Առողջության առաջնային պահպանման համակարգում գյուղաբնակ ազգաբնակչության շրջանում զարկերակային գերճնշման ռիսկի գործոնների առանձնահատկությունները բուժկանխարգելիչ համալիր միջոցառումների կիրառման պայմաններում

Religion

«Ձայնքաղ շարականը» հայաստանյայց սուրբ և ուղղափառ եկեղեցու հոգևոր երգեցողության ավանդույթին պատկանող ժողովածու է, որի հիմնական բովանդակությունը կազմում են Աստծո փառաբանությանն ու սրբերի մեծարմանը նվիրված շարականներն ու եկեղեցական պաշտոներգությունները։ Շարականները հայ հոգևոր մշակույթի կարևոր բաղադրիչներից են, քանի որ դրանցում միահյուսվում են աստվածաբանական գաղափարները, բանաստեղծական խոսքը և երաժշտական արտահայտչամիջոցները։ Դրանք ստեղծվել և փոխանցվել են եկեղեցական ավանդույթի շրջանակում՝ ծառայելով աղոթքին, պաշտամունքին, քրիստոնեական հավատքի արտահայտմանը և եկեղեցական տոների ու հիշատակի օրերի խորհրդի բացահայտմանը։ Ժողովածուի վերնագրում հիշատակվում են Սուրբ Թարգմանիչները, Սուրբ Ներսես Շնորհալին և այլ սուրբ հայրեր ու վարդապետներ, որոնց անունները կապված են հայ հոգևոր գրականության, աստվածաբանական մտքի և եկեղեցական երգարվեստի զարգացման հետ։ Սուրբ Թարգմանիչների ժառանգությունը կարևոր դեր է ունեցել հայերեն քրիստոնեական գրավոր մշակույթի ձևավորման և տարածման գործում, իսկ Ներսես Շնորհալին հայ միջնադարյան հոգևոր բանաստեղծության ու շարականագրության նշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Այս հեղինակների հիշատակությունը ցույց է տալիս, որ ժողովածուն ներկայացվում է որպես հայ եկեղեցու հոգևոր երգեցողության պատմական ժառանգության կրող։ Շարականների թեմատիկան ավանդաբար ընդգրկում է Աստծո փառաբանությունը, Քրիստոսի կյանքին ու փրկագործությանը վերաբերող գաղափարները, Սուրբ Աստվածածնի մեծարումը, առաքյալների և սրբերի հիշատակը, ինչպես նաև եկեղեցական տոների ու ծիսական արարողությունների հոգևոր բովանդակությունը։ Դրանց կատարումը եկեղեցական պաշտամունքի ընթացքում նպաստում է հավատացյալների մասնակցությանը աղոթական կյանքին և պահպանում է սերունդների միջև հոգևոր ու երաժշտական ավանդույթի շարունակականությունը։ «Ձայնքաղ» անվանումը կապված է շարականների ձայնեղանակային և երգեցողական ավանդույթի հետ, սակայն ժողովածուի ներքին կառուցվածքի, երգերի դասավորության կամ երաժշտական նշագրության առանձնահատկությունները հնարավոր չէ ճշգրտորեն որոշել միայն մատենագիտական տվյալների հիման վրա։ Երուսաղեմի Սուրբ Հակոբյանց տպարանում հրատարակված այս գիրքը կարևոր տեղ ունի հայ եկեղեցական տպագրության և հոգևոր մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Հայոց Երուսաղեմի պատրիարքության մշակութային միջավայրը դարեր շարունակ նպաստել է հայերեն կրոնական գրքերի պահպանմանը, բազմացմանը և տարածմանը, իսկ շարականների ժողովածուները ծառայել են եկեղեցական երգեցողության ավանդույթը գրավոր ձևով փոխանցելու նպատակին։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ եկեղեցական երաժշտության ուսումնասիրողներին, հոգևորականներին, շարականներ կատարողներին, հայ միջնադարյան գրականության պատմաբաններին և հայ քրիստոնեական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Culture

