Армянские поэты : [Сборник ]

Mathematics

CdTe և CdS բարակ թաղանթների և դրանց հիման վրա արևային տարրերի բնութագրերի օպտիմալացումը, որոնք ստացվել են վակուումային գոլորշիացման և մագնետրոնային փոշիացման մեթոդներով, ուղղված է նյութերի կառուցվածքային, օպտիկական և էլեկտրական հատկությունների վերահսկմանը՝ առավելագույն ֆոտոէլեկտրական արդյունավետություն ապահովելու նպատակով։ CdTe/CdS համակարգը լայնորեն կիրառվում է բարակ թաղանթային արևային տարրերում, որտեղ CdS-ը հանդես է գալիս որպես լայն գոտիականությամբ n-տիպ կիսահաղորդիչ բուֆերային շերտ, իսկ CdTe-ն՝ հիմնական p-տիպ կլանող շերտ, և դրանց միջև ձևավորվող p-n հոդումը որոշիչ դեր ունի սարքի արդյունավետության մեջ։ Վակուումային գոլորշիացման մեթոդը թույլ է տալիս ստանալ համեմատաբար մաքուր և վերահսկելի հաստությամբ շերտեր, մինչդեռ մագնետրոնային փոշիացումը ապահովում է բարձր միատարրություն, լավ ադհեզիա և ստոիխիոմետրիկ ճշգրտություն, ինչը կարևոր է բյուրեղային կառուցվածքի որակի և արատների նվազեցման համար։ Օպտիմալացման հիմնական ուղղությունները ներառում են նստեցման ջերմաստիճանի, ճնշման, գազային միջավայրի կազմի, նստեցման արագության և հետագա ջերմային մշակման (annealing) պայմանների կարգավորումը, որոնք ազդում են բյուրեղային չափերի, մակերեսային ռելիեֆի, կրիչների կոնցենտրացիայի և շարժունակության վրա։ CdTe շերտերի դեպքում կարևոր է մեծացնել կլանման գործակիցը և նվազեցնել վերամիավորման կենտրոնների քանակը, իսկ CdS շերտերում՝ ապահովել օպտիկական թափանցիկություն և համապատասխան էներգետիկ շեղում, որպեսզի նվազագույնի հասցվի կորուստները միջերեսում։ Արևային տարրերի արդյունավետության բարձրացումը կապված է նաև միջերեսային դեֆեկտների նվազեցման, դոպինգի վերահսկման և շերտերի հաստությունների օպտիմալ հարաբերակցության հետ։ Ընդհանուր առմամբ, վակուումային գոլորշիացման և մագնետրոնային փոշիացման համեմատական ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ընտրել տեխնոլոգիական ռեժիմներ, որոնք ապահովում են CdTe/CdS արևային տարրերի բարձր ֆոտոէլեկտրական փոխակերպման արդյունավետություն և երկարաժամկետ կայունություն։

