Բացատրություն՝ ընդդեմ Գալուստ Շերմազանյանի՝ «Արարատ» լրագրում նույն տարվա փետրվարին տպագրված գրության

Economics

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում, հատկապես Արագածոտնի մարզում, կաթնամթերքի արտադրության ավելացման և իրացման հիմնախնդիրների վերլուծությանը՝ ընդգծելով գյուղատնտեսության տնտեսական, կազմակերպչական և շուկայական բաղադրիչների դերակատարությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է կաթնամթերքի արտադրության արդյունավետության վրա ազդող գործոնները, ներառյալ արածածածկումների կառավարման մեթոդները, ֆերմերի հմտությունների մակարդակը, տեխնոլոգիական գործընթացների արդիականացման անհրաժեշտությունը և սննդամթերքի որակի պահպանման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրացման շուկաների ընդլայնմանը, գնային քաղաքականության, միջնորդների ներգրավման, արտահանման հնարավորությունների և տեղական բրենդավորման խթանման ուղիներին։ Ուսումնասիրությունը ներառում է տնտեսական գնահատումներ, արտադրողականության վերլուծություն և շուկայական հարցումների արդյունքներ, որոնք հնարավորություն են տալիս առաջարկել արդյունավետ ռազմավարություններ արտադրության և իրացման գործընթացների օպտիմալացման համար։ Աշխատությունը կարևոր է գյուղատնտեսների, տնտեսագետների, պետական կառավարման մարմինների և գործարար շրջանակների համար՝ նպաստելով կաթնամթերքի արդյունաբերության կայունության, արտադրողականության և տեղական շուկայի զարգացման բարձրացմանը։

Other Subjects

Մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է ժողովրդական տնտեսության պլանավորման և տնտեսական զարգացման կանխատեսման հիմնահարցերին առնչվող գիտական, ուսումնամեթոդական և մասնագիտական գրականության ներկայացմանը։ Հանձնարարական ցանկում կարող են ընդգրկված լինել տնտեսության կառավարման, պետական պլանավորման, արտադրական ռեսուրսների բաշխման, տնտեսական ցուցանիշների վերլուծության և երկարաժամկետ զարգացման հեռանկարների գնահատման վերաբերյալ աշխատություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական տնտեսության ճյուղային և տարածքային կառուցվածքի պլանավորման, արտադրության արդյունավետության բարձրացման, նյութական ու աշխատանքային ռեսուրսների նպատակային օգտագործման և տնտեսական համամասնությունների պահպանման խնդիրներին։ Ներկայացվող գրականությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու տնտեսական պլանավորման տեսական սկզբունքներին, մեթոդաբանական մոտեցումներին և գործնական կիրառության առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են սոցիալ-տնտեսական կանխատեսման մեթոդները, վիճակագրական տվյալների օգտագործումը, տնտեսական զարգացման միտումների գնահատումը և պլանային ցուցանիշների գիտական հիմնավորման եղանակները։ Անդրադարձ է կատարվում կարճաժամկետ, միջնաժամկետ և երկարաժամկետ պլանավորման առանձնահատկություններին, տնտեսական ծրագրերի մշակման սկզբունքներին, ինչպես նաև արտադրության և սպառման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Մատենագիտական ցանկը կարող է արտացոլել խորհրդային տնտեսական համակարգին բնորոշ կենտրոնացված պլանավորման մոտեցումները, ժողովրդական տնտեսության կառավարման կազմակերպական կառուցվածքը և տնտեսական քաղաքականության իրականացման մեխանիզմները։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունը մասնագիտական գրականության համակարգված ներկայացումն է, որը նպաստում է թեմայի վերաբերյալ անհրաժեշտ աղբյուրների որոնմանը, ընտրությանը և ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է ծառայել որպես տեղեկատվական և ուսումնաօժանդակ միջոց տնտեսագիտական հետազոտությունների, ուսումնական աշխատանքների և մասնագիտական ինքնակրթության կազմակերպման համար։ Հրատարակությունը նախատեսված է տնտեսագետների, պլանավորման մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանավարների և մատենագիտական տեղեկատվությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Political Science

