Автоматическая обработка текста при машинном переводе. система и ресурсы

Literature

Աշխատության այս մասը շարունակում է ինկվիզիցիայի պատմական երևույթի ուսումնասիրությունը՝ ուշադրություն հրավիրելով կրոնական քննության և դատավարության համակարգի առանձնահատկություններին։ Ինկվիզիցիան եվրոպական պատմության մեջ կարևոր դեր ունեցած հաստատութենական համակարգ էր, որի գործունեությունը կապված էր եկեղեցական իշխանության, դավանաբանական վերահսկողության և կրոնական անհամաձայնությունների դեմ պայքարի հետ։ Թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու այն հասարակական պայմաններին, որոնցում ձևավորվել և գործել են հավատաքննության կառույցները, ինչպես նաև հասկանալու դրանց ազդեցությունը անհատի, համայնքների և մտավոր կյանքի վրա։ Գրքի վերնագրում ընդգծված գաղտնիության գաղափարը մատնանշում է քննության ոչ հրապարակային ընթացակարգերի, դատական գործընթացների և իշխանական վերահսկողության հարցերի կարևորությունը։ Նյութը կարող է դիտարկվել նաև կրոնական հանդուրժողականության, խղճի ազատության, իրավական արդարության և եկեղեցու ու հասարակության փոխհարաբերությունների պատմական համատեքստում։ Որպես բազմամաս աշխատության երրորդ մաս՝ այն լրացնում է թեմայի հաջորդական ներկայացումը և հնարավորություն տալիս ինկվիզիցիայի պատմությունը դիտարկել ավելի լայն ժամանակագրական ու հասարակական շրջանակում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել եկեղեցու պատմությամբ, եվրոպական միջնադարով, կրոնական շարժումներով և պատմական դատական հաստատություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Literature

«Ուրվականներով տունը» (The Haunted House) Վուլֆի կարճ վեպերի ժողովածու է, որը համատեղում է միստիկայի, խորհրդանշականության և հոգեբանական մոտեցումների տարրերը։ Վեպերը կենտրոնանում են տան ու նրա բնակիչների միջև ստեղծված տեսանելի և անտեսանելի կապերի վրա, զուգորդելով անցյալի հիշողություններն ու ներկայի իրողությունները։ Հիմնական թեմաները․ Ուրվականների և հիշողության խորհրդանիշային դերը Վիրջինիա Վուլֆի մոդեռնիստական գեղարվեստական ոճը Անձնական և ընտանեկան անցյալի հետ կապված զգացմունքներ Տունը որպես պատմության, անցյալի և մարդկային հոգեբանության խորհրդանիշ Հոգեբանական և սոցիալական դիտարկումներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Միստիկ, խորհրդանշական, բայց հոգեբանորեն խորը մոտեցում Հարմար է մոդեռնիստական գրականության և հոգեբանական վեպերի սիրահարների համար Վուլֆի յուրահատուկ հոսքային արձակ և ներքին մոնոլոգի ձև Մտորումներ անցյալի, հիշողության և մարդու հոգեբանության մասին

Mathematics

Курс дифференциального и интегрального исчисления. Том 3 աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի դասական բազմահատոր դասընթացի շարունակությունն է, որը կենտրոնանում է մաթեմատիկական անալիզի ավելի խորացված և բազմաչափ բաժինների վրա՝ ներկայացնելով բազմաչափ ֆունկցիաների դիֆերենցում, մասնակի ածանցյալներ, բազմակի ինտեգրալներ և դրանց կիրառությունները երկրաչափության ու ֆիզիկայի խնդիրներում, այն բացատրում է վեկտորական անալիզի հիմնական հասկացությունները՝ գրադիենտ, դիվերգենցիա և ռոտացիա, ինչպես նաև գծային և մակերեսային ինտեգրալների հաշվարկման մեթոդները և դրանց կապը Գաուսի, Սթոքսի և Գրինի թեորեմների հետ, գիրքը միաժամանակ ընդգրկում է բարդ խնդիրների լուծման տեխնիկաներ, որոնք անհրաժեշտ են դիֆերենցիալ հավասարումների և ֆիզիկական դաշտերի մոդելավորման համար, ներկայացնելով խիստ տեսական ապացույցներ և բազմաթիվ կիրառական օրինակներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր բարձրագույն մաթեմատիկայի և կիրառական գիտությունների խորացված ուսումնասիրության համար։

