Արամյան օրացույց 1867 թվականի համար՝ ըստ Քրիստոնեական և Հայոց ՌՅԺԶ թվականների

Other Subjects

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Other Subjects

Գիրքը ներկայացնում է հեղինակային աղյուսակների երկանիշ համակարգ, որը նախատեսված է գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքների կազմակերպման ու դյուրացման համար։ Հրատարակության մեջ համակարգված ձևով ներկայացվում են հեղինակների անունների և համապատասխան պայմանական նշումների միջև եղած կապերը՝ հնարավորություն տալով արագ և արդյունավետ իրականացնել գրքային ֆոնդերի դասակարգումը, դասավորումը և որոնումը։ Աշխատանքը կարևոր գործիք է գրադարանների, տեղեկատվական կենտրոնների և մատենագիտական ծառայությունների մասնագետների համար, քանի որ նպաստում է գրականության մշակման գործընթացի միասնականացմանը և տեխնիկական աշխատանքների պարզեցմանը։ Այն օգտակար է նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության ոլորտի ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ որպես գործնական ուղեցույց հեղինակային նշումների կիրառման և կազմակերպման հարցերում։

Medicine

Ազգագրական, պատմաբժշկական և մշակութաբանական բնույթի աշխատությունը նվիրված է Անդրկովկասի որոշ բնակավայրերում ապրող հայերի ժողովրդական բժշկության ավանդույթների, բուժման եղանակների, առողջության և հիվանդությունների վերաբերյալ պատկերացումների, ինչպես նաև սերնդեսերունդ փոխանցված բուժական գիտելիքների ուսումնասիրությանը։ Հրատարակության հիմնական թեման հայ ժողովրդի ավանդական բժշկական մշակույթի առանձնահատկությունների բացահայտումն է՝ հաշվի առնելով տարբեր բնակավայրերի աշխարհագրական պայմանները, կենցաղային սովորույթները, հասարակական հարաբերությունները և տեղական մշակութային ավանդույթները։ Աշխատության շրջանակում հետաքրքրություն են ներկայացնում ժողովրդական բժշկության ձևավորման պատմական նախադրյալները, բուժական փորձի փոխանցման եղանակները, բնության և մարդու առողջության փոխհարաբերության վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև ավանդական բուժման գործելակերպերի տեղը համայնքային կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ժողովրդական բժշկության մեջ օգտագործվող բուսական, կենդանական և հանքային ծագման նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունները, դրանց պատրաստման ու կիրառման ավանդական ձևերը և տարբեր հիվանդությունների բուժման հետ կապված ժողովրդական պատկերացումները։ Նման նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են մարդիկ պատմականորեն օգտագործել իրենց շրջապատող բնական միջավայրի հնարավորությունները և կուտակված փորձառությունը առողջական խնդիրներին արձագանքելու համար։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել դեղաբույսերի ժողովրդական անվանումները, դրանց ճանաչման և հավաքման ավանդույթները, ինչպես նաև բուսական աշխարհի վերաբերյալ տեղական գիտելիքների արտացոլումը բուժական սովորույթներում։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև հիվանդությունների ծագման վերաբերյալ ժողովրդական բացատրությունները, առողջության պահպանման կենցաղային կանոնները, սննդակարգի և կենսակերպի հետ կապված պատկերացումները, ինչպես նաև հիվանդությունների կանխարգելման ավանդական սովորույթները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում բուժման գործընթացում կիրառվող ծիսական գործողությունները, աղոթքները, հավատալիքները և խորհրդանշական արարողությունները, որոնք ժողովրդական բժշկության պատմության մեջ հաճախ գոյակցել են գործնական բուժական միջոցների հետ։ Այս երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն բժշկության պատմության, այլև հայ ժողովրդի հոգևոր մշակույթի, աշխարհընկալման և կրոնական պատկերացումների հետազոտության տեսանկյունից։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ժողովրդական բուժողների, հեքիմների, մանկաբարձների և բուժական գիտելիքներ ունեցող համայնքային այլ անձանց գործունեության առանձնահատկությունները, նրանց հասարակական հեղինակությունը և բուժական փորձի փոխանցման մեխանիզմները։ Ավանդական բժշկության ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն ունեն ընտանիքի և համայնքի դերը, տարեցների կուտակած փորձառությունը, կանանց մասնակցությունը կենցաղային բուժական սովորույթների պահպանմանը և բուժման վերաբերյալ գիտելիքների բանավոր փոխանցումը։ Անդրկովկասի տարբեր