Discover other interesting and useful materials
Here is a collection of other files that may interest you and help in your studies or creative work. To see more, you can go to the materials sectionHistory
Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրության 1801-1867 թթ. վարչական բաժանումներում (պամագրության հարցեր) / Eastern Armenia in the administrative division of the Russian empire in 1801-1867 (issues of historiography)
Արևելյան Հայաստանի՝ Ռուսական կայսրության կազմում 1801–1867 թվականների վարչական բաժանումները հիմնված են կայսրության վարչական ռեֆորմների վրա, որոնք նպատակ ունեին newly annexed շրջանները ինտեգրել ընդհանուր կառավարման համակարգի մեջ և վերահսկել տնտեսական, ռազմական ու դատական գործընթացները։ 1801 թվականին Կարսի, Գյումրիի, Էրզրումի և հարակից շրջանների մասով Ռուսաստանը սկսեց իրականացնել վարչական միավորումների՝ օկրուգների և գուբեռնիաների համակարգը, որտեղ տեղական բնակչությունը բաժանվում էր գյուղացիության, քաղաքացիության և զինվորական ծառայության հիմնարար դասակարգերի միջև։ 1828–1829 թվականների ռուս-պարսկական և ռուս-թուրքական պայմանագրերից հետո՝ Արևելյան Հայաստանի մի շարք շրջաններ (Երևան, Նախիջևան, Գյուլիստանյան և Թիֆլիսի գուբերնիաների մասեր) դարձան կայսրության մի մասը, և սկսվեց նոր վարչական բաժանման մշակում՝ սահմանելով գավառներ, ստորադաս շրջաններ, ինչպես նաև գյուղական ու քաղաքային վարչակազմի ձևաչափեր։
Updated: 2026-08-25
Literature
Դյուբնակ բլուր, հատոր 2
Աշխատության երկրորդ հատորը շարունակում է նախորդ մասում ներկայացված գեղարվեստական պատումը՝ ընթերցողին տեղափոխելով խորհրդավոր և անսովոր իրադարձություններով հագեցած միջավայր։ Վերնագրում արտահայտված դյուցազնային կամ առեղծվածային բնույթը հուշում է խորհրդավոր վայրի և դրա շուրջ զարգացող իրադարձությունների կարևորության մասին։ Պատումը կարող է դիտարկվել 19-րդ դարի հայալեզու տպագիր գեղարվեստական գրականության համատեքստում՝ հաշվի առնելով այդ ժամանակաշրջանում տարածված թարգմանական և արկածային արձակի ավանդույթները։ Հատորը հետաքրքրություն է ներկայացնում ժամանակաշրջանի ընթերցողական մշակույթի, գրական ժանրերի և հայերեն տպագիր գրքի պատմության ուսումնասիրության համար։
Updated: 2026-10-25
History
Սիմեոն Երևանցու «Ջամբռ» աշխատությունը որպես XVII-XVIII դարերի հայոց պատմության սկզբնաղբյուր
Աշխատությունը նվիրված է Սիմեոն Երևանցու «Ջամբռ» երկի՝ որպես XVII-XVIII դարերի հայոց պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրի ուսումնասիրությանը և գիտական գնահատմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննության են առնվում երկի ստեղծման պատմական միջավայրը, հեղինակի գործունեությունը, աշխատության կառուցվածքը, բովանդակային առանձնահատկությունները և պատմական տեղեկությունների բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն նյութերին, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի և հայության հասարակական, քաղաքական, վարչական, եկեղեցական և տնտեսական կյանքի մասին։ Վերլուծվում են հայ եկեղեցու կառույցների, թեմերի, վանքերի, հոգևոր առաջնորդության, համայնքային հարաբերությունների և եկեղեցական վարչակարգի վերաբերյալ տեղեկությունները, ինչպես նաև տարբեր բնակավայրերի և տարածքների մասին պահպանված տվյալները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է սկզբնաղբյուրի տեղեկությունների համադրումը ժամանակաշրջանի այլ պատմական վկայությունների հետ՝ դրանց հավաստիությունը, առանձնահատկությունները և պատմագիտական արժեքը բացահայտելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում են նաև հեղինակի դիրքորոշումների, աշխարհայացքի և իրադարձությունների գնահատման ազդեցությունը ներկայացված պատմական նյութի վրա։ Երկում պահպանված տեղեկությունները արժեքավոր են ոչ միայն քաղաքական պատմության, այլև հայ ժողովրդի