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է բազմազգ պետություններում գրադարանների դերի ուսումնասիրությանը՝ մշակութային ժառանգության պահպանման, փոխանցման և հանրության համար հասանելիության ապահովման գործընթացներում։ Հետազոտության կենտրոնում այն գաղափարն է, որ բազմազգ հասարակություններում մշակութային ժառանգությունը ներառում է տարբեր ժողովուրդների լեզուներով ստեղծված գրավոր և տպագիր աղբյուրներ, ձեռագրեր, հազվագյուտ հրատարակություններ, տեղական պատմության վերաբերյալ նյութեր, բանահյուսական ու ազգագրական տեղեկություններ և այլ փաստաթղթեր, որոնք միասին ձևավորում են երկրի բազմաշերտ պատմամշակութային հիշողությունը։ Գրադարանները այս գործընթացում հանդես են գալիս ոչ միայն որպես գրքերի պահպանման վայրեր, այլև որպես մշակութային հիշողության պահպանման, գիտելիքի փոխանցման և տարբեր համայնքների միջև մշակութային երկխոսության կարևոր հաստատություններ։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել գրադարանային հավաքածուների ձևավորման և պահպանության կազմակերպումը։ Բազմազգ պետություններում կարևոր է տարբեր լեզուներով և մշակույթներով ստեղծված նյութերի հավասարակշռված հավաքագրումը, կատալոգավորումը, դասակարգումը և պահպանությունը։ Գրադարանային ֆոնդերում կարող են ներառվել ինչպես ազգային և միջազգային նշանակության հրատարակություններ, այնպես էլ տեղական համայնքների պատմությունն ու ինքնությունը ներկայացնող նյութեր։ Դրանց պահպանությունը հնարավորություն է տալիս ապագա սերունդներին ուսումնասիրել տվյալ հասարակության պատմական բազմազանությունը և տարբեր մշակութային խմբերի ներդրումը ընդհանուր մշակութային տարածքի ձևավորման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նյութական մշակութային ժառանգության պահպանման տեխնիկական կողմը։ Հին գրքերը, ձեռագրերը, քարտեզները, պարբերականները և այլ փաստաթղթեր ենթակա են ֆիզիկական քայքայման, ուստի գրադարաններից պահանջվում են համապատասխան ջերմաստիճանային և խոնավության պայմաններ, լուսային ազդեցության վերահսկում, պահպանության հատուկ միջոցներ և վերականգնման մասնագիտական աշխատանքներ։ Հատկապես արժեքավոր և հազվագյուտ նյութերի դեպքում պահպանությունը պետք է համատեղի ֆիզիկական պաշտպանությունը և բովանդակության երկարաժամկետ հասանելիությունը։ Այս համատեքստում մեծ նշանակություն ունի թվայնացումը։ Թվային պատճենների ստեղծումը թույլ է տալիս նվազեցնել բնօրինակ փաստաթղթերի օգտագործման հաճախականությունը, միաժամանակ հնարավորություն տալով հետազոտողներին և հանրությանը հեռավար օգտվել մշակութային արժեք ներկայացնող նյութերից։ Թվայնացված հավաքածուները նաև հնարավորություն են տալիս տարբեր երկրներում և տարածաշրջաններում պահպանվող նյութերը միավորել ընդհանուր թվային հարթակներում։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև գրադարանների դերը լեզվական բազմազանության պահպանման գործում։ Բազմազգ պետություններում լեզուն ոչ միայն հաղորդակցության միջոց է, այլև մշակութային ինքնության կարևոր բաղադրիչ։ Տարբեր լեզուներով գրականության հավաքագրումը և մատչելիության ապահովումը նպաստում են փոքրաթիվ կամ սահմանափակ տարածում ունեցող լեզուների պահպանմանը և դրանց գրավոր ժառանգության փոխանցմանը։ Գրադարանները կարող են աջակցել նաև բազմալեզու կատալոգների, թվային հավաքածուների և լեզվական ռեսուրսների ստեղծմանը։ Մշակութային ժառանգության պահպանությունը չի սահմանափակվում միայն նյութերի ֆիզիկական կամ թվային պահպանմամբ։ Կարևոր է նաև դրանց բովանդակության գիտական ուսումնասիրությունը, նկարագրությունը և համատեքստավորումը։ Գրադարանները կարող են համագործակցել պատմաբանների, լեզվաբանների, մշակութաբանների, ազգագրագետների և այլ մասնագետների հետ՝ իրենց հավաքածուներում պահպանվող նյութերը հետազոտական շրջանառության մեջ դնելու նպատակով։ Ցուցահանդեսները, գիտաժողովները, մատենագիտական ցուցակները, թեմատիկ կատալոգները և կրթական ծրագրերը կարող են նպաստել ժառանգության հանրահռչակմանը և նոր սերունդների ներգրավմանը։ Աշխատության մեջ կարող է կարևորվել նաև գրադարանների սոցիալական և միջմշակութային գործառույթը։ Բազմազգ պետություններում գրադարանները կարող են ստեղծել չեզոք և հասանելի հանրային տարածք, որտեղ տարբեր մշակութային խմբերի ներկայացուցիչները հնարավորություն են ստանում ծանոթանալու միմյանց պատմությանը, գրականությանը և ավանդույթներին։ Այս առումով գրադարանը կարող է նպաստել փոխադարձ հարգանքի, մշակութային երկխոսության և հասարակական համախմբման ամրապնդմանը՝ միաժամանակ պահպանելով յուրաքանչյուր համայնքի մշակութային առանձնահատկությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային համագործակցությանը։ Մշակութային ժառանգության բազմաթիվ նյութեր պատմական գործընթացների հետևանքով կարող են գտնվել տարբեր երկրներում և հաստատություններում։ Գրադարանների միջև փոխանակման ծրագրերը, համատեղ թվայնացման նախագծերը, միասնական կատալոգները և մասնագիտական համագործակցությունը հնարավորություն են տալիս մշակութային ժառանգությունը դարձնել ավելի ամբողջական և հասանելի։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նաև արտակարգ իրավիճակների պայմաններում գրադարանային ֆոնդերի պաշտպանության խնդիրներին՝ հրդեհներից, ջրհեղեղներից, պատերազմներից և այլ վտանգներից նյութերի պահպանության մեխանիզմների մշակմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել բազմազգ պետությունների գրադարանային քաղաքականության մշակման, մշակութային հավաքածուների պահպանության, թվայնացման ռազմավարությունների, բազմալեզու ծառայությունների և միջմշակութային կրթական ծրագրերի կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը գրադարանները դիտարկում է որպես մշակութային հիշողության առանցքային ինստիտուտներ, որոնք ոչ միայն պահպանում են անցյալից ժառանգված փաստաթղթերն ու գիտելիքը, այլև ապահովում են դրանց փոխանցումը նոր սերունդներին, խթանում գիտական հետազոտությունը, պաշտպանում լեզվամշակութային բազմազանությունը և նպաստում բազմազգ հասարակության տարբեր մշակութային խմբերի միջև փոխըմբռնման ու երկխոսության զարգացմանը։