բնակավայրերում հայերի ժողովրդական բժշկության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տեղական ավանդույթները, բացահայտելու դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները և գնահատելու աշխարհագրական ու մշակութային միջավայրի ազդեցությունը բուժական սովորույթների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն լեռնային և հարթավայրային բնակավայրերի բնական պայմանները, տեղական բուսական աշխարհը, բնակչության զբաղմունքները և հարևան ժողովուրդների հետ մշակութային շփումները, որոնք կարող էին ազդել ժողովրդական բժշկության գործելակերպերի բազմազանության վրա։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև հայ ազգագրության, բանահյուսության և ժողովրդական հավատալիքների ուսումնասիրությանը, քանի որ հիվանդությունների, բուժման և առողջության վերաբերյալ պատկերացումները հաճախ արտահայտվել են ավանդազրույցներում, ասացվածքներում, ծիսական խոսքերում և կենցաղային սովորույթներում։ Պատմամշակութային տեսանկյունից կարևոր է ժողովրդական բժշկության նյութերի դիտարկումը որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի և աշխարհընկալման վկայություններ։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել պատմականորեն կիրառված բուժական եղանակների ազգագրական արժեքը դրանց բժշկական արդյունավետությունից, քանի որ ավանդական կիրառությունը ինքնին չի հաստատում որևէ միջոցի անվտանգությունն ու բուժական ազդեցությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայկական ավանդական բժշկության վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքագրման, համակարգման և պահպանման կարևորությամբ։ Նման նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու բժշկական գիտելիքների պատմական զարգացումը, ժողովրդական բուժական փորձի և գիտական բժշկության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում առողջության նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքի փոփոխությունները։ Հրատարակությունը կարող է կարևոր սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունենալ հատկապես այն սովորույթների և պատկերացումների ուսումնասիրման համար, որոնք ժամանակի ընթացքում փոփոխվել կամ դուրս են եկել առօրյա գործածությունից։ Այն կարող է օգտակար լինել ազգագրագետներին, պատմաբաններին, բժշկության պատմության հետազոտողներին, մշակութաբաններին, բանագետներին, հայագետներին, էթնոբուսաբաններին, ժողովրդական հավատալիքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի ազգագրական, պատմաբժշկական, մշակութաբանական և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ նպաստելով Անդրկովկասի հայ բնակչության ավանդական բուժական գիտելիքների, առողջության վերաբերյալ ժողովրդական պատկերացումների, տեղական սովորույթների և հայկական մշակութային ժառանգության առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Law

Այս իրավագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է մարդու՝ սահմանադրական արդարադատության իրավունքի իրացման արդի հիմնախնդիրների վերլուծությանը՝ իրավական պետության և մարդու հիմնարար իրավունքների պաշտպանության համատեքստում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են սահմանադրական արդարադատության էությունը, դրա դերը սահմանադրական կարգի պահպանման և անձի իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության գործում, ինչպես նաև քաղաքացիների՝ սահմանադրական վերահսկողության մեխանիզմներին հասանելիության հարցերը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է սահմանադրական դատարան դիմելու իրավունքի իրացման ընթացակարգային, ինստիտուցիոնալ և գործնական խոչընդոտները, իրավական պաշտպանության միջոցների արդյունավետությունը և միջազգային իրավական չափանիշների ազդեցությունը ազգային իրավակարգավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանադրական գանգատի ինստիտուտին, դատական պաշտպանության երաշխիքներին, արդար դատաքննության սկզբունքներին և սահմանադրական արդարադատության զարգացման ժամանակակից միտումներին։ Աշխատությունը համադրում է սահմանադրական իրավունքի տեսական հիմքերը և իրավակիրառ պրակտիկայի վերլուծությունը՝ առաջարկելով մարդու իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղիներ։ Այն օգտակար է իրավաբանների, դատավորների, իրավապաշտպանների, պետական կառավարման մասնագետների և սահմանադրական իրավունքի ոլորտի հետազոտողների համար։