սոցիալական կառուցվածքի, մշակութային կյանքի, կրթության, եկեղեցական ավանդույթների և տեղական ինքնակազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ աղբյուրի բովանդակության բազմաշերտ քննությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու XVII-XVIII դարերի հայոց պատմական իրականության մասին և բացահայտելու այն գործընթացները, որոնք հետագայում ազդեցություն են ունեցել հայ հասարակության ու ազգային-եկեղեցական կյանքի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ հայագիտության, աղբյուրագիտության և ուշ միջնադարի հայոց պատմության հետազոտության համար՝ միաժամանակ ընդգծելով երկի՝ որպես պատմական փաստերի, տեղեկությունների և ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի վերաբերյալ ինքնատիպ վկայության գիտական արժեքը։
Updated: 2026-09-20
History
Հայկական լեռնաշխարհի պատմամշակութային ժառանգությունը: Միջազգային գիտաժողովի նյութեր: 2012 թ. հունիսի 24 - հուլիսի 01 Երևան-Ստեփանակերտ
Ժողովածուն ընդգրկում է միջազգային գիտաժողովի շրջանակում ներկայացված գիտական զեկուցումները և հետազոտական նյութերը՝ նվիրված Հայկական լեռնաշխարհի պատմամշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Նյութերը համախմբում են պատմության, հնագիտության, ազգագրության, մշակութաբանության, արվեստագիտության, ճարտարապետության և հարակից գիտակարգերի ուսումնասիրություններ, որոնց միջոցով ներկայացվում են տարածաշրջանի բազմադարյա պատմական զարգացումները, մշակութային գործընթացները և նյութական ու հոգևոր ժառանգության տարբեր դրսևորումները։ Ժողովածուում քննարկվում են Հայկական լեռնաշխարհի պատմական բնակավայրերը, հնագիտական հուշարձանները, ճարտարապետական կառույցները, մշակութային արժեքները, ձեռագիր և գրավոր ժառանգությունը, եկեղեցական ու աշխարհիկ մշակույթի նմուշները, ինչպես նաև դրանց պահպանության, ուսումնասիրման և գիտական շրջանառության հիմնախնդիրները։ Առանձին ուսումնասիրություններ կարող են անդրադառնալ պատմական տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական, սոցիալական և մշակութային իրադարձություններին՝ դրանք կապելով տարածաշրջանի քաղաքակրթական զարգացման ընդհանուր գործընթացների հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմամշակութային հուշարձանների գիտական ուսումնասիրության մեթոդաբանությանը, դրանց պատմական արժեքի գնահատմանը և պահպանության խնդիրներին։ Ժողովածուի առանձնահատկությունն այն է, որ տարբեր մասնագետների հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս թեմային մոտենալ բազմակողմանի՝ համադրելով պատմական աղբյուրների, հնագիտական տվյալների, մշակութային ժառանգության և արվեստի ուսումնասիրության արդյունքները։ Ներկայացված նյութերը նպաստում են Հայկական լեռնաշխարհի մշակութային ժառանգության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը և պատմական ու մշակութային գործընթացների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Գիտաժողովի աշխարհագրական ընդգրկումը՝ Երևան-Ստեփանակերտ, ընդգծում է նաև թեմայի գիտական և հասարակական նշանակությունը և տարբեր հետազոտական կենտրոնների ու մասնագետների միջև համագործակցության կարևորությունը։ Ժողովածուն կարող է արժեքավոր աղբյուր լինել պատմաբանների, հնագետների, մշակութաբանների, արվեստաբանների, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, հայագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև Հայկական լեռնաշխարհի պատմության և մշակութային ժառանգության նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։
Updated: 2026-09-04
Other Subjects
Հայ տպագրության տարեգիրք: Մատենագիտական ցանկ (2023, թիվ 5)
