Формирование алюминидов титана, циркония и ниобия в гидридном цикле и синтез их гидридов методом СВС

Technology

Աշխատությունը նվիրված է մոլիբդենիտային խտանյութերի վերամշակման և դրանցից բարձր մաքրության ու մանրադիսպերս կառուցվածքի մոլիբդենի դիսուլֆիդի ստացման արդյունավետ տեխնոլոգիական եղանակների մշակման գիտական, տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են մոլիբդեն պարունակող հանքային հումքի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությունը, խտանյութերի բաղադրության առանձնահատկությունների բացահայտումը, անցանկալի խառնուրդների հեռացման մեթոդների կատարելագործումը և ստացվող նյութի որակական ցուցանիշների վերահսկման տեխնոլոգիական հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մոլիբդենիտի բյուրեղային կառուցվածքին, քիմիական բաղադրությանը, շերտավոր կառուցվածքով պայմանավորված ֆիզիկական հատկություններին և արդյունաբերական տարբեր բնագավառներում դրա կիրառման հեռանկարներին։ Ուսումնասիրվում են մոլիբդենիտային խտանյութերում առկա մետաղական ու ոչ մետաղական խառնուրդների բնույթը, դրանց ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի մաքրության աստիճանի վրա, ինչպես նաև հումքի նախնական մշակման և հարստացման հնարավորությունները։ Քննարկվում են մոլիբդենի դիսուլֆիդի ստացման ու մաքրման ֆիզիկական, քիմիական և ֆիզիկաքիմիական մոտեցումները, որոնց ընտրությունը պայմանավորված է ելակետային հումքի հատկություններով, պահանջվող մաքրության աստիճանով և արտադրանքի մասնիկների չափային բնութագրերով։ Կարևորվում են նյութի դիսպերսայնության կարգավորման, մասնիկների չափերի բաշխման, տեսակարար մակերեսի մեծացման և կառուցվածքային միատարրության ապահովման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում տեխնոլոգիական գործընթացների ընթացքում նյութի բյուրեղային կառուցվածքի պահպանման, հնարավոր կառուցվածքային փոփոխությունների վերահսկման և ստացվող փոշենման արտադրանքի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների գնահատման հարցերին։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում խտանյութերի վերամշակման ընթացքում տեղի ունեցող ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումները, տարբեր բաղադրիչների փոխազդեցությունները և տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցությունը նյութի վերջնական հատկությունների վրա։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են մաքրման արդյունավետության գնահատման չափանիշները, խառնուրդների մնացորդային պարունակության որոշման մեթոդները և բարձր մաքրությամբ արտադրանքի ստացման համար անհրաժեշտ որակի վերահսկման սկզբունքները։ Կարևորվում է նյութի կառուցվածքի և բաղադրության հետազոտման ժամանակակից վերլուծական մեթոդների կիրառությունը, այդ թվում՝ ռենտգենաֆազային վերլուծության, էլեկտրոնային մանրադիտակման, սպեկտրային հետազոտությունների և մասնիկների չափերի որոշման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացվող մոլիբդենի դիսուլֆիդի ֆունկցիոնալ հատկությունների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով դրա շերտավոր կառուցվածքը, շփման փոքր գործակիցը, ջերմային և քիմիական կայունության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր տեխնիկական միջավայրերում կիրառելիությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում բարձր մաքրությամբ և վերահսկվող դիսպերսայնությամբ նյութերի օգտագործմանը հակաշփական ծածկույթների, պինդ քսանյութերի, կոմպոզիտային նյութերի և հատուկ նշանակության տեխնիկական արտադրատեսակների ստեղծման գործում։ Քննարկվում են նաև մոլիբդենի դիսուլֆիդի կիրառման հնարավորությունները ժամանակակից նյութագիտության, էլեկտրոնիկայի, կատալիզի և նանոտեխնոլոգիաների ոլորտներում, որտեղ նյութի մաքրությունը, մասնիկների չափերը և մակերևութային հատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ դրա ֆունկցիոնալ արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարևոր տեղ են զբաղեցնում տեխնոլոգիական գործընթացների նյութական հաշվեկշռի, հումքի օգտագործման արդյունավետության, արտադրանքի ելքի և ստացման եղանակների տնտեսական նպատակահարմարության գնահատման հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արդյունաբերական վերամշակման ընթացքում առաջացող թափոնների նվազեցմանը, նյութական ռեսուրսների խնայողությանը և բնապահպանական պահանջների պահպանմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի մոլիբդեն պարունակող հանքային հումքի համալիր օգտագործման նշանակությունը Հայաստանի հանքարդյունաբերության և մետալուրգիական արտադրության զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս գնահատելու տեղական հանքային հումքից բարձր ավելացված արժեք ունեցող նյութերի ստացման հեռանկարները, հումքային արտադրանքից դեպի խորքային վերամշակում անցնելու հնարավորությունները և գիտատար տեխնոլոգիաների ներդրման նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել նաև մշակված տեխնոլոգիական լուծումների լաբորատոր փորձարկման, ստացված արդյունքների համեմատական գնահատման, արտադրական մասշտաբավորման և տեխնոլոգիական գործընթացների կայունության ապահովման հարցերը։ Կարևորվում է արտադրանքի մաքրության, դիսպերսայնության և կառուցվածքային հատկությունների փոխկապակցվածության բացահայտումը, որը կարող է հիմք ծառայել տարբեր կիրառությունների համար նախատեսված մոլիբդենի դիսուլֆիդի նպատակային արտադրության կազմակերպման գործում։ Հետազոտությունն ունի գիտական և գործնական նշանակություն՝ նպաստելով հանքային հումքի վերամշակման տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը, բարձր մաքրությամբ անօրգանական նյութերի ստացման մեթոդաբանության զարգացմանը և ժամանակակից արդյունաբերության համար պահանջված ֆունկցիոնալ նյութերի արտադրության հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել քիմիկոսների, նյութագետների, մետալուրգների, հանքային հումքի վերամշակման մասնագետների, քիմիական տեխնոլոգիաների ինժեներների, նանոնյութերի հետազոտողների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և մոլիբդենի միացությունների ստացման ու կիրառման տեխնոլոգիաներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Religion

Աշխատությունը քրիստոնեական աղոթական և ապաշխարական գրականության ժողովածու է, որը նախատեսված է անհատական աղոթքի և հոգևոր ինքնաքննության համար՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով զղջման, ապաշխարության, մեղքերի գիտակցման և հոգևոր մաքրագործման գաղափարներին։ Այն ներկայացնում է քրիստոնեական այն կարևոր սկզբունքը, ըստ որի մարդու հոգևոր վերափոխման առաջին քայլը սեփական սխալների ու մեղքերի անկեղծ գիտակցումն է, դրանց համար զղջալը և Աստծու ողորմածությանը դիմելը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է անհատական աղոթողի համար ապահովել հոգևոր խորհրդածության և Աստծու հետ անձնական հաղորդակցության միջոց՝ աղոթական խոսքի միջոցով առաջնորդելով նրան դեպի ներքին խաղաղություն, բարոյական ինքնակատարելագործում և հավատքի ամրապնդում։ Բովանդակային առումով ժողովածուի կենտրոնում զղջման և ապաշխարության թեման է, որը քրիստոնեական աշխարհայացքում դիտարկվում է ոչ միայն որպես անցյալ արարքների համար ափսոսանք, այլև որպես մարդու ներաշխարհի գիտակցված վերափոխում։ Զղջումը ենթադրում է սեփական խղճի առջև անկեղծ կանգնել, ճանաչել մարդկային թուլությունները, ընդունել գործած սխալների պատասխանատվությունը և ձգտել ուղղելու սեփական վարքագիծը։ Այս հոգևոր ընթացքը կապված է մեղքի գիտակցման, աստվածային ողորմածության հայցման, ներողամտության ակնկալիքի և առաքինի կյանքի վերականգնման գաղափարների հետ։ Աղոթական նյութերը կոչված են օգնելու անհատին արտահայտելու իր ներքին ապրումները, խոստովանելու հոգևոր թերությունները, հայցելու Աստծու ներողամտությունը և ամրապնդելու բարին գործելու կամքը։ Աշխատության գաղափարական կարևոր հենասյուներից է մարդու և Աստծու անձնական հարաբերության ընկալումը։ Անհատական աղոթքը ներկայացվում է որպես հոգևոր հաղորդակցության անմիջական ձև, որի ընթացքում հավատացյալը կարող է անկեղծորեն արտահայտել իր վախերը, տագնապները, զղջումը, երախտագիտությունն ու հույսը։ Աղոթքի միջոցով մարդը ոչ միայն խնդրում է մեղքերի թողություն, այլև փորձում է վերագտնել ներքին հավասարակշռությունը, ամրացնել հավատը և իր կյանքը համապատասխանեցնել քրիստոնեական բարոյական սկզբունքներին։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը կարևորում է խղճի մաքրությունը, խոնարհությունը, անկեղծությունը, համբերությունը, ինքնազսպումը, ներողամտությունն ու հոգևոր պատասխանատվությունը։ Զղջման գաղափարը միաժամանակ ներկայացվում է որպես հուսահատության հաղթահարման և հոգևոր նորոգման ճանապարհ։ Աստծու ողորմածության նկատմամբ վստահությունը հավատացյալին հնարավորություն է տալիս գիտակցելու, որ մարդկային սխալները վերջնական դատավճիռ չեն, եթե դրանց հաջորդում են անկեղծ ապաշխարությունն ու վարքագծի բարեփոխումը։ Այս առումով ժողովածուն ունի նաև բարոյադաստիարակչական նշանակություն՝ նպաստելով անհատի ինքնաճանաչողության և պատասխանատու կյանքի ձևավորմանը։ Գրական առանձնահատկությունների առումով աշխատությունը պատկանում է հայ քրիստոնեական աղոթագրության ավանդույթին։ Աղոթական խոսքին բնորոշ են հանդիսավորությունը, խոնարհության արտահայտությունները, աստվածային ողորմածության հայցումը և հոգևոր ապրումների անմիջական ներկայացումը։ Նման գրականության լեզվական ու պատկերային համակարգը ձևավորվել է աստվածաշնչյան աղոթքների, սաղմոսների և քրիստոնեական ապաշխարական մտածողության ազդեցությամբ։ Աղոթքի կառուցվածքում սովորաբար համադրվում են Աստծու փառաբանությունը, սեփական մեղավորության գիտակցումը, ներողամտության խնդրանքը և հոգևոր օգնության ակնկալիքը։ Այս հաջորդականությունը ստեղծում է ներքին խորհրդածության տրամաբանական ընթացք՝ ընթերցողին առաջնորդելով ինքնաքննությունից դեպի հույս և հոգևոր վերականգնում։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն անհատական օգտագործման նպատակադրումն է, որը այն տարբերակում է բացառապես եկեղեցական ընդհանուր պաշտամունքի համար նախատեսված ծիսական գրքերից։ Այն նախատեսված է հավատացյալի անձնական հոգևոր կյանքի համար՝ հնարավորություն տալով աղոթելու առանձնության մեջ, խորհրդածելու սեփական վարքի շուրջ և պահպանելու աղոթական մշտական կապը Աստծու հետ։ Պատմամշակութային առումով ժողովածուն կարևոր տեղ ունի տասնիններորդ դարի հայ կրոնական գրականության և հոգևոր կրթության պատմության մեջ։ Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը հայ կրթական ու մշակութային կյանքի նշանակալի կենտրոններից էր, որտեղ մեծ ուշադրություն էր դարձվում հայոց լեզվի, գրականության, պատմության, գիտության և հոգևոր ժառանգության պահպանմանն ու զարգացմանը։ Ճեմարանի տպագրական գործունեությունը նպաստել է հայերեն գրքերի տարածմանը, կրթական ու կրոնական գրականության հասանելիությանը և հայ համայնքների մտավոր ու հոգևոր կյանքի աշխուժացմանը։ Այսպիսի աղոթագրքերի հրատարակությունը վկայում է անհատական բարեպաշտության, քրիստոնեական ինքնակրթության և բարոյական դաստիարակության նկատմամբ ժամանակաշրջանի հետաքրքրության մասին։ Հայկական տպագրական մշակույթում աղոթագրքերը կարևոր դեր են կատարել ոչ միայն եկեղեցական կյանքի, այլև ընտանեկան ու անհատական հոգևոր դաստիարակության գործում՝ հավատացյալին ապահովելով աղոթական խոսքի և հոգևոր խորհրդածության պատրաստի միջոցներով։ Աշխատության ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է նրա գործնական հոգևոր նշանակությամբ և համամարդկային բարոյական գաղափարներով։ Այն կարող է հետաքրքրել Հայ եկեղեցու աղոթական ավանդությամբ, ապաշխարական գրականությամբ, հայ հոգևոր մատենագրությամբ և տասնիններորդ դարի կրոնական հրատարակություններով զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև քրիստոնեական բարոյագիտությամբ և անհատական աղոթքի մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ժողովածուն կարևոր վկայություն է հայ հոգևոր գրականության այն ուղղության մասին, որը կենտրոնանում է անհատի ներաշխարհի, խղճի, զղջման և բարոյական վերափոխման վրա՝ ներկայացնելով աղոթքը որպես ինքնաճանաչողության, հոգևոր մաքրագործման և Աստծու հետ հաղորդակցության անփոխարինելի միջոց։

