Արդարադատության և արդար կառավարման գաղափարը միջնադարյան պարսկալեզու գրականության մեջ

Biology

Աշխատությունը նվիրված է մարդու օրգանիզմից լակտոբակտերիաների նոր շտամների անջատմանը, դրանց կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական հատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև գենետիկական մակարդակով նույնականացմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում մարդու բնական միկրոբիոտայի բաղադրիչ հանդիսացող կաթնաթթվային բակտերիաների առանձնացումը և դրանց բազմազանության բացահայտումն է։ Լակտոբակտերիաները կարևոր դեր ունեն մարդու միկրոբիոտայի հավասարակշռության պահպանման, տարբեր միկրոօրգանիզմների աճի սահմանափակման և որոշ կենսաբանական գործընթացների կարգավորման մեջ, ուստի նոր շտամների հայտնաբերումն ու դրանց հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող են ունենալ ինչպես գիտական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են նոր առանձնացված միկրոօրգանիզմների աճի և կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց տարբերակման համար կիրառվող մանրէաբանական և կենսաքիմիական մոտեցումները, ինչպես նաև մոլեկուլային մեթոդների միջոցով դրանց տաքսոնոմիական պատկանելիության որոշումը։ Գենետիկական նույնականացումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ տարբերակել ուսումնասիրվող շտամները, համեմատել դրանք արդեն հայտնի միկրոօրգանիզմների հետ և պարզել դրանց ֆիլոգենետիկ կապերը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել ԴՆԹ-ի հաջորդականության ուսումնասիրության և համեմատական գենետիկական վերլուծության մեթոդներ, որոնք լրացնում են ավանդական մանրէաբանական հետազոտությունները։ Նոր շտամների առանձնահատկությունների բացահայտումը կարող է կարևոր լինել դրանց հնարավոր կենսատեխնոլոգիական կամ պրոբիոտիկ ներուժի հետագա գնահատման համար։ Միաժամանակ նման հետազոտությունները նպաստում են մարդու միկրոբիոտայի կազմի և միկրոօրգանիզմների միջև փոխհարաբերությունների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են արժեքավոր լինել մանրէաբանության, մոլեկուլային կենսաբանության, գենետիկայի և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում՝ ստեղծելով հիմք նոր մանրէաբանական ռեսուրսների հետագա ուսումնասիրության և հնարավոր կիրառությունների գնահատման համար։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային հայ հասարակության սոցիալական վերափոխումների պայմաններում անհատի և հասարակության փոխհարաբերություններում առաջացող օտարման երևույթի սոցիալ-փիլիսոփայական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց հետևանքով մարդը կարող է հեռացում կամ անհամապատասխանություն զգալ աշխատանքի, հասարակական ինստիտուտների, մշակութային արժեքների, սոցիալական խմբերի, քաղաքական ու տնտեսական գործընթացների կամ սեփական գործունեության արդյունքների նկատմամբ։ Օտարումը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ սոցիալական երևույթ, որի վերլուծությունը պահանջում է տնտեսական, մշակութային, արժեքային և հոգեբանական գործոնների փոխկապակցված դիտարկում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խորհրդային համակարգի փլուզումից հետո ձևավորված նոր հասարակական հարաբերություններին, սոցիալական կառուցվածքի փոփոխություններին, շուկայական հարաբերությունների հաստատմանը, արժեքային համակարգերի վերափոխմանը և անհատական ու կոլեկտիվ ինքնության վերաիմաստավորմանը։ Քննվում է այն հարցը, թե արագ սոցիալական փոփոխությունների պայմաններում ինչպես են վերափոխվում մարդու պատկերացումները հասարակության մեջ իր տեղի, աշխատանքի, սոցիալական պատասխանատվության, հանրային մասնակցության և ապագայի նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ սոցիալական անհավասարության, տնտեսական անորոշության, միգրացիոն գործընթացների, համայնքային կապերի փոփոխության և հասարակական ինստիտուտների նկատմամբ վստահության խնդիրներին՝ դրանք դիտարկելով օտարման հնարավոր սոցիալական համատեքստերի շրջանակում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օտարման դասական փիլիսոփայական հայեցակարգերի քննությունը և դրանց կիրառելիության գնահատումը հետխորհրդային հասարակությունների ուսումնասիրության համար։ Վերլուծվում են անհատի ինքնաիրացման հնարավորությունների, ազատության և սոցիալական պայմանավորվածության հարաբերությունները, ինչպես նաև այն հակասությունները, որոնք կարող են առաջանալ անձնական նպատակների և հասարակական իրականության միջև։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև մշակութային օտարման խնդիրը՝ կապված ավանդական և նոր արժեքների փոխհարաբերության, մշակութային շարունակականության և սոցիալական ինքնության փոփոխությունների հետ։ Հետխորհրդային հայ հասարակությունը դիտարկվում է ավելի լայն հասարակական վերափոխումների համատեքստում՝ միաժամանակ հաշվի առնելով տեղական պատմամշակութային և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիալական փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի և հասարակական փոփոխությունների տեսությունների մոտեցումները՝ բացահայտելու օտարման դրսևորումների պատճառները, ձևերը և հասարակական նշանակությունը վերափոխվող սոցիալական միջավայրում։

Linguistics

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ամերիկյան սոցիալական տպագիր գովազդի լեզվական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում սոցիալական գովազդային հաղորդագրությունների բառապաշարային, քերականական, ոճական և կառուցվածքային միջոցները, ինչպես նաև դրանց հաղորդակցական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասցեատիրոջ ուշադրությունը գրավելու, որոշակի հասարակական խնդրի նկատմամբ վերաբերմունք ձևավորելու և համապատասխան արձագանք խթանելու համար կիրառվող լեզվական ռազմավարություններին։ Վերլուծվում են կարգախոսների, կոչերի, գնահատողական բառապաշարի, հուզական արտահայտչամիջոցների և պատկերավոր լեզվի գործառույթները տպագիր գովազդային տեքստերում։ Քննարկվում են նաև խոսքային ակտերի, հաղորդակցական նպատակադրության, համատեքստի և հասցեատիրոջ գործոնի դերը գովազդային հաղորդագրության իմաստի ձևավորման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվական միջոցների և գործաբանական ռազմավարությունների փոխկապակցվածությունը սոցիալական գովազդի ազդեցության կառուցման համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանության, գործաբանության, գովազդային հաղորդակցության, մեդիա լեզվի և անգլերենի ոճագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Հրատարակությունը ներառում է Ազգային ընդհանուր ժողովի տասներկուերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ ներկայացնելով ժողովական գործունեության ընթացքի և քննարկումների փաստաթղթային գրառումը։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի, ազգային ներկայացուցչական կառույցների և ինքնակառավարման պատմության ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը պահպանում է նիստի ընթացքում բարձրացված հարցերի, մասնակիցների տեսակետների և ժողովական աշխատանքի կազմակերպման վերաբերյալ տեղեկությունները։ Դրա ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու օրակարգային հարցերի քննարկման, կարծիքների ներկայացման, պաշտոնական գրանցման և որոշումների կայացման ընթացակարգերի մասին։ Փաստաթուղթը արժեքավոր է համայնքային կառավարման սկզբունքների, ազգային հաստատությունների գործունեության և հասարակական խնդիրների լուծման ձևերի հետազոտության տեսանկյունից։ Այն նաև արտացոլում է ժամանակաշրջանի վարչական լեզվի, պաշտոնական գրագրության և ժողովական մշակույթի առանձնահատկությունները։ Նույն ժողովի մյուս նիստերի արձանագրությունների հետ համադրությամբ այն կարող է նպաստել քննարկումների հաջորդականության, կառավարման հարցերի զարգացման և ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության ամբողջական ուսումնասիրությանը։ Նյութը նշանակալի է հայոց ազգային ինքնակառավարման պատմությամբ և 19-րդ դարի հայ