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքականության կառուցվածքային և կոնստրուկտիվիստական չափումների զարգացման ու փոխակերպման ուսումնասիրությանը՝ 2008–2020 թվականների հայ-ռուսական հարաբերությունների օրինակով։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է միջազգային հարաբերությունների տեսական մոտեցումների կիրառմամբ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ձևավորման, ռազմավարական առաջնահերթությունների փոփոխության, արտաքին քաղաքական որոշումների կայացման և տարածաշրջանային ու միջազգային գործընթացների ազդեցության վերլուծության հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է միջազգային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պետությունների միջև ուժային հարաբերակցությունը, անվտանգության ապահովման մեխանիզմները, ազգային շահերի ձևավորման գործընթացները, ինչպես նաև ինքնության, պատմական հիշողության, քաղաքական գաղափարների և փոխադարձ ընկալումների դերը միջպետական հարաբերություններում։ Կառուցվածքային մոտեցման տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունեն Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքը, տարածաշրջանային անվտանգության միջավայրը, Ռուսաստանի հետ ռազմաքաղաքական համագործակցությունը, տնտեսական փոխկախվածությունը և միջազգային կազմակերպությունների շրջանակներում իրականացվող փոխգործակցությունը։ Կոնստրուկտիվիստական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են պատմական կապերը, քաղաքական ինքնության պատկերացումները, դիվանագիտական խոսույթը, հասարակական ընկալումները և պետությունների միջև ձևավորված նորմերն ու սպասումները ներգործում արտաքին քաղաքականության նպատակների և գործնական որոշումների վրա։ Հետազոտության ժամանակագրական ընդգրկումը ներառում է Հայաստանի ներքաղաքական և արտաքին քաղաքական զարգացման կարևոր փուլեր, որոնց ընթացքում հայ-ռուսական հարաբերությունները ենթարկվել են ինչպես շարունակականության, այնպես էլ որոշակի փոփոխությունների ազդեցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի 2008 թվականի տարածաշրջանային իրադարձությունների հետևանքները, Հարավային Կովկասում անվտանգության միջավայրի փոփոխությունները, Հայաստանի և Ռուսաստանի ռազմավարական գործընկերության ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ինչպես նաև երկկողմ հարաբերությունների զարգացումը քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և դիվանագիտական ոլորտներում։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության շրջանակներում Հայաստանի մասնակցությանը, ռուսական ռազմական ներկայության նշանակությանը, էներգետիկ և տնտեսական համագործակցությանը, ինչպես նաև տարածաշրջանային անվտանգության վերաբերյալ երկու պետությունների շահերի համընկնումներին և տարբերություններին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության բազմակողմանիության, եվրոպական կառույցների հետ համագործակցության և եվրասիական ինտեգրման գործընթացների փոխհարաբերությունները։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունի 2013 թվականին Հայաստանի՝ Եվրասիական տնտեսական միությանը միանալու ուղղությամբ կայացրած քաղաքական որոշումը և 2015 թվականին այդ կառույցին անդամակցության ազդեցությունը երկրի արտաքին տնտեսական ու քաղաքական հարաբերությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև 2018 թվականի Հայաստանում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունների ազդեցության ուսումնասիրությունը հայ-ռուսական հարաբերությունների քաղաքական խոսույթի, փոխադարձ վստահության, դիվանագիտական հաղորդակցության և արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն ունեն Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման գործընթացը, Ռուսաստանի միջնորդական դերակատարությունը, 2016 թվականի ապրիլյան ռազմական բախումները և 2020 թվականի պատերազմը, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել Հայաստանի անվտանգության միջավայրի և արտաքին քաղաքականության վերաբերյալ քննարկումների վրա։ Աշխատության տեսական հիմքում կարևոր տեղ են զբաղեցնում միջազգային հարաբերությունների կառուցվածքային ռեալիզմի և սոցիալական կոնստրուկտիվիզմի գաղափարները, որոնց համադրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու արտաքին քաղաքական վարքագիծը ոչ միայն նյութական ռեսուրսների, ռազմական կարողությունների և աշխարհաքաղաքական սահմանափակումների, այլև գաղափարական պատկերացումների, ինքնության և միջպետական հարաբերություններում ձևավորված սոցիալական նորմերի տեսանկյունից։ Հետազոտության մեթոդաբանական նշանակությունը պայմանավորված է միջազգային հարաբերությունների տարբեր տեսությունների համեմատական կիրառմամբ, քաղաքական գործընթացների պատմական վերլուծությամբ և արտաքին քաղաքական որոշումների վրա ազդող կառուցվածքային ու գաղափարական գործոնների փոխկապակցվածության բացահայտմամբ։ Աշխատության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու փոքր պետությունների արտաքին քաղաքականության առանձնահատկություններին, անվտանգության ապահովման ռազմավարություններին, մեծ տերությունների հետ հարաբերությունների կառուցման մեխանիզմներին և միջազգային համակարգում սահմանափակ ռեսուրսներ ունեցող պետությունների քաղաքական ինքնուրույնության հիմնախնդիրներին։ Հայ-ռուսական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը դիտարկվում է նաև Հայաստանի պետականության զարգացման, ազգային անվտանգության համակարգի ձևավորման և արտաքին քաղաքական ինքնության փոփոխության համատեքստում։ Գիտական աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, դիվանագետներին, պատմաբաններին, տարածաշրջանային անվտանգության հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Այն ունի տեսական, պատմաքաղաքական և վերլուծական նշանակություն՝ նպաստելով 2008–2020 թվականներին Հայաստանի արտաքին քաղաքականության զարգացման, հայ-ռուսական հարաբերությունների կառուցվածքային հիմքերի, քաղաքական ինքնության և միջազգային հարաբերությունների գաղափարական գործոնների փոխազդեցության առավել խորքային ընկալմանը։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է Մաղաքիա Օրմանյանի սոցիալ-փիլիսոփայական հայացքների համակողմանի ուսումնասիրությանը և դրանց քննադատական վերլուծությանը՝ բացահայտելով նրա պատկերացումները հասարակության, պետության, ազգային ինքնության, եկեղեցու և բարոյական արժեքների փոխհարաբերությունների մասին։ Հեղինակը դիտարկում է Օրմանյանի մտավոր ժառանգության ձևավորման պատմական և գաղափարական նախադրյալները, վերլուծում նրա աշխատություններում արտահայտված սոցիալական, քաղաքական և մշակութային գաղափարները՝ դրանք համադրելով ժամանակի փիլիսոփայական ու հասարակական մտքի հիմնական ուղղությունների հետ։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային-եկեղեցական կառույցների դերին, հասարակական համերաշխության, կրթության, մարդու բարոյական պատասխանատվության և ազգային ինքնապահպանման խնդիրներին։ Քննական մոտեցման շնորհիվ գնահատվում են Օրմանյանի գաղափարների արդիականությունն ու ազդեցությունը հայ հասարակական մտքի զարգացման վրա՝ ներկայացնելով ինչպես դրանց ուժեղ կողմերը, այնպես էլ սահմանափակումներն ու պատմական պայմանավորվածությունները։