History

Վ. Ն. Խաչատրյանի ուսումնասիրությունը նվիրված է Խեթական կայսրության արևելյան տարածքների պատմական աշխարհագրության և տեղանունների քննությանը։ Աշխատության հիմնական ուղղություններից է հին գրավոր աղբյուրներում հիշատակվող աշխարհագրական անունների ուսումնասիրությունը, դրանց հնարավոր տեղադրության, լեզվական առանձնահատկությունների և պատմական միջավայրի բացահայտումը։ Տեղանունների հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Խեթական պետության տարածքային սահմանների, վարչական բաժանման, հարևան երկրների և ժողովուրդների հետ ունեցած հարաբերությունների, ինչպես նաև հին Արևելքի քաղաքական ու մշակութային կապերի վերակազմության համար։ Հեղինակը դիտարկում է տեղանունների ծագման, հնչյունական և լեզվական մեկնաբանության, պատմական նույնականացման ու աշխարհագրական տեղորոշման խնդիրները՝ դրանք կապելով խեթական գրավոր ժառանգության և տարածաշրջանի պատմական իրողությունների հետ։ Աշխատությունը կարևոր է Հայկական լեռնաշխարհի և հարակից տարածքների հին պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ հնագույն տեղանունների քննությունը կարող է լրացուցիչ տվյալներ տրամադրել տարածաշրջանի բնակչության, տարածքային կազմակերպման և պատմական փոխազդեցությունների վերաբերյալ։ Գիրքը մասնագիտական արժեք ունի խեթագիտության, հին Արևելքի պատմության, պատմական աշխարհագրության և պատմական լեզվաբանության ուսումնասիրողների համար։

Economics

Պահանջարկի օրենքը տնտեսագիտության հիմնարար օրենքներից է, որը սահմանում է ապրանքի կամ ծառայության գնի և դրա պահանջարկի քանակի միջև հակադարձ կապը։ Ըստ այս օրենքի՝ այլ հավասար պայմաններում, երբ ապրանքի գինը բարձրանում է, դրա նկատմամբ պահանջարկը նվազում է, իսկ երբ գինը նվազում է՝ պահանջարկը մեծանում է։ Այս կախվածությունը բացատրվում է մի քանի պատճառներով․ առաջինը սպառողի եկամտի ազդեցությունն է, քանի որ գնի բարձրացման դեպքում իրական գնողունակությունը նվազում է, երկրորդը փոխարինման էֆեկտն է, երբ թանկացած ապրանքը փոխարինվում է ավելի էժան այլընտրանքով, և երրորդը նվազող սահմանային օգտակարության սկզբունքն է, ըստ որի՝ յուրաքանչյուր հաջորդ միավորի սպառման օգտակարությունը նվազում է։ Պահանջարկի օրենքը գործում է շուկայական տնտեսության պայմաններում և արտահայտվում է պահանջարկի կորի միջոցով, որը սովորաբար ունի նվազող ուղղություն։ Այն կարևոր դեր ունի գների ձևավորման, արտադրության պլանավորման և շուկայական հավասարակշռության ապահովման գործընթացներում։ Սակայն պետք է նշել, որ որոշ բացառիկ դեպքերում օրենքը կարող է չգործել, օրինակ՝ Գիֆենի կամ Վեբլենի ապրանքների դեպքում, երբ բարձր գինը կարող է նույնիսկ մեծացնել պահանջարկը՝ սոցիալական կամ հեղինակային գործոնների պատճառով։

History

Այս պատմաազգագրական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանում գորգագործության ձևավորման, զարգացման և տարածման պատմությանը՝ այն դիտարկելով որպես հայկական ժողովրդական մշակույթի, կենցաղի և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի կարևորագույն դրսևորում։ Աշխատության կենտրոնում գորգերի ստեղծման ավանդույթներն են, դրանց պատրաստման տեխնիկաները, գեղարվեստական առանձնահատկությունները, օգտագործվող հումքը, զարդանախշային համակարգը և տարբեր պատմական ու աշխարհագրական միջավայրերում դրանց զարգացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գորգագործությունը դիտարկել ոչ միայն որպես արհեստ կամ կենցաղային զբաղմունք, այլև որպես սերունդների