Literature

Այս գրականագիտա-թարգմանաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենից ռուսերեն կատարված բանաստեղծական թարգմանություններում հեղինակի ստեղծագործական անհատականության դրսևորումների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են թարգմանության տեսական հիմնադրույթները՝ համարժեքության, ադապտացիայի և վերաստեղծման սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց կիրառումը պոետական տեքստերի փոխանցման գործընթացում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է թարգմանիչը վերարտադրում բնօրինակի պատկերային համակարգը, ռիթմիկ-հնչյունական կառուցվածքը, ոճական առանձնահատկությունները և ազգային-մշակութային ենթատեքստը՝ միաժամանակ ներդնելով սեփական ստեղծագործական մեկնաբանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանչի անհատական ոճի ձևավորմանը, լեզվական ընտրություններին, փոխակերպման ռազմավարություններին և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների պահպանման ու վերաիմաստավորման խնդիրներին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև հայ պոեզիայի ռուսերեն թարգմանությունների օրինակներ, որոնք թույլ են տալիս բացահայտել մշակութային միջնորդության և գրական փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության և հայ-ռուսական գրական կապերի ուսումնասիրության մեջ՝ ընդգծելով թարգմանչի ստեղծագործական դերը որպես համահեղինակային գործընթացի մաս։

Geography

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գետերի հոսքի փոփոխականության, դրա ձևավորման հիմնական օրինաչափությունների և գլոբալ կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում ապագա զարգացումների կանխատեսման համապարփակ ուսումնասիրությանը։ Աշխատության առանցքում ջրային ռեսուրսների կարևորագույն բաղադրիչներից մեկի՝ գետային հոսքի երկարաժամկետ փոփոխությունների բացահայտումն է, որը հատկապես նշանակալի է Հայաստանի նման լեռնային երկրի համար, որտեղ ջրային պաշարների ձևավորման և բաշխման վրա մեծ ազդեցություն ունեն տեղումների ռեժիմը, օդի ջերմաստիճանը, ձյան կուտակումը և հալոցքը, գետավազանների բարձրությունը, ռելիեֆը և այլ բնական գործոններ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում գետերի հոսքի բազմամյա տատանումներին, դրանց սեզոնային և տարեկան առանձնահատկություններին, բարձր և ցածր ջրայնության ժամանակաշրջանների հերթագայությանը, ինչպես նաև տարբեր գետավազաններում հոսքի փոփոխությունների տարածական տարբերություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կլիմայական գործոնների և գետային հոսքի փոխկապակցվածության վերլուծությանը՝ պարզելու համար, թե ջերմաստիճանի և տեղումների փոփոխություններն ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ ջրային ռեժիմի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի գլոբալ կլիմայի փոփոխության հնարավոր հետևանքների գնահատումը, քանի որ ջերմաստիճանի բարձրացումը կարող է փոխել ձյան կուտակման և հալման ժամկետները, գարնանային հոսքի ձևավորման բնույթը, գոլորշիացման ինտենսիվությունը և տարվա ընթացքում ջրի բնական բաշխումը։ Աշխատության մեջ կիրառվող վերլուծական և կանխատեսման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս գնահատել ոչ միայն արդեն արձանագրված փոփոխությունները, այլև ապագայում գետային հոսքի հնարավոր վարքը տարբեր կլիմայական պայմանների դեպքում։ Կանխատեսումները կարևոր են հատկապես ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ կառավարման համար, քանի որ գետերի հոսքի քանակական և սեզոնային փոփոխությունները կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ խմելու և ոռոգման ջրամատակարարման, էներգետիկայի, գյուղատնտեսության, էկոհամակարգերի պահպանության և ջրային անվտանգության վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի ջրային համակարգերի խոցելիության և կլիմայական փոփոխությունների նկատմամբ դրանց արձագանքի մասին՝ ընդգծելով հիդրոլոգիական դիտարկումների շարունակականության, տվյալների գիտական վերլուծության և կանխատեսման մեթոդների կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառվել ջրային ռեսուրսների կառավարման ռազմավարությունների մշակման, կլիմայի փոփոխությանը հարմարվողականության միջոցառումների պլանավորման, ջրային հաշվեկշռի գնահատման, հիդրոէներգետիկ և գյուղատնտեսական ծրագրերի հիմնավորման, ինչպես նաև Հայաստանի գետային էկոհամակարգերի պահպանության գործընթացներում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հիդրոլոգների, կլիմայագետների, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, բնապահպանների, աշխարհագրագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։