Բասկական լեգենդ

Literature

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հայ գրող, հրապարակախոս և մշակութային գործիչ Կոստան Զարյանի կյանքի ուղու, ստեղծագործական գործունեության և գաղափարական աշխարհայացքի համակողմանի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նրա կենսագրական հիմնական փուլերը, կրթական և մշակութային ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա մասնակցությունը սփյուռքահայ և եվրոպական գրական միջավայրերին։ Վերլուծվում են Զարյանի արձակ և հրապարակախոսական գործերը, դրանց թեմատիկ բազմազանությունը, ոճական առանձնահատկությունները և փիլիսոփայական-մշակութային շերտերը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ինքնության, հայրենիքի, քաղաքակրթության և մարդու հոգևոր որոնումների գաղափարներին։ Քննարկվում է նրա գրական ժառանգության ազդեցությունը հայ արդի գրական մտքի զարգացման վրա, ինչպես նաև նրա տեղը համաշխարհային մոդեռնիստական շարժումների համատեքստում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականագիտության և մշակութաբանության ոլորտներում՝ նպաստելով Կոստան Զարյանի ստեղծագործական ժառանգության ավելի խորքային գիտական ընկալմանը։

Literature

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է 1990–2010 թվականներին հայ մանկական պոեզիայի զարգացման և առաջընթացի հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը՝ այդ շրջանի գրական ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական, ժանրային, լեզվական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների վերլուծության միջոցով։ Ժամանակաշրջանը հայ գրականության համար առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ 1990-ականների սկզբից հասարակական և քաղաքական համակարգի փոփոխությունները, Հայաստանի անկախացումը, տնտեսական դժվարությունները, արժեքային համակարգի վերափոխումը և մշակութային նոր պայմանների ձևավորումը անմիջականորեն անդրադարձան նաև մանկական գրականության վրա։ Այս համատեքստում մանկական պոեզիան աստիճանաբար դուրս եկավ նախկին գաղափարական կաղապարների գերակշռությունից և սկսեց ավելի ազատորեն արտահայտել երեխայի ներաշխարհը, անհատական փորձառությունը, երևակայությունը և ժամանակակից իրականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը մանկական պոեզիայի թեմատիկ փոփոխությունների բացահայտումն է։ Նախկին շրջանին բնորոշ որոշ թեմաների կողքին ավելի մեծ տեղ ստացան ընտանիքը, մանկությունը, ընկերությունը, բնությունը, հայրենիքը, առօրյա կյանքը, խաղը, երևակայությունը և երեխայի անձնական ապրումները։ Միաժամանակ հայրենասիրական և ազգային թեմաները շարունակեցին պահպանել իրենց նշանակությունը, սակայն դրանց մատուցման ձևերը փոփոխվեցին։ Հայրենիքը հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես վերացական գաղափար, այլև որպես երեխայի անմիջական կենսատարածք՝ ընտանիք, տուն, քաղաք, գյուղ, բնություն և հիշողություն։ 1990–2010 թվականների մանկական պոեզիայի կարևոր առանձնահատկություններից է երեխայի անհատականության նկատմամբ ուշադրության մեծացումը։ Բանաստեղծական ստեղծագործություններում երեխան ավելի հաճախ հանդես է գալիս որպես ինքնուրույն մտածող և զգացող անհատ, որի հարցերը, վախերը, ուրախությունները, երազանքներն ու հակասությունները դառնում են ստեղծագործության հիմնական նյութը։ Այս փոփոխությունը նպաստում է մանկական պոեզիայի հոգեբանական խորացմանը և մեծացնում դրա համապատասխանությունը երեխայի իրական ներաշխարհին։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև մանկական պոեզիայի լեզվական և ոճական զարգացումը։ Նոր շրջանի հեղինակների ստեղծագործություններում նկատվում է խոսակցական լեզվի, կենդանի արտահայտությունների, հումորի, բառախաղերի և նորաբանությունների ավելի ազատ կիրառություն։ Բանաստեղծական խոսքը հաճախ դառնում է ավելի անմիջական և խաղային՝ համապատասխանելով