյութերը և հոդվածները, իսկ որոշ թողարկումներում ներառվում են նաև Հայաստանի սահմաններից դուրս ռուսերենով հրատարակված այն աշխատանքները, որոնք վերաբերում են հայկական մշակույթին և արվեստին։ Նյութերը դասավորված են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սկզբունքով, ինչի շնորհիվ ընթերցողը կարող է թեմատիկ բաժինների միջոցով ավելի հեշտ կողմնորոշվել անհրաժեշտ գրականության որոնման ընթացքում։ Յուրաքանչյուր բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվում են այբբենական կարգով՝ սկզբում հայերեն, ապա ռուսերեն լեզուներով։ Հրատարակության առանձնահատուկ օգտակար բաղադրիչներից է յուրաքանչյուր գրքի նկարագրությանը համապատասխան գրքային շիֆրի նշումը, որը հեշտացնում է տվյալ հրատարակության որոնումն ու գրադարանային ֆոնդում նույնականացումը։ Մատենագիտական համարակալումը շարունակական է թողարկումից թողարկում՝ ամբողջ տարվա ընթացքում, ինչը թույլ է տալիս հետևողականորեն կազմակերպել և հետագայում օգտագործել մատենագիտական տեղեկությունները։ Ըստ Հայաստանի ազգային գրադարանի տվյալների՝ ներկայացված 1978 թվականի թողարկումը Երևանում հրատարակվել է 25 էջ ծավալով և ընդգրկում է տվյալ ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մատենագիտական տեղեկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է խորհրդային շրջանի Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական տեղեկատվական միջավայրը, այդ ժամանակաշրջանում շրջանառվող գրականությունը և գրադարանային-մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները ուսումնասիրելու համար։ Այն հատկապես արժեքավոր է հետազոտողների, գրադարանագետների, արվեստաբանների, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետների և հին հրատարակությունների մատենագիտական հետազոտություններ իրականացնող ընթերցողների համար, քանի որ մեկտեղում և համակարգված ձևով ներկայացնում է տվյալ ժամանակաշրջանի մշակույթի ու արվեստի ոլորտին վերաբերող գրական տեղեկատվությունը։

Other Subjects

VoIP սարքից դեպի անհատական համակարգիչ իրական ժամանակում տվյալների փոխանցման համար պետք է նախագծել մի համակարգ, որը ապահովում է ձայնի թվայնացում, սեղմում, ցանցային փոխանցում, նվազագույն ուշացում և կայուն ընդունում։ Նախ՝ VoIP սարքում ձայնը հավաքվում է միկրոֆոնից, այնուհետև անալոգ ազդանշանը վերածվում է թվայինի՝ ADC մոդուլով։ Հաջորդ փուլում տվյալները մշակվում են կոդեկով (օրինակ՝ G.711, G.729 կամ Opus), որը նվազեցնում է տվյալների ծավալը՝ պահպանելով ձայնի որակը։ Այնուհետև տվյալները բաժանվում են փոքր փաթեթների՝ օգտագործելով RTP (Real-time Transport Protocol), որը նախատեսված է իրական ժամանակի ձայնային և վիդեո փոխանցման համար։ Փաթեթների հասցեավորումն ու փոխանցման կառավարումը իրականացվում է UDP պրոտոկոլի միջոցով, քանի որ այն ապահովում է ցածր ուշացում՝ առանց TCP-ի ծանր վերահսկման մեխանիզմների։ Ցանցում փաթեթները փոխանցվում են IP մակարդակով դեպի անհատական համակարգիչ, որտեղ հատուկ VoIP հաճախորդ կամ սերվերային ծրագիր (softphone) ընդունում է դրանք։ Հաջորդ փուլում jitter buffer-ը կարգավորում է փաթեթների հնարավոր ուշացումները և անհավասար ժամանումը, որից հետո դեկոդերը վերականգնում է ձայնային ազդանշանը և այն վերածում անալոգ ձևի՝ բարձրախոսի միջոցով լսելու համար։ Համակարգի կայուն աշխատանքի համար կարող են կիրառվել նաև QoS մեխանիզմներ (Quality of Service)՝ ցանցում ձայնային տրաֆիկին առաջնահերթություն տալու համար, ինչպես նաև NAT traversal տեխնոլոգիաներ (STUN, TURN, ICE)՝ տարբեր ցանցային միջավայրերում կապի ապահովման համար։ Այս ամբողջ շղթան միասին ապահովում է VoIP սարքից դեպի համակարգիչ ձայնի փոխանցում իրական ժամանակում՝ նվազագույն ուշացումով և ընդունելի որակով։