Religion

Քրիստոնեական Սուրբ Գրքի այս հիմնարար ժողովածուն ներառում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքին, քարոզչությանը, ուսմունքին, փրկագործությանը, մահվանն ու հարությանը, ինչպես նաև առաքյալների գործունեությանն ու վաղ քրիստոնեական եկեղեցու կազմավորմանը վերաբերող սրբազան գրությունները։ Այն բաղկացած է չորս ավետարաններից, Գործք առաքելոցից, առաքելական թղթերից և Հայտնության գրքից՝ ներկայացնելով քրիստոնեական հավատքի հիմնական դրույթները, հոգևոր սկզբունքներն ու բարոյական արժեքները։ Ավետարաններում շարադրվում են Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքի կարևոր իրադարձությունները, նրա քարոզները, առակները, հրաշքները, աշակերտների հետ հարաբերությունները, չարչարանքները և հարությունը։ Դրանց միջոցով բացահայտվում են Քրիստոսի ուսմունքի առանցքային գաղափարները՝ Աստծու և մերձավորի հանդեպ սերը, գթասրտությունը, ներողամտությունը, խոնարհությունը, արդարությունը, հավատարմությունն ու հոգևոր վերափոխման անհրաժեշտությունը։ Գործք առաքելոցը լուսաբանում է առաքյալների քարոզչական առաքելությունը, առաջին քրիստոնեական համայնքների ձևավորումն ու քրիստոնեության տարածումը, իսկ առաքելական թղթերում արծարծվում են հավատքի ամրության, եկեղեցական միասնության, բարոյական վարքի, փոխադարձ սիրո, հոգևոր հասունության և համայնքային պատասխանատվության հարցերը։ Հայտնության գիրքն իր խորհրդանշական լեզվով ներկայացնում է բարու և չարի հակադրությունը, հավատքի փորձությունները, աստվածային արդարության և վերջնական հաղթանակի գաղափարները։ Ամբողջ ժողովածուն ձևավորում է քրիստոնեական աշխարհայացքի հիմնարար գաղափարական համակարգը՝ ընթերցողին ներկայացնելով մարդու հոգևոր կյանքի, խղճի, բարոյական ընտրության և Աստծու հետ հարաբերության նշանակությունը։ Հայ մշակույթի և գրականության պատմության մեջ Նոր Կտակարանի հայերեն բնագիրը բացառիկ դեր ունի․ այն դարեր շարունակ եղել է հոգևոր դաստիարակության, եկեղեցական կյանքի, կրթության և գրավոր մշակույթի կարևոր հիմքերից մեկը։ Աստվածաշնչյան հայերենը մեծ ազդեցություն է ունեցել գրական լեզվի զարգացման, կրոնական ու փիլիսոփայական բառապաշարի ձևավորման, թարգմանական արվեստի և հայ հոգևոր գրականության ավանդույթների վրա։ Վենետիկյան այս հրատարակությունը ներկայացնում է հայերեն կրոնական գրքի տպագրության և տարածման պատմական ավանդույթը՝ կարևոր տեղ զբաղեցնելով հայկական տպագիր ժառանգության մեջ։ Այն արժեքավոր է քրիստոնեական ուսմունքի, աստվածաշնչյան գրականության, հայերեն հին բնագրերի, թարգմանական լեզվի, եկեղեցական պատմության և հայկական տպագրության ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև պահպանում է իր նշանակությունը որպես հոգևոր ընթերցանության և քրիստոնեական կրթության աղբյուր։

