Ազգային ընդհանուր ժողովի արձանագրություններ․ չորրորդ նիստ

Medicine

Գիրքը նվիրված է Երևան քաղաքի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում սովորող ուսանողների առողջական վիճակի համակողմանի հիգիենիկ գնահատմանը՝ դիտարկելով այն գործոնների ամբողջությունը, որոնք կարող են ազդել երիտասարդների ֆիզիկական և հոգեֆիզիոլոգիական առողջության վրա ուսումնական գործընթացի ընթացքում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ուսանողների առողջության պահպանմանն ու ամրապնդմանը վերաբերող հարցեր՝ հաշվի առնելով նրանց առօրյայի առանձնահատկությունները, ուսումնական ծանրաբեռնվածությունը, կենսակերպը, հանգստի և քնի ռեժիմը, սննդակարգը, ֆիզիկական ակտիվությունը և շրջակա միջավայրի պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական միջավայրի հիգիենիկ բնութագրերին, քանի որ լսարաններում անցկացվող երկարատև աշխատանքը, մտավոր լարվածությունը, նստակյաց կենսակերպը և օրակարգի խախտումները կարող են տարբեր կերպ անդրադառնալ ուսանողների առողջական վիճակի վրա։ Ներկայացվող նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու երիտասարդների շրջանում առողջության հետ կապված հնարավոր խնդիրների տարածվածության, դրանց առաջացմանը նպաստող պայմանների և կանխարգելման անհրաժեշտ ուղղությունների մասին։ Աշխատանքը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ ուսանողական տարիքը մարդու կյանքի այն փուլերից է, երբ ձևավորվում և ամրապնդվում են հետագա կյանքի համար նշանակալի առողջապահական սովորություններն ու վարքագծային մոդելները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բուհերի վարչակազմերի, առողջապահական ծառայությունների, հիգիենայի և հանրային առողջության մասնագետների, ինչպես նաև կրթական միջավայրի կազմակերպմամբ զբաղվող անձանց համար՝ նպաստելով ուսանողների առողջության պահպանմանն ուղղված կանխարգելիչ միջոցառումների մշակմանը և ուսումնական պայմանների բարելավմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել բժշկության, հանրային առողջության, հիգիենայի, կրթության և հարակից մասնագիտությունների ուսանողներին, դասախոսներին, հետազոտողներին և մասնագետներին, ովքեր ուսումնասիրում են երիտասարդների առողջությունը և կրթական միջավայրի ազդեցությունը դրա վրա։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է իսպանական հրաշապատում հեքիաթի ոճապատկերային համակարգի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով ժանրի գեղարվեստական լեզվի, պատկերավորման միջոցների և կառուցվածքային առանձնահատկությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության կենտրոնում հրաշապատում հեքիաթի այն ոճական և պատկերային համակարգն է, որի միջոցով ձևավորվում են ֆանտաստիկ աշխարհը, կերպարների բնութագրերը, իրադարձությունների զարգացումը և ստեղծագործության ընդհանուր գեղարվեստական մթնոլորտը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում հեքիաթային խոսքի բառապաշարին, դարձվածքաբանությանը, համեմատություններին, փոխաբերություններին, մակդիրներին, կրկնություններին, խորհրդանշական պատկերներին և այլ ոճական հնարքներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հարցի բացահայտումը, թե ինչպես են այս միջոցները մասնակցում հրաշապատում իրականության կառուցմանը և ինչպես են դրանք տարբերակում հեքիաթային խոսքը առօրյա կամ ոչ գեղարվեստական խոսքից։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև հեքիաթների կերպարային համակարգի լեզվական արտահայտման եղանակները՝ հերոսների, հակառակորդների, կախարդական էակների, օգնականների և այլ կերպարների նկարագրության առանձնահատկություններով։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարածության և ժամանակի պատկերավորմանը, քանի որ հրաշապատում հեքիաթում դրանք հաճախ կազմակերպվում են պայմանական և խորհրդանշական սկզբունքներով։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև կայուն բանաձևերի և կրկնվող կառուցվածքների քննությունը, որոնք բնորոշ են բանավոր ավանդույթին և ապահովում են հեքիաթի կառուցվածքային ամբողջականությունն ու հիշվողությունը։ Իսպանական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային մշակութային առանձնահատկությունները, ժողովրդական պատկերացումները, արժեքային համակարգը և պատմամշակութային միջավայրի ազդեցությունը հեքիաթի գեղարվեստական լեզվի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ աշխատությունը կարող է անդրադառնալ եվրոպական և ընդհանուր բանահյուսական ավանդույթների հետ առնչություններին՝ պարզելու համար, թե որ ոճական ու պատկերային տարրերն ունեն համամարդկային բնույթ, իսկ որոնք են պայմանավորված իսպանական մշակութային առանձնահատկություններով։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև լեզվաբանության և գրականագիտության սահմանագծում, քանի որ ոճապատկերային համակարգի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ուսումնասիրել լեզվական կառուցվածքը, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները և դրանց ստեղծած իմաստային ու գեղագիտական ազդեցությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել իսպանական բանահյուսության, հեքիաթագիտության և համեմատական գրականագիտության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հրաշապատում հեքիաթը որպես մշակութային հիշողության և գեղարվեստական մտածողության կարևոր ձև։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, բանագետներին, լեզվաբաններին, ոճաբաններին, իսպանագետներին, թարգմանիչներին, ինչպես նաև իսպանական և եվրոպական ժողովրդական բանահյուսությամբ զբաղվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Literature