Literature

Ստեղծագործության վերնագիրը միավորում է Անգեղա Քաջիոլի անվան հետ կապված պատումային թեման և նախախնամության գաղափարը՝ ընթերցողի ուշադրությունը կենտրոնացնելով մարդկային ճակատագրի, կյանքի անսպասելի շրջադարձերի և իրադարձությունների հնարավոր խորքային իմաստի վրա։ Նախախնամության գաղափարը կրոնական ու փիլիսոփայական մտածողության մեջ առնչվում է այն համոզմունքին, որ մարդկային կյանքն ու աշխարհի ընթացքը կարող են ենթարկվել ավելի բարձր կամքի և կարգի։ Այս տեսանկյունից ստեղծագործության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս խորհելու մարդու ընտրությունների, գործողությունների հետևանքների, պատահականության և անհրաժեշտության փոխհարաբերության մասին։ Պատումային ձևը կարող է այդ գաղափարները ներկայացնել հերոսների ճակատագրերի, փորձությունների և իրադարձությունների հաջորդականության միջոցով՝ բացահայտելով բարոյական պատասխանատվության, հավատքի, համբերության և կյանքի իմաստի հարցերը։ Վերնագրում առկա «գաղտնիք» բառը ստեղծում է խորհրդավորության և բացահայտման սպասում՝ ընդգծելով մարդու սահմանափակ գիտելիքի և կյանքի բարդ ընթացքի միջև հակադրությունը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայերեն գրական միջավայրում տարածված գեղարվեստական ու կրոնափիլիսոփայական թեմաների, նախախնամության գաղափարի և բարոյական խորհրդածությունների ուսումնասիրության համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է լեզվական արտահայտչամիջոցների ուսուցման միջոցով կրտսեր դպրոցականների բանավոր խոսքի զարգացման մանկավարժական և մեթոդական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լեզվի արտահայտչական ներուժի բացահայտումն ու դրա նպատակային օգտագործումն է՝ սովորողների խոսքը դարձնելու ավելի պատկերավոր, հստակ, բովանդակալից, տրամաբանական և հուզականորեն հարուստ։ Աշխատանքում լեզվական արտահայտչամիջոցները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լեզվական գիտելիքի տարրեր, այլև որպես հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման արդյունավետ գործիք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրտսեր դպրոցական տարիքի առանձնահատկություններին և այն մեթոդներին, որոնց միջոցով երեխաները կարող են աստիճանաբար ճանաչել ու կիրառել համեմատությունները, փոխաբերությունները, մակդիրները, հոմանիշները, դարձվածքները, կրկնությունները և խոսքի այլ արտահայտչական միջոցներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է սովորողների բառապաշարի հարստացումը և տարբեր իրավիճակներում համապատասխան բառերի ու արտահայտությունների ինքնուրույն ընտրության կարողության զարգացումը։ Աշխատանքում կարող են ներկայացվել զրույցի, նկարագրության, պատմելու, վերապատմելու, դերային խաղերի, ստեղծագործական առաջադրանքների, պատկերների մեկնաբանության և գրական տեքստերի վերլուծության մեթոդներ, որոնք նպաստում են երեխայի բանավոր խոսքի ակտիվացմանը։ Կարևորվում է նաև ուսուցման այնպիսի միջավայրի ստեղծումը, որտեղ երեխան հնարավորություն ունի ազատորեն արտահայտելու իր մտքերը, զգացմունքներն ու վերաբերմունքը՝ օգտագործելով սովորած լեզվական միջոցները։ Արտահայտչամիջոցների նպատակային ուսուցումը կարող է նպաստել ոչ միայն բառապաշարի ընդլայնմանը, այլև խոսքի քերականական կառուցվածքի, շարահյուսական ճկունության, մտքերի հաջորդական շարադրման և հաղորդակցական ինքնավստահության զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել սովորողների խոսքի զարգացման մակարդակի նախնական և վերջնական