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 15-20-րդ դարերում հայատառ թուրքերեն գրականության ձևավորման, զարգացման և պատմամշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են հայատառ թուրքերենով ստեղծված գրական և գրավոր ժառանգության աղբյուրները, դրանց ծագման պայմանները, լեզվական առանձնահատկությունները և դերը հայ ու թուրքախոս համայնքների մշակութային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության մեջ։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր հուշարձաններ, դրանց հեղինակային, թեմատիկ և ժանրային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրում է այդ նյութերի արժեքը որպես պատմական, լեզվաբանական և գրականագիտական աղբյուրներ։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում հայատառ թուրքերենի կիրառության ոլորտներին, գրական ավանդույթների ձևավորմանը, տպագրական գործունեությանը և այդ ժառանգության պահպանման ու գիտական ուսումնասիրման խնդիրներին։ Ներկայացված հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Օսմանյան կայսրության և Մերձավոր Արևելքի հայ համայնքների մշակութային պատմության, լեզվական շփումների և գրական բազմազանության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը նախատեսված է հայագետների, լեզվաբանների, գրականագետների, պատմաբանների, աղբյուրագետների, հետազոտողների, ուսանողների և հայ գրավոր ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման տնտեսական, կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ոլորտի գործունեության արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Քննարկվում են փոքր և միջին ձեռնարկությունների դերը ազգային տնտեսության զարգացման, զբաղվածության ապահովման, մրցակցային միջավայրի ձևավորման և տարածաշրջանային տնտեսական ակտիվության խթանման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպման պայմաններին, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությանը, ներդրումային հնարավորություններին, հարկային և վարչարարական կարգավորումներին, ինչպես նաև գործարար միջավայրի զարգացմանը խոչընդոտող գործոններին։ Ուսումնասիրվում են փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսատնտեսական գործունեության առանձնահատկությունները, կառավարման արդյունավետության բարձրացման մեխանիզմները, նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրման և արտադրողականության աճի հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում պետական աջակցության ծրագրերին, արտոնյալ ֆինանսավորման գործիքներին, վարկավորման և երաշխիքային մեխանիզմներին, ինչպես նաև ձեռնարկատիրության զարգացման միջազգային փորձի կիրառելիությանը Հայաստանի տնտեսական պայմաններում։ Կարևորվում են գործարար կրթության, մասնագիտական կարողությունների զարգացման, թվայնացման, շուկաների ընդլայնման և արտահանման հնարավորությունների բարելավման հարցերը։ Դիտարկվում են նաև մարզերում ձեռնարկատիրական ակտիվության խթանման, տնտեսական գործունեության տարածքային անհամաչափությունների մեղմման, ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացման և կայուն զարգացման նախադրյալների ձևավորման ուղղությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ոլորտի զարգացման հիմնական ցուցանիշները, տնտեսական քաղաքականության գործիքների արդյունավետությունը և ձեռնարկատիրական միջավայրի կատարելագործման կազմակերպատնտեսական մոտեցումները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի տնտեսական զարգացման հնարավորությունների գնահատման, ձեռնարկատիրության խթանման մեխանիզմների կատարելագործման և փոքր ու միջին բիզնեսի զարգացման ռազմավարական ուղղությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ձեռնարկատերերի, բիզնեսի կառավարման մասնագետների, տնտեսական քաղաքականության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Economics

Հայաստան-ում աղքատության հիմնախնդիրը հանդիսանում է սոցիալ-տնտեսական կարևորագույն մարտահրավերներից մեկը, որը պայմանավորված է տնտեսական կառուցվածքի առանձնահատկություններով, աշխատաշուկայի սահմանափակումներով, եկամուտների անհավասար բաշխմամբ և արտաքին ու ներքին տնտեսական ցնցումների ազդեցությամբ։ Աղքատությունը դրսևորվում է ինչպես եկամտային մակարդակի ցածրությամբ, այնպես էլ սոցիալական ծառայությունների հասանելիության սահմանափակումներով՝ կրթության, առողջապահության, բնակարանային պայմանների և զբաղվածության ոլորտներում։ Հիմնախնդրի խորացման վրա ազդում են նաև գործազրկությունը, հատկապես երիտասարդների շրջանում, ոչ ֆորմալ զբաղվածության բարձր մակարդակը և մարզերի ու մայրաքաղաքի միջև զարգացման անհամաչափությունը։ Աղքատության հաղթահարման ռազմավարությունը Հայաստանում ենթադրում է համալիր պետական քաղաքականություն, որը միավորում է տնտեսական աճի խթանումը, սոցիալական պաշտպանության համակարգի բարելավումը և մարդկային կապիտալի զարգացումը։ Կարևոր ուղղություններից է աշխատատեղերի ստեղծումը՝ փոքր և միջին բիզնեսի զարգացման, ներդրումների ներգրավման և արդյունաբերական ու գյուղատնտեսական ոլորտների արդիականացման միջոցով։ Միաժամանակ մեծ նշանակություն ունի կրթության և մասնագիտական պատրաստվածության մակարդակի բարձրացումը, որը հնարավորություն է տալիս մարդկանց ավելի մրցունակ դառնալ աշխատաշուկայում և բարձրացնել եկամուտները։ Սոցիալական պաշտպանության համակարգի կատարելագործումը, ներառյալ նպաստների, կենսաթոշակների և սոցիալական աջակցության ծրագրերի հասցեականության բարձրացումը, նույնպես կարևոր դեր ունի աղքատության նվազեցման գործում։ Բացի այդ, անհրաժեշտ է տարածաշրջանային զարգացման քաղաքականություն, որը կնպաստի մարզերի տնտեսական ակտիվացմանը և կենտրոն-մարզ անհավասարության կրճատմանը։ Աղքատության հաղթահարման արդյունավետ ռազմավարությունը պահանջում է երկարաժամկետ, կայուն և համակարգված մոտեցում, որտեղ համադրվում են տնտեսական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումները՝ նպատակ ունենալով ապահովել