Literature

Հենրիկ Բակունցը (1885–1937) հայ դասական արձակ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ է, որի ստեղծագործություններում ընդգծված են ազգային ինքնության, հայրենիքի, մարդկային բարոյական արժեքների և սոցիալական խնդիրների թեմաները։ Նրա պիեսներն ու նովելները հաճախ ներկայացնում են հասարակության և անհատի միջև առկա հակասությունները, բարոյական դժվարությունները և մարդու ներքին հոգևոր պայքարը։ Բակունցի ստեղծագործական ոճը աչքի է ընկնում սուղ, կարճ ու ազդեցիկ խոսքի կառուցվածքով, վառ կերպարներով և խորը հոգեբանական դրսևորումներով։ Նրա հեղինակած գործերից են «Աշխարհի վերջը», «Ճշմարտության ճանապարհը» և այլ ստեղծագործություններ, որոնք առանձնանում են սիմվոլիզմով, առօրեական կյանքի մանրամասների միջոցով բարձր գաղափարների արտահայտմամբ և ազգային արժեքների պահպանմամբ։ Բակունցի գրականությունը նաև մեծ ազդեցություն ունի հայ գրականության զարգացման վրա, քանի որ նա ստեղծել է հայ ժողովրդի պատմական ու հոգևոր փորձի գեղարվեստական պատկերներ, խորապես արտացոլել է ժամանակակից հասարակական խնդիրները և մարդու ներքին աշխարհը։ Նրա ստեղծագործությունները ուսուցողական ու դաստիարակչական նշանակություն ունեն, քանի որ ընթերցողին փոխանցում են մարդկային բարոյական սկզբունքների և ազգային արժեհամակարգի կարևորությունը։ Այսպիսով, Հենրիկ Բակունցը համարվում է հայ գրականության մեծ դասականներից մեկը, որի գործերն այսօր էլ պահպանել են իրենց ստեղծագործական ու գաղափարական արժեքը։

History

Կենսամատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է Արտաշես Մկրտչի Նազինյանի կյանքին, գիտական և մասնագիտական գործունեությանը։ Այն նպատակ ունի ներկայացնելու նրա կենսագրական ուղին, մասնագիտական կայացման հիմնական փուլերը և գիտության ու հասարակական կյանքի բնագավառներում ունեցած ներդրումը։ Հրատարակության կարևոր բաղադրիչը գիտնականի աշխատությունների մատենագիտական ցանկն է, որը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու նրա հեղինակային ժառանգության, հրապարակումների և գիտական հետաքրքրությունների շրջանակի մասին։ Նման կենսամատենագիտական աշխատությունները կարևոր նշանակություն ունեն անհատի գիտական գործունեության փաստագրման, հետազոտական արդյունքների համակարգման և մասնագիտական ժառանգության պահպանման համար։ Դրանք օգնում են ուսումնասիրողներին գտնելու անհրաժեշտ մատենագիտական տեղեկությունները, հետևելու գիտական գաղափարների զարգացմանը և բացահայտելու տվյալ մասնագետի աշխատանքի կապը համապատասխան գիտական ուղղությունների հետ։ Կենսագրական տեղեկությունների և մատենագիտական տվյալների համադրությունը հրատարակությանը հաղորդում է տեղեկատու-հետազոտական նշանակություն։ Այն օգտակար աղբյուր է Արտաշես Նազինյանի կյանքով ու գործունեությամբ հետաքրքրվողների, գիտության պատմության ուսումնասիրողների, մատենագետների, գրադարանավարների և հետազոտողների համար։ Աշխատությունը նպաստում է հայ գիտական ժառանգության համակարգմանը, գիտնականի գործունեության վերաբերյալ տեղեկությունների պահպանմանն ու հետագա ուսումնասիրության հնարավորությունների ընդլայնմանը։