գնահատում, կիրառվող մեթոդների արդյունավետության համեմատություն և ուսուցման գործընթացում առաջացող դժվարությունների հաղթահարման մեթոդական առաջարկություններ։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել տարրական դասարաններում հայոց լեզվի և գրական ընթերցանության դասերի կազմակերպման, խոսքի զարգացման վարժությունների մշակման և ուսուցիչների մեթոդական աշխատանքի կատարելագործման գործընթացում։ Այն կարող է հետաքրքրել տարրական դասարանների ուսուցիչներին, մանկավարժներին, մեթոդիստներին, լեզվաբաններին, կրթության հետազոտողներին, ուսուցիչների վերապատրաստման մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Agriculture

Աշխատանքը նվիրված է Վայոց ձորի մարզի պայմաններում հողի էրոզիայի կանխարգելման և դրա հետևանքների նվազեցման նպատակով հակաէրոզիոն միջոցառումների համակարգի մշակմանը և այդ միջոցառումների արդյունավետ կազմակերպման հողաշինարարական ուղիների հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում հողային ռեսուրսների պահպանության, արդյունավետ օգտագործման և դրանց արտադրական ներուժի երկարաժամկետ ապահովման խնդիրն է։ Հայաստանի հողաշինարարական օրենսդրության համաձայն՝ հողաշինարարությունը ներառում է հողերի արդյունավետ օգտագործման և պահպանության ծրագրավորումը, գյուղատնտեսական հողերի պահպանության ծրագրերի մշակումը և հողերի մոնիթորինգը, ուստի հակաէրոզիոն միջոցառումների կազմակերպումը դրա կարևոր բաղադրիչներից է։ Վայոց ձորի մարզի համար խնդիրը առանձնահատուկ նշանակություն ունի լեռնային ռելիեֆի, լանջերի զգալի թեքությունների, տեղումների սեզոնային բնույթի, մակերևութային հոսքերի և հողօգտագործման տարբեր ձևերի պայմաններում։ Այս գործոնների համակցությունը կարող է նպաստել հողի վերին՝ օրգանական նյութերով և սննդատարրերով հարուստ շերտի աստիճանական հեռացմանը, ինչի հետևանքով նվազում է հողի բերրիությունը, վատանում են դրա ջրաֆիզիկական հատկությունները և սահմանափակվում գյուղատնտեսական արտադրողականությունը։ Էրոզիան հատկապես վտանգավոր է լանջային գյուղատնտեսական տարածքներում, որտեղ սխալ ընտրված մշակման ուղղությունը կամ հողի պաշտպանական միջոցառումների բացակայությունը կարող են արագացնել մակերևութային ջրահոսքի ձևավորումը և հողանյութի տեղափոխումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է Վայոց ձորի տարածքի բնական և տնտեսական պայմանների համալիր գնահատումը։ Դրա համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ռելիեֆը, լանջերի թեքությունն ու երկարությունը, հողերի տիպերը և մեխանիկական կազմը, բուսածածկույթը, տեղումների և մակերևութային հոսքերի բնույթը, գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման ձևերը և էրոզիայի տարածվածության աստիճանը։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարածքը բաժանել էրոզիոն վտանգի տարբեր մակարդակ ունեցող հատվածների և յուրաքանչյուր հատվածի համար ընտրել համապատասխան հակաէրոզիոն միջոցառումների համալիր։ Աշխատանքի առանցքային ուղղություններից է հողերի էրոզիոն վիճակի քարտեզագրումը և հողաշինարարական գոտիավորումը։ Ժամանակակից հողաշինարարական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել արդեն էրոզացված տարածքները, այլև առանձնացնել այն հողամասերը, որտեղ առկա են էրոզիայի զարգացման բարձր նախադրյալներ։ Այդպիսի տարածքային վերլուծությունը կարևոր է, քանի որ նույն հակաէրոզիոն միջոցը բոլոր հողամասերում չի կարող ունենալ նույն արդյունավետությունը։ Միջոցառումների ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի տեղանքի ռելիեֆով, հողի հատկություններով, մշակաբույսերի կառուցվածքով և ջրային հոսքի առանձնահատկություններով։ Հակաէրոզիոն հողաշինարարության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել գյուղատնտեսական հողերի տարածքային վերակազմակերպումը։ Խնդիրը ներառում է հողամասերի ճիշտ տեղաբաշխում, դրանց չափերի և սահմանների նպատակահարմար կազմակերպում, ճանապարհների և դաշտամիջյան ուղիների տեղադրման համապատասխանություն ռելիեֆին, ինչպես նաև մշակաբույսերի այնպիսի տարածական կազմակերպում, որը կնվազեցնի մակերևութային հոսքի արագությունն ու հողի լվացումը։ Հատկապես կարևոր է խուսափել լանջի թեքությամբ ուղղված վարից և հնարավորության դեպքում կիրառել հողի մշակման հորիզոնական կամ ուրվագծային կազմակերպում։ Հակաէրոզիոն համալիրում կարող են ներառվել ագրոտեխնիկական միջոցառումներ։ Դրանց թվում են հողի մշակման համապատասխան ուղղության ընտրությունը, նվազագույն կամ հողապաշտպան մշակությունը, բազմամյա խոտաբույսերի օգտագործումը, ցանքաշրջանառության կատարելագործումը և այնպիսի մշակաբույսերի տեղաբաշխումը, որոնք ապահովում են հողի մակերեսի ավելի լավ պաշտպանություն։ Նպատակն է նվազեցնել անձրևների և ձնհալի ջրերի անմիջական ազդեցությունը հողի վրա, մեծացնել ջրի ներթափանցումը հողի մեջ և սահմանափակել մակերևութային հոսքի առաջացումը։ Վայոց ձորի պայմաններում կարևոր նշանակություն կարող են ունենալ նաև անտառմելիորատիվ միջոցառումները։ Լանջերի համապատասխան հատվածներում պաշտպանիչ անտառաշերտերի, թփուտային կամ խոտածածկ բուսականության ստեղծումը կարող է նվազեցնել մակերևութային հոսքի էներգիան, ամրացնել հողը արմատային համակարգի միջոցով և նպաստել խոնավության պահպանմանը։ Բուսածածկույթի վերականգնումը հատկապես կարևոր է էրոզիայի արդեն ենթարկված տարածքներում, որտեղ բնական բուսական ծածկի խախտումը կարող է արագացնել հողատարումը։ Հակաէրոզիոն միջոցառումների շարքում կարող են կիրառվել նաև հիդրոտեխնիկական լուծումներ։ Դրանք անհրաժեշտ են այն դեպքերում, երբ կազմակերպատնտեսական, ագրոտեխնիկական և անտառմելիորատիվ միջոցառումները բավարար չեն էրոզիոն գործընթացը կանխելու համար։ Մասնագիտական ուսումնասիրություններում որպես նման միջոցներ դիտարկվում են լայն հիմքով թումբ-սանդղավանդակները, աստիճանավոր դարավանդները, ջրաորսիչ առուները և այլ կառուցվածքներ, որոնք կարգավորում են մակերևութային հոսքը և սահմանափակում հողի լվացումը։ Հետազոտության մեջ կարող է հիմնավորվել նաև հողերի հակաէրոզիոն կազմակերպման և ջրային ռեսուրսների կառավարման փոխկապակցվածությունը։ Ջրի արագ և անկառավարելի հոսքը լանջային տարածքներում հողի էրոզիայի հիմնական շարժիչ գործոններից է, ուստի ջրահեռացման և ջրակարգավորման համակարգերի ճիշտ տեղադրումը կարող է էապես նվազեցնել հողատարումը։ Դրենաժային առուների, ջրաորսիչ կառույցների և այլ ինժեներական միջոցների տեղադրումը պետք է իրականացվի տեղանքի ռելիեֆի և ջրհավաք ավազանների առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հողերի պահպանության կարևոր ուղղություն է նաև արդեն դեգրադացված հողերի վերականգնումը։ Վերականգնման ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել մակերևույթի կայունացում, բերրի հողաշերտի պահպանում կամ վերականգնում, օրգանական նյութերով հարստացում և համապատասխան բուսածածկույթի ձևավորում։ ՀՀ գործող պահանջներում գյուղատնտեսական նպատակներով հողերի վերականգնման համար նախատեսվում է նաև ագրոքիմիական, ագրոտեխնիկական, ինժեներական և հակաէրոզիոն միջոցառումների համատեղ կիրառում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել հակաէրոզիոն հողաշինարարական նախագծերի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Յուրաքանչյուր միջոցառման համար անհրաժեշտ է համադրել դրա իրականացման