Ազոտ և մետաղի իոն պարունակող նոր տեսակի մոնոմերների, պոլիմերների սինթեզ և նրանց հիման վրա բաղադրանյութերի մշակում

Other Subjects

Windows-ը Microsoft ընկերության կողմից մշակված օպերացիոն համակարգ է, որը նախատեսված է համակարգչի ապարատային և ծրագրային ռեսուրսների կառավարման համար և ապահովում է օգտատիրոջ ու համակարգչի միջև գրաֆիկական և հարմար ինտերֆեյս։ Այն համարվում է ամենատարածված օպերացիոն համակարգերից մեկը անձնական համակարգիչների և կազմակերպությունների միջավայրում՝ շնորհիվ իր բազմաֆունկցիոնալության, համատեղելիության և օգտագործման համեմատաբար պարզ կառուցվածքի։ Windows-ը թույլ է տալիս կառավարել ֆայլային համակարգը, գործարկել և միաժամանակ օգտագործել բազմաթիվ ծրագրեր, ապահովել ցանցային կապեր, ինչպես նաև վերահսկել համակարգի անվտանգությունն ու օգտատերերի իրավունքները։ Նրա ճարտարապետությունը հիմնված է միջուկի (kernel), համակարգային ծառայությունների, սարքավորումների վարորդների և գրաֆիկական ենթահամակարգի վրա, որոնք միասին ապահովում են համակարգի կայուն և արդյունավետ աշխատանքը։ Windows-ի զարգացումը նպաստել է համակարգչային տեխնոլոգիաների զանգվածային տարածմանը, քանի որ գրաֆիկական ինտերֆեյսը զգալիորեն հեշտացրել է համակարգչի օգտագործումը՝ համեմատած հրամանային տողային համակարգերի հետ։ Այս օպերացիոն համակարգը լայնորեն կիրառվում է կրթության, բիզնեսի, գիտության և կառավարման ոլորտներում՝ ապահովելով ծրագրային գործիքների մեծ ընտրություն և բարձր արտադրողականություն։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է փսորիազի ժամանակ ախտահարված մաշկում առաջացող կլինիկական, ձևաբանական և իմունահյուսվածաքիմիական փոփոխությունների համալիր ուսումնասիրությանը՝ հիվանդության զարգացման մեխանիզմների և հյուսվածքային դրսևորումների միջև փոխկապակցվածությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են մաշկային ախտահարումների կլինիկական առանձնահատկությունները, դրանց արտահայտվածության աստիճանը, տարածվածությունը և հիվանդության ընթացքի տարբեր ձևերի հետ ունեցած հնարավոր կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մաշկի հիմնական կառուցվածքային շերտերում տեղի ունեցող փոփոխություններին, էպիդերմիսի բջիջների բազմացման և տարբերակման խանգարումներին, բորբոքային գործընթացներին, ինչպես նաև դերմայում և հարակից հյուսվածքային կառուցվածքներում դիտվող ձևաբանական առանձնահատկություններին։ Հյուսվածաբանական ուսումնասիրությունների միջոցով գնահատվում են ախտահարված հատվածների կառուցվածքային փոփոխությունները և դրանց համապատասխանությունը հիվանդության կլինիկական պատկերին։ Իմունահյուսվածաքիմիական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր բջջային և մոլեկուլային ցուցանիշների արտահայտվածությունը, իմունային համակարգի բջիջների մասնակցությունը և բորբոքային գործընթացների հետ կապված կենսաբանական գործոնների տեղաբաշխումը հյուսվածքներում։ Վերլուծվում է տեղային իմունային պատասխանի նշանակությունը հիվանդության ձևավորման և պահպանման գործընթացներում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բորբոքային բջիջների, կերատինոցիտների և իմունային կարգավորման մեխանիզմների փոխազդեցությանը։ Կլինիկական տվյալների, հյուսվածաբանական պատկերի և իմունահյուսվածաքիմիական ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հիվանդության տարբեր փուլերում մաշկում տեղի ունեցող գործընթացների մասին։ Կարևորվում է նաև այնպիսի ձևաբանական և մոլեկուլային ցուցանիշների հայտնաբերումը, որոնք կարող են օգտակար լինել ախտաբանական գործընթացի ակտիվության գնահատման, տարբերակիչ ախտորոշման կամ հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունների ուսումնասիրման համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել փսորիազի ախտածագման վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և մաշկային ախտահարումների կլինիկական ու հյուսվածքային դրսևորումների միջև կապերի ավելի հստակ բնութագրմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մաշկաբանության, ախտաբանական