Discover other interesting and useful materials
Here is a collection of other files that may interest you and help in your studies or creative work. To see more, you can go to the materials sectionHistory
Начало сношений Эчмиадзинскаго патриаршего престола с русским правительством
Աշխատությունը նվիրված է Էջմիածնի հայրապետական աթոռի և ռուսական պետական իշխանությունների միջև հարաբերությունների սկզբնական շրջանի պատմական ուսումնասիրությանը՝ լուսաբանելով դրանց ձևավորման քաղաքական, եկեղեցական և դիվանագիտական նախադրյալները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն պատմական պայմանների վրա, որոնցում Հայոց եկեղեցու բարձրագույն հոգևոր իշխանությունը սկսեց կապեր հաստատել Ռուսաստանի հետ՝ տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների և հայ բնակչության անվտանգության ու եկեղեցական շահերի պաշտպանության խնդիրների համատեքստում։ Քննության են առնվում Էջմիածնի կաթողիկոսների, հոգևորականների և հայ հասարակական շրջանակների նախաձեռնությունները, ռուսական իշխանություններին ուղղված դիմումները, նամակագրությունը և տարբեր ներկայացուցիչների միջոցով իրականացվող բանակցությունները։ Այս հարաբերությունները դիտարկվում են Հարավային Կովկասում և հարակից տարածքներում Ռուսաստանի քաղաքական ազդեցության աստիճանական ընդլայնման, ինչպես նաև Օսմանյան և Պարսկական տերությունների հետ նրա հարաբերությունների ընդհանուր համապատկերում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն շարժառիթներին, որոնք հայկական եկեղեցական շրջանակներին դրդում էին Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների զարգացմանը։ Դրանց թվում կարևորվում էին քրիստոնյա բնակչության պաշտպանության ակնկալիքները, եկեղեցական հաստատությունների իրավունքների ու ունեցվածքի պահպանման հարցերը, քաղաքական անկայունության պայմաններում անվտանգության ապահովման ձգտումները և արտաքին հովանավորություն ձեռք բերելու հնարավորությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ռուսական կառավարության շահերն ու նպատակները՝ պարզելու, թե հայկական եկեղեցական կառույցների հետ կապերը ինչ նշանակություն կարող էին ունենալ Ռուսաստանի կովկասյան և արևելյան քաղաքականության համար։ Էջմիածնի հայրապետական աթոռը ներկայացվում է ոչ միայն որպես հոգևոր կենտրոն, այլև որպես հայկական հասարակության կազմակերպման և արտաքին կապերի հաստատման կարևոր հաստատություն, որն իր հեղինակության շնորհիվ կարող էր մասնակցել քաղաքական ու դիվանագիտական գործընթացներին։ Քննության են առնվում եկեղեցական դիվանագիտության առանձնահատկությունները, պատվիրակությունների գործունեությունը, պաշտոնական և ոչ պաշտոնական հաղորդակցության ձևերը, ինչպես նաև տարբեր միջնորդների դերը հայ-ռուսական կապերի հաստատման գործում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում նամակագրական և վավերագրական նյութերին, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել կողմերի ակնկալիքները, քաղաքական հաշվարկները և հարաբերությունների զարգացման կոնկրետ փուլերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե ինչպես սկզբնական առանձին շփումները ժամանակի ընթացքում վերածվեցին ավելի համակարգված հարաբերությունների և ստեղծեցին հետագա քաղաքական ու եկեղեցական համագործակցության նախադրյալներ։ Կարևորվում է նաև կրոնական գործոնի նշանակությունը, սակայն հայ-ռուսական կապերը չեն սահմանափակվում միայն քրիստոնեական ընդհանրությամբ։ Դրանք դիտարկվում են քաղաքական շահերի, տարածաշրջանային մրցակցության, առևտրական կապերի և հայկական համայնքների սոցիալական ու իրավական դրության հետ փոխկապակցված։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր պատմական իրավիճակներում որքանով էին համընկնում կամ տարբերվում Էջմիածնի և ռուսական պետական իշխանությունների նպատակները։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հարաբերությունների