Ավտոտրակտորային շարժակազմի համակցված օժանդակ արգելակային համակարգի կառուցվածքի մշակումը և պարամետրերի լավարկումը

Mathematics

Բարձրագույն մաթեմատիկա. Մաս I-ը բարձրագույն մաթեմատիկայի հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է տեխնիկական և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար և ընդգրկում է մաթեմատիկական անալիզի ու գծային հանրահաշվի հիմնական թեմաները, աշխատությունում ներկայացվում են իրական թվերի համակարգը, հաջորդականություններն ու սահմանները, ֆունկցիաների շարունակականությունը և ածանցյալի գաղափարը, ինչպես նաև դրանց երկրաչափական ու կիրառական մեկնաբանությունները, միաժամանակ դիտարկվում են մատրիցների և որոշիչների (determinants) հիմունքները, գծային հավասարումների համակարգերի լուծման մեթոդները և վեկտորային հասկացությունների ներածությունը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում մաթեմատիկական ապացույցների տրամաբանությանը և խնդիրների լուծման մեթոդաբանությանը, աշխատությունը ներառում է բազմաթիվ օրինակներ և վարժություններ, որոնք նպաստում են տեսական գիտելիքների ամրապնդմանը և վերլուծական մտածողության զարգացմանը, հանդիսանալով հիմք հետագա բարձրագույն մաթեմատիկական և ինժեներական ուսումնասիրությունների համար։

History

Նյութը նվիրված է հայոց պատմագրական երկերի գիտական բնագրերի կազմության տեսական և գործնական խնդիրների, ինչպես նաև այդ երկերի ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, թե ինչպես կարելի է տարբեր ձեռագրերում պահպանված, երբեմն իրարից էապես տարբերվող ընթերցումների, բացթողումների, հավելումների և լեզվական փոփոխությունների համադրման միջոցով հնարավորինս հավաստիորեն վերականգնել պատմագրական ստեղծագործության բնագրային ձևը։ Հայ միջնադարյան պատմագրության բազմաթիվ երկեր մեզ են հասել տարբեր ժամանակներում ընդօրինակված ձեռագրերով, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի իր առանձնահատկությունները և կարող է արտացոլել ինչպես սկզբնաղբյուրի ավանդույթը, այնպես էլ հետագա գրիչների միջամտությունները։ Գիտական բնագրի կազմությունը հետևաբար պահանջում է ձեռագրերի մանրակրկիտ համեմատություն, դրանց փոխհարաբերությունների պարզում, տարբեր ընթերցումների գրանցում և առավել հիմնավորված տարբերակի ընտրություն։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ձեռագրերի դասակարգումը և դրանց փոխկապակցվածության բացահայտումը, քանի որ տարբեր օրինակների համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ ձեռագրերն են ավելի մոտ ընդհանուր նախօրինակին և որոնք են ենթարկվել հետագա խմբագրական կամ լեզվական փոփոխությունների։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն գրիչների սխալները, բառերի և արտահայտությունների փոփոխությունները, կրկնությունները, բացթողումները, լուսանցքային հավելումները և այլ միջամտություններ, որոնք կարող են ազդել պատմագրական երկի բովանդակության և կառուցվածքի վրա։ Գիտական հրատարակության պատրաստման ժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել հեղինակային տեքստին վերագրվող հատվածները հետագա հավելումներից և հնարավոր խմբագրական փոփոխություններից։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեն նաև հնագրագիտական, լեզվաբանական, աղբյուրագիտական և տեքստաբանական մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն ձեռագրերի արտաքին հատկանիշները, այլև դրանց լեզուն, ուղղագրությունը, բառապաշարը և կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել, թե ինչպես է տվյալ պատմագրական երկը փոխանցվել սերունդների միջև, ինչպիսի փոփոխություններ է կրել տարբեր ժամանակաշրջաններում և ինչ ազդեցություն են ունեցել ընդօրինակման ու խմբագրման գործընթացները։ Կարևոր է նաև ձեռագրերի ժամանակագրական և աշխարհագրական համատեքստի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց ստեղծման միջավայրը կարող է լրացուցիչ տեղեկություններ տալ տեքստի փոխանցման պատմության մասին։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև գիտական բնագրերի կազմության սկզբունքներին՝ բնագրային տարբերակների ընտրությանը, տարընթերցումների ներկայացմանը, ծանոթագրությունների համակարգին և խմբագրական միջամտությունների սահմաններին։ Այսպիսի աշխատանքը հատկապես կարևոր է հայ պատմագրական ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ հուսալի գիտական բնագիրը հիմք է հետագա պատմագիտական, գրականագիտական և լեզվաբանական հետազոտությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, թեման միավորում է տեքստաբանության, ձեռագրագիտության, աղբյուրագիտության և հայագիտության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հայ պատմագրական երկերի ձեռագրական փոխանցման օրինաչափությունները և մշակել դրանց գիտական հրատարակության առավել հիմնավորված սկզբունքներ՝ պահպանելով պատմական տեքստի բնագրային արժեքն ու փոխանցման ավանդույթի առանձնահատկությունները։