Environmental Science

Արդյունաբերական և կենցաղային թափոնների կառավարումը հանդիսանում է բնական և տեխնոգեն ռեսուրսների պահպանության, շրջակա միջավայրի և մարդու առողջության պաշտպանության կարևոր գործընթաց, որի նպատակն է նվազեցնել թափոնների վնասակար ազդեցությունը և առավելագույնս օգտագործել դրանց ռեսուրսային պոտենցիալը։ Արդյունաբերական թափոնները առաջանում են արտադրական գործընթացներից՝ ներառելով քիմիական, մետաղագործական, էներգետիկ և այլ ոլորտների արտադրանք, իսկ կենցաղային թափոնները կազմված են մարդու ամենօրյա գործունեության հետևանքով առաջացած տուփերից, սննդային մնացորդներից, պլաստիկից և այլ ածխածնային նյութերից։ Թափոնների կառավարման գործընթացը ներառում է խմբավորումը, հավաքումը, տեղափոխումը, պահպանման ու վերամշակման տեխնոլոգիաների կիրառում, ինչպես նաև վնասազերծման և ոչնչացման մեթոդների օգտագործումը՝ նվազեցնելու համար շրջակա միջավայրի և մարդկանց վրա բացասական ազդեցությունը։ Կառավարման արդյունավետությունը պահանջում է համապատասխան օրենսդրական և կազմակերպչական ենթակառուցվածքներ, էկոլոգիական ստանդարտների պահպանում, հասարակության մասնակցություն, նոր տեխնոլոգիաների ներդրում և ճկուն պլանավորում՝ ուղղված ինչպես աղտոտման նվազեցմանը, այնպես էլ տնտեսական և ռեսուրսային շահերի ապահովմանը։ Արդյունաբերական և կենցաղային թափոնների կառավարման համակարգված մոտեցումը նպաստում է էներգիայի և նյութերի խնայողությանը, էկոհամակարգերի պահպանմանը և կայուն սոցիալ-տնտեսական զարգացման ապահովմանը։