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է կիբեռանվտանգության ոլորտում ներդրումների վերաբերյալ ռազմավարական որոշումների կայացման գործընթացի ավտոմատացման ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով տեխնոլոգիական և վերլուծական գործիքների միջոցով բարձրացնել ներդրումային որոշումների հիմնավորվածությունը, արագությունը և արդյունավետությունը։ Կիբեռսպառնալիքների մշտական փոփոխությունը, տեղեկատվական համակարգերի բարդացումը և կազմակերպությունների թվային ենթակառուցվածքների ընդլայնումը հանգեցնում են անվտանգության ապահովման համար անհրաժեշտ ծախսերի աճին, ինչի պայմաններում սահմանափակ ֆինանսական ռեսուրսների ճիշտ բաշխումը դառնում է կառավարման կարևոր խնդիր։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կիբեռանվտանգության ներդրումների ընտրության, առաջնահերթությունների սահմանման և ռեսուրսների բաշխման մեխանիզմները՝ հաշվի առնելով կազմակերպության ակտիվները, սպառնալիքները, խոցելիությունները, հնարավոր վնասների չափը և անվտանգության միջոցառումների արդյունավետությունը։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է որոշումների ավտոմատացման այնպիսի մոդելի ձևավորումը, որը կարող է հավաքագրել և մշակել տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալներ, գնահատել կիբեռռիսկերը և դրանց հիման վրա առաջարկել ներդրումային առաջնահերթություններ։ Այդպիսի համակարգը կարող է հաշվի առնել ոչ միայն տեխնիկական ցուցանիշները, այլև ֆինանսական և կազմակերպական գործոնները՝ ներդրման արժեքը, սպասվող օգուտը, ռիսկի նվազեցման աստիճանը, ներդրման վերադարձելիությունը, իրականացման ժամկետները և անվտանգության միջոցառումների փոխկապակցվածությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կիբեռռիսկի քանակական կամ կիսաքանակական գնահատումը։ Ռիսկերի գնահատման միջոցով հնարավոր է տարբերակել առավել վտանգավոր սպառնալիքները և որոշել, թե որ ուղղություններում ներդրումները կարող են ապահովել առավել մեծ պաշտպանական արդյունք։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս անցնել միայն ընդհանուր անվտանգության միջոցառումների ֆինանսավորումից դեպի ռիսկերի վրա հիմնված ներդրումային պլանավորում։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև արհեստական բանականության, մեքենայական ուսուցման, տվյալների վերլուծության և որոշումների աջակցման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները։ Այդ տեխնոլոգիաները կարող են օգտագործվել պատմական տվյալների վերլուծության, սպառնալիքների հավանականության գնահատման, ռիսկերի դասակարգման, տարբեր ներդրումային սցենարների համեմատության և հնարավոր հետևանքների կանխատեսման համար։ Միաժամանակ ավտոմատացված համակարգը կարող է նախատեսել տարբեր սցենարների մոդելավորում՝ օրինակ՝ որոշակի անվտանգության միջոցառման ֆինանսավորման, դրա հետաձգման կամ այլընտրանքային լուծման ընտրության դեպքում հնարավոր արդյունքների գնահատմամբ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև ներդրումային որոշումների բազմաչափ բնույթը։ Կիբեռանվտանգության ոլորտում ամենաթանկ լուծումը միշտ չէ, որ ամենաարդյունավետն է, ուստի անհրաժեշտ է համադրել ծախսը, ռիսկի նվազեցումը և կազմակերպության ռազմավարական նպատակները։ Այս խնդիրը կարող է լուծվել բազմաչափ օպտիմալացման, որոշումների տեսության, ռիսկերի գնահատման և տնտեսական արդյունավետության չափանիշների կիրառմամբ։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև մարդու և ավտոմատացված համակարգի փոխգործակցությունը։ Չնայած որոշումների ավտոմատացման բարձր ներուժին, ռազմավարական ներդրումային որոշումները հաճախ պահանջում են մասնագիտական դատողություն, քանի որ տվյալները կարող են լինել թերի, անորոշ կամ արագ փոփոխվող։ Հետևաբար արդյունավետ համակարգը կարող է նախատեսել ոչ թե մարդու լիակատար փոխարինում, այլ որոշում կայացնող մասնագետներին վերլուծական առաջարկություններով, գնահատականներով և սցենարներով ապահովող մեխանիզմ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել տվյալների անվտանգությանն ու համակարգի վստահելիությանը, քանի որ կիբեռանվտանգության ներդրումների վերաբերյալ որոշումներ կայացնող համակարգն ինքնին կարող է դառնալ հարձակումների թիրախ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է հաշվի առնել տվյալների ամբողջականությունը, հասանելիության վերահսկումը, մոդելների հուսալիությունը, ալգորիթմական սխալների հնարավորությունը և որոշումների թափանցիկությունը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է այնպիսի մեթոդաբանության կամ որոշումների աջակցման համակարգի մշակման հնարավորության մեջ, որը կազմակերպություններին կօգնի սահմանափակ բյուջեն ուղղել առավել կարևոր կիբեռանվտանգության խնդիրների լուծմանը։ Նման համակարգը կարող է օգտակար լինել ֆինանսական կազմակերպություններում, պետական կառույցներում, խոշոր ընկերություններում, ՏՏ կազմակերպություններում և այլ կառույցներում, որտեղ տեղեկատվական ռիսկերի կառավարումը ռազմավարական նշանակություն ունի։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կիբեռանվտանգության մասնագետներին, ՏՏ կառավարիչներին, ռիսկերի կառավարման և ֆինանսների մասնագետներին, տվյալների վերլուծաբաններին, համակարգերի ճարտարապետներին և արհեստական բանականության կիրառմամբ որոշումների աջակցման համակարգեր մշակող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է կիբեռանվտանգությունը, ներդրումային կառավարումը և տվյալահեն որոշումների կայացումը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել ավելի արագ, հիմնավորված և ռիսկերի վրա հիմնված մոտեցում անվտանգության ոլորտում ֆինանսական ռեսուրսների ռազմավարական բաշխման համար։