անատոմիայի, հյուսվածաբանության, իմունաբանության և իմունահյուսվածաքիմիական հետազոտությունների ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և բժշկական կրթություն ստացող ուսանողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Macrovipera lebetina obtusa տեսակի օձի թույնի՝ մշակաբջջային պայմաններում աճեցվող սրտամկանային բջիջների վրա ունեցած հատուկ ազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել թույնի առանձին կենսաբանական ազդեցությունները սրտամկանի բջիջների կառուցվածքի և ֆունկցիոնալ վիճակի վրա՝ առանձնացնելով այն փոփոխությունները, որոնք կարող են պայմանավորված լինել թույնի տարբեր բաղադրիչների անմիջական բջջային ազդեցությամբ։ Ուսումնասիրության համար մշակված սրտամկանային բջիջների կիրառումը հնարավորություն է տալիս վերահսկվող լաբորատոր պայմաններում գնահատել թունավոր նյութի ազդեցությունը՝ նվազեցնելով ամբողջական օրգանիզմի բազմաթիվ փոխկապակցված գործոնների ազդեցությունը և ավելի հստակ ուսումնասիրելով բջջային մակարդակում տեղի ունեցող գործընթացները։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել թույնի ազդեցությամբ առաջացող բջջային վնասման, կենսունակության նվազման, թաղանթների կառուցվածքային փոփոխությունների, նյութափոխանակության խանգարումների և բջիջների ֆունկցիոնալ ակտիվության փոփոխության դրսևորումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սրտամկանային բջիջների նկատմամբ թույնի ընտրողական կամ հատուկ ազդեցությունների բացահայտումը, քանի որ օձերի թույնը պարունակում է կենսաբանորեն ակտիվ սպիտակուցների և պեպտիդների բարդ համալիր, որոնցից տարբեր բաղադրիչներ կարող են ազդել բջջային թաղանթների, իոնային փոխանակության, ֆերմենտային համակարգերի և այլ կենսաքիմիական գործընթացների վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր կոնցենտրացիաների թույնի ազդեցության համեմատական գնահատում և պարզել դոզայից կախված բջջային արձագանքի առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է նաև ժամանակային գործոնի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե թունավոր ազդեցությունը որքան արագ է դրսևորվում և արդյոք բջիջների վիճակի փոփոխությունները խորանում են ազդեցության տևողության ավելացման հետ։ Սրտամկանային բջիջների ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ տալ թույնի կարդիոտոքսիկ ազդեցության հնարավոր մեխանիզմների մասին։ Այդ մեխանիզմների շարքում կարող են դիտարկվել բջջաթաղանթի թափանցելիության փոփոխությունները, իոնային հավասարակշռության խանգարումները, էներգետիկ նյութափոխանակության փոփոխությունները և օքսիդատիվ գործընթացների ակտիվացումը։ Աշխատության փորձարարական արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ տարբերակելու ընդհանուր ցիտոտոքսիկ ազդեցությունը և հենց սրտամկանային բջիջներին բնորոշ առանձնահատուկ արձագանքները։ Ուսումնասիրության նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ օձի թույնի ազդեցության բջջային մեխանիզմների բացահայտումը կարող է ընդլայնել պատկերացումները օձերի թունավորման ժամանակ սրտանոթային համակարգի հնարավոր ախտահարման վերաբերյալ։ Միաժամանակ թույնի առանձին բաղադրիչների ուսումնասիրությունը կարող է ունենալ ոչ միայն թունաբանական, այլև կենսաբժշկական նշանակություն, քանի որ որոշ թունային մոլեկուլներ կարող են օժտված լինել բարձր կենսաբանական ակտիվությամբ և հետագայում ուսումնասիրվել որպես կենսաքիմիական գործիքներ կամ դեղաբանական հետազոտությունների հնարավոր հիմքեր։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բջջաբաններին, կենսաքիմիկոսներին, թունաբաններին, ֆիզիոլոգներին, դեղագետներին և օձերի թույների կենսաբանական ազդեցություններն ուսումնասիրող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս սրտամկանային բջիջների մակարդակում ուսումնասիրել տվյալ օձի թույնի անմիջական ազդեցությունները և բացահայտել այն բջջային ու կենսաքիմիական գործընթացները, որոնք կարող են ընկած լինել դրա կարդիոտոքսիկ ազդեցության հիմքում։

Biology