History

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և Հունաստանի Հանրապետության միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1991-1998 թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր միջազգային և տարածաշրջանային իրողությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրության առանցքում երկու երկրների միջև քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական, ռազմական, մշակութային և հումանիտար կապերի զարգացումն է, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող տարածաշրջանային և միջազգային գործոնների վերլուծությունը։ Հայաստանի անկախացումից հետո արտաքին քաղաքականության կարևոր խնդիրներից մեկը միջազգային հարաբերությունների լիարժեք համակարգում ներգրավվելն ու տարբեր պետությունների հետ դիվանագիտական կապերի հաստատումն էր։ Այս գործընթացում Հունաստանը առանձնահատուկ նշանակություն ուներ՝ հաշվի առնելով երկու ժողովուրդների պատմական, մշակութային և քրիստոնեական ընդհանրությունները, ինչպես նաև փոխադարձ համակրանքի և պատմական հիշողության վրա հիմնված կապերը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1990-ականների սկզբին դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման և երկկողմ քաղաքական երկխոսության ձևավորման գործընթացը։ Կարող են քննվել բարձրաստիճան պաշտոնյաների փոխայցերը, միջպետական շփումները, ստորագրված համաձայնագրերը և այն հիմնական հարցերը, որոնք ձևավորել են երկկողմ հարաբերությունների օրակարգը։ Այդ շրջանի հարաբերությունների առանձնահատկությունն այն էր, որ դրանք զարգանում էին Հայաստանի համար քաղաքական և տնտեսական ծանր պայմաններում՝ Արցախյան հակամարտության, շրջափակման, տնտեսական ճգնաժամի և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների ֆոնին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հունաստանի դիրքորոշումը տարածաշրջանային գործընթացների նկատմամբ։ Հունաստանը, լինելով Եվրամիության և ՆԱՏՕ-ի անդամ, Հայաստանի համար կարող էր հանդես գալ որպես եվրոպական և միջազգային կառույցների հետ կապերի կարևոր գործընկեր։ Միաժամանակ երկու երկրների արտաքին քաղաքական օրակարգերում առկա էին մի շարք ընդհանուր հետաքրքրություններ, որոնք նպաստում էին փոխադարձ քաղաքական աջակցությանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերաբերյալ Հունաստանի դիրքորոշումները և այդ հարցի ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկը հակամարտության խաղաղ կարգավորման միջազգային մեխանիզմների ձևավորման գործընթացն էր, իսկ Հունաստանի վերաբերմունքը տարածաշրջանային կայունության և Հայաստանի նկատմամբ կարևոր դեր ուներ երկկողմ քաղաքական կապերի համատեքստում։ Առանձին ուշադրության է արժանի տնտեսական համագործակցությունը։ Հայաստանի անկախացումից հետո տնտեսական կապերի զարգացման համար անհրաժեշտ էր ստեղծել իրավական և կազմակերպական հիմքեր, զարգացնել առևտրային հարաբերությունները, ներդրումային համագործակցությունը և գործարար շփումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել առևտրաշրջանառության զարգացման միտումները, հունական ներդրումների և տնտեսական ծրագրերի նշանակությունը, ինչպես նաև Հայաստանի՝ արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման ձգտումները։ Կարևոր նշանակություն ուներ նաև Հունաստանի հնարավոր դերը Հայաստանի տնտեսական վերականգնման և միջազգային տնտեսական համակարգին ինտեգրվելու գործընթացում։ Ռազմական և պաշտպանական համագործակցությունը նույնպես կարող է դիտարկվել որպես երկկողմ հարաբերությունների առանձին ուղղություն։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի զինված ուժերի ձևավորման և վերակազմավորման պայմաններում արտաքին գործընկերների հետ ռազմական կրթության, մասնագիտական պատրաստության և այլ ոլորտներում կապերի զարգացումը ձեռք էր բերում կարևոր նշանակություն։ Հունաստանի հետ համագործակցության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված ռազմաքաղաքական կապերի բնույթն ու նշանակությունը։ Հատուկ տեղ կարող է հատկացվել մշակութային և հումանիտար հարաբերություններին։ Երկու ժողովուրդների պատմական կապերը, մշակութային ժառանգության նկատմամբ փոխադարձ հետաքրքրությունը, կրթական և գիտական համագործակցությունը, մշակութային միջոցառումները և հասարակական կազմակերպությունների շփումները նպաստել են երկկողմ հարաբերությունների հասարակական հիմքի ամրապնդմանը։ Այս ուղղությունը հատկապես կարևոր էր, քանի որ պետական դիվանագիտությանը զուգահեռ ձևավորվում էին նաև հասարակական և մշակութային կապերի կայուն մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է ընդգրկվել նաև հայկական համայնքի և հունական հասարակության դերակատարությունը հարաբերությունների զարգացման գործում։ Պատմական հիշողությունը և երկու ժողովուրդների միջև առկա փոխադարձ ընկալումները նպաստել են քաղաքական հարաբերությունների համար բարենպաստ հասարակական միջավայրի ձևավորմանը։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես էին պատմական և մշակութային ընդհանրությունները վերածվում ժամանակակից միջպետական համագործակցության կոնկրետ ուղղությունների։ Աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է 1991-1998 թվականների երկկողմ հարաբերությունների զարգացման փուլային պատկերի ներկայացումը։ Այդ ժամանակահատվածում ձևավորվեցին հարաբերությունների հիմնական ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ընդլայնվեց քաղաքական երկխոսությունը և ստեղծվեցին համագործակցության տարբեր ոլորտների հետագա զարգացման նախադրյալներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Հայաստանի և Հունաստանի հարաբերությունները 1991-1998 թվականներին ձևավորվեցին ոչ միայն ընթացիկ քաղաքական շահերի, այլև պատմական, մշակութային և աշխարհաքաղաքական գործոնների համադրության արդյունքում։ Այդ տարիները կարևոր նշանակություն ունեցան երկկողմ կապերի ինստիտուցիոնալացման և հետագա համագործակցության հիմքերի ստեղծման համար՝ քաղաքականությունից ու տնտեսությունից մինչև պաշտպանություն, մշակույթ, կրթություն և հումանիտար ոլորտներ։