Other Subjects

Նյութը վերաբերում է Հարավային Կովկասում հայ-ադրբեջանական հակամարտության շրջանակում արձանագրված հրադադարի խախտման մասին հաղորդումներին և դրանց շուրջ ձևավորված քաղաքական ու անվտանգային իրավիճակին։ Կենտրոնական թեման Լեռնային Ղարաբաղում հայկական կողմի ներկայացրած պնդումն է, ըստ որի ադրբեջանական կողմը խախտել է գործող հրադադարի պայմանավորվածությունները։ Նման հաղորդումները ներկայացվում են տարածաշրջանում երկարատև հակամարտության, պարբերաբար կրկնվող զինված միջադեպերի և կողմերի միջև փոխադարձ մեղադրանքների ընդհանուր համատեքստում։ Նյութը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես կարող են տեղային ռազմական միջադեպերը վերածվել ավելի լայն քաղաքական և դիվանագիտական քննարկումների առարկայի՝ ազդելով բանակցային գործընթացի, անվտանգության միջավայրի և հասարակական տրամադրությունների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հրադադարի պահպանման խնդիրը, քանի որ ռազմական գործողությունների դադարեցման վերաբերյալ պայմանավորվածությունների արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն դրանց պաշտոնական ընդունումից, այլև տեղում դրանց կատարման, հնարավոր միջադեպերի արձանագրման և կողմերի միջև հաղորդակցության մեխանիզմներից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հակամարտության տեղեկատվական կողմին, երբ նույն իրադարձության վերաբերյալ կողմերը կարող են ներկայացնել տարբեր կամ միմյանց հակասող մեկնաբանություններ։ Այդ պատճառով նման նյութերի ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է տարբերակել հաստատված փաստերը, պաշտոնական հայտարարությունները և առանձին կողմերի ներկայացրած պնդումները։ Հարավային Կովկասի անվտանգության ընդհանուր համատեքստում թեման առնչվում է Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերություններին, Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ երկար տարիներ գոյություն ունեցած հակամարտությանը, սահմանային ու ռազմական լարվածությանը և միջազգային միջնորդական նախաձեռնություններին։ Նյութը կարող է նաև օգտագործվել քաղաքական հաղորդակցության և լրատվական դիսկուրսի ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես են զինված միջադեպերի մասին տեղեկությունները ներկայացվում միջազգային լրատվական միջավայրում և ինչպիսի բառապաշար է կիրառվում կողմերի հայտարարությունները փոխանցելիս։ Այն արժեքավոր կարող է լինել ոչ միայն տարածաշրջանի քաղաքական պատմության, այլև հակամարտությունների լուսաբանման, միջազգային հարաբերությունների և անվտանգության ուսումնասիրությունների տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է Հարավային Կովկասի հակամարտային միջավայրի որոշակի ժամանակահատվածին վերաբերող տեղեկատվական պատկեր՝ կենտրոնանալով հրադադարի պահպանման խնդրի, կողմերի փոխադարձ հայտարարությունների և դրանց քաղաքական նշանակության վրա։