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Դեբեդ գետի և նրա ջրահավաք ավազանի էկոլոգիական վիճակի համալիր գնահատմանը, ինչպես նաև տարածքի կայուն զարգացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Դեբեդի ավազանը Հայաստանի հյուսիսային կարևորագույն ջրային համակարգերից է, որն առանձնանում է բազմազան բնական պայմաններով, հարուստ կենսաբազմազանությամբ և տնտեսական գործունեության տարբեր ձևերով։ Գետի և դրա վտակների ջրերը կարևոր նշանակություն ունեն բնակչության, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության և այլ ոլորտների համար, ուստի դրանց որակի և քանակական վիճակի պահպանությունը տարածաշրջանի բնապահպանական անվտանգության կարևոր բաղադրիչ է։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել Դեբեդ գետի ջրային համակարգի բնական առանձնահատկությունները, գնահատել ջրի որակը, բացահայտել էկոլոգիական խնդիրների առաջացման հիմնական պատճառները և որոշել այնպիսի զարգացման ուղղություններ, որոնք թույլ կտան համատեղել տնտեսական գործունեությունը բնական միջավայրի պահպանության հետ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են գետի ջրահավաք ավազանի աշխարհագրական դիրքը, ռելիեֆը, կլիմայական պայմանները, ջրային ռեժիմը, գետային ցանցը, հողաբուսական ծածկույթը և բնական լանդշաֆտների առանձնահատկությունները։ Այս գործոնների ամբողջությունը ձևավորում է գետի հոսքի և ջրային էկոհամակարգերի բնական պայմանները, իսկ դրանց փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ ջրային ռեսուրսների որակի և կայունության վրա։ Ուսումնասիրության առանցքային ուղղություններից մեկը Դեբեդի ջրի էկոլոգիական որակի գնահատումն է։ Այդ նպատակով կարող են դիտարկվել ջրի ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական ցուցանիշները, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ջրային էկոհամակարգի վիճակի մասին։ Ջրի ջերմաստիճանը, թթվայնությունը, լուծված թթվածնի քանակը, հանքայնացումը, կախված նյութերի պարունակությունը, կենսածին տարրերը և տարբեր քիմիական միացությունների առկայությունը կարևոր ցուցանիշներ են ջրի որակի գնահատման համար։ Միաժամանակ ջրային օրգանիզմների բազմազանության և տարածվածության ուսումնասիրությունը կարող է լրացուցիչ տեղեկատվություն տրամադրել գետի էկոլոգիական վիճակի վերաբերյալ։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչն է Դեբեդ գետի և նրա ավազանի վրա մարդածին ազդեցության գնահատումը։ Տարածքում իրականացվող արդյունաբերական, հանքարդյունաբերական, գյուղատնտեսական և բնակավայրերի հետ կապված գործունեությունը տարբեր չափերով ազդում է բնական միջավայրի վրա։ Կենցաղային և արտադրական կեղտաջրերը, թափոնները, գյուղատնտեսական հոսքերը և արդյունաբերական արտանետումների հետևանքով առաջացող աղտոտիչները կարող են հայտնվել ջրային համակարգում և բացասաբար անդրադառնալ ջրի որակի վրա։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել աղտոտման աղբյուրների տարածական բաշխումը, դրանց ազդեցության աստիճանը և ջրային միջավայրի նկատմամբ առաջացող ռիսկերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հանքարդյունաբերության ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Հանքարդյունաբերական գործունեությունը կարող է կապված լինել ջրերի, հողերի և լանդշաֆտների վրա երկարատև ազդեցության հետ։ Հանքավայրերի շահագործման, թափոնների կուտակման և արտադրական գործընթացների հետևանքով առաջացող նյութերը որոշակի պայմաններում կարող են տեղափոխվել մակերևութային ջրեր։ Այդ պատճառով կարևոր է գնահատել հանքարդյունաբերական օբյեկտների ազդեցությունը և մշակել կանխարգելիչ ու վերականգնողական միջոցառումներ։ Գյուղատնտեսությունը ևս կարող է ազդեցություն ունենալ Դեբեդի ավազանի էկոլոգիական վիճակի վրա։ Հողերի մշակումը, պարարտանյութերի և բույսերի պաշտպանության միջոցների օգտագործումը, անասնապահությունը և ոռոգման գործընթացները կարող են փոխել բնական ջրային հոսքերի որակը։ Կայուն գյուղատնտեսության պայմաններում անհրաժեշտ է նվազեցնել ջրի կորուստները, կանխել հողի էրոզիան, արդյունավետ օգտագործել պարարտանյութերը և սահմանափակել աղտոտիչների ներթափանցումը