միջև փոխանցվող մշակութային ժառանգության կարևոր ձև, որի միջոցով արտահայտվել են համայնքների գեղագիտական պատկերացումները, խորհրդանշական մտածողությունը և սոցիալական կյանքի տարբեր կողմերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը գորգագործության պատմական զարգացման ուսումնասիրությունն է։ Հայաստանի տարածքում գորգագործության ավանդույթները ձևավորվել և զարգացել են երկարատև ժամանակաշրջանի ընթացքում՝ փոխազդելով տարածաշրջանի այլ մշակույթների հետ և միաժամանակ պահպանելով տեղական առանձնահատկությունները։ Պատմական աղբյուրների, նյութական մշակույթի նմուշների և ազգագրական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել գորգագործության զարգացման տարբեր փուլերի, արտադրության կենտրոնների և տարածքային տարբերակների մասին։ Առանձին ուշադրության է արժանի գորգերի պատրաստման տեխնոլոգիան։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել թելերի և այլ նյութերի նախապատրաստումը, ներկանյութերի ստացումը, թելերի ներկման եղանակները, հենքի և միջնաթելի պատրաստումը, հանգույցների կապման տեխնիկան, գործվածքի կառուցվածքը և վերջնական մշակումը։ Այս տեխնոլոգիական գործընթացները ոչ միայն որոշում են գորգի ամրությունն ու որակը, այլև պայմանավորում են դրա արտաքին տեսքի և զարդանախշերի առանձնահատկությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բնական ներկանյութերի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր բուսական, կենդանական կամ հանքային ծագման նյութերից ստացված ներկերը հնարավորություն են տվել ստեղծել գունային բազմազան համակարգեր, որոնց կայունությունն ու երանգային առանձնահատկությունները հաճախ կապված են տեղական բնական միջավայրի և ավանդական տեխնոլոգիական գիտելիքների հետ։ Գունային լուծումները գորգերի գեղարվեստական կառուցվածքի կարևոր մասն են և կարող են ծառայել որպես որոշակի տարածաշրջանային կամ ժամանակագրական առանձնահատկությունների բացահայտման միջոց։ Ուսումնասիրության առանցքային թեմաներից է զարդանախշերի համակարգը։ Հայկական գորգերի պատկերային լեզուն ներառում է երկրաչափական, բուսական, կենդանական և այլ մոտիվներ, որոնք կարող են ունենալ ինչպես դեկորատիվ, այնպես էլ խորհրդանշական նշանակություն։ Զարդանախշերի կառուցվածքը, դրանց դասավորությունը, կրկնությունը, համաչափությունը և գունային լուծումները ձևավորում են գորգի ընդհանուր գեղարվեստական կերպարը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժողովրդական պատկերացումների, խորհրդանիշների և գեղագիտական ավանդույթների որոշակի շերտեր։ Գորգագործության ազգագրական ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է դրա կապը առօրյա կյանքի հետ։ Գորգերը կիրառվել են բնակելի տարածքների ձևավորման, կենցաղային նպատակների և ծիսական կամ սոցիալական տարբեր իրավիճակներում։ Դրանց պատրաստման գործընթացը նույնպես կարող էր ներառված լինել ընտանեկան և համայնքային կյանքի մեջ՝ գիտելիքներն ու հմտությունները փոխանցվելով հիմնականում սերնդեսերունդ։ Այս հանգամանքը գորգագործությունը դարձնում է ոչ միայն նյութական, այլև ոչ նյութական մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության մեջ նշանակալի է գորգագործության տարածքային տարբերակների բացահայտումը։ Հայաստանի տարբեր շրջաններում ստեղծված գորգերը կարող են տարբերվել իրենց գունային լուծումներով, զարդանախշերով, տեխնիկական առանձնահատկություններով, չափերով և կիրառության ձևերով։ Այդ տարբերությունները պայմանավորված են ինչպես տեղական մշակութային ավանդույթներով, այնպես էլ բնական միջավայրով, տնտեսական պայմաններով և տարածաշրջանային փոխազդեցություններով։ Տարածքային համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել հայկական գորգագործության ներքին բազմազանությունը։ Կարևոր է նաև գորգագործության կապը գյուղատնտեսական և անասնապահական տնտեսության հետ։ Ավանդական գորգագործությունը մեծապես հիմնված էր տեղական հումքի վրա, հատկապես