«Թռչնորս» վերնագիրը բնության և թռչունների որսի հետ կապված թեմատիկ ուղղվածություն է մատնանշում։ Թռչնորսությունը պատմականորեն կապված է եղել մարդու առօրյա կյանքի, սննդի հայթայթման, բնության հետ փոխհարաբերությունների և տարբեր ավանդական զբաղմունքների հետ։ Այս թեմայով գեղարվեստական ստեղծագործություններում թռչունների որսը կարող է ծառայել որպես գործողությունների միջավայր կամ առիթ՝ ներկայացնելու մարդկային բնավորություններ, կենցաղային սովորություններ, գյուղական կյանքի դրվագներ և մարդու վերաբերմունքը կենդանական աշխարհին։ Վերնագիրը թույլ է տալիս ստեղծագործությունը դիտարկել բնության, որսորդական զբաղմունքի և մարդու ու շրջակա միջավայրի փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Թռչունների դիտարկումը, որոնումն ու որսը տարբեր հասարակություններում ձևավորել են որոշակի գիտելիքներ, հմտություններ և սովորույթներ, որոնք արտացոլվել են նաև բանավոր ու գրավոր մշակույթում։ Այդպիսի թեմաները կարող են ընթերցողին ծանոթացնել բնության հետ կապված կենսակերպին և տվյալ ժամանակաշրջանի կենցաղային պատկերացումներին։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայերեն տպագիր գրականության ուսումնասիրության համար՝ որպես այդ ժամանակաշրջանի ընթերցողական միջավայրում շրջանառվող գրքերի օրինակ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմությամբ, հին հայերեն գեղարվեստական արձակով, բնության թեմաների գրական արտացոլմամբ և ավանդական զբաղմունքների մշակութային պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Agriculture

Այս թեման ընդգրկում է կենդանիների խմելու ջրի որակական և քանակական պահանջները, ինչպես նաև ջրամատակարարման համակարգերի կազմակերպման հիգիենիկ սկզբունքները։ Ջուրը հանդիսանում է կենդանի օրգանիզմի կենսագործունեության հիմնական բաղադրիչներից մեկը, և դրա որակը անմիջականորեն ազդում է նյութափոխանակության, մարսողության, ջերմակարգավորման և ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի վրա։ Դասախոսության մեջ մանրամասն ներկայացվում են խմելու ջրի հիմնական հիգիենիկ ցուցանիշները, որոնցից են ջրի թափանցիկությունը, հոտը, համը, ջերմաստիճանը, ինչպես նաև քիմիական և մանրէաբանական կազմը։ Շեշտվում է, որ ջուրը չպետք է պարունակի հիվանդածին միկրոօրգանիզմներ, ծանր մետաղներ կամ թունավոր նյութեր, քանի որ դրանք կարող են առաջացնել տարբեր հիվանդություններ և նվազեցնել կենդանիների արտադրողականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նիտրատների, ամոնիակի և այլ վնասակար միացությունների սահմանային թույլատրելի կոնցենտրացիաներին։ Նյութում քննարկվում են նաև ջրի աղտոտման աղբյուրները՝ բնական և մարդածին։ Բնական աղբյուրներից են հողային և մակերևութային ջրերի միջոցով ներթափանցող նյութերը, իսկ մարդածին աղբյուրները ներառում են գյուղատնտեսական թափոնները, կոյուղաջրերը և արդյունաբերական արտանետումները։ Հեղինակը ներկայացնում է այդ աղտոտումները կանխարգելելու և ջրի որակը պահպանելու միջոցները։ Մեկ այլ կարևոր բաժին վերաբերում է ջրամատակարարման համակարգերի հիգիենիկ կազմակերպմանը։ Նկարագրվում են ջրի հավաքման, պահեստավորման և բաշխման գործընթացները, ինչպես նաև դրանցում կիրառվող սանիտարական նորմերը։ Ջրամբարները, խողովակները և ջրատրման սարքերը պետք է լինեն մաքուր, պաշտպանված արտաքին աղտոտումից և պարբերաբար ենթարկվեն ախտահանման։ Նշվում է նաև, որ կենդանիներին պետք է ապահովել մշտական և բավարար քանակությամբ մաքուր ջրով՝ հաշվի առնելով նրանց տեսակային և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները։