գետային համակարգ։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենսաբազմազանության և գետային էկոհամակարգերի վիճակի ուսումնասիրությունը։ Գետի ջրի որակի փոփոխությունները կարող են ազդել ջրային բուսականության, կենդանական աշխարհի և հատկապես ջրային օրգանիզմների բնական կենսամիջավայրերի վրա։ Ափամերձ տարածքների փոփոխությունը, ջրի աղտոտումը, հոսքի ռեժիմի խախտումը և մարդու տնտեսական գործունեությունը կարող են հանգեցնել էկոհամակարգերի բնական հավասարակշռության խաթարման։ Հետևաբար Դեբեդի ավազանի էկոլոգիական գնահատումը պետք է ներառի ոչ միայն ջրի քիմիական կազմի, այլև կենդանի օրգանիզմների և բնական միջավայրերի վիճակի ուսումնասիրություն։ Աշխատության երկրորդ կարևոր ուղղությունը տարածքի կայուն զարգացման հեռանկարների վերլուծությունն է։ Կայուն զարգացումը ենթադրում է բնական ռեսուրսների այնպիսի օգտագործում, որը բավարարում է ներկա սերնդի տնտեսական և սոցիալական պահանջները՝ չվտանգելով ապագա սերունդների հնարավորությունները։ Դեբեդի ավազանի դեպքում անհրաժեշտ է ապահովել տնտեսական գործունեության և բնապահպանական պահանջների հավասարակշռություն՝ հատկապես ջրային ռեսուրսների օգտագործման, արդյունաբերության, գյուղատնտեսության և զբոսաշրջության ոլորտներում։ Ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարումը կարող է հանդիսանալ կայուն զարգացման կարևոր ուղղություն։ Այն ենթադրում է ջրային ռեսուրսների օգտագործման, պահպանության և վերականգնման միասնական մոտեցում, որի շրջանակում հաշվի են առնվում ինչպես տնտեսական պահանջները, այնպես էլ բնապահպանական սահմանափակումները։ Կարևոր են նաև կեղտաջրերի մաքրման համակարգերի բարելավումը, արդյունաբերական արտահոսքերի վերահսկումը, ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացումը և ջրային էկոհամակարգերի պարբերական մոնիթորինգը։ Էկոլոգիական մոնիթորինգի կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս ժամանակին բացահայտել ջրի որակի փոփոխությունները և կանխել էկոլոգիական խնդիրների խորացումը։ Մշտական դիտարկումների միջոցով հնարավոր է գնահատել աղտոտվածության տարածական և ժամանակային փոփոխությունները, բացահայտել առավել խնդրահարույց հատվածները և գնահատել իրականացվող բնապահպանական միջոցառումների արդյունավետությունը։ Դեբեդի ավազանի կայուն զարգացման համար կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև բնական և մշակութային ներուժի արդյունավետ օգտագործումը։ Տարածքի լեռնային լանդշաֆտները, գետային համակարգերը, անտառային և բնական տարածքները, ինչպես նաև պատմամշակութային ժառանգությունը կարող են նպաստել էկոլոգիապես պատասխանատու զբոսաշրջության զարգացմանը։ Միաժամանակ զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների ընդլայնումը պետք է իրականացվի բնապահպանական սահմանափակումների հաշվառմամբ՝ կանխելով թափոնների ավելացումը, ջրային ռեսուրսների գերբեռնվածությունը և բնական տարածքների վնասումը։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև տեղական բնակչության մասնակցությունը բնապահպանական կառավարմանը։ Տարածքի կայուն զարգացումը հնարավոր է միայն այն դեպքում, երբ բնական ռեսուրսների օգտագործման և պահպանության գործընթացներում հաշվի են առնվում համայնքների սոցիալական ու տնտեսական շահերը։ Բնապահպանական իրազեկվածության բարձրացումը, պատասխանատու բնօգտագործման մշակույթի ձևավորումը և տեղական համայնքների ներգրավումը կարող են նպաստել բնապահպանական ծրագրերի արդյունավետ իրականացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Դեբեդ գետը և նրա ջրահավաք ավազանը դիտարկում է որպես միասնական բնական, տնտեսական և սոցիալական համակարգ։ Էկոլոգիական գնահատման միջոցով հնարավոր է բացահայտել ջրային ռեսուրսների վրա ազդող հիմնական բնական և մարդածին գործոնները, գնահատել դրանց հետևանքները և սահմանել բնապահպանական առաջնահերթությունները։ Միաժամանակ կայուն զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կապահովեն ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, էկոհամակարգերի պահպանումը, տնտեսական գործունեության զարգացումը և տարածաշրջանի բնակչության կյանքի որակի բարելավումը՝ երկարաժամկետ հեռանկարում պահպանելով Դեբեդի ավազանի բնական ներուժը։