Culture

Հրատարակությունը մատենագիտական ցանկ է, որը համախմբում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մասին տեղեկություններ՝ ընթերցողներին, մասնագետներին և հետազոտողներին անհրաժեշտ աղբյուրների որոնման և ընտրության հարցում կողմնորոշելու նպատակով։ Ցանկում ընդգրկված նյութերը կարող են վերաբերել արվեստի տարբեր տեսակների, մշակութային կյանքի, գեղարվեստական ստեղծագործության, արվեստի պատմության, տեսության և քննադատության, ինչպես նաև մշակութային հաստատությունների ու մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Հրատարակության հիմնական արժեքը ոչ թե առանձին ստեղծագործությունների բովանդակային վերլուծությունն է, այլ համապատասխան գրականության համակարգված ներկայացումը, որը հնարավորություն է տալիս արագ պատկերացում կազմել տվյալ թեմատիկ ոլորտում առկա նոր հրատարակությունների մասին։ Մատենագիտական գրառումները կարող են ներառել գրքերի, ժողովածուների, հոդվածների, կատալոգների և այլ տեղեկատվական նյութերի վերաբերյալ անհրաժեշտ տվյալներ՝ հեղինակի, վերնագրի, հրատարակության վայրի, հրատարակչության, տարեթվի և այլ մատենագիտական հատկանիշների նշմամբ։ Նյութերի թեմատիկ ընդգրկումը կարող է ներառել կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, ճարտարապետությունը, կինոն, ժողովրդական արվեստը և մշակութային ժառանգության տարբեր ուղղություններ։ Ցանկը կարող է օգտակար լինել նաև գրադարանների և տեղեկատվական կենտրոնների աշխատակիցներին՝ նոր գրականության համալրման, թեմատիկ ցուցահանդեսների, մատենագիտական սպասարկման և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման ընթացքում։ Հատուկ նշանակություն ունի նյութերի համակարգված ներկայացումը, քանի որ մշակույթի և արվեստի ոլորտների բազմազանությունը դժվարացնում է համապատասխան գրականության ինքնուրույն որոնումը։ Նման մատենագիտական հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս մեկտեղված ձևով գտնել տարբեր թեմաների վերաբերյալ աղբյուրներ և խնայել հետազոտական աշխատանքի ընթացքում անհրաժեշտ գրականության որոնման ժամանակը։ Այն կարող է ծառայել նաև որպես հետագա ուսումնասիրությունների մեկնարկային աղբյուր՝ օգնելով ընթերցողին ընտրել ավելի խորքային հետազոտության համար անհրաժեշտ գրականությունը։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է մշակույթի և արվեստի ոլորտում մասնագիտացող ուսանողների, դասախոսների, գիտաշխատողների, գրադարանավարների, արվեստաբանների և մշակութաբանների համար։ Այն կարող է հետաքրքրել նաև արվեստի և մշակույթի նկատմամբ ընդհանուր հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով ծանոթանալ համապատասխան թեմաներով նոր հրատարակությունների շրջանակին և ընտրել հետագա ընթերցանության նյութեր։