երեխայի ընկալման առանձնահատկություններին։ Միաժամանակ պահպանվում են մանկական բանաստեղծությանը բնորոշ երաժշտականությունը, հանգավորումը, կրկնությունները, ռիթմիկ կառուցվածքները և պարզ, պատկերավոր խոսքը։ Խաղային սկզբունքը հատկապես կարևոր է այս շրջանի մանկական պոեզիայում։ Բառերի հնչյունային հնարավորությունների օգտագործումը, անսպասելի համադրությունները, զվարճալի իրավիճակները և երևակայական կերպարները ոչ միայն ստեղծում են գեղարվեստական հաճույք, այլև նպաստում են երեխայի լեզվական և երևակայական կարողությունների զարգացմանը։ Այդ պատճառով մանկական բանաստեղծությունը կարող է միաժամանակ ունենալ գեղագիտական, ճանաչողական և դաստիարակչական նշանակություն։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև բնության թեմայի զարգացումը։ Բնությունը մանկական պոեզիայում հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես նկարագրության առարկա, այլև որպես երեխայի հետ երկխոսող կենդանի աշխարհ։ Ծառերը, կենդանիները, արևը, անձրևը, եղանակային փոփոխությունները և տարվա եղանակները կարող են ստանալ մարդկային հատկանիշներ՝ ստեղծելով խաղային և հեքիաթային պատկերներ։ Այսպիսի մոտեցումը երեխային հնարավորություն է տալիս բնության երևույթները ընկալել հուզական և գեղարվեստական ձևով և միաժամանակ ձևավորում է շրջակա աշխարհի նկատմամբ հոգատար վերաբերմունք։ 1990–2010 թվականների հասարակական իրականությունը նույնպես իր արտացոլումն է գտել մանկական գրականության մեջ։ Անկախության առաջին տարիների դժվարությունները, պատերազմի և խաղաղության թեմաները, սոցիալական խնդիրները և հասարակական փոփոխությունները որոշ ստեղծագործություններում ներկայացվել են երեխայի ընկալման համար հասանելի ձևերով։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ բարդ հասարակական թեմաները մանկական պոեզիայում սովորաբար փոխանցվում են ոչ թե ուղղակի քարոզչական եղանակով, այլ զգացմունքային պատկերների, խորհրդանիշների, ընտանիքի և առօրյա կյանքի միջոցով։ Ժամանակաշրջանի առաջընթացի միտումներից է նաև ժանրային և ձևային բազմազանության ընդլայնումը։ Մանկական պոեզիան ներառում է քնարական բանաստեղծություններ, զվարճալի ու խաղային ստեղծագործություններ, հանելուկային և պատմողական բանաստեղծություններ, երկխոսություններ և այլ ձևեր։ Տարբեր ժանրերի համադրումը մեծացնում է ընթերցողական հետաքրքրությունը և հնարավորություն է տալիս նույն տարիքային խմբի համար ստեղծել տարբեր բարդության և բովանդակության գործեր։ Աշխատության կարևոր հարցերից է նաև մանկական գրականության և կրթական միջավայրի փոխհարաբերությունը։ Մանկական պոեզիան հաճախ օգտագործվում է դպրոցական և նախադպրոցական կրթության մեջ՝ լեզվի, ընթերցանության, արտասանության, հիշողության և գեղագիտական ճաշակի զարգացման նպատակով։ Հետևաբար գրական ստեղծագործության գեղարվեստական արժեքից բացի կարևոր է նաև դրա տարիքային համապատասխանությունը, լեզվի մատչելիությունը և երեխայի ճանաչողական ու հուզական զարգացման առանձնահատկությունների հաշվառումը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը 1990–2010 թվականների հայ մանկական պոեզիան դիտարկում է որպես փոփոխվող հասարակական և մշակութային միջավայրին արձագանքող գրական համակարգ։ Այդ շրջանում այն աստիճանաբար ձեռք է բերում թեմատիկ ավելի լայն ընդգրկում, արտահայտչական ավելի մեծ ազատություն, երեխայի ներաշխարհի նկատմամբ ավելի խոր հետաքրքրություն և լեզվական-գեղարվեստական նոր որոնումներ։ Միաժամանակ պահպանվում է ազգային մանկական գրականության ավանդույթների շարունակականությունը՝ ժողովրդական բանահյուսության, հայ դասական մանկական պոեզիայի և ազգային մշակութային պատկերների օգտագործման միջոցով։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, ժամանակակից հայ գրականությամբ, մանկական գրականությամբ և գրական մանկավարժությամբ զբաղվող մասնագետներին, գրականագետներին, ուսուցիչներին, մանկավարժներին, ուսանողներին