Biology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է դափնու տերևների (Laurus nobilis) էքստրակտների հակաօքսիդանտային ակտիվության և in vivo պայմաններում վերքամոքիչ (ռանազժիվլյայուշչի) հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով ֆիտոքիմիական, կենսաբանական և փորձարարական մոտեցումները։ Հեղինակը վերլուծում է բույսի կենսաքիմիական կազմը՝ ընդգծելով պոլիֆենոլների, ֆլավոնոիդների, տերպենոիդների և այլ կենսաակտիվ միացությունների բարձր պարունակությունը, որոնք պայմանավորում են դրա հակաօքսիդանտային ներուժը և օքսիդատիվ սթրեսի նվազեցման կարողությունը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են տարբեր էքստրակցիոն մեթոդներ (ջրային, էթանոլային և այլ լուծիչներով ստացված էքստրակտներ) և դրանց ազդեցությունը կենսաակտիվ նյութերի կոնցենտրացիայի վրա, ինչպես նաև հակաօքսիդանտային ակտիվության գնահատման փորձարարական մոդելներ՝ ազատ ռադիկալների չեզոքացման և բջջային պաշտպանության ցուցանիշներով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում in vivo փորձերին, որտեղ կենդանական մոդելների վրա ուսումնասիրվում է մաշկային վնասվածքների վերականգնման արագությունը՝ էքստրակտների կիրառման դեպքում, համեմատելով վերահսկիչ խմբերի հետ։ Նշվում է, որ դափնու տերևների էքստրակտները կարող են խթանել հյուսվածքների ռեգեներացիան, նվազեցնել բորբոքային գործընթացները և արագացնել էպիթելացման փուլը՝ հավանաբար պայմանավորված հակաբորբոքային և հակաօքսիդանտային մեխանիզմների համակցված ազդեցությամբ։ Աշխատությունը նաև քննարկում է հնարավոր կիրառությունները դեղագործության և վերականգնողական բժշկության ոլորտներում՝ որպես բնական ծագման կենսաակտիվ նյութերի աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Laurus nobilis էքստրակտների կենսաբժշկական ներուժը որպես հակաօքսիդանտ և վերքամոքիչ միջոցների զարգացման խոստումնալից ուղղություն։