Linguistics

Աշխատանքը նվիրված է հռետորական խոսքում հոմանիշների և հականիշների բառային-իմաստային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից անգլո-ամերիկյան քաղաքական գործիչների ելույթների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական հրապարակային խոսքի այն լեզվական միջոցներն են, որոնց միջոցով խոսողը կարող է առավել հստակ ձևակերպել իր դիրքորոշումը, ընդգծել գաղափարների հակադրությունը, ստեղծել անհրաժեշտ հուզական ազդեցություն և ուղղորդել լսարանի ընկալումը։ Հոմանիշների և հականիշների նպատակային օգտագործումը քաղաքական հռետորաբանության մեջ միայն բառերի փոխարինման կամ հակադրման միջոց չէ․ դրանք կարող են իրականացնել իմաստային, արտահայտչական, փաստարկային և համոզչական մի շարք գործառույթներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հոմանիշային շարքերը, դրանց անդամների իմաստային նրբերանգները, գործածության հաճախականությունը և համատեքստային փոխարինելիության աստիճանը։ Քաղաքական ելույթներում խոսողը կարող է ընտրել նույն ընդհանուր նշանակության տարբեր բառեր՝ շեշտադրելու դրական կամ բացասական գնահատականը, ընդգծելու որոշակի հատկանիշ կամ խոսքը հարմարեցնելու կոնկրետ լսարանի սպասումներին։ Այս առումով հոմանիշների ընտրությունը կարող է կապված լինել ոչ միայն լեզվական, այլև քաղաքական և գաղափարական նպատակների հետ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հականիշների կիրառությանը։ Հակադրությունը քաղաքական հռետորաբանության ամենաարդյունավետ կառուցողական մեխանիզմներից մեկն է, քանի որ թույլ է տալիս բարդ քաղաքական խնդիրները ներկայացնել պարզ երկընտրանքների միջոցով՝ «մենք–նրանք», «ուժ–թուլություն», «ազատություն–սահմանափակում», «առաջընթաց–հետընթաց» և նմանատիպ իմաստային հակադրություններով։ Նման կառույցները կարող են ուժեղացնել ելույթի տրամաբանական կառուցվածքը, բարձրացնել դրա հիշվողությունը և ձևավորել որոշակի գնահատականներ քաղաքական երևույթների կամ մրցակիցների նկատմամբ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են առանձնացվել հոմանիշների և հականիշների տարբեր տեսակներ՝ հաշվի առնելով դրանց բառային, համատեքստային, իմաստային և ոճական բնույթը։ Կարևոր է ուսումնասիրել նաև այն դեպքերը, երբ բառերը բառարանային մակարդակում կարող են ամբողջական հոմանիշներ կամ հականիշներ չլինել, սակայն կոնկրետ քաղաքական համատեքստում ձեռք են բերում նման հարաբերություն։ Այսպիսի համատեքստային իմաստային հարաբերությունները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու քաղաքական խոսքի ստեղծագործական և մանիպուլյատիվ լեզվական ներուժը։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է բառապաշարի կապը հռետորական ազդեցության հետ։ Քաղաքական գործիչների ելույթներում բառերի ընտրությունը հաճախ ուղղված է լսարանի հույզերի, արժեքային պատկերացումների և քաղաքական վերաբերմունքի վրա ազդելուն։ Հոմանիշների միջոցով հնարավոր է մեղմել կամ ուժեղացնել որևէ գնահատական, իսկ հականիշների միջոցով՝ ընդգծել հակառակ դիրքորոշումների միջև տարբերությունը։ Այդ պատճառով բառային-իմաստային միջոցների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ավելի լավ հասկանալ քաղաքական խոսքի համոզչական մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ժամանակակից անգլո-ամերիկյան քաղաքական գործիչների հրապարակային ելույթների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով տարբեր խոսնակների կողմից հոմանիշների և հականիշների ընտրության առանձնահատկությունները։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև քաղաքական թեմատիկ տարբեր ոլորտներ՝ ներքին և արտաքին քաղաքականություն, տնտեսություն, սոցիալական խնդիրներ, անվտանգություն, միջազգային հարաբերություններ և հասարակական արժեքներ։ Տարբեր թեմատիկ դաշտերում բառային հակադրությունների և հոմանիշային շարքի ընտրությունը կարող է ունենալ տարբեր նպատակներ ու հուզական երանգավորում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հռետորական կրկնությանը, զուգահեռ կառուցվածքներին և հակադրական շարահյուսական ձևերին, որոնց միջոցով հոմանիշային և հականիշային հարաբերությունները ստանում են լրացուցիչ արտահայտչական ուժ։ Երբ նույն կամ մոտիմաստ բառերը հաջորդաբար կիրառվում են տարբեր կառուցվածքներում, դրանք կարող են ամրապնդել հիմնական գաղափարը և մեծացնել դրա ազդեցությունը լսարանի վրա։ Նմանապես, հակադիր բառերի զուգահեռ տեղադրումը կարող է ստեղծել հստակ ռիթմիկ և տրամաբանական հակադրություն։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ այն բառային իմաստաբանության խնդիրները դիտարկում է կենդանի քաղաքական խոսքի նյութի վրա՝ միավորելով բառագիտության, ոճաբանության, հռետորաբանության և քաղաքական հաղորդակցության մոտեցումները։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են բառային հարաբերությունները վերածվում քաղաքական ազդեցության գործիքների և ինչպես է համատեքստը փոփոխում կամ ընդլայնում հոմանիշների ու հականիշների գործառույթները։ Գործնական առումով արդյունքները կարող են օգտակար լինել անգլերեն լեզվի ուսուցման, թարգմանության, քաղաքական տեքստերի վերլուծության, խոսքի մշակույթի և մեդիա հաղորդակցության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հոմանիշներն ու հականիշները քաղաքական հռետորաբանության մեջ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես լեզվի բառային համակարգի տարրեր, այլև որպես իմաստային շեշտադրման, գնահատման, հակադրության, փաստարկման և լսարանի վրա համոզչական ազդեցության կարևոր գործիքներ։