և մանկական գրականության ընթերցողներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է Սյունիքի պատմությանը IX–XV դարերում՝ միջնադարյան Հայաստանի պատմության կարևոր ժամանակաշրջանում, երբ տարածաշրջանը նշանակալի դեր ուներ երկրի քաղաքական, տնտեսական, հասարակական և մշակութային կյանքում։ Հետազոտության հիմնական թեման Սյունիքի պատմական զարգացումն է՝ իշխանական կառույցների ձևավորման, տեղական իշխանությունների գործունեության, քաղաքական հարաբերությունների և տարածաշրջանի պատմական փոփոխությունների համատեքստում։ Սյունիքը միջնադարում աչքի է ընկել իր աշխարհագրական դիրքով, պաշտպանական նշանակությամբ և հայկական պետական ու իշխանական ավանդույթների պահպանման գործում ունեցած դերակատարությամբ։ Տարածաշրջանի պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի տարբեր գավառների միջև կապերը, իշխանական տների հարաբերությունները, արտաքին քաղաքական ազդեցությունները և տեղական հասարակության զարգացման առանձնահատկությունները։ IX–XV դարերն ընդգրկող ժամանակահատվածը ներառում է միջնադարյան քաղաքական կյանքի բազմաթիվ փոփոխություններ, որոնք անդրադարձել են նաև Սյունիքի կառավարման համակարգի, բնակավայրերի, հոգևոր կենտրոնների և մշակութային միջավայրի վրա։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Սյունիքի պատմական անցյալի, միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական ու հասարակական կառուցվածքի և տարածաշրջանային պատմական գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ պատմաբաններին, հայագետներին, միջնադարյան Հայաստանի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և Սյունիքի պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է ֆիտոթերապիայի նյարդապաշտպան ազդեցության գնահատմանը շաքարային դիաբետի պայմաններում վնասված նստանյարդի վերականգնման գործընթացում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է դիաբետի դեպքում ծայրամասային նյարդային համակարգի վնասման և նյարդային հյուսվածքի վերականգնման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև բուսական ծագման բուժական միջոցների հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցության գնահատումը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նյարդային հյուսվածքի վնասման մեխանիզմները, վերականգնման փուլերը և այն կենսաբանական գործընթացները, որոնց վրա կարող են ազդել ֆիտոթերապևտիկ միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյարդապաշտպան ազդեցության հնարավոր մեխանիզմներին՝ ներառյալ օքսիդատիվ սթրեսի նվազեցումը, բորբոքային գործընթացների կարգավորումը, հյուսվածքների արյունամատակարարման բարելավումը և նյարդային մանրաթելերի վերականգնմանն աջակցող գործընթացները։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել վնասված նստանյարդի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունները, շարժողական ու զգայական ֆունկցիաների վերականգնումը, ինչպես նաև բուժման արդյունքում դիտվող հյուսվածաբանական և կենսաքիմիական ցուցանիշները։ Կարևոր է նաև դիաբետիկ միջավայրի ազդեցության դիտարկումը, քանի որ նյութափոխանակության խանգարումները կարող են բարդացնել նյարդային հյուսվածքի վերականգնումը և ազդել բուժական միջամտությունների արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը կարող է համադրել փորձարարական բժշկության, նյարդաբանության, դեղագիտության և բուսաբուժության մոտեցումները՝ գնահատելու ֆիտոթերապևտիկ միջոցների կիրառման հնարավորությունները նյարդային վնասվածքների վերականգնման գործընթացում։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ նյարդապաշտպան նոր մոտեցումների ուսումնասիրման և դիաբետի հետ կապված նյարդային վնասումների դեպքում վերականգնողական ռազմավարությունների կատարելագործման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի պարզելու, թե որքանով կարող են բուսական ծագման միջոցները նպաստել վնասված նյարդի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վերականգնմանը դիաբետի պայմաններում, ինչպես նաև բացահայտելու դրանց հնարավոր կիրառական նշանակությունն ու սահմանափակումները։