բրդի օգտագործման վրա, որի ստացումը, մաքրումը, մշակումը և մանումը կապված էին գյուղական տնտեսության առօրյայի հետ։ Այսպիսով, գորգագործությունը ներառված էր արտադրական ամբողջ շղթայի մեջ՝ հումքի ստացումից մինչև պատրաստի արտադրանքի ստեղծում։ Այդ գործընթացի ուսումնասիրությունը արժեքավոր տեղեկություններ է տալիս հայկական ավանդական տնտեսության և կենցաղի վերաբերյալ։ Աշխատության պատմաազգագրական բնույթը ենթադրում է նաև գորգագործության և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրություն։ Գորգերի արտադրությունը կարող էր կապված լինել ընտանիքի սոցիալական կարգավիճակի, հարսանեկան ավանդույթների, օժիտի ձևավորման և այլ կարևոր կենսական իրադարձությունների հետ։ Որոշ գորգեր կարող էին ունենալ հատուկ նշանակություն և օգտագործվել որոշակի ծեսերի կամ ընտանեկան արարողությունների ժամանակ։ Այդ տեսանկյունից գորգը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես առարկա, այլև որպես սոցիալական և մշակութային տեղեկատվություն պահպանող նյութական վկայություն։ Առանձին կարևորություն ունի հայկական գորգագործության փոխհարաբերությունը հարակից տարածաշրջանների մշակույթների հետ։ Պատմականորեն Հայաստանի տարածքը գտնվել է տարբեր ժողովուրդների և մշակութային ավանդույթների շփման գոտում, ինչի հետևանքով գեղարվեստական մոտիվների, տեխնոլոգիական հնարքների և արտադրական ձևերի միջև կարող էին առաջանալ փոխազդեցություններ։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ընդհանուր տարածաշրջանային երևույթները տեղական առանձնահատկություններից և ավելի հիմնավորված գնահատել հայկական գորգագործության ինքնատիպությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր արժեքներից մեկը գորգերի՝ որպես պատմական աղբյուրի դիտարկումն է։ Գորգի պատկերային համակարգը, տեխնիկական կառուցվածքը, օգտագործված նյութերը և նույնիսկ արտադրության հետքերը կարող են տեղեկություններ հաղորդել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակույթի, տնտեսության և հասարակական կյանքի մասին։ Այդ պատճառով գորգագործության ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել գրավոր պատմական աղբյուրներից ստացված տվյալները և նպաստել Հայաստանի նյութական մշակույթի ավելի ամբողջական վերականգնմանը։ Թեման արդիական է նաև մշակութային ժառանգության պահպանման տեսանկյունից։ Ավանդական գորգագործական տեխնիկաների և զարդանախշերի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել դրանց փաստագրմանը, պահպանմանը և հետագա սերունդներին փոխանցմանը։ Միաժամանակ այդ գիտելիքը կարող է օգտագործվել ժամանակակից դեկորատիվ-կիրառական արվեստում՝ ավանդական ձևերի ստեղծագործական վերաիմաստավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի գորգագործությունը որպես պատմականորեն ձևավորված, տեխնոլոգիապես բարդ և գեղարվեստականորեն բազմազան մշակութային երևույթ։ Այն միավորում է պատմական, ազգագրական, արվեստաբանական և տեխնոլոգիական դիտարկումները՝ բացահայտելու գորգագործության զարգացման ուղիները, տեղական առանձնահատկությունները, հասարակական նշանակությունն ու գեղարվեստական արժեքը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ազգագրագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, ժողովրդական արվեստի մասնագետներին, թանգարանագետներին, գորգագործության ավանդույթներով զբաղվող հետազոտողներին և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Culture