Other Subjects

Այս աշխատությունը վերաբերում է խաղողի նոր սորտերի բազմացման և մշակության ագրոկենսաբանական ու ֆիզիոլոգիական հիմունքների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով խաղողագործության գիտության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և ագրոտեխնոլոգիայի փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել նոր ստեղծված կամ ներմուծված խաղողի սորտերի կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց բազմացման արդյունավետ մեթոդները և մշակության պայմանների ազդեցությունը աճի, զարգացման և բերքատվության վրա։ Ուսումնասիրվում են վեգետատիվ և սերմային բազմացման եղանակները, կտրոնների արմատակալման գործընթացները, պատվաստման արդյունավետությունը, ինչպես նաև սորտերի ադապտացիոն կարողությունները տարբեր կլիմայական և հողային պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խաղողի ֆիզիոլոգիական գործընթացներին՝ ֆոտոսինթեզ, ջրի և սննդանյութերի փոխանակում, աճի հորմոնալ կարգավորում, ինչպես նաև դրանց կապին բերքատվության և որակի ցուցանիշների հետ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ ոռոգման համակարգեր, հողի պարարտացում, էտի ձևեր և հիվանդությունների ու վնասատուների դեմ պայքարի մեթոդներ, որոնք ապահովում են սորտերի կայուն և բարձր արտադրողական զարգացում։ Միաժամանակ վերլուծվում են նոր սորտերի ընտրության և սելեկցիայի սկզբունքները՝ ուղղված բերքատվության բարձրացմանը, կլիմայական դիմադրողականության և արտադրանքի որակի բարելավմանը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է խաղողագործության և բույսերի ֆիզիոլոգիայի ոլորտում՝ նպաստելով Հայաստանի պայմաններում խաղողի նոր սորտերի արդյունավետ մշակման և բազմացման գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Biology

«Մասնավոր հյուսվածաբանություն» աշխատությունը, որի հեղինակն է Մխիթարյան Ռ.Ս., գիտական-ուսումնական ձեռնարկ է, որը նվիրված է մարդու օրգան-համակարգերի հյուսվածքային կառուցվածքի խորքային և համակարգված ուսումնասիրությանը։ Գիրքը ներկայացնում է տարբեր օրգանների և համակարգերի՝ շնչառական, մարսողական, սրտանոթային, միզասեռական, նյարդային և էնդոկրին համակարգերի հյուսվածաբանական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով դրանց կառուցվածք-ֆունկցիա փոխհարաբերությունը։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է յուրաքանչյուր օրգանի հյուսվածքային կազմը՝ տարբեր տեսակի էպիթելների, միակցող, մկանային և նյարդային հյուսվածքների կազմակերպվածությամբ և դրանց ֆունկցիոնալ նշանակությամբ։ Աշխատությունում հատուկ ուշադրություն է դարձվում միկրոսկոպիկ կառուցվածքների կլինիկա-կենսաբանական նշանակությանը՝ կապելով հյուսվածաբանական տվյալները պաթոլոգիական գործընթացների և բժշկական կիրառությունների հետ։ Ներառված են նաև պատկերազարդումներ և սխեմատիկ նկարներ, որոնք նպաստում են նյութի ավելի հեշտ ընկալմանը և գործնական յուրացմանը։ Գիրքը նախատեսված է բժշկության, կենսաբանության և հարակից ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես հիմնարար ուսումնական և գիտական աղբյուր մասնավոր հյուսվածաբանության ուսումնասիրության մեջ։

History

Աշխատությունը նվիրված է Ապարանի շրջանում հայտնաբերված հունական արձանագրությանը, որը վերաբերում է թագավոր Տիրիդատին։ Գրքում ներկայացվում է արձանագրության թարգմանությունը, վերլուծություն՝ լեզվական, պատմական և մշակութային առումներով, ինչպես նաև ուսումնասիրվում է նրա ստեղծման ժամանակաշրջանը, հեղինակությունը և պատմական համատեքստը։ Հեղինակը վերլուծում է գրության այբուբենային ու ոճաբանական առանձնահատկությունները, արձանագրության դերը տեղի իշխանությունների և շրջակա բնակչության միջև հարաբերություններում, ինչպես նաև նրա նշանակությունը Հայաստանի պատմական ուսումնասիրություններում։ Աշխատությունում ընդգրկվում է նաև համեմատական վերլուծություն հարևան տարածաշրջաններում պահպանված սերտ կապված արձանագրությունների հետ, ինչպես նաև փաստագրության և պալեոգրաֆիական հետազոտությունների մեթոդներ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է պատմաբանների, հնագետների, պալեոգրաֆների և լեզվաբանների համար՝ նպաստելով հին Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների քաղաքական և մշակութային պատմության խորքային ուսումնասիրությանը։