Other Subjects

Այս աշխատությունը նվիրված է Եվրոպայի խորհրդի կարգավիճակին և նրա հարաբերություններին Եվրոպական միության ինստիտուցիոնալ համակարգի հետ՝ ընդգծելով երկու կառույցների դերերի, գործառույթների և իրավական հիմքերի տարբերությունները։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ է Եվրոպայի խորհուրդը՝ որպես միջազգային կազմակերպություն, որը զբաղվում է մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ, ժողովրդավարության և իրավունքի գերակայության ամրապնդմամբ եվրոպական տարածքում, և ինչպես է այն տարբերվում Եվրոպական միությունից՝ որպես տնտեսական և քաղաքական ինտեգրման ավելի խորացված կառույցից։ Հեղինակը անդրադառնում է երկու համակարգերի համագործակցության մեխանիզմներին՝ համատեղ ծրագրեր, իրավական չափանիշների համադրություն և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում փոխգործակցություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Եվրոպական դատարանի, ԵՄ ինստիտուտների և Եվրոպայի խորհրդի մարմինների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև իրավական ակտերի և կոնվենցիաների կիրառման առանձնահատկություններին։ Գրքում քննարկվում են նաև եվրոպական ինտեգրման գործընթացները, իրավական համահունչության խնդիրները և կազմակերպությունների միջև լիազորությունների բաժանման հարցերը։ Վերլուծվում է Եվրոպայի խորհրդի դերը եվրոպական քաղաքական և իրավական տարածքում կայունության, մարդու իրավունքների պաշտպանության և ժողովրդավարական արժեքների ամրապնդման գործում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական վերլուծությունները՝ օգտակար լինելով իրավաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պետական ծառայողների և ուսանողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը ուսումնասիրում է սեռական դաստիարակության գաղափարների ձևավորումն ու զարգացումը արևմտահայ կրթական միջավայրում՝ 19-րդ դարի սկզբից մինչև 20-րդ դարի 50–60-ական թվականները։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում մանկավարժները, հասարակական գործիչները և կրթական հաստատությունները մեկնաբանել սեռական դաստիարակության նպատակները, բովանդակությունն ու դերը երեխայի և պատանու համակողմանի զարգացման գործընթացում։ Գրքում ներկայացվում են այդ թեմայի շուրջ ձևավորված մանկավարժական հայեցակարգերը, բարոյադաստիարակչական մոտեցումները, ընտանեկան և դպրոցական դաստիարակության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև հասարակական, մշակութային և կրոնական գործոնների ազդեցությունը կրթական քաղաքականության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արևմտահայ մանկավարժական մտքի նշանավոր ներկայացուցիչների գաղափարներին, դասագրքերին, կրթական ծրագրերին և ժամանակի մամուլում արտահայտված տեսակետներին՝ բացահայտելով դրանց ներդրումը երեխաների և երիտասարդների առողջ, պատասխանատու և բարոյական դաստիարակության վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման գործում։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է կրթական համակարգի փոփոխություններին, հասարակական արժեքների վերափոխմանը և պատմական իրադարձությունների ազդեցությանը մանկավարժական մտքի զարգացման վրա՝ ներկայացնելով սեռական դաստիարակության հիմնահարցը որպես կրթության պատմության կարևոր բաղադրիչ։ Գիրքը նախատեսված է մանկավարժության, կրթության պատմության, հայագիտության, սոցիոլոգիայի և պատմության ոլորտների ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների, ինչպես նաև կրթական գործընթացների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։