Այս աշխատությունը նվիրված է հայ տպագրության պատմության համակարգված ներկայացմանը և ներառում է հայկական տպագիր ժառանգության վերաբերյալ մատենագիտական տվյալների ամբողջացում ու դասակարգում։ Նյութում ներկայացվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված հայերեն գրքերի, պարբերականների, գիտական, գրական, կրոնական և մշակութային բնույթի հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկություններ՝ ձևավորելով հայ գրքի զարգացման ամբողջական պատկեր։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ տպագրության սկզբնավորման, տարածման և զարգացման ուղիների ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով հետևելու տպագրական կենտրոնների գործունեությանը, հրատարակչական ավանդույթներին, հեղինակների և տպագրիչների ներդրմանը հայ մշակույթի պահպանման ու տարածման գործում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ներկայացված մատենագիտական համակարգը, որը հեշտացնում է գրքերի որոնումը, դասակարգումը և հետագա գիտական ուսումնասիրությունը։ Նյութում արտացոլվում են նաև հայ գրքի պատմության, գրահրատարակչության և մշակութային կապերի զարգացման կարևոր փուլերը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել մատենագետների, գրադարանագետների, հայագետների, պատմաբանների, գրականագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ տպագրության պատմությամբ, գրքային ժառանգությամբ և հայկական մշակույթի գրավոր աղբյուրների ուսումնասիրությամբ։
Updated: 2026-08-21
Literature
Աբսուրդի և օտարացման խնդիրները Էժեն Իոնեսկոյի դրամատուրգիայում
Աշխատությունը նվիրված է Էժեն Իոնեսկոյի դրամատուրգիական ժառանգության մեջ աբսուրդի և օտարացման երևույթների գեղարվեստական, փիլիսոփայական և թատերագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն առանձնահատուկ աշխարհընկալումն է, որի միջոցով մարդկային գոյությունը ներկայացվում է որպես հակասություններով, հաղորդակցական խզումներով, անորոշությամբ և իրականության սովորական տրամաբանության խախտմամբ բնութագրվող վիճակ։ Աբսուրդը դիտարկվում է ոչ միայն որպես դրամատիկական կառուցվածքի կամ ոճական արտահայտչամիջոցների համակարգ, այլև որպես մարդու և շրջապատող աշխարհի միջև հարաբերությունների մեկնաբանման սկզբունք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կերպարների օտարացմանը, նրանց միջև լիարժեք հաղորդակցության դժվարություններին, անհատի մեկուսացմանը և հասարակական միջավայրում սեփական ինքնության պահպանման խնդրին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել երկխոսությունների կառուցվածքը, կրկնությունները, լեզվական կաղապարները, տրամաբանական կապերի խախտումները, գրոտեսկային իրավիճակները և պայմանական բեմական իրականությունը՝ բացահայտելու դրանց դերը աբսուրդի զգացողության ձևավորման մեջ։ Կարևորվում է հատկապես լեզվի գործառույթը, քանի որ խոսքը հաճախ դադարում է մարդկանց միջև արդյունավետ հաղորդակցության միջոց լինելուց և վերածվում է նրանց մեկուսացումն ու փոխադարձ անհասկացողությունը ընդգծող գեղարվեստական գործոնի։ Օտարացման խնդիրը կարող է ուսումնասիրվել նաև անձի և հասարակության հարաբերությունների տեսանկյունից՝ դիտարկելով զանգվածային վարքագծի, հասարակական կարծրատիպերի, անհատականության կորստի և իրականության նկատմամբ մարդու անզորության թեմաները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև կատակերգականի և ողբերգականի փոխներթափանցմանը, քանի որ արտաքինից զավեշտական իրավիճակները հաճախ բացահայտում են գոյաբանական անհանգստության և մարդկային հարաբերությունների ճգնաժամի ավելի խոր շերտեր։ Իոնեսկոյի ստեղծագործական մեթոդի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու նաև աբսուրդի թատրոնի գեղագիտական սկզբունքները և նրա տեղը XX դարի եվրոպական դրամատուրգիայի զարգացման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է գրականագիտության, թատերագիտության, փիլիսոփայական մեկնաբանության և դրամայի տեսության մոտեցումները՝ բացահայտելով աբսուրդի ու օտարացման փոխկապակցվածությունը և դրանց նշանակությունը Իոնեսկոյի գեղարվեստական աշխարհի կառուցման մեջ։
Updated: 2026-09-27