Agriculture

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Սյունիքի մարզի Սիսիանի տարածաշրջանի պայմաններում աշնանացան ցորենի Ախթամար սորտի մշակության արդյունավետության ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հողի հիմնական մշակման եղանակներին, պարարտացման համակարգերին և ցանքի նորմային։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նշված ագրոտեխնիկական գործոնների ազդեցությունը բույսերի աճի և զարգացման, բերքատվության ձևավորման և ստացվող հատիկի որակական ցուցանիշների վրա, ինչպես նաև որոշել տվյալ բնական-կլիմայական պայմաններում առավել արդյունավետ մշակության տարբերակները։ Աշխատանքում աշնանացան ցորենի արտադրությունը դիտարկվում է Սիսիանի տարածաշրջանի գյուղատնտեսական առանձնահատկությունների համատեքստում, որտեղ բարձրադիր դիրքը, կլիմայական պայմանները, ջերմաստիճանային ռեժիմը, տեղումների քանակն ու բաշխվածությունը, հողի հատկությունները և խոնավության ապահովվածությունը կարող են էական ազդեցություն ունենալ մշակաբույսի արտադրողականության վրա։ Ախթամար սորտը Հայաստանի պայմաններում օգտագործվող աշնանացան ցորենի սորտերից է և առանձնահատուկ հետաքրքրություն ունի Սյունիքի մարզի համապատասխան ագրոէկոլոգիական գոտիների համար։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հողի հիմնական մշակման ազդեցության գնահատումը։ Հողի մշակության եղանակը ձևավորում է բույսերի արմատային համակարգի զարգացման, խոնավության կուտակման և պահպանման, օդափոխության, սննդատարրերի հասանելիության և մոլախոտերի դեմ պայքարի պայմանները։ Հիմնական մշակման տարբեր խորություններն ու եղանակները կարող են տարբեր կերպ ազդել հողի կառուցվածքի, խոնավության ռեժիմի և ցանքի համար անհրաժեշտ հողային միջավայրի ձևավորման վրա։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարևորվում է այնպիսի մշակման համակարգի ընտրությունը, որը համապատասխան է տեղական հողակլիմայական պայմաններին և նպաստում է աշնանացան ցորենի կայուն բերքատվության ձևավորմանը։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարարտացման ազդեցությանը։ Աշնանացան ցորենը սննդատարրերի նկատմամբ պահանջկոտ մշակաբույս է, իսկ պարարտանյութերի ճիշտ կիրառումը կարող է նպաստել թփակալման, արմատային համակարգի զարգացման, ձմեռադիմացկունության, հասկերի ձևավորման և հատիկալիցքի բարելավմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր պարարտացման ֆոններ և դրանց ազդեցությունը բույսերի աճի ու զարգացման հիմնական ցուցանիշների վրա։ Հատկապես կարևորվում է սննդատարրերի հավասարակշռված ապահովումը, քանի որ դրանց պակասը կամ ավելցուկը կարող է բացասաբար անդրադառնալ ինչպես բերքատվության, այնպես էլ հատիկի որակի վրա։ Ցանքի նորման ևս ուսումնասիրության առանցքային գործոններից է։ Միավոր տարածքի վրա ցանվող սերմերի քանակը որոշում է բույսերի խտությունը, նրանց միջև մրցակցությունը ջրի, լույսի և սննդատարրերի համար, ինչպես նաև հետագայում ձևավորվող հասկերի քանակը։ Չափազանց նոսր ցանքը կարող է հանգեցնել տարածքի ոչ լիարժեք օգտագործման և բերքատվության նվազման, իսկ չափազանց խիտ ցանքը կարող է ուժեղացնել բույսերի միջև մրցակցությունը և բարձրացնել հիվանդությունների կամ պառկելու վտանգը։ Հետևաբար հետազոտության կարևոր խնդիր է տվյալ սորտի և տվյալ տարածաշրջանի պայմաններում ցանքի այն նորմայի բացահայտումը, որը կարող է ապահովել բույսերի օպտիմալ խտություն և բարձր արտադրողականություն։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է նշված երեք հիմնական ագրոտեխնիկական գործոնների ոչ միայն առանձին, այլև փոխազդեցված ազդեցությունը։ Հողի մշակման եղանակը, պարարտացման մակարդակը և ցանքի նորման փոխկապակցված են և միասին ձևավորում են մշակաբույսի աճի պայմանները։ Օրինակ՝ լավ նախապատրաստված և սննդանյութերով ապահովված հողում որոշակի ցանքի նորմա կարող է ապահովել ավելի արդյունավետ բուսածածկ, մինչդեռ այլ պայմաններում նույն նորման կարող է հանգեցնել բույսերի ավելորդ խտության։ Այս փոխազդեցությունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս մշակության տեխնոլոգիան գնահատել ամբողջական համակարգի տեսքով։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է բույսերի աճի և զարգացման ցուցանիշների ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել ծլունակությունը, բույսերի պահպանվածությունը, թփակալման ինտենսիվությունը, բույսերի բարձրությունը, հասկերի քանակը, հասկի երկարությունը, մեկ հասկի հատիկների թիվը և այլ ագրոնոմիական ցուցանիշներ։ Այս տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե տարբեր ագրոտեխնիկական պայմաններում որ հատկանիշներն են առավել զգայուն և ինչպիսի կապ ունեն վերջնական բերքատվության հետ։ Աշխատանքում առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում բերքատվության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում է տարբեր տեխնոլոգիական տարբերակների ազդեցությունը մեկ հեկտարից ստացվող բերքի քանակի վրա, ինչպես նաև բերքի կառուցվածքային տարրերի փոփոխությունները։ Բերքատվության բարձրացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտադրական նպատակ, այլև որպես կիրառվող ագրոտեխնոլոգիայի արդյունավետության կարևոր չափանիշ։