ծախսերը, պահպանման պահանջները և ակնկալվող արդյունքները՝ հողի բերրիության պահպանման, բերքատվության կայունացման, ջրային հոսքերի կարգավորման և հողի կորստի նվազեցման տեսանկյունից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն կտա առանձնացնելու այն միջոցառումները, որոնք առավել նպատակահարմար են մարզի տարբեր գյուղատնտեսական գոտիների համար։ Մոնիթորինգի համակարգի ստեղծումը ևս կարևոր է երկարաժամկետ արդյունքների գնահատման համար։ Հողերի պարբերական դիտարկումը կարող է ներառել էրոզիայի խորության և տարածքի փոփոխության, հողի բերրիության ցուցանիշների, բուսածածկույթի վիճակի, մակերևութային հոսքի և կիրառված հակաէրոզիոն միջոցառումների արդյունավետության վերահսկում։ Հողերի մոնիթորինգը Հայաստանի հողաշինարարական համակարգի պաշտոնական գործառույթներից է, ինչը հիմք է ստեղծում նման ուսումնասիրությունների արդյունքները տարածքային կառավարման և հողերի պահպանության ծրագրերում կիրառելու համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է Վայոց ձորի համար հակաէրոզիոն միջոցառումների տարածքայինորեն հիմնավորված համակարգի մշակման հնարավորության մեջ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել համայնքային և ներտնտեսային հողաշինարարական ծրագրերի կազմման, գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ օգտագործման, դեգրադացված տարածքների վերականգնման և էրոզիոն վտանգի նվազեցման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հողի էրոզիայի դեմ պայքարը դիտարկում է ոչ թե առանձին ագրոտեխնիկական գործողությունների, այլ փոխկապակցված հողաշինարարական, ագրոտեխնիկական, անտառմելիորատիվ և անհրաժեշտության դեպքում հիդրոտեխնիկական միջոցառումների համալիրի տեսանկյունից։ Վայոց ձորի մարզի բնական պայմանների և հողօգտագործման առանձնահատկությունների հաշվառմամբ նման համակարգի մշակումը կարող է նպաստել հողային ռեսուրսների պահպանմանը, գյուղատնտեսական հողերի արտադրողականության կայունացմանը և մարզի հողային ֆոնդի երկարաժամկետ արդյունավետ կառավարմանը։

History

Ն. Վ. Հարությունյանի աշխատությունն ուսումնասիրում է Ուրարտու պետության տնտեսական կյանքի երկու կարևոր ճյուղերը՝ երկրագործությունն ու անասնապահությունը՝ հիմնվելով պատմական և հնագիտական տվյալների վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ուրարտական հասարակության արտադրական գործունեության, գյուղատնտեսական տնտեսության կազմակերպման և բնական պաշարների օգտագործման առանձնահատկությունների մասին։ Երկրագործության ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են հողերի մշակման, ցանքատարածությունների օգտագործման, ոռոգման համակարգերի, մշակաբույսերի և գյուղատնտեսական աշխատանքների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Անասնապահության քննությունը վերաբերում է կենդանիների բուծմանը, անասնագլխաքանակի նշանակությանը, անասնապահական տնտեսության կազմակերպմանը և դրա դերին բնակչության կենսապահովման ու պետության տնտեսական հզորության մեջ։ Այս երկու ոլորտների համադրական ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել դրանց փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև գյուղատնտեսության տեղը Ուրարտուի պետական տնտեսության և հասարակական կյանքի համակարգում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հին հայկական լեռնաշխարհի տնտեսական պատմության, ուրարտական նյութական մշակույթի և Հին Արևելքի գյուղատնտեսական համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է պատմաբանների, հնագետների, ուրարտագետների և հնագույն հասարակությունների տնտեսական կյանքով հետաքրքրվողների համար։