Geography

Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական և սոցիալական աշխարհագրություն աշխատությունը աշխարհագրական և հասարակագիտական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետության տարածքային կազմակերպվածությունը, տնտեսական կառուցվածքը և բնակչության սոցիալական առանձնահատկությունները, այն վերլուծում է երկրի բնական ռեսուրսների բաշխվածությունը, արդյունաբերության, գյուղատնտեսության և ծառայությունների ոլորտների զարգացման տարածքային տարբերությունները, ինչպես նաև ենթակառուցվածքների՝ տրանսպորտի, էներգետիկայի և քաղաքաշինության դերը տնտեսական զարգացման մեջ, գիրքը անդրադառնում է բնակչության տեղաբաշխմանը, ժողովրդագրական գործընթացներին, քաղաքների և գյուղերի զարգացման առանձնահատկություններին, միաժամանակ ընդգծելով տարածաշրջանային անհավասարությունների և տնտեսական կենտրոնացման խնդիրները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը սոցիալական զարգացման վրա, ներկայացնելով Հայաստանի տնտեսական և սոցիալական համակարգը որպես փոխկապակցված տարածքային-հասարակական ամբողջություն։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է շարժական ռադիոտեխնիկական համակարգի կապուղիների բնութագրերի ուսումնասիրությանը և դրանց օպտիմալացմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել տվյալների փոխանցման հուսալիությունը, որակը և արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են շարժական կապի պայմաններում ռադիոալիքների տարածման առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք ազդում են կապուղու աշխատանքի վրա։ Ուսումնասիրվում են ազդանշանի թուլացումը, բազմուղի տարածումը, ստվերավորումը, խանգարումները, աղմուկը, դոպլերյան տեղաշարժը և շարժական օբյեկտների դիրքի ու արագության փոփոխության հետևանքով առաջացող կապուղու տատանումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կապուղու հիմնական պարամետրերի գնահատմանը և դրանց փոփոխության օրինաչափությունների բացահայտմանը՝ տարբեր տարածական, ռադիոակուստիկ և աշխատանքային պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է ներառել կապուղու մաթեմատիկական մոդելավորում, վիճակագրական բնութագրերի վերլուծություն և փորձարարական տվյալների մշակում՝ իրական պայմաններին առավել մոտ կապուղու մոդելներ ստանալու նպատակով։ Կարևոր ուղղություն է ազդանշանի և խանգարումների հարաբերակցության, սխալների հավանականության, թողունակության, ուշացման և կապի կայունության գնահատումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր մոդուլյացիոն, կոդավորման և ազդանշանի մշակման մոտեցումներ՝ պարզելու համար, թե դրանցից որոնք են առավել արդյունավետ փոփոխական և անկայուն ռադիոմիջավայրում։ Օպտիմալացման խնդիրների լուծման միջոցով հնարավոր է ընտրել հաճախականության, հզորության, հաղորդման արագության և այլ համակարգային պարամետրերի առավել նպատակահարմար արժեքներ՝ հաշվի առնելով կապուղու ընթացիկ վիճակը և համակարգի տեխնիկական սահմանափակումները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հարմարվողական ալգորիթմների կիրառմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս համակարգին փոփոխել իր աշխատանքային ռեժիմները՝ կապուղու բնութագրերի փոփոխությանը համապատասխան։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել շարժական ռադիոտեխնիկական համակարգերի նախագծման և շահագործման կատարելագործմանը, ռադիոռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը և կապի որակի բարձրացմանը։ Հետազոտությունը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ շարժական կապի, անլար տվյալների փոխանցման, ռադիոմոնիթորինգի, հեռաչափության և այլ հեռահաղորդակցական համակարգերի մշակման ու օպտիմալացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ռադիոտեխնիկայի, կապի համակարգերի, ազդանշանների մշակման, հեռահաղորդակցության և էլեկտրադինամիկայի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։