Economics

Հարկաբյուջետային քաղաքականությունը պետության տնտեսական քաղաքականության կարևոր բաղադրիչն է, որը ներառում է պետական բյուջեի եկամուտների և ծախսերի կառավարումը՝ նպատակ ունենալով ազդել երկրի տնտեսական զարգացման, զբաղվածության, գնաճի և տնտեսական աճի վրա։ Այն իրականացվում է հիմնականում հարկերի փոփոխման և պետական ծախսերի կարգավորման միջոցով։ Երբ պետությունը ավելացնում է իր ծախսերը կամ նվազեցնում հարկերը, տնտեսությունում աճում է համախառն պահանջարկը, ինչը կարող է խթանել տնտեսական աճը և զբաղվածությունը։ Հակառակ դեպքում՝ հարկերի բարձրացումը կամ ծախսերի կրճատումը կարող է օգտագործվել գնաճը զսպելու և բյուջետային դեֆիցիտը նվազեցնելու համար։ Հարկաբյուջետային քաղաքականությունը կարող է լինել խթանող (expansionary), երբ նպատակն է տնտեսության ակտիվացումը, և զսպող (contractionary), երբ նպատակն է տնտեսության «սառեցումը» և մակրոտնտեսական կայունության ապահովումը։ Այն սերտորեն կապված է պետական բյուջեի կառուցվածքի, պետական պարտքի և տնտեսական ցիկլերի հետ։ Ճիշտ կիրառված հարկաբյուջետային քաղաքականությունը նպաստում է տնտեսական կայունությանը, սոցիալական ծրագրերի ֆինանսավորմանը և երկարաժամկետ զարգացման ապահովմանը։

Linguistics

Այս աշխատությունը նվիրված է հայերենում նույնաբաղադրիչ փոխատեղույթների լեզվաբանական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային, քերականական և իմաստաբանական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նույն բաղադրիչներից կազմված լեզվական միավորների փոխատեղման օրինաչափությունները, դրանց կիրառության պայմանները, շարահյուսական գործառույթները և խոսքում արտահայտչական նշանակությունը։ Աշխատությունում վերլուծվում են փոխատեղման տարբեր տեսակները, դրանց ազդեցությունը նախադասության կառուցվածքի, իմաստային շեշտադրման և հաղորդակցական նպատակների իրականացման վրա՝ հիմնվելով ժամանակակից և դասական հայերենի հարուստ լեզվական նյութի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսական հիմնավորումներին, լեզվաբանական դասակարգումներին և գործնական օրինակներին, որոնք հնարավորություն են տալիս առավել խորությամբ հասկանալ հայերենի շարահյուսական համակարգի առանձնահատկությունները։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, հայոց լեզվի մասնագետների, դասախոսների, ուսուցիչների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայերենի քերականական կառուցվածքի և լեզվական երևույթների գիտական ուսումնասիրությամբ։