Other Subjects

Այս տեղեկատվական ցանկը ներկայացնում է «Նոր գրքեր․ Տեխնիկա» բաժնի շրջանակներում հավաքագրված հրատարակությունների համառոտ մատենագիտական ցուցակը, որը նպատակ ունի տեղեկացնել տեխնիկական ոլորտի նորագույն գրականության մասին և հեշտացնել ընթերցողների, հետազոտողների ու մասնագետների կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրքերի շուկայում և գրադարանային ֆոնդերում։ Ցանկում սովորաբար ընդգրկվում են տարբեր ենթաբաժինների հրատարակություններ՝ ինժեներական գիտություններ, մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և այլ կիրառական տեխնիկական ուղղություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում գիտատեխնիկական առաջընթացի հիմնական միտումները։ Նման ինֆորմացիոն ցուցակները ունեն ոչ միայն գրադարանային հաշվառման և տեղեկատվության տարածման գործառույթ, այլ նաև կարևոր դեր են խաղում գիտական հաղորդակցության մեջ՝ թույլ տալով մասնագետներին արագ ծանոթանալ նոր լույս տեսած մասնագիտական գրականությանը, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառելիությունը իրենց աշխատանքներում։

Religion

Այս հրատարակությունը նվիրված է Սուրբ Պատարագի խորհրդին և Հայոց եկեղեցում դրա կատարման արարողակարգին։ Խորհրդատետրի բնույթը ենթադրում է, որ այն նպատակ ունի ներկայացնելու պատարագի հոգևոր նշանակությունը, ծիսական ընթացքը և առանձին արարողությունների խորհրդաբանական իմաստը։ Սուրբ Պատարագը Հայոց եկեղեցու կենտրոնական պաշտամունքային արարողությունն է, որի ընթացքում կատարվում է Սուրբ Հաղորդության խորհուրդը, և որը միավորում է աղոթքը, սուրբգրային ընթերցումները, շարականների երգեցողությունը և եկեղեցական ծեսերը։ Նման գրականությունը կարող է բացատրել պատարագի տարբեր հատվածների նշանակությունը, քահանայական գործողությունների հաջորդականությունը, աղոթքների բովանդակությունը և հավատացյալի մասնակցության հոգևոր իմաստը։ «Ըստ արարողութեան Հայաստանեայց եկեղեցւոյ» ձևակերպումը ցույց է տալիս, որ աշխատությունը հիմնված է Հայոց եկեղեցու ավանդական ծիսակարգի վրա և նախատեսված է այդ կարգի առանձնահատկությունները ներկայացնելու համար։ Այն կարող էր օգտակար լինել հոգևորականների, եկեղեցական սպասավորների, ուսանողների և պատարագի կառուցվածքով ու խորհրդաբանությամբ հետաքրքրվող հավատացյալների համար։ Հրատարակությունն արժեքավոր է հայ եկեղեցական ծիսական գրականության, պատարագագիտության և XIX դարի կրոնական հրատարակչության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է նաև տեղեկություններ պահպանել տվյալ ժամանակաշրջանում պատարագի բացատրության և ծիսական գիտելիքների տարածման եղանակների մասին։ Սակայն առանց գրքի ամբողջական բնագրի հնարավոր չէ հստակեցնել՝ այն հիմնականում պարունակում է պատարագի մեկնաբանությո՞ւն, ծիսական հրահանգնե՞ր, աղոթքների բացատրությո՞ւն, թե այս նյութերի համադրություն։