Literature

Այս փոքրածավալ հրատարակության վերնագիրը մատնանշում է հանցանքի ճանաչման և բանտարկյալների հետ կապված հարցերի քննարկումը։ Այն առնչվում է իրավական և հասարակական այն խնդիրներին, որոնք վերաբերում են հանցավոր արարքների բնույթը հասկանալուն, դրանց գնահատմանը և իրավախախտում կատարած անձանց վարքագծի դիտարկմանը։ Հանցանքի ճանաչումը ենթադրում է արարքի հանգամանքների, բնույթի և հնարավոր հետևանքների տարբերակում, ինչպես նաև իրավական ու բարոյական պատասխանատվության ընկալում։ Բանտարկյալների թեմայի ընդգրկումը նյութը կապում է քրեական արդարադատության, պատժի և հասարակական կարգի պահպանման հարցերի հետ։ Վերնագրի ձևակերպումը կարող է մատնանշել նաև խրատական կամ հասարակական քննադատության բնույթ ունեցող մոտեցում, սակայն ստեղծագործության հստակ ժանրն ու բովանդակային կառուցվածքը միայն վերնագրով որոշել հնարավոր չէ։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայերեն հասարակական և իրավական գրականության, հանցանքի ու պատասխանատվության վերաբերյալ պատկերացումների, ինչպես նաև քրեաիրավական թեմաների հանրամատչելի ներկայացման պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է դիտարկվել որպես ժամանակաշրջանի իրավական և բարոյական մտածողության արտահայտություն։