պատմությունը ներկայացնել ոչ թե որպես միակողմանի գործընթաց, այլ որպես տարբեր շահեր ունեցող կողմերի փոխգործակցություն։ Աշխատության աղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է նաև պաշտոնական գրագրության, եկեղեցական փաստաթղթերի, դիվանագիտական հաղորդագրությունների և ժամանակաշրջանի այլ վավերագրերի օգտագործման հնարավորությամբ, որոնք տեղեկություններ են հաղորդում ինչպես քաղաքական իրադարձությունների, այնպես էլ Հայոց եկեղեցու արտաքին գործունեության մասին։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հետագա հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական հիմքերը հասկանալու համար, քանի որ սկզբնական կապերի ընթացքում ձևավորված քաղաքական պատկերացումները, հաղորդակցության ուղիները և փոխադարձ ակնկալիքները հետագայում ազդեցություն ունեցան տարածաշրջանում տեղի ունեցող զարգացումների վրա։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Էջմիածնի հայրապետական աթոռի քաղաքական և հասարակական դերակատարության, Հայոց եկեղեցու արտաքին հարաբերությունների և Ռուսաստանի հարավկովկասյան քաղաքականության ձևավորման մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Հայոց եկեղեցու պատմության, հայ-ռուսական հարաբերությունների, Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության, Կովկասի պատմության և պատմական դիվանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։
Updated: 2026-09-15History
The Armenian massacres of 1915-1916 a hundred years later
Աշխատությունը նվիրված է 1915–1916 թվականներին Օսմանյան կայսրությունում հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների և դրանց պատմական, քաղաքական ու իրավական գնահատականների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ մեկ դար անց ձևավորված գիտական մոտեցումների լույսի ներքո։ Ներկայացվում են իրադարձությունների նախադրյալները, ընթացքը և հետևանքները՝ հիմնվելով պատմական փաստաթղթերի, արխիվային աղբյուրների, վկայությունների և միջազգային գիտական հետազոտությունների համադրության վրա։ Քննարկվում են հիշողության քաղաքականության, պատմական արդարության, միջազգային ճանաչման, ժխտողականության և մարդու իրավունքների պաշտպանության հետ կապված հարցերը, ինչպես նաև իրադարձությունների ազդեցությունը հայ ժողովրդի պատմական հիշողության, ինքնության և սփյուռքի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է պատմագիտության և ցեղասպանագիտության ոլորտներում՝ նպաստելով թեմայի բազմակողմանի գիտական վերլուծությանը և միջազգային ակադեմիական քննարկումների խորացմանը։
Updated: 2026-09-22Literature
Հոմերոս - Իլիական
Սա հին հունական էպիկական գրականության հիմնարար ստեղծագործություններից մեկն է, որը վերագրվում է Հոմերոս-ին և կենտրոնանում է Տրոյական պատերազմի վերջին հատվածների վրա՝ հատկապես Աքիլլեսի բարկության և դրա հետևանքների շուրջ։ Ստեղծագործությունը նկարագրում է հույների և տրոյացիների միջև ընթացող արյունալի պատերազմը՝ ընդգծելով հերոսական արժեքները, փառքի ձգտումը, ճակատագրի անխուսափելիությունը և աստվածների մշտական միջամտությունը մարդկային գործերին։ Աքիլլեսի և Ագամեմնոնի միջև ծագած վեճը դառնում է հիմնական շարժիչ ուժը, որը փոխում է պատերազմի ընթացքը և բերում ծանր կորուստների երկու կողմերի համար։ Էպոսում առանձնահատուկ դեր ունեն նաև հերոսներ Հեկտորը, Պատրոկլոսը և մյուս մարտիկները, որոնց ճակատագրերը ցույց են տալիս մարդկային ողբերգության խորությունը և պատերազմի անողոք բնույթը։ Ստեղծագործությունը համարվում է համաշխարհային գրականության դասական հիմքերից մեկը՝ մեծ ազդեցություն ունենալով հետագա դարերի գրական ավանդույթների, արվեստի և փիլիսոփայական մտածողության վրա՝ ձևավորելով հերոսական էպոսի դասական մոդելը։
Updated: 2026-09-23Law
ՀՀ գործող օրենքներում կոռուպցիա ծնող նորմերի վերլուծություն-Տոնապետյան Ա. Ա., Ալումյան Հ.
Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գործող օրենսդրության մեջ առկա այն իրավական նորմերի վերլուծությանը, որոնք կարող են նպաստել կոռուպցիոն ռիսկերի առաջացմանը կամ դրանց պահպանմանը պետական կառավարման և հասարակական հարաբերությունների տարբեր ոլորտներում։ Գրքում ուսումնասիրվում են օրենսդրական բացերը, հակասությունները և ոչ բավարար հստակ ձևակերպումները, որոնք գործնականում կարող են ստեղծել չարաշահումների, կամայական որոշումների և վերահսկողության թուլացման հնարավորություններ։ Հեղինակները ներկայացնում են իրավական կարգավորումների համակարգային քննություն՝ ուշադրություն դարձնելով վարչական, տնտեսական և քրեական ոլորտներին, ինչպես նաև պետական մարմինների գործունեության թափանցիկության ու հաշվետվողականության մեխանիզմներին։ Աշխատությունը կարևորում է օրենսդրական բարեփոխումների անհրաժեշտությունը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել կոռուպցիոն միջավայրի ձևավորման հնարավորությունները և բարձրացնել իրավական համակարգի արդյունավետությունն ու վստահելիությունը։
Updated: 2026-09-18Literature
Становление сборников "Гандзаран"
Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան հոգևոր-գրական մշակույթի կարևոր ժողովածուներից մեկի ձևավորման, կառուցվածքային զարգացման և ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գանձերի՝ եկեղեցական տոներին, սրբերին և քրիստոնեական հիշատակություններին նվիրված բանաստեղծական ու երաժշտական բնույթի ստեղծագործությունների աստիճանական համախմբումն է առանձին ժողովածուների մեջ։ Քննվում են այն պատմամշակութային և եկեղեցական պայմանները, որոնց ազդեցությամբ ձևավորվել է տվյալ ժողովածուային տեսակը, ինչպես նաև դրա առնչությունները հայ հոգևոր երգարվեստի, ծիսական գրականության և միջնադարյան բանաստեղծության այլ ժանրերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ձեռագիր օրինակների կազմին, ստեղծագործությունների հաջորդականությանը, տարբեր խմբագրություններին և ժամանակի ընթացքում ժողովածուների բովանդակության համալրման գործընթացին։ Ուսումնասիրվում է, թե առանձին հեղինակների ստեղծագործություններն ինչպես են ներառվել ձեռագրական ավանդույթի մեջ և աստիճանաբար դարձել ավելի ամբողջական ու կայուն կառուցվածք ունեցող ժողովածուների մաս։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գանձ ժանրի պոետիկական համակարգի ուսումնասիրությունը՝ լեզվական արտահայտչամիջոցների, պատկերային մտածողության, աստվածաշնչյան խորհրդաբանության և եկեղեցական տոնացույցի հետ ունեցած կապերի տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր ժամանակաշրջանների ձեռագրեր՝ բացահայտելու դրանց տեքստային տարբերությունները, նոր ստեղծագործությունների ավելացումները, խմբագրական միջամտությունները և տեղական ձեռագրական կենտրոնների առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում է նաև ժողովածուների երաժշտական նշանակությունը, քանի որ դրանցում ընդգրկված ստեղծագործությունները կապված էին եկեղեցական ծիսական և երգեցողական մշակույթի հետ։ Ձեռագրերի հիշատակարանները, տեքստաբանական տարբերակները և նյութերի դասավորությունը կարևոր աղբյուրներ են ժողովածուների զարգացման փուլերը վերականգնելու համար։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տվյալ ձեռագրական ավանդույթը դիտարկել ոչ թե որպես անփոփոխ կազմով ստեղծված մեկ ամբողջություն, այլ որպես երկարատև մշակութային գործընթացի արդյունք, որը ձևավորվել և վերափոխվել է տարբեր դարաշրջաններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայ միջնադարյան գրականության պատմության, ձեռագրագիտության, տեքստաբանության և հայ հոգևոր երաժշտության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով հայկական ձեռագիր և եկեղեցական ժառանգության առավել ամբողջական ճանաչմանը։
Updated: 2026-09-22Law
Ճանաչման ինստիտուտի միջազգային-իրավական հիմնահարցեր
Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ճանաչման ինստիտուտի միջազգային-իրավական հիմնահարցերին՝ դիտարկելով այն որպես պետությունների և այլ միջազգային սուբյեկտների փոխհարաբերությունների կարևոր մեխանիզմ, որը պայմանավորում է նոր պետությունների, կառավարությունների և քաղաքական միավորների իրավական կարգավիճակի ձևավորումը միջազգային համակարգում։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ ճանաչումը միջազգային իրավունքում ունի ինչպես դեկլարատիվ, այնպես էլ կոնստիտուտիվ մեկնաբանություններ, որոնք տարբեր կերպ են բացատրում ճանաչման իրավական հետևանքները և դրա ազդեցությունը պետականության փաստացի ու իրավական ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճանաչման չափանիշներին՝ տարածքի, բնակչության, արդյունավետ կառավարման և արտաքին հարաբերություններ վարելու կարողության համատեքստում, ինչպես նաև այն քաղաքական գործոններին, որոնք հաճախ ազդում են իրավական գնահատականների վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ճանաչման տեսակները՝ դե-յուրե և դե-ֆակտո ճանաչում, դրանց իրավական ուժը և կիրառման պրակտիկան միջազգային հարաբերություններում։ Միաժամանակ վերլուծվում են ժամանակակից միջազգային իրողությունները, որտեղ ճանաչման ինստիտուտը հաճախ դառնում է քաղաքական հակասությունների և դիվանագիտական լարվածությունների աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ ճանաչման ինստիտուտը շարունակում է մնալ միջազգային իրավունքի ամենաբարդ և բազմաշերտ ոլորտներից մեկը՝ սերտորեն կապված պետական ինքնիշխանության և միջազգային կարգի կայունության հարցերի հետ։
Updated: 2026-09-18