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում նվագախմբային փողային գործիքների տարածման, զարգացման և կատարողական արվեստի ձևավորման պատմական, երաժշտագիտական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում փողային գործիքների տեղն ու նշանակությունը հայկական երաժշտական մշակույթում, դրանց կիրառության պատմական նախադրյալները, կատարողական ավանդույթների ձևավորման գործընթացները և մասնագիտական երաժշտարվեստի զարգացման տարբեր փուլերում ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փայտյա և պղնձյա փողային գործիքների կառուցվածքային, ձայնային, տեխնիկական և արտահայտչական հնարավորություններին, դրանց դասակարգման սկզբունքներին, նվագախմբային գործառույթներին և երաժշտական ստեղծագործությունների մեկնաբանման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են ֆլեյտայի, հոբոյի, կլառնետի, ֆագոտի, շեփորի, գալարափողի, տրոմբոնի, տուբայի և այլ փողային գործիքների կատարողական հնարավորությունները, հնչերանգային բազմազանությունը, տեխնիկական բարդությունները և նվագախմբային հնչողության ձևավորման մեջ դրանց նշանակությունը։ Քննարկվում են Հայաստանում փողային գործիքների կատարողական արվեստի կայացման պատմական պայմանները, եվրոպական երաժշտական ավանդույթների ազդեցությունը, ազգային երաժշտական մշակույթի հետ փոխազդեցությունը և մասնագիտական կատարողական դպրոցների զարգացման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում սիմֆոնիկ, օպերային, կամերային և փողային նվագախմբերի գործունեությանը, դրանց կազմում փողային գործիքների կիրառման սկզբունքներին, ինչպես նաև երաժշտական կոլեկտիվների զարգացմանը նպաստած կազմակերպական և մշակութային գործոններին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում փողային գործիքների օգտագործման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով նվագախմբավորման սկզբունքները, գործիքային հնչերանգների համադրությունը, ազգային երաժշտական մտածողության արտահայտման միջոցները և կատարողական մեկնաբանության հնարավորությունները։ Դիտարկվում են փողային գործիքների համար գրված մենանվագ, անսամբլային և նվագախմբային ստեղծագործությունների գեղարվեստական ու տեխնիկական առանձնահատկությունները, դրանց կատարողական պահանջները և երաժշտական արտահայտչամիջոցների զարգացման միտումները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հայ երաժիշտ-կատարողների, նվագախմբերի ղեկավարների, մանկավարժների և երաժշտական հաստատությունների գործունեությանը՝ փողային գործիքների կատարողական մշակույթի ձևավորման և մասնագիտական ավանդույթների փոխանցման համատեքստում։ Քննության են առնվում երաժշտական կրթության համակարգում փողային գործիքների դասավանդման մեթոդները, կատարողական տեխնիկայի զարգացման սկզբունքները, շնչառության և հնչյունարտաբերման առանձնահատկությունները, արտիկուլյացիայի, ինտոնացիայի, դինամիկայի և երաժշտական ֆրազավորման նշանակությունը։ Կարևորվում են նաև նվագախմբային համատեղ կատարողականության, երաժիշտների փոխգործակցության, դիրիժորի և կատարողների ստեղծագործական համագործակցության, ինչպես նաև երաժշտական ստեղծագործության գեղարվեստական ամբողջականության ապահովման հարցերը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում ուսումնասիրվում են Հայաստանում փողային կատարողական արվեստի զարգացման պատմական շարունակականությունը, ազգային կատարողական դպրոցի առանձնահատկությունները, երաժշտական կրթության և համերգային գործունեության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև միջազգային երաժշտական փորձի ազդեցությունը հայ կատարողական մշակույթի վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ պատկերացնելու փողային գործիքների նշանակությունը հայկական պրոֆեսիոնալ երաժշտության պատմության մեջ, կատարողական ավանդույթների զարգացման օրինաչափությունները և նվագախմբային արվեստի ձևավորման ու կատարելագործման գործընթացները։ Աշխատությունն ունի երաժշտագիտական, պատմամշակութային և մանկավարժական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, արվեստաբանների, նվագախմբային երաժիշտների, դիրիժորների, փողային գործիքների դասատուների, երաժշտական կրթության մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և կոնսերվատորիաների ուսանողների, ինչպես նաև հայկական երաժշտական մշակույթի, գործիքային կատարողական արվեստի և նվագախմբային երաժշտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։